3.
Το κεφάλαιο για τις έξι ικανότητες
1.
Η ομιλία για την επαναγέννηση
491. «Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι ικανότητες. Ποια πέντε; Η ικανότητα της πίστης... κ.λπ... η ικανότητα της σοφίας. Όσο καιρό, μοναχοί, δεν γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι αυτών των πέντε ικανοτήτων την προέλευση και την πάροδο και την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή, τόσο καιρό εγώ, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, δεν αναγνώρισα τον εαυτό μου ως αυτόν που έχει αφυπνιστεί πλήρως στην ανυπέρβλητη πλήρη αυτοφώτιση. Όταν όμως, μοναχοί, γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι αυτών των πέντε ικανοτήτων την προέλευση και την πάροδο και την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή, τότε εγώ, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, αναγνώρισα τον εαυτό μου ως αυτόν που έχει αφυπνιστεί πλήρως στην ανυπέρβλητη πλήρη αυτοφώτιση. Και η γνώση και η ενόραση εγέρθηκαν σε μένα - 'Ακλόνητη είναι η απελευθέρωσή μου, αυτή είναι η τελευταία γέννηση, δεν υπάρχει πλέον επαναγέννηση'.» Πρώτο.
2.
Η ομιλία για τη ζωτική ικανότητα
492. «Αυτές οι τρεις, μοναχοί, είναι οι ικανότητες. Ποια τρία; Η ικανότητα της θηλυκότητας, η ικανότητα της αρρενωπότητας, η ζωτική ικανότητα - αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι τρεις ικανότητες». Δεύτερο.
3.
Η ομιλία για την ικανότητα της τελικής απελευθερωτικής γνώσης
493. «Αυτές οι τρεις, μοναχοί, είναι οι ικανότητες. Ποια τρία; Η ικανότητα του "θα γνωρίσω το άγνωστο", η ικανότητα της τελικής απελευθερωτικής γνώσης, η ικανότητα του κατόχου της τελικής απελευθερωτικής γνώσης - αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι τρεις ικανότητες». Τρίτη.
4.
Η ομιλία για αυτόν που έσπειρε τον σπόρο της επαναγέννησης για μία τελευταία φορά
494. «Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι ικανότητες. Ποια πέντε; Η ικανότητα της πίστης... κ.λπ... η ικανότητα της σοφίας - αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε ικανότητες. Με την πληρότητα και την ολοκλήρωση αυτών των πέντε ικανοτήτων, μοναχοί, κάποιος γίνεται Άξιος, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται επιτυγχάνων το τελικό Νιμπάνα στο μεσοδιάστημα, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται επιτυγχάνων το τελικό Νιμπάνα μετά το μεσοδιάστημα, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται επιτυγχάνων το τελικό Νιμπάνα χωρίς μόχθο, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται επιτυγχάνων το τελικό Νιμπάνα με μόχθο, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται ανοδικά πορευόμενος προς το βασίλειο Ακανίτθα, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται άπαξ επιστρέφων, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται αυτός που έσπειρε τον σπόρο της επαναγέννησης για μία τελευταία φορά, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται οικογένεια-προς-οικογένεια πορευόμενος, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται ένας με επτά επαναγεννήσεις το μέγιστον, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται ακόλουθος βασιζόμενος στη Διδασκαλία, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται ακόλουθος βασιζόμενος στη πίστη». Τέταρτο.
5.
Η ομιλία για τον αγνό
495. «Αυτές οι έξι, μοναχοί, είναι ικανότητες. Ποιες είναι οι έξι; Η οφθαλμική ικανότητα, η ωτική ικανότητα, η ρινική ικανότητα, η γλωσσική ικανότητα, η σωματική ικανότητα, η νοητική ικανότητα - αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι έξι ικανότητες». Πέμπτο.
6.
Η ομιλία για τον εισερχόμενο στο ρεύμα
496. «Αυτές οι έξι, μοναχοί, είναι ικανότητες. Ποιες είναι οι έξι; Η οφθαλμική ικανότητα... κ.λπ... η νοητική ικανότητα. Όταν, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής κατανοεί όπως πραγματικά είναι την προέλευση και την πάροδο και την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή από αυτές τις έξι ικανότητες - αυτός ονομάζεται, μοναχοί, ευγενής μαθητής εισερχόμενος στο ρεύμα, μη υποκείμενος πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιος, κατευθυνόμενος στην ανώτατη φώτιση». Έκτο.
7.
Η ομιλία για τον Άξιο
497. «Αυτές οι έξι, μοναχοί, είναι ικανότητες. Ποιες είναι οι έξι; Η οφθαλμική ικανότητα, η ωτική ικανότητα, η ρινική ικανότητα, η γλωσσική ικανότητα, η σωματική ικανότητα, η νοητική ικανότητα. Όταν, μοναχοί, ένας μοναχός έχοντας κατανοήσει όπως πραγματικά είναι την προέλευση και την πάροδο και την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή από αυτές τις έξι ικανότητες, είναι απελευθερωμένος μέσω της μη προσκόλλησης - αυτός ονομάζεται, μοναχοί, μοναχός που είναι Άξιος, που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές, που έχει ολοκληρώσει την άγια ζωή, που έχει κάνει αυτό που έπρεπε να γίνει, που έχει αποθέσει το φορτίο, που έχει επιτύχει τον δικό του σκοπό, που έχει εξαλείψει πλήρως τους δεσμούς του γίγνεσθαι, πλήρως απελευθερωμένος μέσω της τελικής γνώσης». Έβδομη.
8.
Η ομιλία για τον αυτοφωτισμένο
498. «Αυτές οι έξι, μοναχοί, είναι ικανότητες. Ποιες είναι οι έξι; Η οφθαλμική ικανότητα, η ωτική ικανότητα, η ρινική ικανότητα, η γλωσσική ικανότητα, η σωματική ικανότητα, η νοητική ικανότητα. Όσο καιρό, μοναχοί, δεν γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι αυτών των έξι ικανοτήτων την προέλευση και την πάροδο και την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή, τόσο καιρό εγώ, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, δεν αναγνώρισα τον εαυτό μου ως αυτόν που έχει αφυπνιστεί πλήρως στην ανυπέρβλητη πλήρη αυτοφώτιση. Όταν όμως, μοναχοί, γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι αυτών των έξι ικανοτήτων την προέλευση και την πάροδο και την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή, τότε εγώ, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, αναγνώρισα τον εαυτό μου ως αυτόν που έχει αφυπνιστεί πλήρως στην ανυπέρβλητη πλήρη αυτοφώτιση. Και η γνώση και η ενόραση εγέρθηκαν σε μένα - 'Ακλόνητη είναι η απελευθέρωσή μου, αυτή είναι η τελευταία γέννηση, δεν υπάρχει πλέον επαναγέννηση'.» Όγδοη.
9.
Η πρώτη ομιλία για τους ασκητές και τους βραχμάνους
499. «Αυτές οι έξι, μοναχοί, είναι ικανότητες. Ποιες είναι οι έξι; Η οφθαλμική ικανότητα, η ωτική ικανότητα, η ρινική ικανότητα, η γλωσσική ικανότητα, η σωματική ικανότητα, η νοητική ικανότητα. Όποιοι ασκητές ή βραχμάνοι, μοναχοί, δεν κατανοούν όπως πραγματικά είναι αυτών των έξι ικανοτήτων την προέλευση και την πάροδο και την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή, αυτοί, μοναχοί, δεν είναι για μένα ασκητές ή βραχμάνοι, ούτε μεταξύ των ασκητών θεωρούνται ασκητές ούτε μεταξύ των βραχμάνων θεωρούνται βραχμάνοι· και αυτοί οι σεβάσμιοι δεν διαμένουν έχοντας οι ίδιοι πραγματοποιήσει με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, τον σκοπό της ασκητικής ζωής ή τον σκοπό της αφοσίωσης στην άγια ζωή». «Όποιοι όμως ασκητές ή βραχμάνοι, μοναχοί, κατανοούν όπως πραγματικά είναι αυτών των έξι ικανοτήτων την προέλευση και την πάροδο και την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή, αυτοί, μοναχοί, είναι για μένα ασκητές ή βραχμάνοι, και μεταξύ των ασκητών θεωρούνται ασκητές και μεταξύ των βραχμάνων θεωρούνται βραχμάνοι· και αυτοί οι σεβάσμιοι διαμένουν έχοντας οι ίδιοι πραγματοποιήσει με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, τον σκοπό της ασκητικής ζωής και τον σκοπό της αφοσίωσης στην άγια ζωή». Ένατη.
10.
Η δεύτερη ομιλία για τους ασκητές και τους βραχμάνους
500. «Όποιοι ασκητές ή βραχμάνοι, μοναχοί, δεν κατανοούν την οφθαλμική ικανότητα, δεν κατανοούν την προέλευση της οφθαλμικής ικανότητας, δεν κατανοούν την παύση της οφθαλμικής ικανότητας, δεν κατανοούν την πρακτική που οδηγεί στην παύση της οφθαλμικής ικανότητας· την ωτική ικανότητα... κ.λπ... τη ρινική ικανότητα... κ.λπ... τη γλωσσική ικανότητα... κ.λπ... τη σωματική ικανότητα... κ.λπ... δεν κατανοούν τη νοητική ικανότητα, δεν κατανοούν την προέλευση της νοητικής ικανότητας, δεν κατανοούν την παύση της νοητικής ικανότητας, δεν κατανοούν την πρακτική που οδηγεί στην παύση της νοητικής ικανότητας. Αυτοί, μοναχοί, δεν είναι για μένα... κ.λπ... διαμένουν έχοντας οι ίδιοι πραγματοποιήσει με άμεση γνώση, έχοντας επιτύχει.
«Όποιοι όμως ασκητές ή βραχμάνοι, μοναχοί, κατανοούν την οφθαλμική ικανότητα, κατανοούν την προέλευση της οφθαλμικής ικανότητας, κατανοούν την παύση της οφθαλμικής ικανότητας, κατανοούν την πρακτική που οδηγεί στην παύση της οφθαλμικής ικανότητας, την ωτική ικανότητα... κ.λπ... τη ρινική ικανότητα... κ.λπ... τη γλωσσική ικανότητα... κ.λπ... τη σωματική ικανότητα... κ.λπ... κατανοούν τη νοητική ικανότητα, κατανοούν την προέλευση της νοητικής ικανότητας, κατανοούν την παύση της νοητικής ικανότητας, κατανοούν την πρακτική που οδηγεί στην παύση της νοητικής ικανότητας, αυτοί, μοναχοί, είναι για μένα ασκητές ή βραχμάνοι, και μεταξύ των ασκητών θεωρούνται ασκητές και μεταξύ των βραχμάνων θεωρούνται βραχμάνοι· και αυτοί οι σεβάσμιοι διαμένουν έχοντας οι ίδιοι πραγματοποιήσει με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, τον σκοπό της ασκητικής ζωής και τον σκοπό της αφοσίωσης στην άγια ζωή». Δέκατη.
Το κεφάλαιο των έξι ικανοτήτων, τρίτο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
Ρεύμα, Άξιος, αυτοφωτισμένος, και δύο ασκητές και βραχμάνοι.