1.
Το κεφάλαιο για τα άτομα
53. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, άτομα όταν εγείρονται στον κόσμο εγείρονται για την ευημερία του πλήθους, για την ευτυχία του πλήθους, για το όφελος, την ευημερία και την ευτυχία θεών και ανθρώπων. Ποιες δύο; Ο Τατχάγκατα, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, και ο βασιλιάς παγκόσμιος μονάρχης. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο άτομα που όταν εγείρονται στον κόσμο εγείρονται για την ευημερία του πλήθους, για την ευτυχία του πλήθους, για το όφελος, την ευημερία και την ευτυχία θεών και ανθρώπων».
54. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, άτομα όταν εγείρονται στον κόσμο εγείρονται ως θαυμαστοί άνθρωποι. Ποιες δύο; Ο Τατχάγκατα, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, και ο βασιλιάς παγκόσμιος μονάρχης. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο άτομα που όταν εγείρονται στον κόσμο εγείρονται ως θαυμαστοί άνθρωποι».
55. «Δύο ατόμων, μοναχοί, η λήξη του χρόνου προκαλεί θλίψη σε πολύ κόσμο. Ποιων δύο; Του Τατχάγκατα, του Άξιου, του Πλήρως Αυτοφωτισμένου, και του βασιλιά παγκόσμιου μονάρχη. Αυτών λοιπόν, μοναχοί, των δύο ατόμων η λήξη του χρόνου προκαλεί θλίψη σε πολύ κόσμο».
56. «Αυτοί οι δύο, μοναχοί, είναι άξιοι στούπας. Ποιες δύο; Ο Τατχάγκατα, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, και ο βασιλιάς παγκόσμιος μονάρχης. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι δύο άξιοι στούπας.»
57. «Αυτοί οι δύο, μοναχοί, είναι Βούδες. Ποιες δύο; Ο Τατχάγκατα, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, και ο Ατομικά Φωτισμένος. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι δύο Βούδες».
58. «Αυτοί οι δύο, μοναχοί, δεν τρομάζουν όταν πέφτει ο κεραυνός. Ποιες δύο; Ο μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές και ο ελέφαντας ευγενούς καταγωγής. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι δύο που δεν τρομάζουν όταν πέφτει ο κεραυνός».
59. «Αυτοί οι δύο, μοναχοί, δεν τρομάζουν όταν πέφτει ο κεραυνός. Ποιες δύο; Ο μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές και το άλογο ευγενούς καταγωγής. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι δύο που δεν τρομάζουν όταν πέφτει ο κεραυνός».
60. «Αυτοί οι δύο, μοναχοί, δεν τρομάζουν όταν πέφτει ο κεραυνός. Ποιες δύο; Ο μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές και το λιοντάρι, ο βασιλιάς των ζώων. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι δύο που δεν τρομάζουν όταν πέφτει ο κεραυνός».
61. «Βλέποντας αυτούς τους δύο λόγους, μοναχοί, οι κιμπουρίσες δεν μιλούν ανθρώπινη ομιλία. Ποιες δύο; Μην πούμε ψέματα και μη συκοφαντήσουμε άλλον με ψεύδη. Βλέποντας αυτούς τους δύο λόγους, μοναχοί, οι κιμπουρίσες δεν μιλούν ανθρώπινη ομιλία».
62. «Ανικανοποίητο και ανευχαρίστητο από δύο φαινόμενα, μοναχοί, το γυναικείο φύλο πεθαίνει. Ποιων δύο; Από τη συνουσία και από τη γέννα. Ανικανοποίητο και ανευχαρίστητο λοιπόν, μοναχοί, από αυτά τα δύο φαινόμενα το γυναικείο φύλο πεθαίνει».
63. «Θα σας διδάξω, μοναχοί, τη συμβίωση των μη αγαθών και τη συμβίωση των αγαθών. Ακούστε το, προσέχετε καλά· θα μιλήσω». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο. Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Και πώς, μοναχοί, υπάρχει η συμβίωση των μη αγαθών, και πώς οι μη αγαθοί συμβιώνουν; Εδώ, μοναχοί, σε έναν πρεσβύτερο μοναχό υπάρχει έτσι η σκέψη - 'Ούτε ο πρεσβύτερος να μου μιλήσει, ούτε ο μεσαίος να μου μιλήσει, ούτε ο νέος να μου μιλήσει· ούτε εγώ να μιλήσω στον πρεσβύτερο, ούτε εγώ να μιλήσω στον μεσαίο, ούτε εγώ να μιλήσω στον νέο. Ακόμη κι αν ο πρεσβύτερος μου μιλήσει, επιθυμώντας τη δυστυχία μου θα μου μιλήσει, όχι επιθυμώντας την ευημερία μου, θα του πω «όχι», θα τον ενοχλήσω, ακόμη και βλέποντας δεν θα ανταποκριθώ. Ακόμη κι αν ο μεσαίος μου μιλήσει... κ.λπ... ακόμη κι αν ο νέος μου μιλήσει, επιθυμώντας τη δυστυχία μου θα μου μιλήσει, όχι επιθυμώντας την ευημερία μου, θα του πω «όχι», θα τον ενοχλήσω, ακόμη και βλέποντας δεν θα ανταποκριθώ'. Και στον μεσαίο μοναχό υπάρχει έτσι η σκέψη... κ.λπ... και στον νέο μοναχό υπάρχει έτσι η σκέψη - 'Ούτε ο πρεσβύτερος να μου μιλήσει, ούτε ο μεσαίος να μου μιλήσει, ούτε ο νέος να μου μιλήσει· ούτε εγώ να μιλήσω στον πρεσβύτερο, ούτε εγώ να μιλήσω στον μεσαίο, ούτε εγώ να μιλήσω στον νέο. Ακόμη κι αν ο πρεσβύτερος μου μιλήσει, επιθυμώντας τη δυστυχία μου θα μου μιλήσει, όχι επιθυμώντας την ευημερία μου, θα του πω «όχι», θα τον ενοχλήσω, ακόμη και βλέποντας δεν θα ανταποκριθώ. Ακόμη κι αν ο μεσαίος μου μιλήσει... κ.λπ... ακόμη κι αν ο νέος μου μιλήσει, επιθυμώντας τη δυστυχία μου θα μου μιλήσει, όχι επιθυμώντας την ευημερία μου, θα του πω «όχι», θα τον ενοχλήσω, ακόμη και βλέποντας δεν θα ανταποκριθώ'. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, υπάρχει η συμβίωση των μη αγαθών, και έτσι οι μη αγαθοί συμβιώνουν.
«Και πώς, μοναχοί, υπάρχει η συμβίωση των αγαθών, και πώς οι αγαθοί συμβιώνουν; Εδώ, μοναχοί, σε έναν πρεσβύτερο μοναχό υπάρχει έτσι η σκέψη - 'Ο πρεσβύτερος να μου μιλήσει, ο μεσαίος να μου μιλήσει, ο νέος να μου μιλήσει· εγώ να μιλήσω στον πρεσβύτερο, εγώ να μιλήσω στον μεσαίο, εγώ να μιλήσω στον νέο. Ακόμη κι αν ο πρεσβύτερος μου μιλήσει, επιθυμώντας την ευημερία μου θα μου μιλήσει, όχι επιθυμώντας τη δυστυχία μου, θα του πω «καλώς», δεν θα τον ενοχλήσω, ακόμη και βλέποντας θα ανταποκριθώ. Ακόμη κι αν ο μεσαίος μου μιλήσει... κ.λπ... ακόμη κι αν ο νέος μου μιλήσει, επιθυμώντας την ευημερία μου θα μου μιλήσει, όχι επιθυμώντας τη δυστυχία μου, θα του πω «καλώς», δεν θα τον ενοχλήσω, ακόμη και βλέποντας θα ανταποκριθώ'. Και στον μεσαίο μοναχό υπάρχει έτσι η σκέψη... κ.λπ... και στον νέο μοναχό υπάρχει έτσι η σκέψη - 'Ο πρεσβύτερος να μου μιλήσει, ο μεσαίος να μου μιλήσει, ο νέος να μου μιλήσει· εγώ να μιλήσω στον πρεσβύτερο, εγώ να μιλήσω στον μεσαίο, εγώ να μιλήσω στον νέο. Ακόμη κι αν ο πρεσβύτερος μου μιλήσει, επιθυμώντας την ευημερία μου θα μου μιλήσει, όχι επιθυμώντας τη δυστυχία μου, θα του πω «καλώς», δεν θα τον ενοχλήσω, ακόμη και βλέποντας θα ανταποκριθώ. Ακόμη κι αν ο μεσαίος μου μιλήσει... κ.λπ... ακόμη κι αν ο νέος μου μιλήσει, επιθυμώντας την ευημερία μου θα μου μιλήσει, όχι επιθυμώντας τη δυστυχία μου, θα του πω «καλώς», δεν θα τον ενοχλήσω, ακόμη και βλέποντας θα ανταποκριθώ'. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, υπάρχει η συμβίωση των αγαθών, και έτσι οι αγαθοί συμβιώνουν».
64. «Σε όποια νομική υπόθεση, μοναχοί, και από τις δύο πλευρές υπάρχει λεκτική διαμάχη, θρασύτητα απόψεων, μνησικακία στο νου, δυσφορία, δυσαρέσκεια, που δεν έχουν κατευνασθεί εσωτερικά, σε εκείνη τη νομική υπόθεση, μοναχοί, αναμένεται - 'θα οδηγήσει σε παράταση, σε σκληρότητα, σε αγριότητα, και οι μοναχοί δεν θα διαμένουν άνετα'. Σε όποια όμως νομική υπόθεση, μοναχοί, και από τις δύο πλευρές η λεκτική διαμάχη, η θρασύτητα απόψεων, η μνησικακία στο νου, η δυσφορία, η δυσαρέσκεια έχουν κατευνασθεί καλά εσωτερικά, σε εκείνη τη νομική υπόθεση, μοναχοί, αναμένεται - 'δεν θα οδηγήσει σε παράταση, σε σκληρότητα, σε αγριότητα, και οι μοναχοί θα διαμένουν άνετα'».
Το κεφάλαιο των προσώπων, πρώτο.