1.
Το κεφάλαιο για τη Γκόταμι
1.
Η ομιλία για τη Γκοταμί
51. Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Σάκκα, στην Καπιλαβάττχου, στο μοναστήρι του Νιγκρόντα. Τότε η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Στεκόμενη στο πλάι, η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί είπε στον Ευλογημένο: «Καλώς θα ήταν, σεβάσμιε κύριε, αν το γυναικείο φύλο μπορούσε να λάβει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». «Αρκετά, Γκοταμί! Μη σου αρέσει η αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα».
Για δεύτερη φορά η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί είπε στον Ευλογημένο: «Καλώς θα ήταν, σεβάσμιε κύριε, αν το γυναικείο φύλο μπορούσε να λάβει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». «Αρκετά, Γκοταμί! Μη σου αρέσει η αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». Για τρίτη φορά η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί είπε στον Ευλογημένο: «Καλώς θα ήταν, σεβάσμιε κύριε, αν το γυναικείο φύλο μπορούσε να λάβει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». «Αρκετά, Γκοταμί! Μη σου αρέσει η αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα».
Τότε η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί, σκεπτόμενη «ο Ευλογημένος δεν επιτρέπει την αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα», δυστυχισμένη, καταθλιμμένη, με δακρυσμένο πρόσωπο, κλαίγοντας, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά της και έφυγε.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού διέμεινε στην Καπιλαβάττχου όσο επιθυμούσε, αναχώρησε για περιπλάνηση προς τη Βεσάλι. Περιπλανώμενος σταδιακά, έφτασε στη Βεσάλι. Εκεί ο Ευλογημένος διέμενε στη Βεσάλι, στο Μεγάλο Δάσος, στην Αίθουσα με το Αετωματικό Στέγαστρο. Τότε η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί, αφού έκοψε τα μαλλιά της και ντύθηκε με ώχρινα ρούχα, μαζί με πολλές γυναίκες Σάκυα αναχώρησε προς τη Βεσάλι. Σταδιακά πήγε στη Βεσάλι, στο Μεγάλο Δάσος, στην Αίθουσα με το Αετωματικό Στέγαστρο. Τότε η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί, με πρησμένα πόδια, με σώμα καλυμμένο από σκόνη, δυστυχισμένη, καταθλιμμένη, με δακρυσμένο πρόσωπο, κλαίγοντας, στάθηκε στο εξωτερικό πρόπυλο της πόρτας.
Ο σεβάσμιος Άναντα είδε τη Μαχαπατζάπατι Γκοταμί με πρησμένα πόδια, με σώμα καλυμμένο από σκόνη, δυστυχισμένη, καταθλιμμένη, με δακρυσμένο πρόσωπο, κλαίγοντας, να στέκεται στο εξωτερικό πρόπυλο της πόρτας. Αφού την είδε, είπε στη Μαχαπατζάπατι Γκοταμί: «Γιατί άραγε εσύ, Γκοταμί, με πρησμένα πόδια, με σώμα καλυμμένο από σκόνη, δυστυχισμένη, καταθλιμμένη, με δακρυσμένο πρόσωπο, κλαίγοντας, στέκεσαι στο εξωτερικό πρόπυλο της πόρτας;» «Διότι έτσι, σεβάσμιε Άναντα, ο Ευλογημένος δεν επιτρέπει την αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». «Τότε λοιπόν εσύ, Γκοταμί, μείνε εδώ για λίγο, μέχρι να ζητήσω από τον Ευλογημένο την αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα».
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο: «Αυτή, σεβάσμιε κύριε, η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί με πρησμένα πόδια, με σώμα καλυμμένο από σκόνη, δυστυχισμένη, καταθλιμμένη, με δακρυσμένο πρόσωπο, κλαίγοντας, στέκεται στο εξωτερικό πρόπυλο της πόρτας - 'ο Ευλογημένος δεν επιτρέπει την αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα'. Καλώς θα ήταν, σεβάσμιε κύριε, αν το γυναικείο φύλο μπορούσε να λάβει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». «Αρκετά, Άναντα! Μη σου αρέσει η αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα».
Για δεύτερη φορά... κ.λπ... Για τρίτη φορά ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο: «Καλώς θα ήταν, σεβάσμιε κύριε, αν το γυναικείο φύλο μπορούσε να λάβει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». «Αρκετά, Άναντα! Μη σου αρέσει η αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα».
Τότε στον σεβάσμιο Άναντα ήρθε αυτή η σκέψη: «Ο Ευλογημένος δεν επιτρέπει την αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα. Γιατί να μην ζητήσω από τον Ευλογημένο με κάποια άλλη μέθοδο την αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». Τότε ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο: «Είναι άραγε ικανό, σεβάσμιε κύριε, το γυναικείο φύλο, αφού αναχωρήσει από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, να πραγματοποιήσει τον καρπό της εισόδου στο ρεύμα ή τον καρπό της άπαξ επιστροφής ή τον καρπό της μη-επιστροφής ή τον καρπό της Αξιότητας;» «Είναι ικανό, Άναντα, το γυναικείο φύλο, αφού αναχωρήσει από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, να πραγματοποιήσει τον καρπό της εισόδου στο ρεύμα, τον καρπό της άπαξ επιστροφής, τον καρπό της μη-επιστροφής και τον καρπό της Αξιότητας». «Αν, σεβάσμιε κύριε, το γυναικείο φύλο είναι ικανό, αφού αναχωρήσει από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, να πραγματοποιήσει τον καρπό της εισόδου στο ρεύμα... κ.λπ... τον καρπό της Αξιότητας, η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί, σεβάσμιε κύριε, έχει προσφέρει μεγάλη βοήθεια στον Ευλογημένο· είναι η θεία του, αυτή που τον μεγάλωσε, αυτή που τον έθρεψε, αυτή που του έδωσε γάλα· όταν η μητέρα του Ευλογημένου πέθανε, του έδωσε το στήθος της να θηλάσει. Καλώς θα ήταν, σεβάσμιε κύριε, αν το γυναικείο φύλο μπορούσε να λάβει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα».
«Αν, Άναντα, η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί δέχεται τους οκτώ κανόνες σεβασμού, ας είναι αυτή η πλήρης χειροτονία της -
«Μια μοναχή που έχει χειροτονηθεί πλήρως εδώ και εκατό χρόνια πρέπει να αποδίδει σεβασμό, να σηκώνεται σε ένδειξη σεβασμού, να χαιρετά με ενωμένες παλάμες και να εκτελεί τα πρέποντα καθήκοντα σε έναν μοναχό που χειροτονήθηκε εκείνη την ημέρα. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Μια μοναχή δεν πρέπει να περάσει την απόσυρση κατά την βροχερή εποχή σε κατοικία χωρίς μοναχούς. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Κάθε δεκαπενθήμερο μια μοναχή πρέπει να ζητά από την κοινότητα των μοναχών δύο πράγματα - την ερώτηση για την ημέρα τήρησης των κανόνων και την προσέλευση για νουθεσία. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Μια μοναχή που έχει ολοκληρώσει την απόσυρση κατά την βροχερή εποχή πρέπει να προσκαλέσει για νουθεσία ενώπιον αμφότερων των κοινοτήτων με τρεις τρόπους - με αυτό που είδε ή με αυτό που άκουσε ή με υποψία. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Μια μοναχή που έχει διαπράξει σοβαρό παράπτωμα πρέπει να υποβληθεί σε δεκαπενθήμερη μετάνοια ενώπιον αμφότερων των κοινοτήτων. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Μια μαθήτρια υπό εξάσκηση που έχει ολοκληρώσει την εξάσκηση στους έξι κανόνες για δύο χρόνια πρέπει να ζητήσει την πλήρη χειροτονία από αμφότερες τις κοινότητες. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Με κανέναν τρόπο μια μοναχή δεν πρέπει να υβρίζει ή να κακολογεί έναν μοναχό. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Από σήμερα και στο εξής η οδός της ομιλίας των μοναχών προς τις μοναχές είναι κλειστή, ενώ η οδός της ομιλίας των μοναχών προς τις μοναχές είναι ανοιχτή. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Αν, Άναντα, η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί δεχθεί αυτούς τους οκτώ κανόνες σεβασμού, ας είναι αυτή η πλήρης χειροτονία της».
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα, αφού έμαθε αυτούς τους οκτώ κανόνες σεβασμού κοντά στον Ευλογημένο, πήγε εκεί όπου ήταν η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί· αφού πλησίασε, είπε στη Μαχαπατζάπατι Γκοταμί:
«Αν εσύ, Γκοταμί, δεχθείς τους οκτώ κανόνες σεβασμού, αυτή θα είναι η πλήρης χειροτονία σου -
«Μια μοναχή που έχει χειροτονηθεί πλήρως εδώ και εκατό χρόνια πρέπει να αποδίδει σεβασμό, να σηκώνεται σε ένδειξη σεβασμού, να χαιρετά με ενωμένες παλάμες και να εκτελεί τα πρέποντα καθήκοντα σε έναν μοναχό που χειροτονήθηκε εκείνη την ημέρα. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενοι τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή... κ.λπ...
«Από σήμερα και στο εξής η οδός της ομιλίας των μοναχών προς τις μοναχές είναι κλειστή, ενώ η οδός της ομιλίας των μοναχών προς τις μοναχές είναι ανοιχτή. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή. Αν εσύ, Γκοταμί, δεχθείς αυτούς τους οκτώ κανόνες σεβασμού, αυτή θα είναι η πλήρης χειροτονία σου».
«Όπως, σεβάσμιε Άναντα, μια γυναίκα ή ένας άνδρας, νέος, νεαρός, που του αρέσει να στολίζεται, με λουσμένο κεφάλι, αφού πάρει ένα στεφάνι από μπλε λωτούς ή ένα στεφάνι από γιασεμιά ή ένα στεφάνι από αντιμουττάκα, αφού το δεχτεί και με τα δύο χέρια, θα το τοποθετούσε στο ύψιστο μέλος, στο κεφάλι· ακριβώς έτσι κι εγώ, σεβάσμιε Άναντα, δέχομαι αυτούς τους οκτώ κανόνες σεβασμού ως απαραβίαστους για όλη τη ζωή».
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο: «Οι οκτώ κανόνες σεβασμού, σεβάσμιε κύριε, έγιναν δεκτοί από τη Μαχαπατζάπατι Γκοταμί ως απαραβίαστοι για όλη τη ζωή».
«Αν, Άναντα, το γυναικείο φύλο δεν είχε λάβει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, η άγια ζωή, Άναντα, θα ήταν μακρόβια, η Άριστη Διδασκαλία θα διαρκούσε χίλια χρόνια. Αλλά επειδή, Άναντα, το γυναικείο φύλο αναχώρησε από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, τώρα πλέον, Άναντα, η άγια ζωή δεν θα είναι μακρόβια. Μόνο πεντακόσια χρόνια τώρα, Άναντα, θα διαρκέσει η Άριστη Διδασκαλία.
«Όπως, Άναντα, όποιες οικογένειες έχουν πολλές γυναίκες και λίγους άνδρες, αυτές είναι εύκολο να προσβληθούν από κλέφτες, από διαρρήκτες· ακριβώς έτσι, Άναντα, σε όποια Διδασκαλία και διαγωγή το γυναικείο φύλο λαμβάνει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, εκείνη η άγια ζωή δεν είναι μακρόβια.
«Όπως, Άναντα, σε ένα τέλειο ρυζοχώραφο πέφτει μια ασθένεια που ονομάζεται λευκά οστά, έτσι εκείνο το ρυζοχώραφο δεν είναι μακρόβιο· ακριβώς έτσι, Άναντα, σε όποια Διδασκαλία και διαγωγή το γυναικείο φύλο λαμβάνει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, εκείνη η άγια ζωή δεν είναι μακρόβια.
«Όπως, Άναντα, σε ένα τέλειο χωράφι ζαχαροκάλαμου πέφτει μια ασθένεια που ονομάζεται κοκκινίλα, έτσι εκείνο το χωράφι ζαχαροκάλαμου δεν είναι μακρόβιο· ακριβώς έτσι, Άναντα, σε όποια Διδασκαλία και διαγωγή το γυναικείο φύλο λαμβάνει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, εκείνη η άγια ζωή δεν είναι μακρόβια.
«Όπως, Άναντα, ένας άνθρωπος θα έχτιζε εκ των προτέρων ένα ανάχωμα σε μια μεγάλη δεξαμενή μόνο για να μην ξεχειλίσει το νερό· ακριβώς έτσι, Άναντα, από εμένα θεσπίστηκαν εκ των προτέρων οι οκτώ κανόνες σεβασμού για τις μοναχές ως απαραβίαστοι για όλη τη ζωή». Πρώτο.
2.
Ομιλία για τη νουθεσία
52. Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Βεσάλι, στο Μεγάλο Δάσος, στην Αίθουσα με το Αετωματικό Στέγαστρο. Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο: «Με πόσες άραγε, σεβάσμιε κύριε, ιδιότητες προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να εγκρίνεται ως νουθετητής γυναικών μοναχών;»
«Προικισμένος με οκτώ ιδιότητες, Άναντα, ένας μοναχός πρέπει να εγκρίνεται ως νουθετητής γυναικών μοναχών. Με ποιες οκτώ; Εδώ, Άναντα, ένας μοναχός είναι ηθικός... κ.λπ... αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς· είναι πολυμαθής... κ.λπ... τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη· και τα δύο Πάττιμοκχα του είναι καλά μελετημένα αναλυτικά, καλά διαιρεμένα, καλά εφαρμοσμένα, καλά αναλυμένα κατά κανόνα και κατά ιδιαίτερο χαρακτηριστικό· έχει καλή ομιλία, έχει καλή έκφραση, είναι προικισμένος με ευγενική ομιλία, ευχερή, χωρίς τραύλισμα, ικανή να εξηγεί το νόημα· είναι ικανός να διδάξει, να παρακινήσει, να ενθαρρύνει και να ευχαριστήσει την κοινότητα των μοναχών με μια ομιλία για τη Διδασκαλία· ως επί το πλείστον είναι αγαπητός και ευχάριστος στις μοναχές· δεν έχει διαπράξει στο παρελθόν σοβαρό παράπτωμα με κάποια που έχει αναχωρήσει αφιερωμένη στον Ευλογημένο και φορά τον ώχρινο χιτώνα· είναι είκοσι ετών ή περισσότερο από είκοσι ετών. Με αυτές τις οκτώ ιδιότητες, Άναντα, προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να εγκρίνεται ως νουθετητής γυναικών μοναχών». Δεύτερο.
3.
Η συνοπτική ομιλία
53. Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Βεσάλι, στο Μεγάλο Δάσος, στην Αίθουσα με το Αετωματικό Στέγαστρο. Τότε η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Στεκόμενη στο πλάι, η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί είπε στον Ευλογημένο:
«Καλώς, σεβάσμιε κύριε, ας μου διδάξει ο Ευλογημένος συνοπτικά τη Διδασκαλία, ώστε εγώ, αφού ακούσω τη Διδασκαλία του Ευλογημένου, να παραμείνω μόνη, αποτραβηγμένη, επιμελής, ενεργητική, αποφασισμένη». «Όποια φαινόμενα εσύ, Γκοταμί, γνωρίζεις - 'αυτά τα φαινόμενα οδηγούν στο πάθος, όχι στο μη πάθος· οδηγούν στον δεσμό, όχι στην αποδέσμευση· οδηγούν στη συσσώρευση, όχι στη μείωση· οδηγούν στη μεγάλη επιθυμία, όχι στην ολιγάρκεια· οδηγούν στη δυσαρέσκεια, όχι στην ικανοποίηση· οδηγούν στην κοινωνική συναναστροφή, όχι στην αποστασιοποίηση· οδηγούν στην οκνηρία, όχι στη διέγερση της ενεργητικότητας· οδηγούν στο να είναι κανείς δύσκολος στη συντήρηση, όχι εύκολος στη συντήρηση', εντελώς, Γκοταμί, να θυμάσαι - 'αυτή δεν είναι η Διδασκαλία, αυτή δεν είναι η μοναστική διαγωγή, αυτή δεν είναι η διδαχή του Δασκάλου'».
«Όποια όμως φαινόμενα εσύ, Γκοταμί, γνωρίζεις - 'αυτά τα φαινόμενα οδηγούν στο μη πάθος, όχι στο πάθος· οδηγούν στην αποδέσμευση, όχι στον δεσμό· οδηγούν στη μείωση, όχι στη συσσώρευση· οδηγούν στην ολιγάρκεια, όχι στη μεγάλη επιθυμία· οδηγούν στην ικανοποίηση, όχι στη δυσαρέσκεια· οδηγούν στην αποστασιοποίηση, όχι στην κοινωνική συναναστροφή· οδηγούν στη διέγερση της ενεργητικότητας, όχι στην οκνηρία· οδηγούν στο να είναι κανείς εύκολος στη συντήρηση, όχι δύσκολος στη συντήρηση', εντελώς, Γκοταμί, να θυμάσαι - 'αυτή είναι η Διδασκαλία, αυτή είναι η μοναστική διαγωγή, αυτή είναι η διδαχή του Δασκάλου'». Τρίτη.
4.
Η ομιλία για τον Ντιγκατζάνου
54. Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Κολίγια· Κακκαραπάττα ήταν το όνομα μιας κωμόπολης των Κολίγια. Τότε ο Ντιγκατζάνου, γιος των Κολίγια, πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο Ντιγκατζάνου, γιος των Κολίγια, είπε στον Ευλογημένο: «Εμείς, σεβάσμιε κύριε, είμαστε λαϊκοί που απολαμβάνουμε αισθησιακές ηδονές, κατοικούμε σε σπίτι γεμάτο με παιδιά, απολαμβάνουμε σανδαλόξυλο από το Κάσι, φοράμε γιρλάντες, αρώματα και καλλυντικά, δεχόμαστε χρυσό και ασήμι. Σε εμάς, σεβάσμιε κύριε, ας διδάξει ο Ευλογημένος τη Διδασκαλία έτσι ώστε αυτές οι διδασκαλίες να είναι για την ευημερία στην παρούσα ζωή, για την ευτυχία στην παρούσα ζωή, για την ευημερία στο μέλλον, για την ευτυχία στο μέλλον».
«Αυτές οι τέσσερις, Μπυαγκαπάτζα, ιδιότητες οδηγούν στην ευημερία στην παρούσα ζωή ενός γιου καλής οικογένειας, στην ευτυχία στην παρούσα ζωή. Ποιοι τέσσερις; Η τελειότητα στην εργατικότητα, η τελειότητα στην προστασία, η καλή φιλία, η ισορροπημένη ζωή. Και ποια, Μπυαγκαπάτζα, είναι η τελειότητα στην εργατικότητα; Εδώ, Μπυαγκαπάτζα, ένας γιος καλής οικογένειας κερδίζει τη ζωή του με οποιοδήποτε επάγγελμα - είτε με γεωργία, είτε με εμπόριο, είτε με βοσκή αγελάδων, είτε με τοξοβολία, είτε με βασιλική υπηρεσία, είτε με κάποια άλλη τέχνη - σε αυτό είναι επιδέξιος, μη τεμπέλης, προικισμένος με διερεύνηση για τα κατάλληλα μέσα σε αυτά, ικανός να τα κάνει, ικανός να τα διοργανώσει. Αυτή ονομάζεται, Μπυαγκαπάτζα, τελειότητα στην εργατικότητα.
«Και ποια, Μπυαγκαπάτζα, είναι η τελειότητα στην προστασία; Εδώ, Μπυαγκαπάτζα, ένας γιος καλής οικογένειας έχει πλούτη αποκτημένα με εργατικότητα και ενεργητικότητα, συγκεντρωμένα με τη δύναμη των χεριών του, κερδισμένα με τον ιδρώτα του, δίκαια, αποκτημένα με δικαιοσύνη. Αυτά τα διαφυλάσσει με φύλαξη και προστασία - 'Πώς να μην μου αρπάξουν αυτά τα πλούτη ούτε οι βασιλιάδες, ούτε οι κλέφτες να μην τα αρπάξουν, ούτε η φωτιά να τα κάψει, ούτε το νερό να τα παρασύρει, ούτε οι μη αγαπημένοι κληρονόμοι να τα αρπάξουν'! Αυτή ονομάζεται, Μπυαγκαπάτζα, τελειότητα στην προστασία.
«Και ποια, Μπυαγκαπάτζα, είναι η καλή φιλία; Εδώ, Μπυαγκαπάτζα, ένας γιος καλής οικογένειας σε όποιο χωριό ή κωμόπολη διαμένει, εκεί όσοι υπάρχουν - οικοδεσπότες ή γιοι οικοδεσποτών, είτε νέοι με ώριμη ηθική, είτε μεγαλύτεροι με ώριμη ηθική, τέλειοι στην πίστη, τέλειοι στην ηθική, τέλειοι στη γενναιοδωρία, τέλειοι στη σοφία - με αυτούς στέκεται μαζί, συνομιλεί, επιτυγχάνει συζήτηση· από εκείνους που είναι τέλειοι στην πίστη μαθαίνει την τελειότητα στην πίστη, από εκείνους που είναι τέλειοι στην ηθική μαθαίνει την τελειότητα στην ηθική, από εκείνους που είναι τέλειοι στη γενναιοδωρία μαθαίνει την τελειότητα στη γενναιοδωρία, από εκείνους που είναι τέλειοι στη σοφία μαθαίνει την τελειότητα στη σοφία. Αυτή ονομάζεται, Μπυαγκαπάτζα, καλή φιλία.
«Και ποια, Μπυαγκαπάτζα, είναι η ισορροπημένη ζωή; Εδώ, Μπυαγκαπάτζα, ένας γιος καλής οικογένειας, γνωρίζοντας το εισόδημα των πλούτων και γνωρίζοντας τα έξοδα των πλούτων, κερδίζει τη ζωή του ισορροπημένα, ούτε υπερβολικά ούτε πολύ λίγα - 'Έτσι το εισόδημά μου θα υπερβαίνει τα έξοδα, και τα έξοδά μου δεν θα υπερβαίνουν το εισόδημα'. Όπως, Μπυαγκαπάτζα, ένας ζυγιστής ή ο μαθητευόμενος ενός ζυγιστή, αφού σηκώσει τη ζυγαριά, γνωρίζει - 'κατά τόσο γέρνει κάτω, κατά τόσο σηκώνεται πάνω'· ακριβώς έτσι, Μπυαγκαπάτζα, ένας γιος καλής οικογένειας, γνωρίζοντας το εισόδημα των πλούτων και γνωρίζοντας τα έξοδα των πλούτων, κερδίζει τη ζωή του ισορροπημένα, ούτε υπερβολικά ούτε πολύ λίγα - 'Έτσι το εισόδημά μου θα υπερβαίνει τα έξοδα, και τα έξοδά μου δεν θα υπερβαίνουν το εισόδημα'. Αν αυτός, Μπυαγκαπάτζα, ο γιος καλής οικογένειας με λίγο εισόδημα ζει πολυτελή ζωή, υπάρχουν αυτοί που θα λένε γι' αυτόν - 'Αυτός ο γιος καλής οικογένειας τρώει τα πλούτη του σαν να τρώει σύκα'. Αν όμως αυτός, Μπυαγκαπάτζα, ο γιος καλής οικογένειας με μεγάλο εισόδημα ζει φτωχική ζωή, υπάρχουν αυτοί που θα λένε γι' αυτόν - 'Αυτός ο γιος καλής οικογένειας θα πεθάνει σαν φτωχός'. Αλλά όταν αυτός, Μπυαγκαπάτζα, ο γιος καλής οικογένειας, γνωρίζοντας το εισόδημα των πλούτων και γνωρίζοντας τα έξοδα των πλούτων, κερδίζει τη ζωή του ισορροπημένα, ούτε υπερβολικά ούτε πολύ λίγα - 'Έτσι το εισόδημά μου θα υπερβαίνει τα έξοδα, και τα έξοδά μου δεν θα υπερβαίνουν το εισόδημα'. Αυτή ονομάζεται, Μπυαγκαπάτζα, ισορροπημένη ζωή.
«Για τον πλούτο που έχει αποκτηθεί έτσι, Μπυαγκχαπάτζα, υπάρχουν τέσσερις πύλες απώλειας - ο γυναικάς, ο μέθυσος, ο τζογαδόρος, αυτός που έχει κακόβουλο φίλο, κακόβουλο σύντροφο, κλίνει προς τους κακόβουλους. Όπως, Μπυαγκχαπάτζα, μια μεγάλη δεξαμενή έχει τέσσερις εισόδους νερού και τέσσερις εξόδους νερού. Αν ένας άνθρωπος έκλεινε τις εισόδους της και άνοιγε τις εξόδους της· και ο ουρανός δεν έστελνε σωστή βροχή. Έτσι πράγματι, Μπυαγκχαπάτζα, για εκείνη τη μεγάλη δεξαμενή μόνο παρακμή αναμένεται, όχι ανάπτυξη· ακριβώς έτσι, Μπυαγκχαπάτζα, για τον πλούτο που έχει αποκτηθεί έτσι υπάρχουν τέσσερις πύλες απώλειας - ο γυναικάς, ο μέθυσος, ο τζογαδόρος, αυτός που έχει κακόβουλο φίλο, κακόβουλο σύντροφο, κλίνει προς τους κακόβουλους.
«Για τον πλούτο που έχει αποκτηθεί έτσι, Μπυαγκχαπάτζα, υπάρχουν τέσσερις πύλες εισόδου - όχι γυναικάς, όχι μέθυσος, όχι τζογαδόρος, αυτός που έχει καλό φίλο, καλό σύντροφο, κλίνει προς τους καλούς. Όπως, Μπυαγκχαπάτζα, μια μεγάλη δεξαμενή έχει τέσσερις εισόδους νερού και τέσσερις εξόδους νερού. Αν ένας άνθρωπος άνοιγε τις εισόδους της και έκλεινε τις εξόδους της· και ο ουρανός θα έστελνε σωστή βροχή. Έτσι πράγματι, Μπυαγκχαπάτζα, για εκείνη τη μεγάλη δεξαμενή μόνο ανάπτυξη αναμένεται, όχι παρακμή· ακριβώς έτσι, Μπυαγκχαπάτζα, για τον πλούτο που έχει αποκτηθεί έτσι υπάρχουν τέσσερις πύλες εισόδου - όχι γυναικάς, όχι μέθυσος, όχι τζογαδόρος, αυτός που έχει καλό φίλο, καλό σύντροφο, κλίνει προς τους καλούς. Αυτοί, Μπυαγκχαπάτζα, είναι οι τέσσερις παράγοντες που οδηγούν στην ευημερία ενός γιου καλής οικογένειας στην παρούσα ζωή και στην ευτυχία στην παρούσα ζωή.
«Υπάρχουν αυτοί οι τέσσερις, Μπυαγκχαπάτζα, παράγοντες που οδηγούν στην ευημερία ενός γιου καλής οικογένειας στη μέλλουσα ζωή και στην ευτυχία στη μέλλουσα ζωή. Ποιοι τέσσερις; Η τελειότητα στην πίστη, η τελειότητα στην ηθική, η τελειότητα στη γενναιοδωρία, η τελειότητα στη σοφία. Και ποια, Μπυαγκχαπάτζα, είναι η τελειότητα στην πίστη; Εδώ, Μπυαγκχαπάτζα, ένας γιος καλής οικογένειας έχει πίστη, πιστεύει στη φώτιση του Τατχάγκατα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Αυτή ονομάζεται, Μπυαγκχαπάτζα, τελειότητα στην πίστη.
«Και ποια, Μπυαγκχαπάτζα, είναι η τελειότητα στην ηθική; Εδώ, Μπυαγκχαπάτζα, ένας γιος καλής οικογένειας απέχει από τον φόνο έμβιων όντων... κ.λπ... απέχει από τα οινοπνευματώδη ποτά, ηδύποτα και μεθυστικά που προξενούν απροσεξία. Αυτή ονομάζεται, Μπυαγκχαπάτζα, τελειότητα στην ηθική.
«Και ποια, Μπυαγκχαπάτζα, είναι η τελειότητα στη γενναιοδωρία; Εδώ, Μπυαγκχαπάτζα, ένας γιος καλής οικογένειας κατοικεί εντός οικίας με νου απαλλαγμένο από τον ρύπο της τσιγκουνιάς, γενναιόδωρος, με καθαρά χέρια, χαρούμενος στην αποδέσμευση, άξιος να ζητηθεί, χαρούμενος στη δωρεά και τη διανομή. Αυτή ονομάζεται, Μπυαγκχαπάτζα, τελειότητα στη γενναιοδωρία.
«Και ποια, Μπυαγκχαπάτζα, είναι η τελειότητα στη σοφία; Εδώ, Μπυαγκχαπάτζα, ένας γιος καλής οικογένειας είναι σοφός, προικισμένος με σοφία που οδηγεί στην έγερση και την πάροδο, ευγενή, διεισδυτική, που οδηγεί ορθά στην εξάλειψη της δυστυχίας. Αυτή ονομάζεται, Μπυαγκχαπάτζα, τελειότητα στη σοφία. Αυτές, Μπυαγκχαπάτζα, είναι οι τέσσερις ιδιότητες που οδηγούν στην ευημερία ενός γιου καλής οικογένειας στη μελλοντική ζωή, στην ευτυχία στη μελλοντική ζωή».
διάγει ισορροπημένη ζωή, προστατεύει τα συγκεντρωμένα.
πάντα καθαρίζει την οδό, για την ευημερία στη μελλοντική ζωή.
διακηρύχθηκαν από αυτόν με το αληθινό όνομα, φέρνουν ευτυχία και στις δύο περιπτώσεις.
έτσι για αυτούς που διάγουν την οικιακή ζωή, η γενναιοδωρία αυξάνει την αξιέπαινη πράξη». Τέταρτο.
5.
Η ομιλία για τον Ουτζτζάγια
55. Τότε ο βραχμάνος Ουτζάγια πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον Ευλογημένο. Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο βραχμάνος Ουτζάγια είπε στον Ευλογημένο: «Εμείς, αγαπητέ Γκόταμα, επιθυμούμε να ταξιδέψουμε στο εξωτερικό. Σε εμάς ας διδάξει ο αξιότιμος Γκόταμα τη Διδασκαλία έτσι - ώστε αυτές οι διδασκαλίες να είναι για την ευημερία στην παρούσα ζωή, για την ευτυχία στην παρούσα ζωή, για την ευημερία στο μέλλον, για την ευτυχία στο μέλλον».
«Υπάρχουν, βραχμάνε, αυτοί οι τέσσερις παράγοντες που οδηγούν στην ευημερία ενός γιου καλής οικογένειας στην παρούσα ζωή, στην ευτυχία στην παρούσα ζωή. Ποιοι τέσσερις; Η τελειότητα στην εργατικότητα, η τελειότητα στην προστασία, η καλή φιλία, η ισορροπημένη ζωή. Και ποια, βραχμάνε, είναι η τελειότητα στην εργατικότητα; Εδώ, βραχμάνε, ένας γιος καλής οικογένειας κερδίζει τη ζωή του με οποιοδήποτε επάγγελμα - είτε με γεωργία, είτε με εμπόριο, είτε με βοσκή αγελάδων, είτε με τοξοβολία, είτε με βασιλική υπηρεσία, είτε με κάποια άλλη τέχνη - σε αυτό είναι επιδέξιος, μη τεμπέλης, προικισμένος με διερεύνηση για τα κατάλληλα μέσα σε αυτά, ικανός να τα κάνει, ικανός να τα διοργανώσει. Αυτή ονομάζεται, βραχμάνε, τελειότητα στην εργατικότητα.
«Και ποια, βραχμάνε, είναι η τελειότητα στην προστασία; Εδώ, βραχμάνε, ένας γιος καλής οικογένειας έχει πλούτη αποκτημένα με εργατικότητα και ενεργητικότητα, συγκεντρωμένα με τη δύναμη των χεριών του, κερδισμένα με τον ιδρώτα του, δίκαια, αποκτημένα με δικαιοσύνη. Αυτά τα διαφυλάσσει με φύλαξη και προστασία - 'Πώς να μην μου αρπάξουν αυτά τα πλούτη ούτε οι βασιλιάδες, ούτε οι κλέφτες να μην τα αρπάξουν, ούτε η φωτιά να τα κάψει, ούτε το νερό να τα παρασύρει, ούτε οι μη αγαπημένοι κληρονόμοι να τα αρπάξουν'. Αυτή ονομάζεται, βραχμάνε, τελειότητα στην προστασία.
«Και ποια, βραχμάνε, είναι η καλή φιλία; Εδώ, βραχμάνε, ένας γιος καλής οικογένειας σε όποιο χωριό ή κωμόπολη διαμένει, εκεί όσοι υπάρχουν - οικοδεσπότες ή γιοι οικοδεσποτών, είτε νέοι με ώριμη ηθική, είτε μεγαλύτεροι με ώριμη ηθική, τέλειοι στην πίστη, τέλειοι στην ηθική, τέλειοι στη γενναιοδωρία, τέλειοι στη σοφία - με αυτούς στέκεται μαζί, συνομιλεί, επιτυγχάνει συζήτηση· από εκείνους που είναι τέλειοι στην πίστη μαθαίνει την τελειότητα στην πίστη, από εκείνους που είναι τέλειοι στην ηθική μαθαίνει την τελειότητα στην ηθική, από εκείνους που είναι τέλειοι στη γενναιοδωρία μαθαίνει την τελειότητα στη γενναιοδωρία, από εκείνους που είναι τέλειοι στη σοφία μαθαίνει την τελειότητα στη σοφία. Αυτή ονομάζεται, βραχμάνε, καλή φιλία.
«Και ποια, βραχμάνε, είναι η ισορροπημένη ζωή; Εδώ, βραχμάνε, ένας γιος καλής οικογένειας, γνωρίζοντας το εισόδημα των πλούτων και γνωρίζοντας τα έξοδα των πλούτων, κερδίζει τη ζωή του ισορροπημένα, ούτε υπερβολικά ούτε πολύ λίγα - 'Έτσι το εισόδημά μου θα υπερβαίνει τα έξοδα, και τα έξοδά μου δεν θα υπερβαίνουν το εισόδημα'. Όπως, βραχμάνε, ένας ζυγιστής ή ο μαθητευόμενος ενός ζυγιστή, αφού σηκώσει τη ζυγαριά, γνωρίζει - 'κατά τόσο γέρνει κάτω, κατά τόσο σηκώνεται πάνω'· ακριβώς έτσι, βραχμάνε, ένας γιος καλής οικογένειας, γνωρίζοντας το εισόδημα των πλούτων και γνωρίζοντας τα έξοδα των πλούτων, κερδίζει τη ζωή του ισορροπημένα, ούτε υπερβολικά ούτε πολύ λίγα - 'Έτσι το εισόδημά μου θα υπερβαίνει τα έξοδα, και τα έξοδά μου δεν θα υπερβαίνουν το εισόδημα'. Αν αυτός, βραχμάνε, ο γιος καλής οικογένειας με λίγο εισόδημα ζει πολυτελή ζωή, υπάρχουν αυτοί που θα λένε γι' αυτόν - 'Αυτός ο γιος καλής οικογένειας τρώει τα πλούτη του σαν να τρώει σύκα'. Αν όμως αυτός, βραχμάνε, ο γιος καλής οικογένειας με μεγάλο εισόδημα ζει φτωχική ζωή, υπάρχουν αυτοί που θα λένε γι' αυτόν - 'Αυτός ο γιος καλής οικογένειας θα πεθάνει σαν φτωχός'. Αλλά όταν αυτός, βραχμάνε, ο γιος καλής οικογένειας, γνωρίζοντας το εισόδημα των πλούτων και γνωρίζοντας τα έξοδα των πλούτων, κερδίζει τη ζωή του ισορροπημένα, ούτε υπερβολικά ούτε πολύ λίγα - 'Έτσι το εισόδημά μου θα υπερβαίνει τα έξοδα, και τα έξοδά μου δεν θα υπερβαίνουν το εισόδημα', αυτή ονομάζεται, βραχμάνε, ισορροπημένη ζωή.
«Για τον πλούτο που έχει αποκτηθεί έτσι, βραχμάνε, υπάρχουν τέσσερις πύλες απώλειας - ο γυναικάς, ο μέθυσος, ο τζογαδόρος, αυτός που έχει κακόβουλο φίλο, κακόβουλο σύντροφο, κλίνει προς τους κακόβουλους. Όπως, βραχμάνε, μια μεγάλη δεξαμενή έχει τέσσερις εισόδους νερού και τέσσερις εξόδους νερού. Αν ένας άνθρωπος έκλεινε τις εισόδους της και άνοιγε τις εξόδους της· και ο ουρανός δεν έστελνε σωστή βροχή. Έτσι πράγματι, βραχμάνε, για εκείνη τη μεγάλη δεξαμενή μόνο παρακμή αναμένεται, όχι ανάπτυξη· ακριβώς έτσι, βραχμάνε, για τον πλούτο που έχει αποκτηθεί έτσι υπάρχουν τέσσερις πύλες απώλειας - ο γυναικάς, ο μέθυσος, ο τζογαδόρος, αυτός που έχει κακόβουλο φίλο, κακόβουλο σύντροφο, κλίνει προς τους κακόβουλους.
«Για τον πλούτο που έχει αποκτηθεί έτσι, βραχμάνε, υπάρχουν τέσσερις πύλες εισόδου - όχι γυναικάς, όχι μέθυσος, όχι τζογαδόρος, αυτός που έχει καλό φίλο, καλό σύντροφο, κλίνει προς τους καλούς. Όπως, βραχμάνε, μια μεγάλη δεξαμενή έχει τέσσερις εισόδους νερού και τέσσερις εξόδους νερού. Αν ένας άνθρωπος άνοιγε τις εισόδους της και έκλεινε τις εξόδους της· και ο ουρανός θα έστελνε σωστή βροχή. Έτσι πράγματι, βραχμάνε, για εκείνη τη μεγάλη δεξαμενή μόνο ανάπτυξη αναμένεται, όχι παρακμή· ακριβώς έτσι, βραχμάνε, για τον πλούτο που έχει αποκτηθεί έτσι υπάρχουν τέσσερις πύλες εισόδου - όχι γυναικάς... κ.λπ... κλίνει προς τους καλούς. Αυτοί, βραχμάνε, είναι οι τέσσερις παράγοντες που οδηγούν στην ευημερία ενός γιου καλής οικογένειας στην παρούσα ζωή και στην ευτυχία στην παρούσα ζωή.
«Υπάρχουν αυτοί οι τέσσερις, βραχμάνε, παράγοντες που οδηγούν στην ευημερία ενός γιου καλής οικογένειας στη μέλλουσα ζωή και στην ευτυχία στη μέλλουσα ζωή. Ποιοι τέσσερις; Η τελειότητα στην πίστη, η τελειότητα στην ηθική, η τελειότητα στη γενναιοδωρία, η τελειότητα στη σοφία. Και ποια, βραχμάνε, είναι η τελειότητα στην πίστη; Εδώ, βραχμάνε, ένας γιος καλής οικογένειας έχει πίστη, πιστεύει στη φώτιση του Τατχάγκατα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Αυτή ονομάζεται, βραχμάνε, τελειότητα στην πίστη.
«Και ποια, βραχμάνε, είναι η τελειότητα στην ηθική; Εδώ, βραχμάνε, ένας γιος καλής οικογένειας απέχει από τον φόνο έμβιων όντων... κ.λπ... απέχει από τα οινοπνευματώδη ποτά, ηδύποτα και μεθυστικά που προξενούν απροσεξία. Αυτή ονομάζεται, βραχμάνε, τελειότητα στην ηθική.
«Και ποια, βραχμάνε, είναι η τελειότητα στη γενναιοδωρία; Εδώ, βραχμάνε, ένας γιος καλής οικογένειας κατοικεί εντός οικίας με νου απαλλαγμένο από τον ρύπο της τσιγκουνιάς, γενναιόδωρος, με καθαρά χέρια, χαρούμενος στην αποδέσμευση, άξιος να ζητηθεί, χαρούμενος στη δωρεά και τη διανομή. Αυτή ονομάζεται, βραχμάνε, τελειότητα στη γενναιοδωρία.
«Και ποια, βραχμάνε, είναι η τελειότητα στη σοφία; Εδώ, βραχμάνε, ένας γιος καλής οικογένειας είναι σοφός... κ.λπ... που οδηγεί ορθά στην εξάλειψη της δυστυχίας. Αυτή ονομάζεται, βραχμάνε, τελειότητα στη σοφία. Αυτές, βραχμάνε, είναι οι τέσσερις ιδιότητες που οδηγούν στην ευημερία ενός γιου καλής οικογένειας στη μελλοντική ζωή, στην ευτυχία στη μελλοντική ζωή».
διάγει ισορροπημένη ζωή, προστατεύει τα συγκεντρωμένα.
πάντα καθαρίζει την οδό, για την ευημερία στη μελλοντική ζωή.
διακηρύχθηκαν από αυτόν με το αληθινό όνομα, φέρνουν ευτυχία και στις δύο περιπτώσεις.
έτσι για αυτούς που διάγουν την οικιακή ζωή, η γενναιοδωρία αυξάνει την αξιέπαινη πράξη». Πέμπτο.
6.
Η ομιλία για τον φόβο
56. «Φόβος», μοναχοί, αυτή είναι ονομασία των ηδονών. «Πόνος», μοναχοί, αυτή είναι ονομασία των ηδονών. «Αρρώστια», μοναχοί, αυτή είναι ονομασία των ηδονών. «Απόστημα», μοναχοί, αυτή είναι ονομασία των ηδονών. «Βέλος», μοναχοί, αυτή είναι ονομασία των ηδονών. «Προσκόλληση», μοναχοί, αυτή είναι ονομασία των ηδονών. «Βούρκος», μοναχοί, αυτή είναι ονομασία των ηδονών. «Μήτρα», μοναχοί, αυτή είναι ονομασία των ηδονών. Και γιατί, μοναχοί, «φόβος» είναι ονομασία των ηδονών; Επειδή αυτός που είναι βαμμένος από το ηδονικό πάθος, μοναχοί, δεσμευμένος από τη θέληση και το πάθος, δεν απελευθερώνεται από τον φόβο σχετικό με την παρούσα ζωή, ούτε απελευθερώνεται από τον φόβο που αφορά τη μελλοντική ζωή· για αυτό το λόγο «φόβος» είναι ονομασία των ηδονών. Και γιατί, μοναχοί, «πόνος»... κ.λπ... «αρρώστια»... «απόστημα»... «βέλος»... «προσκόλληση»... «βούρκος»... «μήτρα» είναι ονομασία των ηδονών; Επειδή αυτός που είναι βαμμένος από το ηδονικό πάθος, μοναχοί, δεσμευμένος από τη θέληση και το πάθος, δεν απελευθερώνεται από τη μήτρα σχετική με την παρούσα ζωή, ούτε απελευθερώνεται από τη μήτρα που αφορά τη μελλοντική ζωή· για αυτό το λόγο «μήτρα» είναι ονομασία των ηδονών».
βούρκος και μήτρα, και τα δύο, αυτές οι ηδονές λέγονται·
στις οποίες ο κοινός άνθρωπος είναι προσκολλημένος.
αλλά όταν ένας μοναχός είναι ενεργητικός, δεν εγκαταλείπει την ενσυνειδητότητα.
τη γενιά που υπόκειται σε γέννηση και γήρας, που τρέμει, παρατηρεί». Έκτο.
7.
Η πρώτη ομιλία για τους άξιους δωρεών
57. «Προικισμένος με οκτώ ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός είναι άξιος προσφορών, άξιος φιλοξενίας, άξιος δώρων, άξιος χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες, το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο. Με ποιες οκτώ; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ηθικός... κ.λπ... αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς· είναι πολυμαθής... κ.λπ... τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη· έχει καλούς φίλους, καλούς συντρόφους, κλίνει προς τους καλούς· έχει ορθή άποψη, προικισμένος με ορθή ενόραση· αποκτά κατά βούληση, αποκτά χωρίς δυσκολία, αποκτά χωρίς κόπο τις τέσσερις διαλογιστικές εκστάσεις σχετικές με τον ανώτερο νου, που αποτελούν ευχάριστη διαμονή στην παρούσα ζωή· θυμάται πολλές προηγούμενες υπάρξεις, δηλαδή - μία γέννηση, δύο γεννήσεις... κ.λπ... έτσι θυμάται πολλές προηγούμενες υπάρξεις με τις λεπτομέρειες και τα χαρακτηριστικά τους· με τον θείο οφθαλμό, καθαρό, που υπερβαίνει τον ανθρώπινο... κ.λπ... κατανοεί τα όντα που επαναγεννιούνται σύμφωνα με τις πράξεις τους· με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών... κ.λπ... έχοντας πραγματοποιήσει, έχοντας επιτύχει, διαμένει. Με αυτές τις οκτώ ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός είναι άξιος προσφορών... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο». Έβδομη.
8.
Η δεύτερη ομιλία για τους άξιους δωρεών
58. «Προικισμένος με οκτώ ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός είναι άξιος προσφορών... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο. Με ποιες οκτώ; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ηθικός... κ.λπ... αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς· είναι πολυμαθής... κ.λπ... τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη· διαμένει καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα, με δύναμη, με σταθερή προσπάθεια, χωρίς να εγκαταλείπει το καθήκον στις καλές νοητικές καταστάσεις· είναι δασόβιος, διαμένων σε απομακρυσμένο κατάλυμα· είναι νικητής της δυσαρέσκειας και της τέρψης, διαμένει υπερβαίνοντας ξανά και ξανά την εγερθείσα δυσαρέσκεια· είναι νικητής του φόβου και του τρόμου, διαμένει υπερβαίνοντας ξανά και ξανά τον εγερθέντα φόβο και τρόμο· αποκτά κατά βούληση, αποκτά χωρίς δυσκολία, αποκτά χωρίς κόπο τις τέσσερις διαλογιστικές εκστάσεις σχετικές με τον ανώτερο νου, που αποτελούν ευχάριστη διαμονή στην παρούσα ζωή· με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών... κ.λπ... έχοντας πραγματοποιήσει, έχοντας επιτύχει, διαμένει. Με αυτές τις οκτώ ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός είναι άξιος προσφορών... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο». Όγδοη.
9.
Η πρώτη ομιλία για τα άτομα
59. «Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα οκτώ άτομα άξια προσφορών, άξια φιλοξενίας, άξια δώρων, άξια χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες, το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο. Ποιες οκτώ; Ο εισερχόμενος στο ρεύμα, αυτός που ασκεί για την πραγμάτωση του καρπού της εισόδου στο ρεύμα· ο άπαξ επιστρέφων, αυτός που ασκεί για την πραγμάτωση του καρπού της άπαξ επιστροφής· ο μη-επιστρέφων, αυτός που ασκεί για την πραγμάτωση του καρπού της μη-επιστροφής· ο Άξιος, αυτός που ασκεί για την Αξιότητα. Αυτά, μοναχοί, τα οκτώ άτομα είναι άξια προσφορών... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο».
αυτή η Κοινότητα είναι ευθεία, προικισμένη με σοφία, ηθική και αυτοσυγκέντρωση.
που κάνουν αξιέπαινη πράξη που οδηγεί σε επαναγέννηση, το δοσμένο στην Κοινότητα έχει μεγάλο καρπό». Ένατη.
10.
Η δεύτερη ομιλία για τα άτομα
60. «Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα οκτώ άτομα άξια προσφορών... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο. Ποιες οκτώ; Ο εισερχόμενος στο ρεύμα, αυτός που ασκεί για την πραγμάτωση του καρπού της εισόδου στο ρεύμα... κ.λπ... ο Άξιος, αυτός που ασκεί για την Αξιότητα. Αυτά, μοναχοί, τα οκτώ άτομα είναι άξια προσφορών... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο».
αυτή η Κοινότητα είναι η ανώτερη, οκτώ άτομα μεταξύ των όντων.
που κάνουν αξιέπαινη πράξη που οδηγεί σε επαναγέννηση, εδώ το δοσμένο έχει μεγάλο καρπό». Δέκατη.
Το κεφάλαιο της Γκοταμί, πρώτο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
δύο φόβοι, άξιοι προσφορών και δύο, και οκτώ άτομα.