1.
Το πρώτο κεφάλαιο
1.
Η ομιλία για το σκληρό
157. Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Μοναχοί». «Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο. Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη, πικρό, τραχύ, εμπόδιο για το επίτευγμα της ανυπέρβλητης ελευθερίας από τις δεσμεύσεις. Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'θα εγκαταλείψουμε το εγερθέν υλικό κέρδος, τιμή και φήμη, και το εγερθέν υλικό κέρδος, τιμή και φήμη δεν θα κατακυριεύσει τη συνείδησή μας'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Πρώτο.
2.
Η ομιλία για το αγκίστρι
158. Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ... «Σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη, πικρό, τραχύ, εμπόδιο για το επίτευγμα της ανυπέρβλητης ελευθερίας από τις δεσμεύσεις. Όπως, μοναχοί, ένας ψαράς θα έριχνε ένα αγκίστρι με δόλωμα σε μια βαθιά λίμνη νερού. Κάποιο ψάρι με μάτι στραμμένο στο δόλωμα θα το κατάπινε. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, αυτό το ψάρι που κατάπιε το αγκίστρι έχει περιπέσει σε συμφορά του ψαρά, έχει περιπέσει σε καταστροφή, είναι υποχείριο του ψαρά».
«Ψαράς, μοναχοί, αυτή είναι ονομασία του Μάρα του πονηρού. Αγκίστρι, μοναχοί, αυτή είναι ονομασία του υλικού κέρδους, της τιμής και της φήμης. Όποιος, μοναχοί, μοναχός απολαμβάνει και επιθυμεί το εγερθέν υλικό κέρδος, τιμή και φήμη, αυτός ονομάζεται, μοναχοί, μοναχός που κατάπιε το αγκίστρι του Μάρα, έχει περιπέσει σε συμφορά, έχει περιπέσει σε καταστροφή, είναι υποχείριο του πονηρού. Τόσο σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη, πικρό, τραχύ, εμπόδιο για το επίτευγμα της ανυπέρβλητης ελευθερίας από τις δεσμεύσεις. Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'θα εγκαταλείψουμε το εγερθέν υλικό κέρδος, τιμή και φήμη, και το εγερθέν υλικό κέρδος, τιμή και φήμη δεν θα κατακυριεύσει τη συνείδησή μας'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Δεύτερο.
3.
Η ομιλία για τη χελώνα
159. Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ... «Σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... για το επίτευγμα. Κάποτε στο παρελθόν, μοναχοί, σε κάποια λίμνη νερού μια μεγάλη οικογένεια χελωνών κατοικούσε για πολύ καιρό. Τότε, μοναχοί, κάποια χελώνα είπε σε κάποια άλλη χελώνα: "Μην πας, αγαπητέ χελώνα, σε εκείνη την περιοχή". Πήγε όμως, μοναχοί, εκείνη η χελώνα σε εκείνη την περιοχή. Εκείνη ο κυνηγός την τρύπησε με την παγίδα. Τότε, μοναχοί, εκείνη η χελώνα πλησίασε εκείνη τη χελώνα. Είδε, μοναχοί, εκείνη η χελώνα την άλλη χελώνα να έρχεται από μακριά. Αφού την είδε, είπε σε εκείνη τη χελώνα: "Μήπως εσύ, αγαπητέ χελώνα, δεν πήγες σε εκείνη την περιοχή;" "Πήγα πράγματι εγώ, αγαπητέ χελώνα, σε εκείνη την περιοχή". "Μήπως όμως είσαι, αγαπητέ χελώνα, ατραυμάτιστη και αβλαβής;" "Είμαι πράγματι ατραυμάτιστη, αγαπητέ χελώνα, αβλαβής, αλλά υπάρχει αυτό το σκοινάκι που με ακολουθεί από κοντά". "Πράγματι είσαι, αγαπητέ χελώνα, τραυματισμένη, πράγματι βλαμμένη. Με αυτό το σκοινάκι, αγαπητέ χελώνα, οι πατέρες και οι παππούδες σου έπεσαν σε συμφορά, έπεσαν σε καταστροφή. Πήγαινε τώρα εσύ, αγαπητέ χελώνα, δεν είσαι πλέον δική μας".
«Κυνηγός, μοναχοί, αυτή είναι ονομασία του Μάρα του πονηρού. Παγίδα, μοναχοί, αυτή είναι ονομασία του υλικού κέρδους, της τιμής και της φήμης. Σκοινάκι, μοναχοί, αυτή είναι ονομασία της απόλαυσης και του πάθους. Όποιος, μοναχοί, μοναχός απολαμβάνει και επιθυμεί το εγερθέν υλικό κέρδος, τιμή και φήμη - αυτός ονομάζεται, μοναχοί, μοναχός προσκολλημένος στην παγίδα, έχει περιπέσει σε συμφορά, έχει περιπέσει σε καταστροφή, είναι υποχείριο του πονηρού. Τόσο σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Τρίτη.
4.
Η ομιλία για το μακρύτριχο
160. Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ... «Σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... για το επίτευγμα. Όπως, μοναχοί, ένα πρόβατο με μακρύ μαλλί θα εισερχόταν σε αγκαθωτό πυκνό δάσος. Αυτό εδώ κι εκεί θα κολλούσε, εδώ κι εκεί θα συλλαμβανόταν, εδώ κι εκεί θα δεσμευόταν, εδώ κι εκεί θα έφτανε σε συμφορά και καταστροφή. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, εδώ κάποιος μοναχός κυριευμένος από το υλικό κέρδος, την τιμή και τη φήμη, με κατακυριευμένη συνείδηση, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, εισέρχεται σε χωριό ή κωμόπολη για προσφερόμενη τροφή. Αυτός εδώ κι εκεί κολλάει, εδώ κι εκεί συλλαμβάνεται, εδώ κι εκεί δεσμεύεται, εδώ κι εκεί φτάνει σε συμφορά και καταστροφή. Τόσο σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Τέταρτο.
5.
Η ομιλία για τον κοπροσκαθάρο
161. Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ... «Σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... για το επίτευγμα. Όπως, μοναχοί, ένα σκαθάρι της κοπριάς που τρέφεται με κοπριά, γεμάτο κοπριά, γεμάτο με κοπριά. Και μπροστά του υπάρχει ένας μεγάλος σωρός κοπριάς. Αυτό θα περιφρονούσε ένα άλλο σκαθάρι της κοπριάς - 'Εγώ τρέφομαι με κοπριά, είμαι γεμάτο κοπριά, γεμάτο με κοπριά, και μπροστά μου υπάρχει αυτός ο μεγάλος σωρός κοπριάς'. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, εδώ κάποιος μοναχός κυριευμένος από το υλικό κέρδος, την τιμή και τη φήμη, με κατακυριευμένη συνείδηση, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, εισέρχεται σε χωριό ή κωμόπολη για προσφερόμενη τροφή. Αυτός εκεί τελειώνει να τρώει και έχει όσο χρειάζεται, και είναι προσκεκλημένος για αύριο, και η προσφερόμενη τροφή του είναι γεμάτη. Αυτός, αφού πήγε στο μοναστήρι, καυχιέται στη μέση της ομάδας μοναχών - 'Τελείωσα να τρώω και είχα όσο χρειαζόμουν, είμαι προσκεκλημένος για αύριο, και η προσφερόμενη τροφή μου είναι γεμάτη, είμαι αποδέκτης των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς, αλλά αυτοί οι άλλοι μοναχοί έχουν λίγη αξία, είναι χωρίς επιρροή, δεν είναι αποδέκτες των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς'. Αυτός, κυριευμένος από εκείνο το υλικό κέρδος, την τιμή και τη φήμη, με κατακυριευμένη συνείδηση, περιφρονεί άλλους ευπρεπείς μοναχούς. Διότι αυτό, μοναχοί, είναι για εκείνον τον ανόητο άνθρωπο για πολύ καιρό προς βλάβη και οδύνη. Τόσο σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Πέμπτο.
6.
Η ομιλία για τον κεραυνό
162. Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ... «Σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... για το επίτευγμα. Ας έρθει ο κεραυνός σε σχήμα τροχού σε οποιονδήποτε, μοναχοί, παρά το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη να καταλάβει τον μαθητευόμενο που δεν έχει επιτύχει τον στόχο».
«Κεραυνός σε σχήμα τροχού, μοναχοί, αυτή είναι ονομασία του υλικού κέρδους, της τιμής και της φήμης. Τόσο σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Έκτο.
7.
Η ομιλία για το δηλητηριασμένο
163. Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ... «Σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... για το επίτευγμα. Ας τρυπηθεί οποιοσδήποτε, μοναχοί, από δηλητηριασμένο βέλος αλειμμένο με δηλητήριο, παρά το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη να καταλάβει τον μαθητευόμενο που δεν έχει επιτύχει τον στόχο».
«Βέλος, μοναχοί, αυτή είναι ονομασία του υλικού κέρδους, της τιμής και της φήμης. Τόσο σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Έβδομη.
8.
Η ομιλία στον Σινγκάλα
164. Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ... «Σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... για το επίτευγμα. Ακούσατε, μοναχοί, κοντά στο χάραμα της αυγής τη νύχτα ένα γερασμένο τσακάλι να ουρλιάζει;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Αυτό, μοναχοί, το γερασμένο τσακάλι είναι πληγμένο από ένα είδος ασθένειας που ονομάζεται ουκκαντάκα· ούτε πηγαίνοντας σε φωλιά ευχαριστιέται, ούτε πηγαίνοντας στη βάση ενός δένδρου ευχαριστιέται, ούτε πηγαίνοντας σε υπαίθριο χώρο ευχαριστιέται· όπου κι αν πηγαίνει, όπου κι αν στέκεται, όπου κι αν κάθεται, όπου κι αν ξαπλώνει· εκεί εκεί φτάνει σε συμφορά και καταστροφή. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, εδώ κάποιος μοναχός κυριευμένος από το υλικό κέρδος, την τιμή και τη φήμη, με κατακυριευμένη συνείδηση, ούτε πηγαίνοντας σε άδεια οικία ευχαριστιέται, ούτε πηγαίνοντας στη βάση ενός δένδρου ευχαριστιέται, ούτε πηγαίνοντας σε υπαίθριο χώρο ευχαριστιέται· όπου κι αν πηγαίνει, όπου κι αν στέκεται, όπου κι αν κάθεται, όπου κι αν ξαπλώνει· εκεί εκεί φτάνει σε συμφορά και καταστροφή. Τόσο σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Όγδοη.
9.
Η ομιλία για τον ανεμοστρόβιλο
165. Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ... «Σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... για το επίτευγμα. Ψηλά, μοναχοί, στον ουρανό φυσούν άνεμοι που ονομάζονται βεράμπχα. Εκεί όποιο πουλί πηγαίνει, οι άνεμοι βεράμπχα το πετούν. Αυτού που έχει πεταχτεί από τους ανέμους βεράμπχα, αλλού πηγαίνουν τα πόδια, αλλού πηγαίνουν τα φτερά, αλλού πηγαίνει το κεφάλι, αλλού πηγαίνει το σώμα. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, εδώ κάποιος μοναχός κυριευμένος από το υλικό κέρδος, την τιμή και τη φήμη, με κατακυριευμένη συνείδηση, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, εισέρχεται σε χωριό ή κωμόπολη για προσφερόμενη τροφή με απροστάτευτο σώμα, με απροστάτευτη ομιλία, με απροστάτευτη συνείδηση, με μη εφαρμοσμένη μνήμη, με ασυγκράτητες ικανότητες. Αυτός εκεί βλέπει γυναίκα ακατάλληλα ντυμένη ή ακατάλληλα ενδεδυμένη. Αυτού, έχοντας δει γυναίκα ακατάλληλα ντυμένη ή ακατάλληλα ενδεδυμένη, η λαγνεία καταβάλλει τη συνείδηση. Αυτός, με τη συνείδηση καταβεβλημένη από τη λαγνεία, αφού απαρνηθεί την εξάσκηση, επιστρέφει σε κατώτερη ζωή. Αυτού άλλοι παίρνουν τον χιτώνα, άλλοι παίρνουν το κύπελλο, άλλοι παίρνουν το ύφασμα καθίσματος, άλλοι παίρνουν τη θήκη βελόνας, όπως του πουλιού που έχει πεταχτεί από τους ανέμους βεράμπχα. Τόσο σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Ένατη.
10.
Η ομιλία με τους στίχους
166. Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ... «Σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... για το επίτευγμα. Εδώ εγώ, μοναχοί, βλέπω κάποιο άτομο κυριευμένο από την τιμή, με κατακτημένη συνείδηση, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να έχει γεννηθεί στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση. Εδώ όμως εγώ, μοναχοί, βλέπω κάποιο άτομο κυριευμένο από την έλλειψη τιμής, με κατακτημένη συνείδηση, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να έχει γεννηθεί στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση. Εδώ όμως εγώ, μοναχοί, βλέπω κάποιο άτομο κυριευμένο από την τιμή και την έλλειψη τιμής, και από τα δύο αυτά, με κατακτημένη συνείδηση, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να έχει γεννηθεί στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση. Τόσο σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ... έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί».
Αυτά είπε ο Ευλογημένος. Αφού είπε αυτά, ο Καλότυχος, ο Διδάσκαλος, είπε επιπλέον αυτό:
η αυτοσυγκέντρωση δεν κλονίζεται, αυτού που διαμένει στο απεριόριστο.
αυτόν που χαίρεται στην εξάλειψη της προσκόλλησης, τον αποκαλούν ενάρετο άτομο». Δέκατη.
Το πρώτο κεφάλαιο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
κεραυνός, δηλητηριασμένο, τσακάλι, με τον άνεμο βεράμπα μαζί με στίχους.