4.
Η ομιλία για τον πολύ βοηθητικό
24. «Αυτά τα τρία άτομα, μοναχοί, είναι πολύ ωφέλιμα για ένα άτομο. Ποιοι τρεις; Όταν, μοναχοί, ένα άτομο ακολουθώντας ένα άλλο άτομο έχει καταφύγει στον Βούδα ως καταφύγιο, έχει καταφύγει στη Διδασκαλία ως καταφύγιο, έχει καταφύγει στην Κοινότητα ως καταφύγιο· αυτό το άτομο, μοναχοί, είναι πολύ ωφέλιμο για αυτό το άτομο.
«Επιπλέον, μοναχοί, όταν ένα άτομο ακολουθώντας ένα άλλο άτομο κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»· αυτό το άτομο, μοναχοί, είναι πολύ ωφέλιμο για αυτό το άτομο.
«Επιπλέον, μοναχοί, όταν ένα άτομο ακολουθώντας ένα άλλο άτομο, με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παραμένει· αυτό το άτομο, μοναχοί, είναι πολύ ωφέλιμο για αυτό το άτομο. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τρία άτομα που είναι πολύ ωφέλιμα για ένα άτομο.
«Από αυτά τα τρία άτομα, μοναχοί, λέω ότι δεν υπάρχει άλλο άτομο πιο ωφέλιμο για αυτό το άτομο. Σε αυτά τα τρία άτομα όμως, μοναχοί, λέω ότι δεν είναι εύκολη η ανταπόδοση από αυτό το άτομο, δηλαδή με την απόδοση σεβασμού, την έγερση σε ένδειξη σεβασμού, τον χαιρετισμό με ενωμένες παλάμες, την εκτέλεση των πρεπόντων καθηκόντων, την προσφορά χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και αναγκαίων φαρμάκων για ασθενείς». Τέταρτο.