1.
Το κεφάλαιο για την άνετη διαμονή
1.
Η ομιλία για τη ντροπή
101. «Αυτοί είναι οι πέντε παράγοντες που δημιουργούν αυτοπεποίθηση στον ασκούμενο, μοναχοί. Ποια πέντε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός έχει πίστη, είναι ηθικός, είναι πολυμαθής, καταβάλλει έντονη ενεργητικότητα, είναι σοφός.
Ό,τι, μοναχοί, ντροπή υπάρχει για τον άπιστο, αυτή η ντροπή δεν υπάρχει για αυτόν που έχει πίστη. Για αυτό το λόγο αυτός ο παράγοντας δημιουργεί αυτοπεποίθηση στον ασκούμενο.
Ό,τι, μοναχοί, ντροπή υπάρχει για τον ανήθικο, αυτή η ντροπή δεν υπάρχει για τον ηθικό. Για αυτό το λόγο αυτός ο παράγοντας δημιουργεί αυτοπεποίθηση στον ασκούμενο.
Ό,τι, μοναχοί, ντροπή υπάρχει για τον ολιγομαθή, αυτή η ντροπή δεν υπάρχει για τον πολυμαθή. Για αυτό το λόγο αυτός ο παράγοντας δημιουργεί αυτοπεποίθηση στον ασκούμενο.
Ό,τι, μοναχοί, ντροπή υπάρχει για τον οκνηρό, αυτή η ντροπή δεν υπάρχει για αυτόν που καταβάλλει έντονη ενεργητικότητα. Για αυτό το λόγο αυτός ο παράγοντας δημιουργεί αυτοπεποίθηση στον ασκούμενο.
Ό,τι, μοναχοί, ντροπή υπάρχει για αυτόν που στερείται σοφίας, αυτή η ντροπή δεν υπάρχει για τον σοφό. Για αυτό το λόγο αυτός ο παράγοντας δημιουργεί αυτοπεποίθηση στον ασκούμενο. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε παράγοντες που δημιουργούν αυτοπεποίθηση στον ασκούμενο». Πρώτο.
2.
Η ομιλία για την καχυποψία
102. «Προικισμένος με πέντε ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ύποπτος και καχύποπτος ως κακόβουλος μοναχός, ακόμη και αν είναι άτομο ακλόνητης φύσης.
Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είτε συχνάζει σε πόρνες, είτε συχνάζει σε χήρες, είτε συχνάζει σε γεροντοκόρες, είτε συχνάζει σε ευνούχους, είτε συχνάζει σε μοναχές.
Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός είναι ύποπτος και καχύποπτος ως κακόβουλος μοναχός, ακόμη και αν είναι άτομο ακλόνητης φύσης». Δεύτερο.
3.
Η ομιλία για τον μεγάλο ληστή
103. «Ένας μεγάλος ληστής, μοναχοί, προικισμένος με πέντε ιδιότητες διαρρηγνύει τοίχους, αρπάζει λεία, ληστεύει σπίτια, στήνει ενέδρες στους δρόμους. Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Εδώ, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής βασίζεται σε ανώμαλο έδαφος και βασίζεται σε πυκνή βλάστηση και βασίζεται σε ισχυρούς και είναι γενναιόδωρος με τα πλούτη και περιφέρεται μόνος.
«Και πώς, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής βασίζεται σε ανώμαλο έδαφος; Εδώ, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής βασίζεται σε δυσπρόσιτα μέρη ποταμών ή σε ανώμαλα βουνά. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής βασίζεται σε ανώμαλο έδαφος.
«Και πώς, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής βασίζεται σε πυκνή βλάστηση; Εδώ, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής βασίζεται σε πυκνά χόρτα ή σε πυκνά δέντρα ή σε αδιαπέραστη βλάστηση ή σε μεγάλο δασικό άλσος. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής βασίζεται σε πυκνή βλάστηση.
«Και πώς, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής βασίζεται σε ισχυρούς; Εδώ, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής βασίζεται σε βασιλιάδες ή σε βασιλικούς υπουργούς. Αυτός σκέφτεται: 'Αν κάποιος μου πει κάτι, αυτοί οι βασιλιάδες μου ή οι βασιλικοί υπουργοί θα μιλήσουν υπέρ μου για προστασία'. Αν κάποιος του πει κάτι, εκείνοι οι βασιλιάδες ή οι βασιλικοί υπουργοί μιλούν υπέρ του για προστασία. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής βασίζεται σε ισχυρούς.
«Και πώς, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής είναι γενναιόδωρος με τα πλούτη; Εδώ, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής είναι πλούσιος, με μεγάλο πλούτο, με μεγάλες απολαύσεις. Αυτός σκέφτεται: 'Αν κάποιος μου πει κάτι, θα τον υποδεχτώ φιλικά με πλούτη από εδώ'. Αν κάποιος του πει κάτι, τον υποδέχεται φιλικά με πλούτη από εκεί. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής είναι γενναιόδωρος με τα πλούτη.
«Και πώς, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής περιφέρεται μόνος; Εδώ, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής μόνος του κάνει τις αρπαγές. Για ποιο λόγο; 'Να μην διαρρεύσουν τα μυστικά μου σχέδια προς τα έξω'. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ο μεγάλος ληστής περιφέρεται μόνος.
«Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ο μεγάλος ληστής διαρρηγνύει τοίχους, αρπάζει λεία, ληστεύει σπίτια, στήνει ενέδρες στους δρόμους.
«Ακριβώς έτσι, μοναχοί, προικισμένος με πέντε ιδιότητες ο κακόβουλος μοναχός διατηρεί τον εαυτό του πληγωμένο και βλαμμένο, και έχει σφάλμα και είναι επικρίσιμος από τους νοήμονες, και παράγει πολλή αξιόμεμπτη πράξη. Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Εδώ, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός βασίζεται σε ανωμαλία και βασίζεται σε πυκνή βλάστηση και βασίζεται σε ισχυρούς και είναι γενναιόδωρος με τα πλούτη και περιφέρεται μόνος.
«Και πώς, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός βασίζεται σε ανωμαλία; Εδώ, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός διακατέχεται από άνομη σωματική πράξη, διακατέχεται από άνομη λεκτική πράξη, διακατέχεται από άνομη νοητική πράξη. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός βασίζεται σε ανωμαλία.
«Και πώς, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός βασίζεται σε πυκνή βλάστηση; Εδώ, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός έχει λανθασμένες απόψεις, διακατέχεται από ακραία άποψη. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός βασίζεται σε πυκνή βλάστηση.
«Και πώς, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός βασίζεται σε ισχυρούς; Εδώ, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός βασίζεται σε βασιλιάδες ή σε βασιλικούς υπουργούς. Αυτός σκέφτεται: 'Αν κάποιος μου πει κάτι, αυτοί οι βασιλιάδες μου ή οι βασιλικοί υπουργοί θα μιλήσουν υπέρ μου για προστασία'. Αν κάποιος του πει κάτι, εκείνοι οι βασιλιάδες ή οι βασιλικοί υπουργοί μιλούν υπέρ του για προστασία. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός βασίζεται σε ισχυρούς.
«Και πώς, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός είναι αυτός που δίνει υλικά κέρδη; Εδώ, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός είναι αποδέκτης των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς. Αυτός σκέφτεται: 'Αν κάποιος μου πει κάτι, θα τον υποδεχτώ φιλικά με αυτό το υλικό κέρδος'. Αν κάποιος του πει κάτι, τον υποδέχεται φιλικά με εκείνο το υλικό κέρδος. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός είναι αυτός που δίνει υλικά κέρδη.
«Και πώς, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός περιφέρεται μόνος; Εδώ, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός μόνος του εγκαθιστά κατοικία σε συνοριακές περιοχές. Αυτός εκεί πλησιάζοντας τις οικογένειες λαμβάνει υλικό κέρδος. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ο κακόβουλος μοναχός περιφέρεται μόνος.
Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ο κακόβουλος μοναχός διατηρεί τον εαυτό του πληγωμένο και βλαμμένο, και έχει σφάλμα και είναι επικρίσιμος από τους νοήμονες, και παράγει πολλή αξιόμεμπτη πράξη». Τρίτη.
4.
Η ομιλία για τον λεπτοφυή ασκητή
104. «Προικισμένος με πέντε ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός είναι λεπτοφυής ασκητής μεταξύ των ασκητών.
Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός χρησιμοποιεί συχνά χιτώνα μόνο όταν του ζητηθεί, σπάνια χωρίς να του ζητηθεί· χρησιμοποιεί συχνά προσφερόμενη τροφή μόνο όταν του ζητηθεί, σπάνια χωρίς να του ζητηθεί· χρησιμοποιεί συχνά κατάλυμα μόνο όταν του ζητηθεί, σπάνια χωρίς να του ζητηθεί· χρησιμοποιεί συχνά αναγκαία φάρμακα για ασθενείς μόνο όταν του ζητηθεί, σπάνια χωρίς να του ζητηθεί. Και οι σύντροφοι στην άγια ζωή με τους οποίους διαμένει, συμπεριφέρονται προς αυτόν συχνά με ευχάριστη σωματική πράξη, σπάνια με δυσάρεστη· συμπεριφέρονται συχνά με ευχάριστη λεκτική πράξη, σπάνια με δυσάρεστη· συμπεριφέρονται συχνά με ευχάριστη νοητική πράξη, σπάνια με δυσάρεστη· προσφέρουν ευχάριστη προσφορά, σπάνια δυσάρεστη. Και εκείνα τα αισθήματα που έχουν προέλευση τη χολή ή προέλευση το φλέγμα ή προέλευση τον άνεμο ή προέρχονται από συνδυασμό τους ή γεννιούνται από αλλαγή κλίματος ή γεννιούνται από ανώμαλη φροντίδα ή είναι επιθετικά ή γεννιούνται από επακόλουθο πράξης, αυτά δεν εγείρονται συχνά σε αυτόν. Είναι με λίγες ασθένειες· αποκτά κατά βούληση, αποκτά χωρίς δυσκολία, αποκτά χωρίς κόπο τις τέσσερις διαλογιστικές εκστάσεις σχετικές με τον ανώτερο νου, που αποτελούν ευχάριστη διαμονή στην παρούσα ζωή· με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, διαμένει. Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός είναι λεπτοφυής ασκητής μεταξύ των ασκητών.
«Αυτό λοιπόν, μοναχοί, κάποιος μιλώντας σωστά θα έλεγε - 'λεπτοφυής ασκητής μεταξύ των ασκητών', για μένα ακριβώς, μοναχοί, κάποιος μιλώντας σωστά θα έλεγε - 'λεπτοφυής ασκητής μεταξύ των ασκητών'. Διότι εγώ, μοναχοί, χρησιμοποιώ συχνά χιτώνα μόνο όταν μου ζητηθεί, σπάνια χωρίς να μου ζητηθεί· χρησιμοποιώ συχνά προσφερόμενη τροφή μόνο όταν μου ζητηθεί, σπάνια χωρίς να μου ζητηθεί· χρησιμοποιώ συχνά κατάλυμα μόνο όταν μου ζητηθεί, σπάνια χωρίς να μου ζητηθεί· χρησιμοποιώ συχνά αναγκαία φάρμακα για ασθενείς μόνο όταν μου ζητηθεί, σπάνια χωρίς να μου ζητηθεί. Και οι μοναχοί με τους οποίους διαμένω, συμπεριφέρονται προς εμένα συχνά με ευχάριστη σωματική πράξη, σπάνια με δυσάρεστη· συμπεριφέρονται συχνά με ευχάριστη λεκτική πράξη, σπάνια με δυσάρεστη· συμπεριφέρονται συχνά με ευχάριστη νοητική πράξη, σπάνια με δυσάρεστη· προσφέρουν ευχάριστη προσφορά, σπάνια δυσάρεστη. Και εκείνα τα αισθήματα - που έχουν προέλευση τη χολή ή προέλευση το φλέγμα ή προέλευση τον άνεμο ή προέρχονται από συνδυασμό τους ή γεννιούνται από αλλαγή κλίματος ή γεννιούνται από ανώμαλη φροντίδα ή είναι επιθετικά ή γεννιούνται από επακόλουθο πράξης - αυτά δεν εγείρονται συχνά σε εμένα. Είμαι με λίγες ασθένειες· αποκτώ κατά βούληση, αποκτώ χωρίς δυσκολία, αποκτώ χωρίς κόπο τις τέσσερις διαλογιστικές εκστάσεις σχετικές με τον ανώτερο νου, που αποτελούν ευχάριστη διαμονή στην παρούσα ζωή· με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών... κ.λπ... έχοντας πραγματοποιήσει, έχοντας επιτύχει, παραμένω.
«Αυτό λοιπόν, μοναχοί, κάποιος μιλώντας σωστά θα έλεγε - 'λεπτοφυής ασκητής μεταξύ των ασκητών', για μένα ακριβώς, μοναχοί, κάποιος μιλώντας σωστά θα έλεγε - 'λεπτοφυής ασκητής μεταξύ των ασκητών'.» Τέταρτο.
5.
Η ομιλία για την άνετη διαμονή
105. «Αυτές είναι οι πέντε άνετες διαμονές, μοναχοί. Ποια πέντε; Εδώ, μοναχοί, ενός μοναχού η σωματική πράξη με φιλικότητα είναι εδραιωμένη προς τους συντρόφους στην άγια ζωή, τόσο φανερά όσο και ιδιωτικά, η λεκτική πράξη με φιλικότητα... κ.λπ... η νοητική πράξη με φιλικότητα είναι εδραιωμένη προς τους συντρόφους στην άγια ζωή, τόσο φανερά όσο και ιδιωτικά. Εκείνες οι ηθικές αρχές που είναι άθραυστες, αδιάτρητες, χωρίς κηλίδες, χωρίς λεκέδες, απελευθερωτικές, επαινεμένες από τους νοήμονες, μη προσκολλημένες, οδηγούσες στην αυτοσυγκέντρωση, με τέτοιου είδους ηθικές αρχές διαμένει έχοντας φτάσει σε ομοιότητα ηθικής με τους συντρόφους στην άγια ζωή, τόσο φανερά όσο και ιδιωτικά. Εκείνη η άποψη που είναι ευγενής, οδηγούσα στην απελευθέρωση, που οδηγεί αυτόν που την ακολουθεί στην πλήρη εξάλειψη του πόνου, με τέτοιου είδους άποψη διαμένει έχοντας φτάσει σε ομοιότητα άποψης με τους συντρόφους στην άγια ζωή, τόσο φανερά όσο και ιδιωτικά. Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε άνετες διαμονές». Πέμπτο.
6.
Η ομιλία για τον Άναντα
106. Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στην Κοσάμπι, στο μοναστήρι του Γκοσίτα. Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο:
«Με ποιον τρόπο, σεβάσμιε κύριε, ένας μοναχός που διαμένει στην Κοινότητα θα διέμενε άνετα;» «Όταν λοιπόν, Άναντα, ένας μοναχός ο ίδιος είναι τέλειος στην ηθική, αλλά δεν επικρίνει τους άλλους για την ανώτερη ηθική διαγωγή· ακόμη και με αυτό, Άναντα, ένας μοναχός που διαμένει στην Κοινότητα θα διέμενε άνετα».
«Θα μπορούσε όμως, σεβάσμιε κύριε, να υπάρξει και άλλη μέθοδος με την οποία ένας μοναχός που διαμένει στην Κοινότητα θα διέμενε άνετα;» «Θα μπορούσε, Άναντα! Όταν λοιπόν, Άναντα, ένας μοναχός ο ίδιος είναι τέλειος στην ηθική, αλλά δεν επικρίνει τους άλλους για την ανώτερη ηθική διαγωγή· και παρατηρεί τον εαυτό του, αλλά δεν παρατηρεί τους άλλους· ακόμη και με αυτό, Άναντα, ένας μοναχός που διαμένει στην Κοινότητα θα διέμενε άνετα».
«Θα μπορούσε όμως, σεβάσμιε κύριε, να υπάρξει και άλλη μέθοδος με την οποία ένας μοναχός που διαμένει στην Κοινότητα θα διέμενε άνετα;» «Θα μπορούσε, Άναντα! Όταν λοιπόν, Άναντα, ένας μοναχός ο ίδιος είναι τέλειος στην ηθική, αλλά δεν επικρίνει τους άλλους για την ανώτερη ηθική διαγωγή· και παρατηρεί τον εαυτό του, αλλά δεν παρατηρεί τους άλλους· και είναι άγνωστος, και δεν ταράζεται από αυτή την αφάνεια· ακόμη και με αυτό, Άναντα, ένας μοναχός που διαμένει στην Κοινότητα θα διέμενε άνετα».
«Θα μπορούσε όμως, σεβάσμιε κύριε, να υπάρξει και άλλη μέθοδος με την οποία ένας μοναχός που διαμένει στην Κοινότητα θα διέμενε άνετα;» «Θα μπορούσε, Άναντα! Όταν λοιπόν, Άναντα, ένας μοναχός ο ίδιος είναι τέλειος στην ηθική, αλλά δεν επικρίνει τους άλλους για την ανώτερη ηθική διαγωγή· και παρατηρεί τον εαυτό του, αλλά δεν παρατηρεί τους άλλους· και είναι άγνωστος, και δεν ταράζεται από αυτή την αφάνεια· και αποκτά κατά βούληση, αποκτά χωρίς δυσκολία, αποκτά χωρίς κόπο τις τέσσερις διαλογιστικές εκστάσεις σχετικές με τον ανώτερο νου, που αποτελούν ευχάριστη διαμονή στην παρούσα ζωή· ακόμη και με αυτό, Άναντα, ένας μοναχός που διαμένει στην Κοινότητα θα διέμενε άνετα».
«Θα μπορούσε όμως, σεβάσμιε κύριε, να υπάρξει και άλλη μέθοδος με την οποία ένας μοναχός που διαμένει στην Κοινότητα θα διέμενε άνετα;» «Θα μπορούσε, Άναντα! Όταν λοιπόν, Άναντα, ένας μοναχός ο ίδιος είναι τέλειος στην ηθική, αλλά δεν επικρίνει τους άλλους για την ανώτερη ηθική διαγωγή· και παρατηρεί τον εαυτό του, αλλά δεν παρατηρεί τους άλλους· και είναι άγνωστος, και δεν ταράζεται από αυτή την αφάνεια· και αποκτά κατά βούληση, αποκτά χωρίς δυσκολία, αποκτά χωρίς κόπο τις τέσσερις διαλογιστικές εκστάσεις σχετικές με τον ανώτερο νου, που αποτελούν ευχάριστη διαμονή στην παρούσα ζωή· και με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, διαμένει· ακόμη και με αυτό, Άναντα, ένας μοναχός που διαμένει στην Κοινότητα θα διέμενε άνετα.
«Και από αυτή την άνετη διαμονή, Άναντα, λέω ότι δεν υπάρχει άλλη άνετη διαμονή πιο ανώτερη ή πιο εξαίσια». Έκτο.
7.
Η ομιλία για την ηθική
107. «Προικισμένος με πέντε ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός είναι άξιος προσφορών, άξιος φιλοξενίας, άξιος δώρων, άξιος χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες, το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο.
Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι τέλειος στην ηθική, είναι τέλειος στην αυτοσυγκέντρωση, είναι τέλειος στη σοφία, είναι τέλειος στην απελευθέρωση, είναι τέλειος στη γνώση και ενόραση της απελευθέρωσης.
Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός είναι άξιος προσφορών, άξιος φιλοξενίας, άξιος δώρων, άξιος χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες, το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο». Έβδομη.
8.
Η ομιλία για τον πέραν της άσκησης
108. «Προικισμένος με πέντε ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός είναι άξιος προσφορών, άξιος φιλοξενίας, άξιος δώρων... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο.
Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με το σύνολο ηθικής αυτού που είναι πέραν της άσκησης, είναι προικισμένος με το σύνολο αυτοσυγκέντρωσης αυτού που είναι πέραν της άσκησης, είναι προικισμένος με το σύνολο σοφίας αυτού που είναι πέραν της άσκησης, είναι προικισμένος με το σύνολο απελευθέρωσης αυτού που είναι πέραν της άσκησης, είναι προικισμένος με το σύνολο γνώσης και ενόρασης της απελευθέρωσης αυτού που είναι πέραν της άσκησης. Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός είναι άξιος προσφορών... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο». Όγδοη.
9.
Η ομιλία για τις τέσσερις κατευθύνσεις
109. «Προικισμένος με πέντε ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός είναι αυτός που κινείται ελεύθερα στις τέσσερις κατευθύνσεις. Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ηθικός, διαμένει συγκρατημένος με την αυτοσυγκράτηση του Πάττιμοκχα, τέλειος στην καλή συμπεριφορά και στον νόμιμο τόπο που συχνάζει, βλέποντας κίνδυνο στα ελάχιστα σφάλματα, αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς· είναι πολυμαθής, αυτός που θυμάται καλά αυτά που έχει μάθει, αυτός που έχει μεγάλη συσσώρευση μάθησης· εκείνες οι διδασκαλίες που είναι καλές στην αρχή, καλές στη μέση, καλές στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, που ισχυρίζονται την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή, τέτοιες διδασκαλίες έχει ακούσει πολλές, τις διατηρεί, τις έχει εξασκήσει λεκτικά, τις έχει εξετάσει με τον νου, τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη· είναι ικανοποιημένος με οποιαδήποτε αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς· αποκτά κατά βούληση, αποκτά χωρίς δυσκολία, αποκτά χωρίς κόπο τις τέσσερις διαλογιστικές εκστάσεις σχετικές με τον ανώτερο νου, που αποτελούν ευχάριστη διαμονή στην παρούσα ζωή· με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, διαμένει. Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός είναι αυτός που κινείται ελεύθερα στις τέσσερις κατευθύνσεις». Ένατη.
10.
Η ομιλία για το δάσος
110. «Προικισμένος με πέντε ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ικανός να συχνάζει σε απομακρυσμένα καταλύματα σε δάση και βαθιά δάση. Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ηθικός... κ.λπ... αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς· είναι πολυμαθής... κ.λπ... τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη· διαμένει καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα, με δύναμη, με σταθερή προσπάθεια, χωρίς να εγκαταλείπει το καθήκον στις καλές νοητικές καταστάσεις· αποκτά κατά βούληση, αποκτά χωρίς δυσκολία, αποκτά χωρίς κόπο τις τέσσερις διαλογιστικές εκστάσεις σχετικές με τον ανώτερο νου, που αποτελούν ευχάριστη διαμονή στην παρούσα ζωή· με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, διαμένει. Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός είναι ικανός να συχνάζει σε απομακρυσμένα καταλύματα σε δάση και βαθιά δάση». Δέκατη.
Κεφάλαιο Φασουβιχάρα, πρώτο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
Άναντα, ηθική, πέραν της άσκησης και, αυτός που κινείται ελεύθερα στις τέσσερις κατευθύνσεις, με δάσος και.