2.
Το κεφάλαιο για τις δυνάμεις
1.
Η ομιλία για τα πρωτάκουστα πράγματα
11. «Εγώ, μοναχοί, δηλώνω ότι προηγουμένως έφτασα στην τελειότητα της ολοκλήρωσης μέσω άμεσης γνώσης σχετικά με φαινόμενα που δεν είχαν ακουστεί πριν. Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι οι δυνάμεις του Τατχάγκατα του Τατχάγκατα, προικισμένος με τις οποίες ο Τατχάγκατα διεκδικεί την ανώτατη θέση, βρυχάται το βρύχημα του λιονταριού στις συνελεύσεις, θέτει σε κίνηση τον υπέρτατο τροχό. Ποια πέντε; Η δύναμη της πίστης, η δύναμη της ντροπής, η δύναμη του ηθικού φόβου, η δύναμη της ενεργητικότητας, η δύναμη της σοφίας - αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε δυνάμεις του Τατχάγκατα του Τατχάγκατα, προικισμένος με τις οποίες ο Τατχάγκατα διεκδικεί την ανώτατη θέση, βρυχάται το βρύχημα του λιονταριού στις συνελεύσεις, θέτει σε κίνηση τον υπέρτατο τροχό». Πρώτο.
2.
Η ομιλία για την κορυφή
12. «Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι οι δυνάμεις του ασκούμενου. Ποια πέντε; Η δύναμη της πίστης, η δύναμη της ντροπής, η δύναμη του ηθικού φόβου, η δύναμη της ενεργητικότητας, η δύναμη της σοφίας - αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε δυνάμεις του ασκούμενου. Αυτών λοιπόν, μοναχοί, των πέντε δυνάμεων του ασκούμενου αυτή είναι η κορυφαία, αυτή είναι η συνδετική, αυτή είναι η ενοποιητική, δηλαδή η δύναμη της σοφίας.
«Όπως, μοναχοί, ενός θολωτού δωματίου αυτή είναι η κορυφαία, αυτή είναι η συνδετική, αυτή είναι η ενοποιητική, δηλαδή η κορυφή. Ακριβώς έτσι, μοναχοί, αυτών των πέντε δυνάμεων του ασκούμενου αυτή είναι η κορυφαία, αυτή είναι η συνδετική, αυτή είναι η ενοποιητική, δηλαδή η δύναμη της σοφίας.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'Θα είμαστε προικισμένοι με τη δύναμη της πίστης, τη δύναμη του ασκούμενου· με τη δύναμη της ντροπής... με τη δύναμη του ηθικού φόβου... με τη δύναμη της ενεργητικότητας... θα είμαστε προικισμένοι με τη δύναμη της σοφίας, τη δύναμη του ασκούμενου'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Δεύτερο.
3.
Η συνοπτική ομιλία
13. «Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι δυνάμεις. Ποια πέντε; Η δύναμη της πίστης, η δύναμη της ενεργητικότητας, η δύναμη της μνήμης, η δύναμη της αυτοσυγκέντρωσης, η δύναμη της σοφίας - αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε δυνάμεις». Τρίτη.
4.
Η εκτενής ομιλία
14. «Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι δυνάμεις. Ποια πέντε; Η δύναμη της πίστης, η δύναμη της ενεργητικότητας, η δύναμη της μνήμης, η δύναμη της αυτοσυγκέντρωσης, η δύναμη της σοφίας.
Και ποια, μοναχοί, είναι η δύναμη της πίστης; Εδώ, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής έχει πίστη, πιστεύει στη φώτιση του Τατχάγκατα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος είναι ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, ο τέλειος στην αληθινή γνώση και στην καλή συμπεριφορά, ο Καλότυχος, ο γνώστης του κόσμου, ο ανυπέρβλητος οδηγός των ανθρώπων που πρέπει να εκπαιδευτούν, ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η δύναμη της πίστης.
Και ποια, μοναχοί, είναι η δύναμη της ενεργητικότητας; Εδώ, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής διαμένει καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα για την εγκατάλειψη των φαύλων νοητικών καταστάσεων και για την απόκτηση των καλών νοητικών καταστάσεων, με δύναμη, με σταθερή προσπάθεια, χωρίς να εγκαταλείπει το καθήκον στις καλές νοητικές καταστάσεις. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η δύναμη της ενεργητικότητας.
Και ποια, μοναχοί, είναι η δύναμη της μνήμης; Εδώ, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής είναι μνήμων, προικισμένος με ύψιστη μνήμη και σωφροσύνη, ενθυμούμενος και αναθυμούμενος ότι έγινε πριν από πολύ καιρό και ότι ειπώθηκε πριν από πολύ καιρό. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η δύναμη της μνήμης.
Και ποια, μοναχοί, είναι η δύναμη της αυτοσυγκέντρωσης; Εδώ, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές, αποστασιοποιημένος από τις φαύλες νοητικές καταστάσεις, έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, που συνοδεύεται από λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αποστασιοποίηση, διαμένει· με τον κατευνασμό του λογισμού και του συλλογισμού, έχοντας επιτύχει τη δεύτερη διαλογιστική έκσταση, που χαρακτηρίζεται από εσωτερική ηρεμία και ενότητα του νου, χωρίς λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αυτοσυγκέντρωση, διαμένει· με την απαλλαγή από την αγαλλίαση, παραμένει με αταραξία, μνήμων και με πλήρη επίγνωση, και βιώνει σωματική ευτυχία, αυτό που οι ευγενείς περιγράφουν ως - 'αυτός που έχει αταραξία και μνήμη, που διαμένει στην ευτυχία', έχοντας επιτύχει την τρίτη διαλογιστική έκσταση, διαμένει· με την εγκατάλειψη της ευχαρίστησης και με την εγκατάλειψη του πόνου, και με την προηγούμενη πάροδο της ευαρέσκειας και της δυσαρέσκειας, έχοντας επιτύχει την τέταρτη διαλογιστική έκσταση, που χαρακτηρίζεται από ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο και την εξάγνιση της μνήμης λόγω της αταραξίας, διαμένει. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η δύναμη της αυτοσυγκέντρωσης.
Και ποια, μοναχοί, είναι η δύναμη της σοφίας; Εδώ, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής είναι σοφός, προικισμένος με σοφία που οδηγεί στην έγερση και την πάροδο, ευγενή, διεισδυτική, που οδηγεί ορθά στην εξάλειψη της δυστυχίας. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η δύναμη της σοφίας. Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε δυνάμεις». Τέταρτο.
5.
Η ομιλία για αυτό που πρέπει να γίνει αντιληπτό
15. «Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι δυνάμεις. Ποια πέντε; Η δύναμη της πίστης, η δύναμη της ενεργητικότητας, η δύναμη της μνήμης, η δύναμη της αυτοσυγκέντρωσης, η δύναμη της σοφίας. Και πού, μοναχοί, πρέπει να αντιληφθεί κανείς τη δύναμη της πίστης; Στους τέσσερις παράγοντες της εισόδου στο ρεύμα. Εκεί πρέπει να αντιληφθεί κανείς τη δύναμη της πίστης. Και πού, μοναχοί, πρέπει να αντιληφθεί κανείς τη δύναμη της ενεργητικότητας; Στις τέσσερις ορθές επίμονες προσπάθειες. Εκεί πρέπει να αντιληφθεί κανείς τη δύναμη της ενεργητικότητας. Και πού, μοναχοί, πρέπει να αντιληφθεί κανείς τη δύναμη της μνήμης; Στις τέσσερις εφαρμογές της μνήμης. Εκεί πρέπει να αντιληφθεί κανείς τη δύναμη της μνήμης. Και πού, μοναχοί, πρέπει να αντιληφθεί κανείς τη δύναμη της αυτοσυγκέντρωσης; Στις τέσσερις διαλογιστικές εκστάσεις. Εκεί πρέπει να αντιληφθεί κανείς τη δύναμη της αυτοσυγκέντρωσης. Και πού, μοναχοί, πρέπει να αντιληφθεί κανείς τη δύναμη της σοφίας; Στις τέσσερις ευγενείς αλήθειες. Εκεί πρέπει να αντιληφθεί κανείς τη δύναμη της σοφίας. Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε δυνάμεις». Πέμπτο.
6.
Η δεύτερη ομιλία για την κορυφή
16. «Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι δυνάμεις. Ποια πέντε; Η δύναμη της πίστης, η δύναμη της ενεργητικότητας, η δύναμη της μνήμης, η δύναμη της αυτοσυγκέντρωσης, η δύναμη της σοφίας - αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε δυνάμεις. Αυτών λοιπόν, μοναχοί, των πέντε δυνάμεων αυτή είναι η κορυφαία, αυτή είναι η συνδετική, αυτή είναι η ενοποιητική, δηλαδή η δύναμη της σοφίας. Όπως, μοναχοί, ενός θολωτού δωματίου αυτή είναι η κορυφαία, αυτή είναι η συνδετική, αυτή είναι η ενοποιητική, δηλαδή η κορυφή. Ακριβώς έτσι, μοναχοί, αυτών των πέντε δυνάμεων αυτή είναι η κορυφαία, αυτή είναι η συνδετική, αυτή είναι η ενοποιητική, δηλαδή η δύναμη της σοφίας». Έκτο.
7.
Η πρώτη ομιλία για την ωφέλεια
17. «Προικισμένος με πέντε ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός ασκεί για την προσωπική ευημερία, όχι για την ευημερία των άλλων. Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός ο ίδιος είναι τέλειος στην ηθική, αλλά δεν παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στην ηθική· ο ίδιος είναι τέλειος στην αυτοσυγκέντρωση, αλλά δεν παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στην αυτοσυγκέντρωση· ο ίδιος είναι τέλειος στη σοφία, αλλά δεν παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στη σοφία· ο ίδιος είναι τέλειος στην απελευθέρωση, αλλά δεν παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στην απελευθέρωση· ο ίδιος είναι τέλειος στη γνώση και ενόραση της απελευθέρωσης, αλλά δεν παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στη γνώση και ενόραση της απελευθέρωσης. Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός ασκεί για την προσωπική ευημερία, όχι για την ευημερία των άλλων». Έβδομη.
8.
Η δεύτερη ομιλία για την ωφέλεια
18. «Προικισμένος με πέντε ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός ασκεί για την ευημερία των άλλων, όχι για την προσωπική ευημερία. Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός ο ίδιος δεν είναι τέλειος στην ηθική, αλλά παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στην ηθική· ο ίδιος δεν είναι τέλειος στην αυτοσυγκέντρωση, αλλά παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στην αυτοσυγκέντρωση· ο ίδιος δεν είναι τέλειος στη σοφία, αλλά παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στη σοφία· ο ίδιος δεν είναι τέλειος στην απελευθέρωση, αλλά παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στην απελευθέρωση· ο ίδιος δεν είναι τέλειος στη γνώση και ενόραση της απελευθέρωσης, αλλά παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στη γνώση και ενόραση της απελευθέρωσης. Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός ασκεί για την ευημερία των άλλων, όχι για την προσωπική ευημερία». Όγδοη.
9.
Η τρίτη ομιλία για την ωφέλεια
19. «Προικισμένος με πέντε ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός ούτε ασκεί για την προσωπική ευημερία ούτε για την ευημερία των άλλων. Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός ο ίδιος δεν είναι τέλειος στην ηθική και δεν παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στην ηθική· ο ίδιος δεν είναι τέλειος στην αυτοσυγκέντρωση και δεν παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στην αυτοσυγκέντρωση· ο ίδιος δεν είναι τέλειος στη σοφία και δεν παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στη σοφία· ο ίδιος δεν είναι τέλειος στην απελευθέρωση και δεν παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στην απελευθέρωση· ο ίδιος δεν είναι τέλειος στη γνώση και ενόραση της απελευθέρωσης και δεν παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στη γνώση και ενόραση της απελευθέρωσης. Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός ούτε ασκεί για την προσωπική ευημερία ούτε για την ευημερία των άλλων». Ένατη.
10.
Η τέταρτη ομιλία για την ωφέλεια
20. «Προικισμένος με πέντε ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός ασκεί και για την προσωπική ευημερία και για την ευημερία των άλλων. Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός ο ίδιος είναι τέλειος στην ηθική, και παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στην ηθική· ο ίδιος είναι τέλειος στην αυτοσυγκέντρωση, και παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στην αυτοσυγκέντρωση· ο ίδιος είναι τέλειος στη σοφία, και παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στη σοφία· ο ίδιος είναι τέλειος στην απελευθέρωση, και παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στην απελευθέρωση· ο ίδιος είναι τέλειος στη γνώση και ενόραση της απελευθέρωσης, και παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στη γνώση και ενόραση της απελευθέρωσης. Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός ασκεί και για την προσωπική ευημερία και για την ευημερία των άλλων». Δέκατη.
Κεφάλαιο Μπάλα, δεύτερο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
Πρέπει να δει, πάλι κορυφή, τέσσερα επίσης με ευημερία.