4.
Το κεφάλαιο για τον Ουπάλι
1.
Η ομιλία στον Ουπάλι
31. Τότε ο σεβάσμιος Ουπάλι πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ουπάλι είπε στον Ευλογημένο: «Πόσους λόγους λαμβάνοντας υπόψη, σεβάσμιε κύριε, θεσπίστηκε από τον Τατχάγκατα κανόνας εξάσκησης για τους μαθητές, απαγγέλθηκε ο κύριος μοναστικός κώδικας;»
«Δέκα λόγους λαμβάνοντας υπόψη, Ουπάλι, θεσπίστηκε από τον Τατχάγκατα κανόνας εξάσκησης για τους μαθητές, απαγγέλθηκε ο κύριος μοναστικός κώδικας. Ποια είναι τα δέκα; Για την ευταξία της Κοινότητας, για την άνεση της Κοινότητας, για την αναίρεση των ατόμων με κακή συμπεριφορά, για την άνετη διαμονή των ευπρεπών μοναχών, για την αυτοσυγκράτηση από τις νοητικές διαφθορές σχετικές με την παρούσα ζωή, για την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών που αφορούν τη μελλοντική ζωή, για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση, για την αύξηση αυτών που έχουν πεποίθηση, για τη διάρκεια της Άριστης Διδασκαλίας, για την υποστήριξη της μοναστικής διαγωγής - αυτούς λοιπόν, Ουπάλι, τους δέκα λόγους λαμβάνοντας υπόψη, θεσπίστηκε από τον Τατχάγκατα κανόνας εξάσκησης για τους μαθητές, απαγγέλθηκε ο κύριος μοναστικός κώδικας». Πρώτο.
2.
Η ομιλία για την αναστολή του κύριου μοναστικού κώδικα
32. «Πόσες, σεβάσμιε κύριε, είναι οι αναστολές του κύριου μοναστικού κώδικα;» «Δέκα, Ουπάλι, είναι οι αναστολές του κύριου μοναστικού κώδικα. Ποια είναι τα δέκα; Ένας απελαμένος κάθεται σε εκείνη τη συνέλευση, η συζήτηση περί απελαμένου είναι ημιτελής, ένας μη πλήρως χειροτονημένος κάθεται σε εκείνη τη συνέλευση, η συζήτηση περί μη πλήρως χειροτονημένου είναι ημιτελής, ένας που απέρριψε την εξάσκηση κάθεται σε εκείνη τη συνέλευση, η συζήτηση περί αυτού που απέρριψε την εξάσκηση είναι ημιτελής, ένας ευνούχος κάθεται σε εκείνη τη συνέλευση, η συζήτηση περί ευνούχου είναι ημιτελής, ένας πλανευτής γυναικών μοναχών κάθεται σε εκείνη τη συνέλευση, η συζήτηση περί πλανευτή γυναικών μοναχών είναι ημιτελής - αυτές λοιπόν, Ουπάλι, είναι οι δέκα αναστολές του κύριου μοναστικού κώδικα». Δεύτερο.
3.
Η ομιλία για το δημοψήφισμα
33. «Με πόσες άραγε, σεβάσμιε κύριε, ιδιότητες προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να εγκρίνεται μέσω δημοψηφίσματος;» «Με δέκα, Ουπάλι, ιδιότητες προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να εγκρίνεται μέσω δημοψηφίσματος. Ποιες δέκα; Εδώ, Ουπάλι, ένας μοναχός είναι ηθικός· διαμένει συγκρατημένος με την αυτοσυγκράτηση του Πάττιμοκχα, τέλειος στην καλή συμπεριφορά και στον νόμιμο τόπο που συχνάζει, βλέποντας κίνδυνο στα ελάχιστα σφάλματα, αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς· είναι πολυμαθής, αυτός που θυμάται καλά αυτά που έχει μάθει, αυτός που έχει μεγάλη συσσώρευση μάθησης· εκείνες οι διδασκαλίες που είναι καλές στην αρχή, καλές στη μέση, καλές στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, που ισχυρίζονται την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή, τέτοιες διδασκαλίες έχει ακούσει πολλές, τις διατηρεί, τις έχει εξασκήσει λεκτικά, τις έχει εξετάσει με τον νου, τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη· και τα δύο Πάττιμοκχα του είναι καλά μελετημένα αναλυτικά, καλά διαιρεμένα, καλά εφαρμοσμένα, καλά αναλυμένα κατά κανόνα και κατά ιδιαίτερο χαρακτηριστικό· είναι σταθερός στη μοναστική διαγωγή, αμετακίνητος· είναι ικανός να πείσει, να περιγράψει, να κάνει να εξετάσουν, να κάνει να δουν, να κατευνάσει και τα δύο αντίπαλα μέρη· είναι επιδέξιος στην έγερση και τον κατευνασμό νομικών υποθέσεων - γνωρίζει τη νομική υπόθεση· γνωρίζει την προέλευση της νομικής υπόθεσης· γνωρίζει την παύση της νομικής υπόθεσης· γνωρίζει την πρακτική που οδηγεί στην παύση της νομικής υπόθεσης. Με αυτές τις δέκα ιδιότητες, Ουπάλι, προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να εγκρίνεται μέσω δημοψηφίσματος». Τρίτη.
4.
Η ομιλία για την πλήρη χειροτονία
34. «Με πόσες άραγε, σεβάσμιε κύριε, ιδιότητες προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να δοθεί πλήρης χειροτονία;» «Με δέκα, Ουπάλι, ιδιότητες προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να δοθεί πλήρης χειροτονία. Ποιες δέκα; Εδώ, Ουπάλι, ένας μοναχός είναι ηθικός, διαμένει συγκρατημένος με την αυτοσυγκράτηση του Πάττιμοκχα, τέλειος στην καλή συμπεριφορά και στον νόμιμο τόπο που συχνάζει, βλέποντας κίνδυνο στα ελάχιστα σφάλματα, αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς· είναι πολυμαθής, αυτός που θυμάται καλά αυτά που έχει μάθει, αυτός που έχει μεγάλη συσσώρευση μάθησης· εκείνες οι διδασκαλίες που είναι καλές στην αρχή, καλές στη μέση, καλές στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, που ισχυρίζονται την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή, τέτοιες διδασκαλίες έχει ακούσει πολλές, τις διατηρεί, τις έχει εξασκήσει λεκτικά, τις έχει εξετάσει με τον νου, τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη· και ο κύριος μοναστικός κώδικας του είναι καλά μελετημένος αναλυτικά, καλά διαιρεμένος, καλά εφαρμοσμένος, καλά αναλυμένος κατά κανόνα και κατά ιδιαίτερο χαρακτηριστικό· είναι ικανός να συμπαραστέκεται σε έναν ασθενή ή να προκαλεί να συμπαραστέκεται· είναι ικανός να απομακρύνει τη δυσαρέσκεια ή να προκαλεί να απομακρύνεται· είναι ικανός να διαλύει την εγερθείσα τύψη σύμφωνα με τη Διδασκαλία· είναι ικανός να απαλλάσσει από την εγερθείσα λανθασμένη άποψη σύμφωνα με τη Διδασκαλία· είναι ικανός να παρακινεί στην ανώτερη ηθική διαγωγή· είναι ικανός να παρακινεί στην ανώτερη συνείδηση· είναι ικανός να παρακινεί στην ανώτερη σοφία. Από έναν μοναχό προικισμένο με αυτές τις δέκα ιδιότητες, Ουπάλι, πρέπει να δοθεί πλήρης χειροτονία». Τέταρτο.
5.
Η ομιλία για την καθοδήγηση
35. «Με πόσες άραγε, σεβάσμιε κύριε, ιδιότητες προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να δοθεί καθοδήγηση;» «Με δέκα, Ουπάλι, ιδιότητες προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να δοθεί καθοδήγηση. Ποιες δέκα; Εδώ, Ουπάλι, ένας μοναχός είναι ηθικός... κ.λπ... αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς· είναι πολυμαθής... κ.λπ... τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη· και ο κύριος μοναστικός κώδικας του είναι καλά μελετημένος αναλυτικά, καλά διαιρεμένος, καλά εφαρμοσμένος, καλά αναλυμένος κατά κανόνα και κατά ιδιαίτερο χαρακτηριστικό· είναι ικανός να συμπαραστέκεται σε έναν ασθενή ή να προκαλεί να συμπαραστέκεται· είναι ικανός να απομακρύνει τη δυσαρέσκεια ή να προκαλεί να απομακρύνεται· είναι ικανός να διαλύει την εγερθείσα τύψη σύμφωνα με τη Διδασκαλία· είναι ικανός να απαλλάσσει από την εγερθείσα λανθασμένη άποψη σύμφωνα με τη Διδασκαλία· είναι ικανός να παρακινεί στην ανώτερη ηθική διαγωγή... κ.λπ... στην ανώτερη συνείδηση... στην ανώτερη σοφία. Από έναν μοναχό προικισμένο με αυτές τις δέκα ιδιότητες, Ουπάλι, πρέπει να δοθεί καθοδήγηση». Πέμπτο.
6.
Η ομιλία για τον δόκιμο
36. «Με πόσες άραγε, σεβάσμιε κύριε, ιδιότητες προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να αναλαμβάνει δόκιμο;» «Με δέκα, Ουπάλι, ιδιότητες προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να αναλαμβάνει δόκιμο. Ποιες δέκα; Εδώ, Ουπάλι, ένας μοναχός είναι ηθικός... κ.λπ... αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς· είναι πολυμαθής... κ.λπ... τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη· και ο κύριος μοναστικός κώδικας του είναι καλά μελετημένος αναλυτικά, καλά διαιρεμένος, καλά εφαρμοσμένος, καλά αναλυμένος κατά κανόνα και κατά ιδιαίτερο χαρακτηριστικό· είναι ικανός να συμπαραστέκεται σε έναν ασθενή ή να προκαλεί να συμπαραστέκεται· είναι ικανός να απομακρύνει τη δυσαρέσκεια ή να προκαλεί να απομακρύνεται· είναι ικανός να διαλύει την εγερθείσα τύψη σύμφωνα με τη Διδασκαλία· είναι ικανός να απαλλάσσει από την εγερθείσα λανθασμένη άποψη σύμφωνα με τη Διδασκαλία· είναι ικανός να παρακινεί στην ανώτερη ηθική διαγωγή· είναι ικανός να παρακινεί στην ανώτερη συνείδηση· είναι ικανός να παρακινεί στην ανώτερη σοφία. Από έναν μοναχό προικισμένο με αυτές τις δέκα ιδιότητες, Ουπάλι, πρέπει να αναλαμβάνεται δόκιμος». Έκτο.
7.
Η ομιλία για το σχίσμα στην Κοινότητα
37. «'Σχίσμα στην Κοινότητα, σχίσμα στην Κοινότητα', σεβάσμιε κύριε, λέγεται. Σε ποιο βαθμό άραγε, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα έχει διασπαστεί;» «Εδώ, Ουπάλι, μοναχοί παρουσιάζουν το μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως σύμφωνο με τη Διδασκαλία, το σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία, τη μη μοναστική διαγωγή ως μοναστική διαγωγή, τη μοναστική διαγωγή ως μη μοναστική διαγωγή, το μη ειπωμένο, το μη εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα ως ειπωμένο, εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα, το ειπωμένο, το εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα ως μη ειπωμένο, μη εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα, το μη συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα ως συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα, το συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα ως μη συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα, το μη θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα ως θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα, το θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα ως μη θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα. Αυτοί με αυτά τα δέκα θέματα αποσπούν, αποχωρίζουν, κάνουν ξεχωριστές πράξεις, απαγγέλλουν ξεχωριστά τον κύριο μοναστικό κώδικα. Σε αυτό το βαθμό, Ουπάλι, η Κοινότητα έχει διασπαστεί». Έβδομη.
8.
Η ομιλία για την ομοφωνία στην Κοινότητα
38. «'Ομοφωνία στην Κοινότητα, ομοφωνία στην Κοινότητα', σεβάσμιε κύριε, λέγεται. Σε ποιο βαθμό άραγε, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα είναι ενωμένη;» «Εδώ, Ουπάλι, μοναχοί παρουσιάζουν το μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία, το σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως σύμφωνο με τη Διδασκαλία, τη μη μοναστική διαγωγή ως μη μοναστική διαγωγή, τη μοναστική διαγωγή ως μοναστική διαγωγή, το μη ειπωμένο, το μη εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα ως μη ειπωμένο, μη εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα, το ειπωμένο, το εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα ως ειπωμένο, εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα, το μη συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα ως μη συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα, το συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα ως συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα, το μη θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα ως μη θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα, το θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα ως θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα. Αυτοί με αυτά τα δέκα θέματα δεν αποσπούν, δεν αποχωρίζουν, δεν κάνουν ξεχωριστές πράξεις, δεν απαγγέλλουν ξεχωριστά τον κύριο μοναστικό κώδικα. Σε αυτό το βαθμό, Ουπάλι, η Κοινότητα είναι ενωμένη». Όγδοη.
9.
Η πρώτη ομιλία για τον Άνανδα
39. Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο: «'Σχίσμα στην Κοινότητα, σχίσμα στην Κοινότητα', σεβάσμιε κύριε, λέγεται. Σε ποιο βαθμό άραγε, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα έχει διασπαστεί;» «Εδώ, Άναντα, μοναχοί παρουσιάζουν το μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως σύμφωνο με τη Διδασκαλία, το σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία, τη μη μοναστική διαγωγή ως μοναστική διαγωγή... κ.λπ... το θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα ως μη θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα. Αυτοί με αυτά τα δέκα θέματα αποσπούν, αποχωρίζουν, κάνουν ξεχωριστές πράξεις, απαγγέλλουν ξεχωριστά τον κύριο μοναστικό κώδικα. Σε αυτό το βαθμό, Άναντα, η Κοινότητα έχει διασπαστεί».
«Αφού διασπάσει όμως, σεβάσμιε κύριε, την ενωμένη Κοινότητα, τι παράγει αυτός;» «Αμάρτημα που διαρκεί έναν κοσμικό κύκλο, Άναντα, παράγει». «Και τι είναι, σεβάσμιε κύριε, αμάρτημα που διαρκεί έναν κοσμικό κύκλο;» «Για έναν κοσμικό κύκλο, Άναντα, καίγεται στην κόλαση -
χαίρεται με τη διχόνοια, εδραιωμένος στο μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία, εκπίπτει από την ελευθερία από τις δεσμεύσεις·
αφού διασπάσει την ενωμένη Κοινότητα, για έναν κοσμικό κύκλο καίγεται στην κόλαση». Ένατη.
10.
Η δεύτερη ομιλία για τον Άναντα
40. «'Ομοφωνία στην Κοινότητα, ομοφωνία στην Κοινότητα', σεβάσμιε κύριε, λέγεται. Σε ποιο βαθμό άραγε, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα είναι ενωμένη;» «Εδώ, Άναντα, μοναχοί παρουσιάζουν το μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία, το σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως σύμφωνο με τη Διδασκαλία, τη μη μοναστική διαγωγή ως μη μοναστική διαγωγή, τη μοναστική διαγωγή ως μοναστική διαγωγή, το μη ειπωμένο, το μη εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα ως μη ειπωμένο, μη εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα, το ειπωμένο, το εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα ως ειπωμένο, εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα, το μη συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα ως μη συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα, το συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα ως συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα, το μη θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα ως μη θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα, το θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα ως θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα. Αυτοί με αυτά τα δέκα θέματα δεν αποσπούν, δεν αποχωρίζουν, δεν κάνουν ξεχωριστές πράξεις, δεν απαγγέλλουν ξεχωριστά τον κύριο μοναστικό κώδικα. Σε αυτό το βαθμό, Άναντα, η Κοινότητα είναι ενωμένη».
«Αφού ενώσει όμως, σεβάσμιε κύριε, τη διασπασμένη Κοινότητα, τι παράγει αυτός;» «Υπέροχη αξιέπαινη πράξη παράγει, Άναντα». «Και τι είναι, σεβάσμιε κύριε, υπέροχη αξιέπαινη πράξη;» «Για έναν κοσμικό κύκλο, Άναντα, χαίρεται στον ευδαιμονικό κόσμο -
χαίρεται με την ομόνοια, εδραιωμένος στη Διδασκαλία, δεν εκπίπτει από την ελευθερία από τις δεσμεύσεις·
αφού ενώσει την Κοινότητα, για έναν κοσμικό κύκλο χαίρεται στον ευδαιμονικό κόσμο». Δέκατη.
Το κεφάλαιο Ουπάλι, τέταρτο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
δόκιμος και δύο διασπάσεις, με τον Άναντα τα άλλα δύο.