1.
Το κεφάλαιο για την αυτοσυγκέντρωση
1.
Η ομιλία για την αυτοσυγκέντρωση
1071. Προέλευση στη Σαβάττχι. «Αναπτύσσετε, μοναχοί, την αυτοσυγκέντρωση. Ένας αυτοσυγκεντρωμένος μοναχός, μοναχοί, κατανοεί όπως πραγματικά είναι. Και τι κατανοεί όπως πραγματικά είναι; Κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου». Αναπτύσσετε, μοναχοί, την αυτοσυγκέντρωση. Ένας αυτοσυγκεντρωμένος μοναχός, μοναχοί, κατανοεί όπως πραγματικά είναι».
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος», πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου», πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου», πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Πρώτο.
2.
Η ομιλία για την απομόνωση
1072. «Αφοσιωθείτε στην απομόνωση, μοναχοί. Ένας μοναχός σε απομόνωση, μοναχοί, κατανοεί όπως πραγματικά είναι. Και τι κατανοεί όπως πραγματικά είναι; Κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου». Αφοσιωθείτε στην απομόνωση, μοναχοί. Ένας μοναχός σε απομόνωση, μοναχοί, κατανοεί όπως πραγματικά είναι.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος», πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου», πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου», πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Δεύτερο.
3.
Η πρώτη ομιλία για τον γιο καλής οικογένειας
1073. «Όποιοι, μοναχοί, γιοι καλών οικογενειών στο παρελθόν σωστά αναχώρησαν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, όλοι αυτοί για την πλήρη συνειδητοποίηση των τεσσάρων ευγενών αληθειών όπως πραγματικά είναι. Όποιοι, μοναχοί, γιοι καλών οικογενειών στο μέλλον σωστά θα αναχωρήσουν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, όλοι αυτοί για την πλήρη συνειδητοποίηση των τεσσάρων ευγενών αληθειών όπως πραγματικά είναι. Όποιοι, μοναχοί, γιοι καλών οικογενειών τώρα σωστά αναχωρούν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, όλοι αυτοί για την πλήρη συνειδητοποίηση των τεσσάρων ευγενών αληθειών όπως πραγματικά είναι.
«Ποιων τεσσάρων; Της ευγενούς αλήθειας του υπαρξιακού πόνου, της ευγενούς αλήθειας της προέλευσης του υπαρξιακού πόνου, της ευγενούς αλήθειας της παύσης του υπαρξιακού πόνου, της ευγενούς αλήθειας της πρακτικής που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου. Όποιοι, μοναχοί, γιοι καλών οικογενειών στο παρελθόν σωστά αναχώρησαν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή... κ.λπ... θα αναχωρήσουν... κ.λπ... αναχωρούν, όλοι αυτοί για την πλήρη συνειδητοποίηση αυτών ακριβώς των τεσσάρων ευγενών αληθειών όπως πραγματικά είναι.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος», πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου», πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου», πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Τρίτη.
4.
Η δεύτερη ομιλία για τον γιο καλής οικογένειας
1074. «Όποιοι, μοναχοί, γιοι καλών οικογενειών στο παρελθόν σωστά αναχώρησαν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή και συνειδητοποίησαν πλήρως όπως πραγματικά είναι, όλοι αυτοί συνειδητοποίησαν πλήρως τις τέσσερις ευγενείς αλήθειες όπως πραγματικά είναι. Όποιοι, μοναχοί, γιοι καλών οικογενειών στο μέλλον σωστά θα αναχωρήσουν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή και θα συνειδητοποιήσουν πλήρως όπως πραγματικά είναι, όλοι αυτοί θα συνειδητοποιήσουν πλήρως τις τέσσερις ευγενείς αλήθειες όπως πραγματικά είναι. Όποιοι, μοναχοί, γιοι καλών οικογενειών τώρα σωστά αναχωρούν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή και συνειδητοποιούν πλήρως όπως πραγματικά είναι, όλοι αυτοί συνειδητοποιούν πλήρως τις τέσσερις ευγενείς αλήθειες όπως πραγματικά είναι.
«Ποιες τέσσερις; Η ευγενής αλήθεια του υπαρξιακού πόνου, η ευγενής αλήθεια της προέλευσης του υπαρξιακού πόνου, η ευγενής αλήθεια της παύσης του υπαρξιακού πόνου, η ευγενής αλήθεια της πρακτικής που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου. Όποιοι, μοναχοί, γιοι καλών οικογενειών στο παρελθόν σωστά αναχώρησαν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή και συνειδητοποίησαν πλήρως όπως πραγματικά είναι... κ.λπ... θα συνειδητοποιήσουν πλήρως... κ.λπ... συνειδητοποιούν πλήρως, όλοι αυτοί συνειδητοποιούν πλήρως αυτές τις τέσσερις ευγενείς αλήθειες όπως πραγματικά είναι.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος»... κ.λπ... πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Τέταρτο.
5.
Η πρώτη ομιλία για τους ασκητές και τους βραχμάνους
1075. «Όποιοι, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι στο παρελθόν αφυπνίστηκαν πλήρως όπως πραγματικά είναι, όλοι αυτοί αφυπνίστηκαν πλήρως στις τέσσερις ευγενείς αλήθειες όπως πραγματικά είναι. Όποιοι, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι στο μέλλον θα αφυπνιστούν πλήρως όπως πραγματικά είναι, όλοι αυτοί θα αφυπνιστούν πλήρως στις τέσσερις ευγενείς αλήθειες όπως πραγματικά είναι. Όποιοι, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι τώρα αφυπνίζονται πλήρως όπως πραγματικά είναι, όλοι αυτοί αφυπνίζονται πλήρως στις τέσσερις ευγενείς αλήθειες όπως πραγματικά είναι.
«Ποιες τέσσερις; Η ευγενής αλήθεια του υπαρξιακού πόνου... κ.λπ... η ευγενής αλήθεια της πρακτικής που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου. Όποιοι, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι στο παρελθόν αφυπνίστηκαν πλήρως όπως πραγματικά είναι... κ.λπ... θα αφυπνιστούν πλήρως... κ.λπ... αφυπνίζονται πλήρως, όλοι αυτοί αφυπνίζονται πλήρως σε αυτές τις τέσσερις ευγενείς αλήθειες όπως πραγματικά είναι.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος»... κ.λπ... πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Πέμπτο.
6.
Η δεύτερη ομιλία για τους ασκητές και τους βραχμάνους
1076. «Όποιοι, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι στο παρελθόν διακήρυξαν ότι έχουν αφυπνιστεί πλήρως όπως πραγματικά είναι, όλοι αυτοί διακήρυξαν ότι έχουν αφυπνιστεί πλήρως στις τέσσερις ευγενείς αλήθειες όπως πραγματικά είναι. Όποιοι, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι στο μέλλον θα διακηρύξουν ότι έχουν αφυπνιστεί πλήρως όπως πραγματικά είναι, όλοι αυτοί θα διακηρύξουν ότι έχουν αφυπνιστεί πλήρως στις τέσσερις ευγενείς αλήθειες όπως πραγματικά είναι. Όποιοι, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι τώρα διακηρύσσουν ότι έχουν αφυπνιστεί πλήρως όπως πραγματικά είναι, όλοι αυτοί διακηρύσσουν ότι έχουν αφυπνιστεί πλήρως στις τέσσερις ευγενείς αλήθειες όπως πραγματικά είναι.
«Ποιες τέσσερις; Η ευγενής αλήθεια του υπαρξιακού πόνου... κ.λπ... η ευγενής αλήθεια της πρακτικής που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου. Όποιοι, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι στο παρελθόν διακήρυξαν ότι έχουν αφυπνιστεί πλήρως όπως πραγματικά είναι... κ.λπ... θα διακηρύξουν... κ.λπ... διακηρύσσουν, όλοι αυτοί διακηρύσσουν ότι έχουν αφυπνιστεί πλήρως σε αυτές τις τέσσερις ευγενείς αλήθειες όπως πραγματικά είναι.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος»... κ.λπ... πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Έκτο.
7.
Η ομιλία για τον λογισμό
1077. «Μην σκέφτεστε, μοναχοί, κακούς φαύλους λογισμούς, δηλαδή - ηδονικό λογισμό, λογισμό του θυμού, λογισμό της βίας. Για ποιο λόγο; Αυτοί οι λογισμοί, μοναχοί, δεν είναι ωφέλιμοι, δεν αποτελούν τις βασικές αρχές της άγιας ζωής, δεν οδηγούν στην αποστασιοποίηση, δεν οδηγούν στο μη πάθος, δεν οδηγούν στην παύση, δεν οδηγούν στη γαλήνη, δεν οδηγούν στην άμεση γνώση, δεν οδηγούν στην ανώτατη φώτιση, δεν οδηγούν στο Νιμπάνα.
«Όταν σκέφτεστε όμως, μοναχοί, να σκέφτεστε: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος», να σκέφτεστε: «αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου», να σκέφτεστε: «αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου», να σκέφτεστε: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου». Για ποιο λόγο; Αυτοί οι λογισμοί, μοναχοί, είναι ωφέλιμοι, αυτοί αποτελούν τις βασικές αρχές της άγιας ζωής, αυτοί οδηγούν στην αποστασιοποίηση, στο μη πάθος, στην παύση, στη γαλήνη, στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος»... κ.λπ... πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Έβδομη.
8.
Η ομιλία για τον στοχασμό
1078. «Μην στοχάζεστε, μοναχοί, κακόβουλη φαύλη σκέψη - ή «ο κόσμος είναι αιώνιος» ή «ο κόσμος είναι μη-αιώνιος», ή «ο κόσμος είναι πεπερασμένος» ή «ο κόσμος είναι άπειρος», ή «η ψυχή είναι το ίδιο με το σώμα» ή «η ψυχή είναι κάτι άλλο και το σώμα κάτι άλλο», ή «ο Τατχάγκατα υπάρχει μετά το θάνατο» ή «ο Τατχάγκατα δεν υπάρχει μετά το θάνατο», ή «ο Τατχάγκατα και υπάρχει και δεν υπάρχει μετά το θάνατο» ή «ο Τατχάγκατα ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο». Για ποιο λόγο; Αυτός ο στοχασμός, μοναχοί, δεν συνδέεται με το όφελος, δεν αποτελεί τις βασικές αρχές της άγιας ζωής, δεν οδηγεί στην αποστασιοποίηση, δεν οδηγεί στο μη πάθος, δεν οδηγεί στην παύση, δεν οδηγεί στη γαλήνη, δεν οδηγεί στην άμεση γνώση, δεν οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, δεν οδηγεί στο Νιμπάνα.
«Όταν στοχάζεστε όμως, μοναχοί, να στοχάζεστε: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος», να στοχάζεστε: «αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου», να στοχάζεστε: «αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου», να στοχάζεστε: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου». Για ποιο λόγο; Αυτός ο στοχασμός, μοναχοί, συνδέεται με το όφελος, αυτός αποτελεί τις βασικές αρχές της άγιας ζωής, αυτός οδηγεί στην αποστασιοποίηση, στο μη πάθος, στην παύση, στη γαλήνη, στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος»... κ.λπ... πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Όγδοη.
9.
Η ομιλία για τη φιλονικία
1079. «Μην κάνετε, μοναχοί, αντιπαραθετικές συζητήσεις - 'Εσύ δεν καταλαβαίνεις αυτή τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή, εγώ καταλαβαίνω αυτή τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή. Πώς θα μπορούσες εσύ να καταλάβεις αυτή τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή; Εσύ ακολουθείς λάθος πρακτική, εγώ ακολουθώ σωστή πρακτική. Τα λόγια μου είναι συνεπή, τα δικά σου είναι ασυνεπή. Αυτό που έπρεπε να πεις στην αρχή το είπες στο τέλος, αυτό που έπρεπε να πεις στο τέλος το είπες στην αρχή. Αυτό που είχες σκεφτεί τόσο καιρό αποδείχθηκε λάθος. Η θεωρία σου έχει αντικρουστεί, πήγαινε να ξεμπλέξεις από τη θεωρία σου. Έχεις ηττηθεί, ξεμπέρδεψέ την αν μπορείς!' Για ποιο λόγο; Αυτή η συζήτηση, μοναχοί, δεν συνδέεται με το όφελος, δεν αποτελεί τις βασικές αρχές της άγιας ζωής, δεν οδηγεί στην αποστασιοποίηση, δεν οδηγεί στο μη πάθος, δεν οδηγεί στην παύση, δεν οδηγεί στη γαλήνη, δεν οδηγεί στην άμεση γνώση, δεν οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, δεν οδηγεί στο Νιμπάνα.
«Όταν συζητάτε όμως, μοναχοί, να συζητάτε: 'αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος', να συζητάτε: 'αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου', να συζητάτε: 'αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου', να συζητάτε: 'αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου'... κ.λπ... πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια». Ένατη.
10.
Η ομιλία για την άσκοπη συζήτηση
1080. «Μην κάνετε, μοναχοί, πολλά είδη άσκοπης συζήτησης, δηλαδή - συζήτηση για βασιλιάδες, για κλέφτες, για υπουργούς, για στρατό, για κινδύνους, για πόλεμο, για φαγητό, για ποτό, για ρούχα, για κρεβάτια, για γιρλάντες, για αρώματα, για συγγενείς, για οχήματα, για χωριά, για κωμοπόλεις, για πόλεις, για χώρες, για γυναίκες, για ήρωες, για κουτσομπολιά του δρόμου, για κουτσομπολιά στο πηγάδι, για νεκρούς, για διάφορα πράγματα, για τον κόσμο, για τη θάλασσα, για το πώς γίνονται και δεν γίνονται τα πράγματα. Για ποιο λόγο; Αυτή η συζήτηση, μοναχοί, δεν συνδέεται με το όφελος, δεν αποτελεί τις βασικές αρχές της άγιας ζωής, δεν οδηγεί στην αποστασιοποίηση, δεν οδηγεί στο μη πάθος, δεν οδηγεί στην παύση, δεν οδηγεί στη γαλήνη, δεν οδηγεί στην άμεση γνώση, δεν οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, δεν οδηγεί στο Νιμπάνα.
«Όταν συζητάτε όμως, μοναχοί, να συζητάτε: 'αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος', να συζητάτε: 'αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου', να συζητάτε: 'αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου', να συζητάτε: 'αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου'. Για ποιο λόγο; Αυτή η συζήτηση, μοναχοί, συνδέεται με το όφελος, αυτή αποτελεί τις βασικές αρχές της άγιας ζωής, αυτή οδηγεί στην αποστασιοποίηση, στο μη πάθος, στην παύση, στη γαλήνη, στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος»... κ.λπ... πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Δέκατη.
Το κεφάλαιο της αυτοσυγκέντρωσης πρώτο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
ασκητές και βραχμάνοι, λογισμός, στοχασμός, αντιπαραθετική συζήτηση.