2.
Το κεφάλαιο στο βασιλικό πάρκο
1.
Η ομιλία για την κοινότητα χιλίων μοναχών
1007. Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο βασιλικό μοναστήρι. Τότε μια κοινότητα χιλίων μοναχών πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Σε εκείνες τις μοναχές που στέκονταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό -
«Προικισμένος με τέσσερις ιδιότητες, μοναχές, ένας ευγενής μαθητής είναι εισερχόμενος στο ρεύμα, μη υποκείμενος πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιος, κατευθυνόμενος στην ανώτατη φώτιση. Ποιες τέσσερις; Εδώ, μοναχές, ένας ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... είναι προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, άθραυστη... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Με αυτές τις τέσσερις ιδιότητες, μοναχές, προικισμένος ένας ευγενής μαθητής είναι εισερχόμενος στο ρεύμα, μη υποκείμενος πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιος, κατευθυνόμενος στην ανώτατη φώτιση». Πρώτο.
2.
Η ομιλία για τον βραχμάνο
1008. Προέλευση στη Σαβάττχι. «Οι βραχμάνοι, μοναχοί, διακηρύσσουν μια πρακτική που ονομάζεται οδηγούσα στην πρόοδο. Αυτοί παρακινούν τον μαθητή έτσι: 'Έλα εσύ, ε άνθρωπε, σηκώσου νωρίς το πρωί και πήγαινε με το πρόσωπο στραμμένο προς την ανατολή. Εσύ μην αποφύγεις λάκκο, μην αποφύγεις γκρεμό, μην αποφύγεις κούτσουρο, μην αποφύγεις αγκαθότοπο, μην αποφύγεις δεξαμενή λουτρού, μην αποφύγεις βούρκο. Όπου πέσεις, εκεί ακριβώς να επιθυμήσεις τον θάνατο. Έτσι εσύ, ε άνθρωπε, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο, θα επαναγεννηθείς στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο'».
«Αυτό όμως, μοναχοί, των βραχμάνων είναι πορεία αδαούς, είναι πορεία πλανεμένου, δεν οδηγεί στην αποστασιοποίηση, δεν οδηγεί στο μη πάθος, δεν οδηγεί στην παύση, δεν οδηγεί στη γαλήνη, δεν οδηγεί στην άμεση γνώση, δεν οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, δεν οδηγεί στο Νιμπάνα. Εγώ όμως, μοναχοί, στη διαγωγή των ευγενών διακηρύσσω την πρακτική που οδηγεί στην πρόοδο· η οποία οδηγεί αποκλειστικά στην αποστασιοποίηση, στο μη πάθος, στην παύση, στη γαλήνη, στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα.
«Και ποια είναι, μοναχοί, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην πρόοδο· η οποία οδηγεί αποκλειστικά στην αποστασιοποίηση... κ.λπ... οδηγεί στο Νιμπάνα; Εδώ, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος είναι ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'· στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... είναι προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, άθραυστη... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Αυτή είναι, μοναχοί, η πρακτική που οδηγεί στην πρόοδο, που οδηγεί αποκλειστικά στην αποστασιοποίηση... κ.λπ... οδηγεί στο Νιμπάνα». Δεύτερο.
3.
Η ομιλία για τον πρεσβύτερο μοναχό Άνανντα
1009. Κάποτε ο σεβάσμιος Άναντα και ο σεβάσμιος Σαριπούττα διέμεναν στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγήκε από την απομόνωση, πλησίασε τον σεβάσμιο Άναντα· αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον σεβάσμιο Άναντα. Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Σαριπούττα είπε στον σεβάσμιο Άναντα: «Πόσων, φίλε Άναντα, ιδιοτήτων με την εγκατάλειψη, πόσων ιδιοτήτων εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος, έτσι αυτή η γενιά έχει δηλωθεί από τον Ευλογημένο ως εισερχόμενη στο ρεύμα, μη υποκείμενη πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιη, κατευθυνόμενη στην ανώτατη φώτιση;» «Τεσσάρων, φίλε, ιδιοτήτων με την εγκατάλειψη, τεσσάρων ιδιοτήτων εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος, έτσι αυτή η γενιά έχει δηλωθεί από τον Ευλογημένο ως εισερχόμενη στο ρεύμα, μη υποκείμενη πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιη, κατευθυνόμενη στην ανώτατη φώτιση.»
«Ποιων τεσσάρων; Με όποιου είδους δυσπιστία στον Βούδα προικισμένος ο αδαής κοινός άνθρωπος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση, τέτοιου είδους δυσπιστία στον Βούδα δεν υπάρχει. Με όποιου είδους ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα προικισμένος ο μορφωμένος ευγενής μαθητής με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο, τέτοιου είδους ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα υπάρχει - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'.
Με όποιου είδους δυσπιστία στη Διδασκαλία προικισμένος ο αδαής κοινός άνθρωπος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση, τέτοιου είδους δυσπιστία στη Διδασκαλία δεν υπάρχει. Με όποιου είδους ακλόνητη πεποίθηση στη Διδασκαλία προικισμένος ο μορφωμένος ευγενής μαθητής με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο, τέτοιου είδους ακλόνητη πεποίθηση στη Διδασκαλία υπάρχει - 'Η Διδασκαλία είναι καλά διδαγμένη από τον Ευλογημένο... κ.λπ... κατανοητή ατομικά από τους νοήμονες'.
Με όποιου είδους δυσπιστία στην Κοινότητα προικισμένος ο αδαής κοινός άνθρωπος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση, τέτοιου είδους δυσπιστία στην Κοινότητα δεν υπάρχει. Με όποιου είδους ακλόνητη πεποίθηση στην Κοινότητα προικισμένος ο μορφωμένος ευγενής μαθητής με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο, τέτοιου είδους ακλόνητη πεποίθηση στην Κοινότητα υπάρχει - 'Η Κοινότητα των μαθητών του Ευλογημένου ασκεί καλά... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο'.
Με όποιου είδους ανηθικότητα προικισμένος ο αδαής κοινός άνθρωπος με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση, τέτοιου είδους ανηθικότητα δεν υπάρχει. Με όποιου είδους ηθική αρεστή στους ευγενείς προικισμένος ο μορφωμένος ευγενής μαθητής με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο, τέτοιου είδους ηθική αρεστή στους ευγενείς υπάρχει, άθραυστη... κ.λπ... οδηγούσα στην αυτοσυγκέντρωση. Αυτών των τεσσάρων ιδιοτήτων με την εγκατάλειψη, αυτών των τεσσάρων ιδιοτήτων εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος, έτσι αυτή η γενιά έχει δηλωθεί από τον Ευλογημένο ως εισερχόμενη στο ρεύμα, μη υποκείμενη πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιη, κατευθυνόμενη στην ανώτατη φώτιση.» Τρίτη.
4.
Η ομιλία για τον φόβο του κακότυχου κόσμου
1010. «Προικισμένος με τέσσερις ιδιότητες, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής έχει ξεπεράσει κάθε φόβο κακού προορισμού. Ποιες τέσσερις; Εδώ, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... είναι προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, άθραυστη... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Με αυτές τις τέσσερις ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας ευγενής μαθητής έχει ξεπεράσει κάθε φόβο κακού προορισμού». Τέταρτο.
5.
Η ομιλία για τον φόβο του κακότυχου κόσμου και του κόσμου του ξεπεσμού
1011. «Προικισμένος με τέσσερις ιδιότητες, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής έχει ξεπεράσει κάθε φόβο κακού προορισμού και κόσμου του ξεπεσμού. Ποιες τέσσερις; Εδώ, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... είναι προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, άθραυστη... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Με αυτές τις τέσσερις ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας ευγενής μαθητής έχει ξεπεράσει κάθε φόβο κακού προορισμού και κόσμου του ξεπεσμού». Πέμπτο.
6.
Η πρώτη ομιλία για τους φίλους και συμβούλους
1012. «Όσους, μοναχοί, θα συμπονούσατε, και όσοι θα θεωρούσαν ότι πρέπει να ακούσουν - φίλοι ή σύμβουλοι ή συγγενείς ή ομόαιμοι - αυτοί, μοναχοί, πρέπει να ενθαρρυνθούν, να εγκατασταθούν και να εδραιωθούν στους τέσσερις παράγοντες της εισόδου στο ρεύμα. Σε ποιες τέσσερις; Πρέπει να ενθαρρυνθούν, να εγκατασταθούν και να εδραιωθούν στην ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... πρέπει να ενθαρρυνθούν, να εγκατασταθούν και να εδραιωθούν στην ηθική αρεστή στους ευγενείς, ακέραιη... κ.λπ... συντελεστική στην αυτοσυγκέντρωση. Όσους, μοναχοί, θα συμπονούσατε, και όσοι θα θεωρούσαν ότι πρέπει να ακούσουν - φίλοι ή σύμβουλοι ή συγγενείς ή ομόαιμοι - αυτοί, μοναχοί, πρέπει να ενθαρρυνθούν, να εγκατασταθούν και να εδραιωθούν σε αυτούς τους τέσσερις παράγοντες της εισόδου στο ρεύμα». Έκτο.
7.
Η δεύτερη ομιλία για τους φίλους και συμβούλους
1013. «Όσους, μοναχοί, θα συμπονούσατε, και όσοι θα θεωρούσαν ότι πρέπει να ακούσουν - φίλοι ή σύμβουλοι ή συγγενείς ή ομόαιμοι - αυτοί, μοναχοί, πρέπει να ενθαρρυνθούν, να εγκατασταθούν και να εδραιωθούν στους τέσσερις παράγοντες της εισόδου στο ρεύμα. Σε ποιες τέσσερις; Πρέπει να ενθαρρυνθούν, να εγκατασταθούν και να εδραιωθούν στην ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'.
«Θα μπορούσε να υπάρξει, μοναχοί, μεταβολή των τεσσάρων πρωταρχικών υλικών στοιχείων - του στερεού στοιχείου, του υγρού στοιχείου, του θερμού στοιχείου, του στοιχείου του αέρα - αλλά δεν θα μπορούσε να υπάρξει μεταβολή για έναν ευγενή μαθητή προικισμένο με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα. Εδώ αυτή η μεταβολή - αυτός βεβαίως ο ευγενής μαθητής προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα θα επαναγεννηθεί στην κόλαση ή στο ζωικό βασίλειο ή στη σφαίρα των φαντασμάτων - αυτό είναι αδύνατον. Στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... πρέπει να ενθαρρυνθούν, να εγκατασταθούν και να εδραιωθούν στην ηθική αρεστή στους ευγενείς, ακέραιη... κ.λπ... συντελεστική στην αυτοσυγκέντρωση. Θα μπορούσε να υπάρξει, μοναχοί, μεταβολή των τεσσάρων πρωταρχικών υλικών στοιχείων - του στερεού στοιχείου, του υγρού στοιχείου, του θερμού στοιχείου, του στοιχείου του αέρα - αλλά δεν θα μπορούσε να υπάρξει μεταβολή για έναν ευγενή μαθητή προικισμένο με ηθική αρεστή στους ευγενείς. Εδώ αυτή η μεταβολή - αυτός βεβαίως ο ευγενής μαθητής προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς θα επαναγεννηθεί στην κόλαση ή στο ζωικό βασίλειο ή στη σφαίρα των φαντασμάτων - αυτό είναι αδύνατον. Όσους, μοναχοί, θα συμπονούσατε, και όσοι θα θεωρούσαν ότι πρέπει να ακούσουν - φίλοι ή σύμβουλοι ή συγγενείς ή ομόαιμοι - αυτοί, μοναχοί, πρέπει να ενθαρρυνθούν, να εγκατασταθούν και να εδραιωθούν σε αυτούς τους τέσσερις παράγοντες της εισόδου στο ρεύμα». Έβδομη.
8.
Η πρώτη ομιλία για την περιπλάνηση στους θεούς
1014. Προέλευση στη Σαβάττχι. Τότε ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκε από το άλσος του Τζέτα και εμφανίστηκε στους θεούς Ταβατίμσα. Τότε αρκετές θεότητες που ανήκαν στους Τριάντα Τρεις πλησίασαν τον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα· αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα και στάθηκαν στο πλάι. Σε εκείνες τις θεότητες που στέκονταν στο πλάι, ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα είπε αυτό -
«Καλό είναι πράγματι, φίλοι, να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα, φίλοι, έτσι μερικά όντα εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιούνται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο. Καλό είναι πράγματι, φίλοι, στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... καλό είναι πράγματι, φίλοι, να είναι κανείς προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, άθραυστη... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, φίλοι, έτσι μερικά όντα εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιούνται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο».
«Καλό είναι πράγματι, αγαπητέ Μογκαλλάνα, να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα, αγαπητέ Μογκαλλάνα, έτσι μερικά όντα εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιούνται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο. Καλό είναι πράγματι, αγαπητέ Μογκαλλάνα, στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... η κατοχή ηθικής αρεστής στους ευγενείς, άθραυστης... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Εξαιτίας της κατοχής ηθικής αρεστής στους ευγενείς, αγαπητέ Μογκαλλάνα, έτσι μερικά όντα εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιούνται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο». Όγδοη.
9.
Η δεύτερη ομιλία για την περιπλάνηση στους θεούς
1015. Προέλευση στη Σαβάττχι. Τότε ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκε από το άλσος του Τζέτα και εμφανίστηκε στους θεούς Ταβατίμσα. Τότε αρκετές θεότητες που ανήκαν στους Τριάντα Τρεις πλησίασαν τον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα· αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα και στάθηκαν στο πλάι. Σε εκείνες τις θεότητες που στέκονταν στο πλάι, ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα είπε αυτό -
«Καλό είναι πράγματι, φίλοι, να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα, φίλοι, έτσι μερικά όντα εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο έχουν γεννηθεί στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο. Καλό είναι πράγματι, φίλοι, στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... η κατοχή ηθικής αρεστής στους ευγενείς, άθραυστης... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Εξαιτίας της κατοχής ηθικής αρεστής στους ευγενείς, φίλοι, έτσι μερικά όντα εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο έχουν γεννηθεί στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο».
«Καλό είναι πράγματι, αγαπητέ Μογκαλλάνα, να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα, αγαπητέ Μογκαλλάνα, έτσι μερικά όντα εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο έχουν γεννηθεί στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο. Καλό είναι πράγματι, αγαπητέ Μογκαλλάνα, στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... η κατοχή ηθικής αρεστής στους ευγενείς, άθραυστης... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Εξαιτίας της κατοχής ηθικής αρεστής στους ευγενείς, αγαπητέ Μογκαλλάνα, έτσι μερικά όντα εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο έχουν γεννηθεί στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο». Ένατη.
10.
Η τρίτη ομιλία για την περιπλάνηση στους θεούς
1016. Τότε ο Ευλογημένος - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκε από το άλσος του Τζέτα και εμφανίστηκε στους θεούς Ταβατίμσα. Τότε αρκετές θεότητες που ανήκαν στους Τριάντα Τρεις πλησίασαν τον Ευλογημένο· αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκαν στο πλάι. Σε εκείνες τις θεότητες που στέκονταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό -
«Καλό είναι πράγματι, φίλοι, να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα, φίλοι, έτσι μερικά όντα εδώ είναι εισερχόμενα στο ρεύμα, μη υποκείμενα πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαια, κατευθυνόμενα στην ανώτατη φώτιση. Καλό είναι πράγματι, φίλοι, στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... η κατοχή ηθικής αρεστής στους ευγενείς, άθραυστης... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, φίλοι, έτσι μερικά όντα εδώ είναι εισερχόμενα στο ρεύμα, μη υποκείμενα πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαια, κατευθυνόμενα στην ανώτατη φώτιση».
«Καλό είναι πράγματι, αγαπητέ, να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα, αγαπητέ, έτσι αυτή η γενιά είναι εισερχόμενη στο ρεύμα, μη υποκείμενη πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιη, κατευθυνόμενη στην ανώτατη φώτιση. Καλό είναι πράγματι, αγαπητέ, στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... η κατοχή ηθικής αρεστής στους ευγενείς, άθραυστης... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, αγαπητέ, έτσι αυτή η γενιά είναι εισερχόμενη στο ρεύμα, μη υποκείμενη πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιη, κατευθυνόμενη στην ανώτατη φώτιση». Δέκατη.
Το κεφάλαιο του Ρατζακαράμα δεύτερο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
φίλοι και σύμβουλοι δύο ειπώθηκαν, και τρία περιπλανήσεις στους θεούς.