5.
Το κεφάλαιο των διαδοχικών επαναλήψεων για την επιμέλεια
1.
Η ομιλία για τον Ταθάγκατα
139. Προέλευση στη Σαβάττχι. «Όσα όντα υπάρχουν, μοναχοί, είτε χωρίς πόδια είτε δίποδα είτε τετράποδα είτε πολύποδα, είτε υλικά είτε άυλα, είτε με αντίληψη είτε χωρίς αντίληψη είτε μήτε-αντιλαμβανόμενα-μήτε-μη-αντιλαμβανόμενα, ο Τατχάγκατα φαίνεται ως ο κορυφαίος μεταξύ τους, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, όποιες καλές νοητικές καταστάσεις υπάρχουν, όλες αυτές έχουν ρίζα την επιμέλεια, συγκλίνουν στην επιμέλεια· η επιμέλεια φαίνεται ως η κορυφαία αυτών των νοητικών καταστάσεων. Για έναν επιμελή μοναχό, μοναχοί, αυτό αναμένεται - θα αναπτύξει την ευγενή οκταμελή οδό, θα καλλιεργήσει την ευγενή οκταμελή οδό. Και πώς, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός αναπτύσσει την ορθή άποψη, βασισμένη στην αποστασιοποίηση, βασισμένη στο μη πάθος, βασισμένη στην παύση, ωριμάζουσα στην αποδέσμευση... κ.λπ... αναπτύσσει την ορθή αυτοσυγκέντρωση, βασισμένη στην αποστασιοποίηση, βασισμένη στο μη πάθος, βασισμένη στην παύση, ωριμάζουσα στην αποδέσμευση. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό».
«Όσα όντα υπάρχουν, μοναχοί, είτε χωρίς πόδια είτε δίποδα είτε τετράποδα είτε πολύποδα, είτε υλικά είτε άυλα, είτε με αντίληψη είτε χωρίς αντίληψη είτε μήτε-αντιλαμβανόμενα-μήτε-μη-αντιλαμβανόμενα, ο Τατχάγκατα φαίνεται ως ο κορυφαίος μεταξύ τους, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, όποιες καλές νοητικές καταστάσεις υπάρχουν, όλες αυτές έχουν ρίζα την επιμέλεια, συγκλίνουν στην επιμέλεια· η επιμέλεια φαίνεται ως η κορυφαία αυτών των νοητικών καταστάσεων. Για έναν επιμελή μοναχό, μοναχοί, αυτό αναμένεται - θα αναπτύξει την ευγενή οκταμελή οδό, θα καλλιεργήσει την ευγενή οκταμελή οδό. Και πώς, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός αναπτύσσει την ορθή άποψη με τελικό στόχο την απομάκρυνση της λαγνείας, με τελικό στόχο την απομάκρυνση του μίσους, με τελικό στόχο την απομάκρυνση της αυταπάτης... κ.λπ... αναπτύσσει την ορθή αυτοσυγκέντρωση με τελικό στόχο την απομάκρυνση της λαγνείας, με τελικό στόχο την απομάκρυνση του μίσους, με τελικό στόχο την απομάκρυνση της αυταπάτης. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό».
«Όσα όντα υπάρχουν, μοναχοί, είτε χωρίς πόδια είτε δίποδα είτε τετράποδα είτε πολύποδα, είτε υλικά είτε άυλα, είτε με αντίληψη είτε χωρίς αντίληψη είτε μήτε-αντιλαμβανόμενα-μήτε-μη-αντιλαμβανόμενα, ο Τατχάγκατα φαίνεται ως ο κορυφαίος μεταξύ τους, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, όποιες καλές νοητικές καταστάσεις υπάρχουν, όλες αυτές έχουν ρίζα την επιμέλεια, συγκλίνουν στην επιμέλεια· η επιμέλεια φαίνεται ως η κορυφαία αυτών των νοητικών καταστάσεων. Για έναν επιμελή μοναχό, μοναχοί, αυτό αναμένεται - θα αναπτύξει την ευγενή οκταμελή οδό, θα καλλιεργήσει την ευγενή οκταμελή οδό. Και πώς, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός αναπτύσσει την ορθή άποψη, βασισμένη στο αθάνατο, πορευόμενη προς το αθάνατο, με τελικό στόχο το αθάνατο... κ.λπ... αναπτύσσει την ορθή αυτοσυγκέντρωση, βασισμένη στο αθάνατο, πορευόμενη προς το αθάνατο, με τελικό στόχο το αθάνατο. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό».
«Όσα όντα υπάρχουν, μοναχοί, είτε χωρίς πόδια είτε δίποδα είτε τετράποδα είτε πολύποδα, είτε υλικά είτε άυλα, είτε με αντίληψη είτε χωρίς αντίληψη είτε μήτε-αντιλαμβανόμενα-μήτε-μη-αντιλαμβανόμενα, ο Τατχάγκατα φαίνεται ως ο κορυφαίος μεταξύ τους, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, όποιες καλές νοητικές καταστάσεις υπάρχουν, όλες αυτές έχουν ρίζα την επιμέλεια, συγκλίνουν στην επιμέλεια· η επιμέλεια φαίνεται ως η κορυφαία αυτών των νοητικών καταστάσεων. Για έναν επιμελή μοναχό, μοναχοί, αυτό αναμένεται - θα αναπτύξει την ευγενή οκταμελή οδό, θα καλλιεργήσει την ευγενή οκταμελή οδό. Και πώς, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός αναπτύσσει την ορθή άποψη, επιρρεπή προς το Νιμπάνα, κεκλιμένη προς το Νιμπάνα, με κλίση προς το Νιμπάνα... κ.λπ... αναπτύσσει την ορθή αυτοσυγκέντρωση, επιρρεπή προς το Νιμπάνα, κεκλιμένη προς το Νιμπάνα, με κλίση προς το Νιμπάνα. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό». Πρώτο.
2.
Η ομιλία για την πατημασιά
140. «Όπως, μοναχοί, όσα είναι τα αποτυπώματα των χερσαίων έμβιων όντων, όλα αυτά περιλαμβάνονται στο αποτύπωμα του ελέφαντα· το αποτύπωμα του ελέφαντα φαίνεται ως το κορυφαίο μεταξύ τους, δηλαδή - λόγω του μεγέθους του· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, όποιες καλές νοητικές καταστάσεις υπάρχουν, όλες αυτές έχουν ρίζα την επιμέλεια, συγκλίνουν στην επιμέλεια· η επιμέλεια φαίνεται ως η κορυφαία αυτών των νοητικών καταστάσεων. Για έναν επιμελή μοναχό, μοναχοί, αυτό αναμένεται - θα αναπτύξει την ευγενή οκταμελή οδό, θα καλλιεργήσει την ευγενή οκταμελή οδό. Και πώς, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός αναπτύσσει την ορθή άποψη, βασισμένη στην αποστασιοποίηση, βασισμένη στο μη πάθος, βασισμένη στην παύση, ωριμάζουσα στην αποδέσμευση... κ.λπ... αναπτύσσει την ορθή αυτοσυγκέντρωση, βασισμένη στην αποστασιοποίηση, βασισμένη στο μη πάθος, βασισμένη στην παύση, ωριμάζουσα στην αποδέσμευση... κ.λπ... Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό». Δεύτερο.
3-7.
Οι πέντε ομιλίες που ξεκινούν με την κορυφή και τα λοιπά
141. «Όπως, μοναχοί, ενός θολωτού δωματίου όποια δοκάρια στέγης υπάρχουν, όλα αυτά κατευθύνονται προς την κορυφή, κλίνουν προς την κορυφή, συγκλίνουν στην κορυφή· η κορυφή φαίνεται ως η ανώτατη μεταξύ τους· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί... κ.λπ... Τρίτη.
142. «Όπως, μοναχοί, όποια αρώματα από ρίζες υπάρχουν, το μαύρο σανταλόξυλο φαίνεται ως το κορυφαίο μεταξύ τους· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί... κ.λπ... Τέταρτο.
143. «Όπως, μοναχοί, όποια αρώματα από ουσιώδη ξύλα υπάρχουν, το κόκκινο σανταλόξυλο φαίνεται ως το κορυφαίο μεταξύ τους· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί... κ.λπ... Πέμπτο.
144. «Όπως, μοναχοί, όποια αρώματα από άνθη υπάρχουν, ο γιασεμής φαίνεται ως το κορυφαίο μεταξύ τους· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί... κ.λπ... Έκτο.
145. «Όπως, μοναχοί, όποιοι μικροί βασιλιάδες υπάρχουν, όλοι αυτοί γίνονται ακόλουθοι του βασιλιά παγκόσμιου μονάρχη, ο βασιλιάς παγκόσμιος μονάρχης φαίνεται ως ο ανώτατος μεταξύ τους· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί... κ.λπ... Έβδομη.
8-10.
Οι τρεις ομιλίες που ξεκινούν με τη σελήνη και τα λοιπά
146. «Όπως, μοναχοί, όποια λάμψη των αστεριών υπάρχει, όλη αυτή δεν αξίζει ούτε ένα δέκατο έκτο κλάσμα της λάμψης της σελήνης, η λάμψη της σελήνης φαίνεται ως η ανώτατη μεταξύ τους· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί... κ.λπ... Όγδοη.
147. «Όπως ακριβώς, μοναχοί, κατά την φθινοπωρινή περίοδο, όταν ο ουρανός είναι καθαρός και χωρίς σύννεφα, ο ήλιος ανερχόμενος στον ουρανό, διαλύοντας όλο το σκοτάδι που βρίσκεται στον χώρο, λάμπει και θερμαίνει και ακτινοβολεί· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί... κ.λπ... Ένατη.
148. «Όπως, μοναχοί, όποια υφάσματα υφαντά υπάρχουν, το ύφασμα από την Κάσι φαίνεται ως το κορυφαίο μεταξύ τους· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, όποιες καλές νοητικές καταστάσεις υπάρχουν, όλες αυτές έχουν ρίζα την επιμέλεια, συγκλίνουν στην επιμέλεια· η επιμέλεια φαίνεται ως η κορυφαία αυτών των νοητικών καταστάσεων. Για έναν επιμελή μοναχό, μοναχοί, αυτό αναμένεται - θα αναπτύξει την ευγενή οκταμελή οδό, θα καλλιεργήσει την ευγενή οκταμελή οδό. Και πώς, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός αναπτύσσει την ορθή άποψη, βασισμένη στην αποστασιοποίηση, βασισμένη στο μη πάθος, βασισμένη στην παύση, ωριμάζουσα στην αποδέσμευση... κ.λπ... αναπτύσσει την ορθή αυτοσυγκέντρωση, βασισμένη στην αποστασιοποίηση, βασισμένη στο μη πάθος, βασισμένη στην παύση, ωριμάζουσα στην αποδέσμευση... κ.λπ... Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό». Δέκατη.
Το κεφάλαιο επανάληψης της επιμέλειας πέμπτο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
ο βασιλιάς, η σελήνη και ο ήλιος, και με το ύφασμα η δέκατη στροφή.