3.
Το κεφάλαιο για τα άτομα
1.
Η ομιλία για τον Σαμίντχα
21. Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Τότε ο σεβάσμιος Σαμίντα και ο σεβάσμιος Μαχακόττχικα πλησίασαν τον σεβάσμιο Σαριπούττα· αφού πλησίασαν, χαιρέτησαν τον σεβάσμιο Σαριπούττα. Αφού ολοκλήρωσαν την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισαν στο πλάι. Στον σεβάσμιο Σαμίντα που καθόταν στο πλάι, ο σεβάσμιος Σαριπούττα είπε αυτό:
«Υπάρχουν, φίλε Σαμίντα, αυτά τα τρία άτομα στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Ο μάρτυρας του σώματος, ο έχων επιτύχει την ορθή άποψη, ο απελευθερωμένος διά της πίστης. Αυτά πράγματι, φίλε, είναι τα τρία άτομα που υπάρχουν στον κόσμο. Από αυτά, φίλε, τα τρία άτομα, ποιο άτομο σου αρέσει ως πιο ανώτερο και πιο εξαίσιο;»
«Υπάρχουν, φίλε Σαριπούττα, αυτά τα τρία άτομα στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Ο μάρτυρας του σώματος, ο έχων επιτύχει την ορθή άποψη, ο απελευθερωμένος διά της πίστης. Αυτά πράγματι, φίλε, είναι τα τρία άτομα που υπάρχουν στον κόσμο. Από αυτά, φίλε, τα τρία άτομα, αυτό το άτομο που είναι απελευθερωμένος διά της πίστης, αυτό το άτομο μου αρέσει από αυτά τα τρία άτομα ως πιο ανώτερο και πιο εξαίσιο. Για ποιο λόγο; Αυτού του ατόμου, φίλε, η ικανότητα της πίστης είναι υπέρμετρη».
Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα είπε στον σεβάσμιο Μαχακόττχικα: «Υπάρχουν, φίλε Κόττχικα, αυτά τα τρία άτομα στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Ο μάρτυρας του σώματος, ο έχων επιτύχει την ορθή άποψη, ο απελευθερωμένος διά της πίστης. Αυτά πράγματι, φίλε, είναι τα τρία άτομα που υπάρχουν στον κόσμο. Από αυτά, φίλε, τα τρία άτομα, ποιο άτομο σου αρέσει ως πιο ανώτερο και πιο εξαίσιο;»
«Υπάρχουν, φίλε Σαριπούττα, αυτά τα τρία άτομα στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Ο μάρτυρας του σώματος, ο έχων επιτύχει την ορθή άποψη, ο απελευθερωμένος διά της πίστης. Αυτά πράγματι, φίλε, είναι τα τρία άτομα που υπάρχουν στον κόσμο. Από αυτά, φίλε, τα τρία άτομα, αυτό το άτομο που είναι μάρτυρας του σώματος, αυτό το άτομο μου αρέσει από αυτά τα τρία άτομα ως πιο ανώτερο και πιο εξαίσιο. Για ποιο λόγο; Αυτού του ατόμου, φίλε, η ικανότητα αυτοσυγκέντρωσης είναι υπέρμετρη».
Τότε ο σεβάσμιος Μαχακόττχικα είπε στον σεβάσμιο Σαριπούττα: «Υπάρχουν, φίλε Σαριπούττα, αυτά τα τρία άτομα στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Ο μάρτυρας του σώματος, ο έχων επιτύχει την ορθή άποψη, ο απελευθερωμένος διά της πίστης. Αυτά πράγματι, φίλε, είναι τα τρία άτομα που υπάρχουν στον κόσμο. Από αυτά, φίλε, τα τρία άτομα, ποιο άτομο σου αρέσει ως πιο ανώτερο και πιο εξαίσιο;»
«Υπάρχουν, φίλε Κόττχικα, αυτά τα τρία άτομα στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Ο μάρτυρας του σώματος, ο έχων επιτύχει την ορθή άποψη, ο απελευθερωμένος διά της πίστης. Αυτά πράγματι, φίλε, είναι τα τρία άτομα που υπάρχουν στον κόσμο. Από αυτά, φίλε, τα τρία άτομα, αυτό το άτομο που έχει επιτύχει την ορθή άποψη, αυτό το άτομο μου αρέσει ως πιο ανώτερο και πιο εξαίσιο από αυτά τα τρία άτομα. Για ποιο λόγο; Αυτού του ατόμου, φίλε, η ικανότητα της σοφίας είναι υπέρμετρη».
Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα είπε στον σεβάσμιο Σαμίντα και στον σεβάσμιο Μαχακόττχικα: «Απαντήθηκε πράγματι, φίλοι, από όλους εμάς σύμφωνα με τη δική μας οξυδέρκεια. Έλα, φίλε, ας πάμε εκεί όπου είναι ο Ευλογημένος· αφού πλησιάσουμε, θα αναφέρουμε αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. Όπως μας απαντήσει ο Ευλογημένος, έτσι θα το θυμόμαστε». «Ναι, φίλε», απάντησαν ο σεβάσμιος Σαμίντα και ο σεβάσμιος Μαχακόττχικα στον σεβάσμιο Σαριπούττα. Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα και ο σεβάσμιος Σαμίντα και ο σεβάσμιος Μαχακόττχικα πήγαν εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισαν στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Σαριπούττα ανέφερε στον Ευλογημένο όλη τη συνομιλία που είχε με τον σεβάσμιο Σαμίντα και τον σεβάσμιο Μαχακόττχικα.
«Δεν είναι εύκολο σε αυτό, Σαριπούττα, να απαντηθεί κατηγορηματικά - 'αυτό από αυτά τα τρία άτομα είναι πιο ανώτερο και πιο εξαίσιο'. Είναι όμως δυνατόν, Σαριπούττα, αυτό το άτομο που είναι απελευθερωμένος διά της πίστης να ασκεί για την Αξιότητα, αυτό το άτομο που είναι μάρτυρας του σώματος να είναι άπαξ επιστρέφων ή μη-επιστρέφων, και αυτό το άτομο που έχει επιτύχει την ορθή άποψη να είναι άπαξ επιστρέφων ή μη-επιστρέφων.
«Δεν είναι εύκολο σε αυτό, Σαριπούττα, να απαντηθεί κατηγορηματικά - 'αυτό από αυτά τα τρία άτομα είναι πιο ανώτερο και πιο εξαίσιο'. Είναι όμως δυνατόν, Σαριπούττα, αυτό το άτομο που είναι μάρτυρας του σώματος να ασκεί για την Αξιότητα, αυτό το άτομο που είναι απελευθερωμένος διά της πίστης να είναι άπαξ επιστρέφων ή μη-επιστρέφων, και αυτό το άτομο που έχει επιτύχει την ορθή άποψη να είναι άπαξ επιστρέφων ή μη-επιστρέφων.
«Δεν είναι εύκολο σε αυτό, Σαριπούττα, να απαντηθεί κατηγορηματικά - 'αυτό από αυτά τα τρία άτομα είναι πιο ανώτερο και πιο εξαίσιο'. Είναι όμως δυνατόν, Σαριπούττα, αυτό το άτομο που έχει επιτύχει την ορθή άποψη να ασκεί για την Αξιότητα, αυτό το άτομο που είναι απελευθερωμένος διά της πίστης να είναι άπαξ επιστρέφων ή μη-επιστρέφων, και αυτό το άτομο που είναι μάρτυρας του σώματος να είναι άπαξ επιστρέφων ή μη-επιστρέφων.
«Δεν είναι εύκολο σε αυτό, Σαριπούττα, να απαντηθεί κατηγορηματικά - 'αυτό το άτομο μεταξύ αυτών των τριών ατόμων είναι πιο ανώτερο και πιο εξαίσιο'». Πρώτο.
2.
Η ομιλία για τον ασθενή
22. «Υπάρχουν, μοναχοί, αυτοί οι τρεις ασθενείς στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Εδώ, μοναχοί, κάποιος ασθενής είτε λαμβάνοντας κατάλληλες τροφές είτε μη λαμβάνοντας κατάλληλες τροφές, είτε λαμβάνοντας κατάλληλα φάρμακα είτε μη λαμβάνοντας κατάλληλα φάρμακα, είτε λαμβάνοντας κατάλληλο συμπαραστάτη είτε μη λαμβάνοντας κατάλληλο συμπαραστάτη, δεν αναρρώνει από εκείνη την ασθένεια.
Εδώ επίσης, μοναχοί, κάποιος ασθενής είτε λαμβάνοντας κατάλληλες τροφές είτε μη λαμβάνοντας κατάλληλες τροφές, είτε λαμβάνοντας κατάλληλα φάρμακα είτε μη λαμβάνοντας κατάλληλα φάρμακα, είτε λαμβάνοντας κατάλληλο συμπαραστάτη είτε μη λαμβάνοντας κατάλληλο συμπαραστάτη, αναρρώνει από εκείνη την ασθένεια.
Εδώ επίσης, μοναχοί, κάποιος ασθενής μόνο λαμβάνοντας κατάλληλες τροφές και όχι μη λαμβάνοντας, μόνο λαμβάνοντας κατάλληλα φάρμακα και όχι μη λαμβάνοντας, μόνο λαμβάνοντας κατάλληλο συμπαραστάτη και όχι μη λαμβάνοντας, αναρρώνει από εκείνη την ασθένεια.
Σε αυτή την περίπτωση, μοναχοί, αυτός ο ασθενής που μόνο λαμβάνοντας κατάλληλες τροφές και όχι μη λαμβάνοντας, μόνο λαμβάνοντας κατάλληλα φάρμακα και όχι μη λαμβάνοντας, μόνο λαμβάνοντας κατάλληλο συμπαραστάτη και όχι μη λαμβάνοντας, αναρρώνει από εκείνη την ασθένεια - εξαιτίας αυτού του ασθενούς, μοναχοί, επιτράπηκε το γεύμα για ασθενείς, επιτράπηκε το φάρμακο για ασθενείς, επιτράπηκε ο παραστάτης ασθενούς. Εξαιτίας αυτού όμως του ασθενούς, μοναχοί, και οι άλλοι ασθενείς πρέπει να περιθάλπονται. Αυτοί, μοναχοί, είναι οι τρεις ασθενείς που υπάρχουν στον κόσμο.
Ακριβώς έτσι, μοναχοί, υπάρχουν αυτά τα τρία άτομα παρόμοια με ασθενείς στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο είτε έχοντας την ευκαιρία να δει τον Τατχάγκατα είτε μη έχοντας την ευκαιρία να δει τον Τατχάγκατα, είτε έχοντας την ευκαιρία να ακούσει τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή που διακήρυξε ο Τατχάγκατα είτε μη έχοντας την ευκαιρία να ακούσει τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή που διακήρυξε ο Τατχάγκατα, δεν εισέρχεται στην οριστική πορεία, στην ορθή οδό στις καλές νοητικές καταστάσεις.
Εδώ επίσης, μοναχοί, κάποιο άτομο είτε έχοντας την ευκαιρία να δει τον Τατχάγκατα είτε μη έχοντας την ευκαιρία να δει τον Τατχάγκατα, είτε έχοντας την ευκαιρία να ακούσει τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή που διακήρυξε ο Τατχάγκατα είτε μη έχοντας την ευκαιρία να ακούσει τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή που διακήρυξε ο Τατχάγκατα, εισέρχεται στην οριστική πορεία, στην ορθή οδό στις καλές νοητικές καταστάσεις.
Εδώ επίσης, μοναχοί, κάποιο άτομο μόνο έχοντας την ευκαιρία να δει τον Τατχάγκατα και όχι μη έχοντας, μόνο έχοντας την ευκαιρία να ακούσει τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή που διακήρυξε ο Τατχάγκατα και όχι μη έχοντας, εισέρχεται στην οριστική πορεία, στην ορθή οδό στις καλές νοητικές καταστάσεις.
Σε αυτή την περίπτωση, μοναχοί, αυτό το άτομο που μόνο έχοντας την ευκαιρία να δει τον Τατχάγκατα και όχι μη έχοντας, μόνο έχοντας την ευκαιρία να ακούσει τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή που διακήρυξε ο Τατχάγκατα και όχι μη έχοντας, εισέρχεται στην οριστική πορεία, στην ορθή οδό στις καλές νοητικές καταστάσεις - εξαιτίας αυτού του ατόμου, μοναχοί, επιτράπηκε η διδαχή της Διδασκαλίας. Εξαιτίας αυτού όμως του ατόμου, μοναχοί, η Διδασκαλία πρέπει να διδάσκεται και στους άλλους. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τρία άτομα παρόμοια με ασθενείς που υπάρχουν στον κόσμο». Δεύτερο.
3.
Η ομιλία για τις δραστηριότητες
23. «Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα τρία άτομα στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο δημιουργεί επιβλαβή σωματική δραστηριότητα, δημιουργεί επιβλαβή λεκτική δραστηριότητα, δημιουργεί επιβλαβή νοητική δραστηριότητα. Αυτός, έχοντας δημιουργήσει επιβλαβή σωματική δραστηριότητα, έχοντας δημιουργήσει επιβλαβή λεκτική δραστηριότητα, έχοντας δημιουργήσει επιβλαβή νοητική δραστηριότητα, επαναγεννιέται σε επιβλαβή κόσμο. Αυτόν που έχει επαναγεννηθεί σε επιβλαβή κόσμο, επιβλαβείς επαφές τον αγγίζουν. Αυτός, αγγιζόμενος από επιβλαβείς επαφές, βιώνει επιβλαβές αίσθημα αποκλειστικά οδυνηρό, όπως τα όντα που είναι καταδικασμένα στην κόλαση.
Εδώ επίσης, μοναχοί, κάποιο άτομο δημιουργεί μη επιβλαβή σωματική δραστηριότητα, δημιουργεί μη επιβλαβή λεκτική δραστηριότητα, δημιουργεί μη επιβλαβή νοητική δραστηριότητα. Αυτός, έχοντας δημιουργήσει μη επιβλαβή σωματική δραστηριότητα, έχοντας δημιουργήσει μη επιβλαβή λεκτική δραστηριότητα, έχοντας δημιουργήσει μη επιβλαβή νοητική δραστηριότητα, επαναγεννιέται σε μη επιβλαβή κόσμο. Αυτόν που έχει επαναγεννηθεί σε μη επιβλαβή κόσμο, μη επιβλαβείς επαφές τον αγγίζουν. Αυτός, αγγιζόμενος από μη επιβλαβείς επαφές, βιώνει μη επιβλαβές αίσθημα αποκλειστικά ευχάριστο, όπως οι θεοί που διαπερνώνται από ομορφιά.
Εδώ επίσης, μοναχοί, κάποιο άτομο δημιουργεί σωματική δραστηριότητα τόσο επιβλαβή όσο και μη επιβλαβή, δημιουργεί λεκτική δραστηριότητα τόσο επιβλαβή όσο και μη επιβλαβή, δημιουργεί νοητική δραστηριότητα τόσο επιβλαβή όσο και μη επιβλαβή. Αυτός, έχοντας δημιουργήσει σωματική δραστηριότητα τόσο επιβλαβή όσο και μη επιβλαβή, έχοντας δημιουργήσει λεκτική δραστηριότητα τόσο επιβλαβή όσο και μη επιβλαβή, έχοντας δημιουργήσει νοητική δραστηριότητα τόσο επιβλαβή όσο και μη επιβλαβή, επαναγεννιέται σε κόσμο τόσο επιβλαβή όσο και μη επιβλαβή. Αυτόν που έχει επαναγεννηθεί σε κόσμο τόσο επιβλαβή όσο και μη επιβλαβή, επαφές τόσο επιβλαβείς όσο και μη επιβλαβείς τον αγγίζουν. Αυτός, αγγιζόμενος από επαφές τόσο επιβλαβείς όσο και μη επιβλαβείς, βιώνει αίσθημα τόσο επιβλαβές όσο και μη επιβλαβές, ανάμεικτο με ευτυχία και δυστυχία, όπως οι άνθρωποι, ορισμένοι θεοί και ορισμένοι που έχουν πέσει σε κατώτερους κόσμους. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τρία άτομα που υπάρχουν στον κόσμο». Τρίτη.
4.
Η ομιλία για τον πολύ βοηθητικό
24. «Αυτά τα τρία άτομα, μοναχοί, είναι πολύ ωφέλιμα για ένα άτομο. Ποιοι τρεις; Όταν, μοναχοί, ένα άτομο ακολουθώντας ένα άλλο άτομο έχει καταφύγει στον Βούδα ως καταφύγιο, έχει καταφύγει στη Διδασκαλία ως καταφύγιο, έχει καταφύγει στην Κοινότητα ως καταφύγιο· αυτό το άτομο, μοναχοί, είναι πολύ ωφέλιμο για αυτό το άτομο.
«Επιπλέον, μοναχοί, όταν ένα άτομο ακολουθώντας ένα άλλο άτομο κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»· αυτό το άτομο, μοναχοί, είναι πολύ ωφέλιμο για αυτό το άτομο.
«Επιπλέον, μοναχοί, όταν ένα άτομο ακολουθώντας ένα άλλο άτομο, με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παραμένει· αυτό το άτομο, μοναχοί, είναι πολύ ωφέλιμο για αυτό το άτομο. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τρία άτομα που είναι πολύ ωφέλιμα για ένα άτομο.
«Από αυτά τα τρία άτομα, μοναχοί, λέω ότι δεν υπάρχει άλλο άτομο πιο ωφέλιμο για αυτό το άτομο. Σε αυτά τα τρία άτομα όμως, μοναχοί, λέω ότι δεν είναι εύκολη η ανταπόδοση από αυτό το άτομο, δηλαδή με την απόδοση σεβασμού, την έγερση σε ένδειξη σεβασμού, τον χαιρετισμό με ενωμένες παλάμες, την εκτέλεση των πρεπόντων καθηκόντων, την προσφορά χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και αναγκαίων φαρμάκων για ασθενείς». Τέταρτο.
5.
Η ομιλία για την παρομοίωση με το διαμάντι
25. «Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα τρία άτομα στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Το άτομο με νου σαν πληγή, το άτομο με νου σαν αστραπή, το άτομο με νου σαν κεραυνό. Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο με νου σαν πληγή; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο είναι οργίλο και με πολύ άγχος· ακόμη και όταν του μιλούν λίγο, προσκολλάται, θυμώνει, απωθείται, μένει σταθερός στην οργή, και εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Όπως, μοναχοί, μια μολυσμένη πληγή όταν χτυπηθεί με ξύλο ή με κεραμίδι, βγάζει ακόμη περισσότερο πύον· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, εδώ κάποιο άτομο είναι οργίλο και με πολύ άγχος· ακόμη και όταν του μιλούν λίγο, προσκολλάται, θυμώνει, απωθείται, μένει σταθερός στην οργή, και εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο με νου σαν πληγή.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο με νου σαν αστραπή; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου», κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου». Όπως, μοναχοί, ένας άνθρωπος με καλή όραση στο πυκνό σκοτάδι της νύχτας θα έβλεπε υλικά φαινόμενα στο φως μιας αστραπής· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, εδώ κάποιο άτομο κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος»... κ.λπ... κατανοεί όπως πραγματικά είναι: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου». Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο με νου σαν αστραπή.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο με νου σαν κεραυνό; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, διαμένει. Όπως, μοναχοί, δεν υπάρχει τίποτε που να μην μπορεί να διαπεράσει ο κεραυνός, είτε πολύτιμο πετράδι είτε πέτρα· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, εδώ κάποιο άτομο με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών... κ.λπ... έχοντας επιτύχει, διαμένει. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο με νου σαν κεραυνό. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τρία άτομα που υπάρχουν στον κόσμο». Πέμπτο.
6.
Η ομιλία για το με ποιον πρέπει να συναναστρεφόμαστε
26. «Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα τρία άτομα στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Υπάρχει, μοναχοί, άτομο που δεν πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συνδέεται κανείς, δεν πρέπει να υπηρετεί κανείς. Υπάρχει, μοναχοί, άτομο που πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, πρέπει να συνδέεται κανείς, πρέπει να υπηρετεί κανείς. Υπάρχει, μοναχοί, άτομο που πρέπει να τιμάει και να σέβεται κανείς, να συναναστρέφεται, να συνδέεται και να υπηρετεί. Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που δεν πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συνδέεται κανείς, δεν πρέπει να υπηρετεί κανείς; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο είναι κατώτερο στην ηθική, στην αυτοσυγκέντρωση και στη σοφία. Ένα τέτοιο άτομο, μοναχοί, δεν πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συνδέεται κανείς, δεν πρέπει να υπηρετεί κανείς, εκτός από φροντίδα, εκτός από συμπόνια.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, πρέπει να συνδέεται κανείς, πρέπει να υπηρετεί κανείς; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο είναι ίσο στην ηθική, στην αυτοσυγκέντρωση και στη σοφία. Ένα τέτοιο άτομο, μοναχοί, πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, πρέπει να συνδέεται κανείς, πρέπει να υπηρετεί κανείς. Για ποιο λόγο; Για εμάς που έχουμε φτάσει σε ομοιότητα στην ηθική, θα υπάρχει συζήτηση για την ηθική, και αυτή θα ρέει συνεχώς για μας, και αυτή θα είναι άνετη για μας. Για εμάς που έχουμε φτάσει σε ομοιότητα στην αυτοσυγκέντρωση, θα υπάρχει συζήτηση για την αυτοσυγκέντρωση, και αυτή θα ρέει συνεχώς για μας, και αυτή θα είναι άνετη για μας. Για εμάς που έχουμε φτάσει σε ομοιότητα στη σοφία, θα υπάρχει συζήτηση για τη σοφία, και αυτή θα ρέει συνεχώς για μας, και αυτή θα είναι άνετη για μας. Για αυτό ένα τέτοιο άτομο πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, πρέπει να συνδέεται κανείς, πρέπει να υπηρετεί κανείς.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που πρέπει να τιμάει και να σέβεται κανείς, να συναναστρέφεται, να συνδέεται και να υπηρετεί; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο είναι ανώτερο στην ηθική, στην αυτοσυγκέντρωση και στη σοφία. Ένα τέτοιο άτομο, μοναχοί, πρέπει να τιμάει και να σέβεται κανείς, να συναναστρέφεται, να συνδέεται και να υπηρετεί. Για ποιο λόγο; Έτσι θα ολοκληρώσω το ατελές συνάθροισμα της ηθικής, ή θα βοηθήσω το ολοκληρωμένο συνάθροισμα της ηθικής εδώ κι εκεί με σοφία· θα ολοκληρώσω το ατελές συνάθροισμα της αυτοσυγκέντρωσης, ή θα βοηθήσω το ολοκληρωμένο συνάθροισμα της αυτοσυγκέντρωσης εδώ κι εκεί με σοφία· θα ολοκληρώσω το ατελές συνάθροισμα της σοφίας, ή θα βοηθήσω το ολοκληρωμένο συνάθροισμα της σοφίας εδώ κι εκεί με σοφία. Για αυτό ένα τέτοιο άτομο πρέπει να τιμάει και να σέβεται κανείς, να συναναστρέφεται, να συνδέεται και να υπηρετεί. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τρία άτομα που υπάρχουν στον κόσμο».
δεν θα παρακμάσει ποτέ αυτός που συναναστρέφεται τους ίσους·
υψώνεται γρήγορα αυτός που υποκλίνεται στον ανώτερο,
για αυτό να συνδέεσαι με αυτόν που είναι ανώτερός σου». Έκτο.
7.
Η ομιλία για το τι πρέπει να απεχθανόμαστε
27. «Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα τρία άτομα στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Υπάρχει, μοναχοί, άτομο που πρέπει να αποστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συνδέεται κανείς, δεν πρέπει να υπηρετεί κανείς. Υπάρχει, μοναχοί, άτομο που πρέπει να αγνοεί κανείς, δεν πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συνδέεται κανείς, δεν πρέπει να υπηρετεί κανείς. Υπάρχει, μοναχοί, άτομο που πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, πρέπει να συνδέεται κανείς, πρέπει να υπηρετεί κανείς. Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που πρέπει να αποστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συνδέεται κανείς, δεν πρέπει να υπηρετεί κανείς; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο είναι ανήθικος, κακόβουλου χαρακτήρα, ακάθαρτος, με ύποπτη συμπεριφορά, με συγκαλυμμένες πράξεις, μη ασκητής που ισχυρίζεται ότι είναι ασκητής, μη ασκούμενος την άγια ζωή που ισχυρίζεται ότι ασκεί την άγια ζωή, εσωτερικά σάπιος, διαβρωμένος, γεμάτος ακαθαρσίες. Ένα τέτοιο άτομο, μοναχοί, πρέπει να αποστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συνδέεται κανείς, δεν πρέπει να υπηρετεί κανείς. Για ποιο λόγο; Αν και, μοναχοί, κάποιος δεν ακολουθεί το παράδειγμα ενός τέτοιου ατόμου, ωστόσο διαδίδεται κακή φήμη γι' αυτόν - «αυτό το αρσενικό άτομο έχει κακόβουλους φίλους, κακόβουλους συντρόφους, κλίνει προς τους κακόβουλους». Όπως, μοναχοί, ένα φίδι που έχει μπει σε κοπριά, αν και δεν δαγκώνει, ωστόσο λεκιάζει· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, αν και κάποιος δεν ακολουθεί το παράδειγμα ενός τέτοιου ατόμου, ωστόσο διαδίδεται κακή φήμη γι' αυτόν - «αυτό το αρσενικό άτομο έχει κακόβουλους φίλους, κακόβουλους συντρόφους, κλίνει προς τους κακόβουλους». Για αυτό ένα τέτοιο άτομο πρέπει να αποστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συνδέεται κανείς, δεν πρέπει να υπηρετεί κανείς.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που πρέπει να αγνοεί κανείς, δεν πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συνδέεται κανείς, δεν πρέπει να υπηρετεί κανείς; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο είναι οργίλο και με πολύ άγχος· ακόμη και όταν του μιλούν λίγο, προσκολλάται, θυμώνει, απωθείται, μένει σταθερός στην οργή, και εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Όπως, μοναχοί, μια μολυσμένη πληγή όταν χτυπηθεί με ξύλο ή με κεραμίδι, βγάζει ακόμη περισσότερο πύον· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί... κ.λπ... όπως, μοναχοί, ένα αναμμένο κάρβουνο από ξύλο τίντουκα όταν χτυπηθεί με ξύλο ή με κεραμίδι, κάνει ακόμη περισσότερο τσιτσίρισμα και τσιτ-τσιτ· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί... κ.λπ... όπως, μοναχοί, ένας βόθρος με περιττώματα όταν χτυπηθεί με ξύλο ή με κεραμίδι, γίνεται ακόμη περισσότερο δύσοσμος· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, εδώ κάποιο άτομο είναι οργίλο και με πολύ άγχος· ακόμη και όταν του μιλούν λίγο, προσκολλάται, θυμώνει, απωθείται, μένει σταθερός στην οργή, και εκδηλώνει εκνευρισμό και μίσος και δυσαρέσκεια. Ένα τέτοιο άτομο, μοναχοί, πρέπει να αγνοεί κανείς, δεν πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συνδέεται κανείς, δεν πρέπει να υπηρετεί κανείς. Για ποιο λόγο; Μπορεί να με υβρίσει, μπορεί να με προσβάλει, μπορεί να μου κάνει κακό. Για αυτό ένα τέτοιο άτομο πρέπει να αγνοεί κανείς, δεν πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, δεν πρέπει να συνδέεται κανείς, δεν πρέπει να υπηρετεί κανείς.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, πρέπει να συνδέεται κανείς, πρέπει να υπηρετεί κανείς; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο είναι ηθικός, καλού χαρακτήρα. Ένα τέτοιο άτομο, μοναχοί, πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, πρέπει να συνδέεται κανείς, πρέπει να υπηρετεί κανείς. Για ποιο λόγο; Αν και, μοναχοί, κάποιος δεν ακολουθεί το παράδειγμα ενός τέτοιου ατόμου, ωστόσο διαδίδεται καλή φήμη γι' αυτόν - «αυτό το αρσενικό άτομο έχει καλούς φίλους, καλούς συντρόφους, κλίνει προς τους καλούς». Για αυτό ένα τέτοιο άτομο πρέπει να συναναστρέφεται κανείς, πρέπει να συνδέεται κανείς, πρέπει να υπηρετεί κανείς. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τρία άτομα που υπάρχουν στον κόσμο».
δεν θα παρακμάσει ποτέ αυτός που συναναστρέφεται τους ίσους·
υψώνεται γρήγορα αυτός που υποκλίνεται στον ανώτερο,
για αυτό να συνδέεσαι με αυτόν που είναι ανώτερός σου». Έβδομη.
8.
Η ομιλία για αυτόν που ξεστομίζει βρομιές
28. «Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα τρία άτομα στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Αυτός που μιλάει σαν κοπριά, αυτός που μιλάει σαν λουλούδι, αυτός που μιλάει σαν μέλι. Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που μιλάει σαν κοπριά; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο έχοντας πάει σε συνέλευση ή σε συγκέντρωση, ή ανάμεσα σε συγγενείς ή ανάμεσα σε συντεχνία ή ανάμεσα στη βασιλική οικογένεια, οδηγημένος ως μάρτυρας και ερωτηθείς - «Έλα, άνθρωπε, πες ό,τι γνωρίζεις», αυτός μη γνωρίζοντας λέει - «γνωρίζω», ή γνωρίζοντας λέει «δεν γνωρίζω», ή μη βλέποντας λέει «βλέπω», ή βλέποντας λέει «δεν βλέπω»· έτσι για χάρη του εαυτού του ή για χάρη άλλου ή για χάρη κάποιου υλικού κέρδους λέει συνειδητό ψέμα. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο που μιλάει σαν κοπριά.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που μιλάει σαν λουλούδι; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο έχοντας πάει σε συνέλευση ή σε συγκέντρωση, ή ανάμεσα σε συγγενείς ή ανάμεσα σε συντεχνία ή ανάμεσα στη βασιλική οικογένεια, οδηγημένος ως μάρτυρας και ερωτηθείς - «Έλα, άνθρωπε, πες ό,τι κατανοείς», αυτός μη γνωρίζοντας λέει «δεν γνωρίζω», ή γνωρίζοντας λέει «γνωρίζω», ή μη βλέποντας λέει «δεν βλέπω», ή βλέποντας λέει «βλέπω»· έτσι για χάρη του εαυτού του ή για χάρη άλλου ή για χάρη κάποιου υλικού κέρδους δεν λέει συνειδητό ψέμα. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο που μιλάει σαν λουλούδι.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που μιλάει σαν μέλι; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο έχοντας εγκαταλείψει τη σκληρή ομιλία, απέχει από τη σκληρή ομιλία· εκφράζει λόγια που είναι απαλά, ευχάριστα στο αυτί, στοργικά, που πηγαίνουν στην καρδιά, ευγενικά, αρεστά και ευχάριστα στους πολλούς. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο που μιλάει σαν μέλι. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τρία άτομα που υπάρχουν στον κόσμο». Όγδοη.
9.
Η ομιλία για τον τυφλό
29. «Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα τρία άτομα στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Ο τυφλός, ο μονόφθαλμος, ο διόφθαλμος. Και ποιο, μοναχοί, είναι το τυφλό άτομο; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο δεν έχει τέτοιο οφθαλμό με τον οποίο είτε θα αποκτούσε πλούτο που δεν έχει αποκτήσει είτε θα έκανε να ευημερήσει ο πλούτος που έχει αποκτήσει· δεν έχει επίσης τέτοιο οφθαλμό με τον οποίο θα γνώριζε τις καλές και τις φαύλες καταστάσεις, θα γνώριζε τις καταστάσεις με σφάλμα και χωρίς σφάλμα, θα γνώριζε τις κατώτερες και τις ανώτερες καταστάσεις, θα γνώριζε τις καταστάσεις που έχουν αντίστοιχα το σκοτεινό και το φωτεινό. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το τυφλό άτομο.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το μονόφθαλμο άτομο; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο έχει τέτοιο οφθαλμό με τον οποίο είτε θα αποκτούσε πλούτο που δεν έχει αποκτήσει είτε θα έκανε να ευημερήσει ο πλούτος που έχει αποκτήσει· δεν έχει όμως τέτοιο οφθαλμό με τον οποίο θα γνώριζε τις καλές και τις φαύλες καταστάσεις, θα γνώριζε τις καταστάσεις με σφάλμα και χωρίς σφάλμα, θα γνώριζε τις κατώτερες και τις ανώτερες καταστάσεις, θα γνώριζε τις καταστάσεις που έχουν αντίστοιχα το σκοτεινό και το φωτεινό. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το μονόφθαλμο άτομο.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το διόφθαλμο άτομο; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο έχει τέτοιο οφθαλμό με τον οποίο είτε θα αποκτούσε πλούτο που δεν έχει αποκτήσει είτε θα έκανε να ευημερήσει ο πλούτος που έχει αποκτήσει· έχει επίσης τέτοιο οφθαλμό με τον οποίο θα γνώριζε τις καλές και τις φαύλες καταστάσεις· θα γνώριζε τις καταστάσεις με σφάλμα και χωρίς σφάλμα, θα γνώριζε τις κατώτερες και τις ανώτερες καταστάσεις, θα γνώριζε τις καταστάσεις που έχουν αντίστοιχα το σκοτεινό και το φωτεινό. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το διόφθαλμο άτομο. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τρία άτομα που υπάρχουν στον κόσμο».
ήττα και στις δύο περιπτώσεις, του τυφλού με κατεστραμμένο οφθαλμό.
με δικαιοσύνη και αδικία, δόλιος, αναζητά πλούτη.
είναι επιδέξιος στο να συσσωρεύει, ο νεαρός που απολαμβάνει αισθησιακές ηδονές·
από εδώ αφού πάει στην κόλαση, ο μονόφθαλμος ταλαιπωρείται.
με πλούτη αποκτημένα με δικαιοσύνη, περιουσία αποκτημένη με εργατικότητα.
πηγαίνει σε εξαίρετη θέση, εκεί όπου αφού πάει δεν θλίβεται.
Αλλά να συναναστρέφεται τον διορατικό, τον ανώτερο μεταξύ των ανθρώπων». Ένατη.
10.
Η ομιλία για τον στραμμένο προς τα κάτω
30. «Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα τρία άτομα στον κόσμο. Ποιοι τρεις; Το άτομο με αναποδογυρισμένη σοφία, το άτομο με σοφία σαν αγκαλιά, το άτομο με ευρεία σοφία. Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο με αναποδογυρισμένη σοφία; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο πηγαίνει συχνά στο μοναστήρι κοντά στους μοναχούς για να ακούσει τη Διδασκαλία. Σε αυτόν οι μοναχοί διδάσκουν τη Διδασκαλία που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνουν την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Αυτός καθισμένος σε εκείνο το κάθισμα δεν δίνει προσοχή ούτε στην αρχή εκείνης της ομιλίας, ούτε στη μέση δίνει προσοχή, ούτε στο τέλος δίνει προσοχή· και αφού σηκωθεί από εκείνο το κάθισμα δεν δίνει προσοχή ούτε στην αρχή εκείνης της ομιλίας, ούτε στη μέση δίνει προσοχή, ούτε στο τέλος δίνει προσοχή. Όπως, μοναχοί, μια στάμνα αναποδογυρισμένη, το νερό που χύνεται εκεί κυλάει έξω, δεν παραμένει· ακριβώς έτσι, μοναχοί, εδώ κάποιο άτομο πηγαίνει συχνά στο μοναστήρι κοντά στους μοναχούς για να ακούσει τη Διδασκαλία. Σε αυτόν οι μοναχοί διδάσκουν τη Διδασκαλία που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνουν την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Αυτός καθισμένος σε εκείνο το κάθισμα δεν δίνει προσοχή ούτε στην αρχή εκείνης της ομιλίας, ούτε στη μέση δίνει προσοχή, ούτε στο τέλος δίνει προσοχή· και αφού σηκωθεί από εκείνο το κάθισμα δεν δίνει προσοχή ούτε στην αρχή εκείνης της ομιλίας, ούτε στη μέση δίνει προσοχή, ούτε στο τέλος δίνει προσοχή. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο με αναποδογυρισμένη σοφία.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο με σοφία σαν αγκαλιά; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο πηγαίνει συχνά στο μοναστήρι κοντά στους μοναχούς για να ακούσει τη Διδασκαλία. Σε αυτόν οι μοναχοί διδάσκουν τη Διδασκαλία που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνουν την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Αυτός καθισμένος σε εκείνο το κάθισμα δίνει προσοχή και στην αρχή εκείνης της ομιλίας, και στη μέση δίνει προσοχή, και στο τέλος δίνει προσοχή· αλλά αφού σηκωθεί από εκείνο το κάθισμα δεν δίνει προσοχή ούτε στην αρχή εκείνης της ομιλίας, ούτε στη μέση δίνει προσοχή, ούτε στο τέλος δίνει προσοχή. Όπως, μοναχοί, στην αγκαλιά ενός ανθρώπου είναι σκορπισμένα διάφορα τρόφιμα - σουσάμι, ρύζι, γλυκά, τζιτζιφιές. Αυτός σηκώνοντας από εκείνο το κάθισμα λόγω λησμοσύνης θα τα σκορπούσε. Ακριβώς έτσι, μοναχοί, εδώ κάποιο άτομο πηγαίνει συχνά στο μοναστήρι κοντά στους μοναχούς για να ακούσει τη Διδασκαλία. Σε αυτόν οι μοναχοί διδάσκουν τη Διδασκαλία που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνουν την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Αυτός καθισμένος σε εκείνο το κάθισμα δίνει προσοχή και στην αρχή εκείνης της ομιλίας, και στη μέση δίνει προσοχή, και στο τέλος δίνει προσοχή· αλλά αφού σηκωθεί από εκείνο το κάθισμα δεν δίνει προσοχή ούτε στην αρχή εκείνης της ομιλίας, ούτε στη μέση δίνει προσοχή, ούτε στο τέλος δίνει προσοχή. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο με σοφία σαν αγκαλιά.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο με ευρεία σοφία; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο πηγαίνει συχνά στο μοναστήρι κοντά στους μοναχούς για να ακούσει τη Διδασκαλία. Σε αυτόν οι μοναχοί διδάσκουν τη Διδασκαλία που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνουν την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Αυτός καθισμένος σε εκείνο το κάθισμα δίνει προσοχή και στην αρχή εκείνης της ομιλίας, και στη μέση δίνει προσοχή, και στο τέλος δίνει προσοχή· και αφού σηκωθεί από εκείνο το κάθισμα δίνει προσοχή και στην αρχή εκείνης της ομιλίας, και στη μέση δίνει προσοχή, και στο τέλος δίνει προσοχή. Όπως, μοναχοί, μια στάμνα όρθια, το νερό που χύνεται εκεί παραμένει, δεν κυλάει έξω· ακριβώς έτσι, μοναχοί, εδώ κάποιο άτομο πηγαίνει συχνά στο μοναστήρι κοντά στους μοναχούς για να ακούσει τη Διδασκαλία. Σε αυτόν οι μοναχοί διδάσκουν τη Διδασκαλία που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνουν την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Αυτός καθισμένος σε εκείνο το κάθισμα δίνει προσοχή και στην αρχή εκείνης της ομιλίας, και στη μέση δίνει προσοχή, και στο τέλος δίνει προσοχή· και αφού σηκωθεί από εκείνο το κάθισμα δίνει προσοχή και στην αρχή εκείνης της ομιλίας, και στη μέση δίνει προσοχή, και στο τέλος δίνει προσοχή. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο με ευρεία σοφία. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τρία άτομα που υπάρχουν στον κόσμο».
ακόμη κι αν συχνά πηγαίνει κοντά στους μοναχούς.
δεν μπορεί να κατανοήσει, διότι δεν έχει σοφία.
ακόμη κι αν συχνά πηγαίνει κοντά στους μοναχούς.
καθισμένος σε εκείνο το κάθισμα, αφού κατανοήσει τη φρασεολογία·
όταν σηκωθεί δεν κατανοεί, διότι αυτό που έπιασε το ξεχνά.
ακόμη κι αν συχνά πηγαίνει κοντά στους μοναχούς.
καθισμένος σε εκείνο το κάθισμα, αφού κατανοήσει τη φρασεολογία.
ασκώντας σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία, θα μπορούσε να γίνει αυτός που θέτει τέλος στον υπαρξιακό πόνο». Δέκατη.
Το κεφάλαιο Πούγκαλα, τρίτο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
αυτός που συναναστρέφεται, αποστροφή, αυτός που μιλάει σαν κοπριά, τυφλός και ανεστραμμένος.