3.
Το κεφάλαιο για το τρίτο ταξίδι
1.
Η ομιλία για τον άνεμο
250. Προέλευση στη Σαβάττχι. «Όταν υπάρχει τι, μοναχοί, μέσω της προσκόλλησης σε τι, αφού προσκολληθεί σε τι, εγείρεται αυτή η άποψη - 'οι άνεμοι δεν φυσούν, τα ποτάμια δεν ρέουν, οι έγκυες δεν γεννούν, ο ήλιος και η σελήνη δεν ανατέλλουν ούτε δύουν, στερεά σαν στύλος';» «Ο Ευλογημένος είναι η ρίζα των διδασκαλιών μας, σεβάσμιε κύριε... κ.λπ...
«Όταν υπάρχει ύλη, μοναχοί, μέσω της προσκόλλησης στην ύλη, αφού προσκολληθεί στην ύλη, εγείρεται αυτή η άποψη - οι άνεμοι δεν φυσούν... κ.λπ... όταν υπάρχει αίσθημα... όταν υπάρχει αντίληψη... όταν υπάρχουν δραστηριότητες... όταν υπάρχει συνείδηση, μέσω της προσκόλλησης στη συνείδηση, αφού προσκολληθεί στη συνείδηση, εγείρεται αυτή η άποψη - 'οι άνεμοι δεν φυσούν... κ.λπ... στερεά σαν στύλος'.»
«Τι νομίζετε, μοναχοί, η ύλη είναι μόνιμη ή παροδική;» «Παροδικό, σεβάσμιε κύριε»... κ.λπ... υποκείμενο σε μεταβολή, θα μπορούσε άραγε μέσω της μη προσκόλλησης σε αυτό να εγερθεί αυτή η άποψη - 'οι άνεμοι δεν φυσούν... κ.λπ... στερεά σαν στύλος';» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ό,τι είναι παροδικό, αυτό είναι οδυνηρό. Όταν αυτό υπάρχει, μέσω της προσκόλλησης σε αυτό, εγείρεται αυτή η άποψη - 'οι άνεμοι δεν φυσούν, τα ποτάμια δεν ρέουν, οι έγκυες δεν γεννούν, ο ήλιος και η σελήνη δεν ανατέλλουν ούτε δύουν, στερεά σαν στύλος'.» «Το αίσθημα... η αντίληψη... οι δραστηριότητες... η συνείδηση είναι μόνιμη ή παροδική;» «Παροδικό, σεβάσμιε κύριε»... κ.λπ... υποκείμενο σε μεταβολή, θα μπορούσε άραγε μέσω της μη προσκόλλησης σε αυτό να εγερθεί αυτή η άποψη - 'οι άνεμοι δεν φυσούν... κ.λπ... στερεά σαν στύλος';» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ό,τι είναι παροδικό, αυτό είναι οδυνηρό. Όταν αυτό υπάρχει, μέσω της προσκόλλησης σε αυτό, εγείρεται αυτή η άποψη - 'οι άνεμοι δεν φυσούν... κ.λπ... στερεά σαν στύλος'.» Πρώτο.
251-274. Εικοστό πέμπτο.
26.
Η ομιλία για τον ούτε δυστυχισμένο ούτε ευτυχισμένο
275. Προέλευση στη Σαβάττχι. «Όταν υπάρχει τι, μοναχοί, μέσω της προσκόλλησης σε τι, αφού προσκολληθεί σε τι, εγείρεται αυτή η άποψη - 'ο εαυτός δεν είναι ούτε ευτυχισμένος ούτε δυστυχισμένος, είναι υγιής μετά το θάνατο'; «Ο Ευλογημένος είναι η ρίζα των διδασκαλιών μας, σεβάσμιε κύριε... κ.λπ...
«Όταν υπάρχει ύλη, μοναχοί, μέσω της προσκόλλησης στην ύλη, αφού προσκολληθεί στην ύλη, εγείρεται αυτή η άποψη - 'ο εαυτός δεν είναι ούτε ευτυχισμένος ούτε δυστυχισμένος, είναι υγιής μετά το θάνατο'. Όταν υπάρχει αίσθημα... κ.λπ... όταν υπάρχει αντίληψη... όταν υπάρχουν δραστηριότητες... όταν υπάρχει συνείδηση, μέσω της προσκόλλησης στη συνείδηση, αφού προσκολληθεί στη συνείδηση, εγείρεται αυτή η άποψη - 'ο εαυτός δεν είναι ούτε ευτυχισμένος ούτε δυστυχισμένος, είναι υγιής μετά το θάνατο'».
«Τι νομίζετε, μοναχοί, η ύλη είναι μόνιμη ή παροδική;» «Παροδικό, σεβάσμιε κύριε»... κ.λπ... υποκείμενο σε μεταβολή, θα μπορούσε άραγε μέσω της μη προσκόλλησης σε αυτό να εγερθεί αυτή η άποψη - 'ο εαυτός δεν είναι ούτε ευτυχισμένος ούτε δυστυχισμένος, είναι υγιής μετά το θάνατο'; «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ό,τι είναι παροδικό, αυτό είναι οδυνηρό. Όταν αυτό υπάρχει, μέσω της προσκόλλησης σε αυτό, εγείρεται αυτή η άποψη - 'ο εαυτός δεν είναι ούτε ευτυχισμένος ούτε δυστυχισμένος, είναι υγιής μετά το θάνατο'». «Το αίσθημα... κ.λπ... η αντίληψη... οι δραστηριότητες... η συνείδηση είναι μόνιμη ή παροδική;» «Παροδικό, σεβάσμιε κύριε»... κ.λπ... υποκείμενο σε μεταβολή, θα μπορούσε άραγε μέσω της μη προσκόλλησης σε αυτό να εγερθεί αυτή η άποψη - 'ο εαυτός δεν είναι ούτε ευτυχισμένος ούτε δυστυχισμένος, είναι υγιής μετά το θάνατο';» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ό,τι είναι παροδικό, αυτό είναι οδυνηρό. Όταν αυτό υπάρχει, μέσω της προσκόλλησης σε αυτό, εγείρεται αυτή η άποψη - 'ο εαυτός δεν είναι ούτε ευτυχισμένος ούτε δυστυχισμένος, είναι υγιής μετά το θάνατο'». Το εικοστό έκτο.
Τρίτη επανάληψη.