2.
Το κεφάλαιο για τον υβριστή
1.
Η ομιλία για τον υβριστή
211. «Εκείνος ο μοναχός, μοναχοί, που υβρίζει και χλευάζει, που συκοφαντεί τους ευγενείς συντρόφους στην άγια ζωή, γι' αυτόν πέντε κίνδυνοι αναμένονται. Ποια πέντε; Είτε γίνεται απελαμένος με κομμένο το μονοπάτι, είτε διαπράττει κάποιο μολυσμένο παράπτωμα, είτε βιώνει σοβαρή ασθένεια και ταλαιπωρία, είτε πεθαίνει παραπλανημένος, είτε με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση. Εκείνος ο μοναχός, μοναχοί, που υβρίζει και χλευάζει, που συκοφαντεί τους ευγενείς συντρόφους στην άγια ζωή, γι' αυτόν αυτοί οι πέντε κίνδυνοι αναμένονται». Πρώτο.
2.
Η ομιλία για τον υποκινητή φιλονικίας
212. «Εκείνος ο μοναχός, μοναχοί, που είναι υποκινητής φιλονικίας, υποκινητής διαμάχης, υποκινητής αντιδικίας, υποκινητής καυγάδων, υποκινητής νομικών υποθέσεων στην Κοινότητα, γι' αυτόν πέντε κίνδυνοι αναμένονται. Ποια πέντε; Δεν επιτυγχάνει αυτό που δεν έχει επιτύχει, ξεπέφτει από αυτό που έχει επιτύχει, διαδίδεται κακή φήμη, πεθαίνει παραπλανημένος, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση. Εκείνος ο μοναχός, μοναχοί, που είναι υποκινητής φιλονικίας, υποκινητής διαμάχης, υποκινητής αντιδικίας, υποκινητής καυγάδων, υποκινητής νομικών υποθέσεων στην Κοινότητα, γι' αυτόν αυτοί οι πέντε κίνδυνοι αναμένονται». Δεύτερο.
3.
Η ομιλία για την ηθική
213. «Αυτοί είναι οι πέντε κίνδυνοι, μοναχοί, της αποτυχίας στην ηθική του ανήθικου. Ποια πέντε; Εδώ, μοναχοί, ο ανήθικος, αποτυχημένος στην ηθική, λόγω αμέλειας υφίσταται μεγάλη απώλεια πλούτου. Αυτός, μοναχοί, είναι ο πρώτος κίνδυνος της αποτυχίας στην ηθική του ανήθικου.
«Επιπλέον, μοναχοί, του ανήθικου, αποτυχημένου στην ηθική, διαδίδεται κακή φήμη. Αυτός, μοναχοί, είναι ο δεύτερος κίνδυνος της αποτυχίας στην ηθική του ανήθικου.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ανήθικος, αποτυχημένος στην ηθική, όποια συνέλευση κι αν πλησιάζει - είτε συνέλευση της πολεμικής κάστας, είτε συνέλευση βραχμάνων, είτε συνέλευση οικοδεσποτών, είτε σύναξη ασκητών - πλησιάζει χωρίς αυτοπεποίθηση, ντροπιασμένος. Αυτός, μοναχοί, είναι ο τρίτος κίνδυνος της αποτυχίας στην ηθική του ανήθικου.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ανήθικος, αποτυχημένος στην ηθική, πεθαίνει παραπλανημένος. Αυτός, μοναχοί, είναι ο τέταρτος κίνδυνος της αποτυχίας στην ηθική του ανήθικου.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ανήθικος, αποτυχημένος στην ηθική, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση. Αυτός, μοναχοί, είναι ο πέμπτος κίνδυνος της αποτυχίας στην ηθική του ανήθικου. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε κίνδυνοι της αποτυχίας στην ηθική του ανήθικου.
«Αυτά είναι τα πέντε οφέλη, μοναχοί, της τελειότητας στην ηθική του ηθικού. Ποια πέντε; Εδώ, μοναχοί, ο ηθικός, τέλειος στην ηθική, λόγω επιμέλειας αποκτά μεγάλο σύνολο πλούτου. Αυτό, μοναχοί, είναι το πρώτο όφελος της τελειότητας στην ηθική του ηθικού.
«Επιπλέον, μοναχοί, του ηθικού, τέλειου στην ηθική, διαδίδεται καλή φήμη. Αυτό, μοναχοί, είναι το δεύτερο όφελος της τελειότητας στην ηθική του ηθικού.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ηθικός, τέλειος στην ηθική, όποια συνέλευση κι αν πλησιάζει - είτε συνέλευση της πολεμικής κάστας, είτε συνέλευση βραχμάνων, είτε συνέλευση οικοδεσποτών, είτε σύναξη ασκητών - πλησιάζει με αυτοπεποίθηση, χωρίς αμηχανία. Αυτό, μοναχοί, είναι το τρίτο όφελος της τελειότητας στην ηθική του ηθικού.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ηθικός, τέλειος στην ηθική, πεθαίνει χωρίς σύγχυση. Αυτό, μοναχοί, είναι το τέταρτο όφελος της τελειότητας στην ηθική του ηθικού.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο ηθικός, τέλειος στην ηθική, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο. Αυτό, μοναχοί, είναι το πέμπτο όφελος της τελειότητας στην ηθική του ηθικού. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα πέντε οφέλη της τελειότητας στην ηθική του ηθικού». Τρίτη.
4.
Η ομιλία για τον πολυλογά
214. «Αυτοί είναι οι πέντε κίνδυνοι σε ένα άτομο που μιλάει πολύ, μοναχοί. Ποια πέντε; Ψεύδεται, μιλάει διχαστικά, μιλάει σκληρά, φλυαρεί, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε κίνδυνοι σε ένα άτομο που μιλάει πολύ.
«Αυτά είναι τα πέντε οφέλη σε ένα άτομο που μιλάει με σοφία, μοναχοί. Ποια πέντε; Δεν ψεύδεται, δεν μιλάει διχαστικά, δεν μιλάει σκληρά, δεν φλυαρεί, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα πέντε οφέλη σε ένα άτομο που μιλάει με σοφία». Τέταρτο.
5.
Η πρώτη ομιλία για την ανυπομονησία
215. «Αυτοί είναι οι πέντε κίνδυνοι της ανυπομονησίας, μοναχοί. Ποια πέντε; Είναι μη αγαπητός και δυσάρεστος σε πολύ κόσμο, έχει πολλές έχθρες, έχει πολλά σφάλματα, πεθαίνει παραπλανημένος, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε κίνδυνοι της ανυπομονησίας.
«Αυτά είναι τα πέντε οφέλη της υπομονής, μοναχοί. Ποια πέντε; Είναι αγαπητός και ευχάριστος σε πολύ κόσμο, δεν έχει πολλές έχθρες, δεν έχει πολλά σφάλματα, πεθαίνει χωρίς σύγχυση, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα πέντε οφέλη της υπομονής». Πέμπτο.
6.
Η δεύτερη ομιλία για την ανυπομονησία
216. «Αυτοί είναι οι πέντε κίνδυνοι της ανυπομονησίας, μοναχοί. Ποια πέντε; Είναι μη αγαπητός και δυσάρεστος σε πολύ κόσμο, είναι σκληρός, έχει τύψεις, πεθαίνει παραπλανημένος, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε κίνδυνοι της ανυπομονησίας.
«Αυτά είναι τα πέντε οφέλη της υπομονής, μοναχοί. Ποια πέντε; Είναι αγαπητός και ευχάριστος σε πολύ κόσμο, δεν είναι σκληρός, δεν έχει τύψεις, πεθαίνει χωρίς σύγχυση, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα πέντε οφέλη της υπομονής». Έκτο.
7.
Η πρώτη ομιλία για το δυσάρεστο
217. «Αυτοί είναι οι πέντε κίνδυνοι του μη εμπνέοντος πεποίθηση, μοναχοί. Ποια πέντε; Ο ίδιος επικρίνει τον εαυτό του, οι νοήμονες αφού εξετάσουν τον επικρίνουν, διαδίδεται κακή φήμη, πεθαίνει παραπλανημένος, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε κίνδυνοι του μη εμπνέοντος πεποίθηση.
«Αυτά είναι τα πέντε οφέλη του εμπνέοντος πεποίθηση, μοναχοί. Ποια πέντε; Ο ίδιος δεν επικρίνει τον εαυτό του, οι νοήμονες αφού εξετάσουν τον επαινούν, διαδίδεται καλή φήμη, πεθαίνει χωρίς σύγχυση, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα πέντε οφέλη του εμπνέοντος πεποίθηση». Έβδομη.
8.
Η δεύτερη ομιλία για το δυσάρεστο
218. «Αυτοί είναι οι πέντε κίνδυνοι του μη εμπνέοντος πεποίθηση, μοναχοί. Ποια πέντε; Όσοι δεν έχουν πίστη δεν αποκτούν πίστη, και σε μερικούς από αυτούς που έχουν πίστη υπάρχει μεταβολή, η διδαχή του Διδασκάλου δεν έχει εκτελεστεί, οι μελλοντικές γενιές ακολουθούν το παράδειγμα, ο νους του δεν γαληνεύει. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε κίνδυνοι του μη εμπνέοντος πεποίθηση.
«Αυτά είναι τα πέντε οφέλη του εμπνέοντος πεποίθηση, μοναχοί. Ποια πέντε; Όσοι δεν έχουν πίστη αποκτούν πίστη, και σε αυτούς που έχουν πίστη υπάρχει αύξηση, η διδαχή του Διδασκάλου έχει εκτελεστεί, οι μελλοντικές γενιές ακολουθούν το παράδειγμα, ο νους του γαληνεύει. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα πέντε οφέλη του εμπνέοντος πεποίθηση». Όγδοη.
9.
Η ομιλία για τη φωτιά
219. «Αυτοί είναι οι πέντε κίνδυνοι της φωτιάς, μοναχοί. Ποια πέντε; Βλάπτει την όραση, προκαλεί παραμόρφωση, προκαλεί αδυναμία, αυξάνει την κοινωνική συναναστροφή, προκαλεί άσκοπη συζήτηση. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε κίνδυνοι της φωτιάς». Ένατη.
10.
Η ομιλία για τη Μαντούρα
220. «Αυτοί είναι οι πέντε κίνδυνοι της Μαντούρα, μοναχοί. Ποια πέντε; Ανώμαλη, με πολλή σκόνη, με άγρια σκυλιά, με μοχθηρούς δαίμονες, με δυσεύρετη προσφερόμενη τροφή - αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε κίνδυνοι της Μαντούρα». Δέκατη.
Κεφάλαιο Ακκόσακα, δεύτερο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
δυσάρεστοι δύο ειπώθηκαν, στη φωτιά με τη Μαντούρα επίσης.