16.
Το κεφάλαιο για την εξάλειψη της απόλαυσης
1.
Η ομιλία για την εξάλειψη της απόλαυσης στο εσωτερικό
156. «Πράγματι, μοναχοί, ένας μοναχός βλέπει το μάτι που είναι παροδικό ως παροδικό· αυτή είναι η ορθή άποψή του. Βλέποντας ορθά, αποστρέφεται. Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους· με την εξάλειψη του πάθους υπάρχει εξάλειψη της απόλαυσης. Με την εξάλειψη της απόλαυσης και του πάθους, η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη... κ.λπ... πράγματι, μοναχοί, ένας μοναχός βλέπει τη γλώσσα που είναι παροδική ως παροδική· αυτή είναι η ορθή άποψή του. Βλέποντας ορθά, αποστρέφεται. Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους· με την εξάλειψη του πάθους... κ.λπ... η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη... κ.λπ... πράγματι, μοναχοί, ένας μοναχός βλέπει τον νου που είναι παροδικός ως παροδικό· αυτή είναι η ορθή άποψή του. Βλέποντας ορθά, αποστρέφεται. Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους· με την εξάλειψη του πάθους υπάρχει εξάλειψη της απόλαυσης. Με την εξάλειψη της απόλαυσης και του πάθους, η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη.» Πρώτο.
2.
Η ομιλία για την εξάλειψη της απόλαυσης στο εξωτερικό
157. «Πράγματι, μοναχοί, ένας μοναχός βλέπει την ύλη που είναι παροδική ως παροδική· αυτή είναι η ορθή άποψή του. Βλέποντας ορθά, αποστρέφεται. Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους· με την εξάλειψη του πάθους υπάρχει εξάλειψη της απόλαυσης. Με την εξάλειψη της απόλαυσης και του πάθους, η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη. Πράγματι, μοναχοί, ένας μοναχός βλέπει τους ήχους που είναι παροδικοί ως παροδικούς... τις οσμές... τις γεύσεις... τα απτά αντικείμενα... τα νοητικά φαινόμενα που είναι παροδικά ως παροδικά· αυτή είναι η ορθή άποψή του. Βλέποντας ορθά, αποστρέφεται. Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους· με την εξάλειψη του πάθους υπάρχει εξάλειψη της απόλαυσης. Με την εξάλειψη της απόλαυσης και του πάθους, η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη.» Δεύτερο.
3.
Η ομιλία για την εξάλειψη της απόλαυσης στο παροδικό εσωτερικό
158. «Το μάτι, μοναχοί, εξετάζετε συνετά· και την παροδικότητα του ματιού βλέπετε όπως πραγματικά είναι. Ένας μοναχός, μοναχοί, εξετάζοντας συνετά το μάτι, και βλέποντας την παροδικότητα του ματιού όπως πραγματικά είναι, αποστασιοποιείται από το μάτι. Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους· με την εξάλειψη του πάθους υπάρχει εξάλειψη της απόλαυσης. Με την εξάλειψη της απόλαυσης και του πάθους, η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη. Το αυτί, μοναχοί, εξετάζετε συνετά... η μύτη... τη γλώσσα, μοναχοί, εξετάζετε συνετά· και την παροδικότητα της γλώσσας βλέπετε όπως πραγματικά είναι. Ένας μοναχός, μοναχοί, εξετάζοντας συνετά τη γλώσσα, και βλέποντας την παροδικότητα της γλώσσας όπως πραγματικά είναι, αποστασιοποιείται από τη γλώσσα. Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους· με την εξάλειψη του πάθους υπάρχει εξάλειψη της απόλαυσης. Με την εξάλειψη της απόλαυσης και του πάθους, η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη. Το σώμα... τον νου, μοναχοί, εξετάζετε συνετά· και την παροδικότητα του νου βλέπετε όπως πραγματικά είναι. Ένας μοναχός, μοναχοί, εξετάζοντας συνετά τον νου, και βλέποντας την παροδικότητα του νου όπως πραγματικά είναι, αποστασιοποιείται από τον νου. Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους· με την εξάλειψη του πάθους υπάρχει εξάλειψη της απόλαυσης. Με την εξάλειψη της απόλαυσης και του πάθους, η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη.» Τρίτη.
4.
Η ομιλία για την εξάλειψη της απόλαυσης στο παροδικό εξωτερικό
159. «Τις υλικές μορφές, μοναχοί, εξετάζετε συνετά· και την παροδικότητα της ύλης βλέπετε όπως πραγματικά είναι. Ένας μοναχός, μοναχοί, εξετάζοντας συνετά τις υλικές μορφές, και βλέποντας την παροδικότητα της ύλης όπως πραγματικά είναι, αποστασιοποιείται από τις υλικές μορφές. Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους· με την εξάλειψη του πάθους υπάρχει εξάλειψη της απόλαυσης. Με την εξάλειψη της απόλαυσης και του πάθους, η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη. Τους ήχους... τις οσμές... τις γεύσεις... τα απτά αντικείμενα... τα νοητικά φαινόμενα, μοναχοί, εξετάζετε συνετά· και την παροδικότητα των νοητικών φαινομένων βλέπετε όπως πραγματικά είναι. Ένας μοναχός, μοναχοί, εξετάζοντας συνετά τα νοητικά φαινόμενα, και βλέποντας την παροδικότητα των νοητικών φαινομένων όπως πραγματικά είναι, αποστασιοποιείται από τα νοητικά φαινόμενα. Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους· με την εξάλειψη του πάθους υπάρχει εξάλειψη της απόλαυσης. Με την εξάλειψη της απόλαυσης και του πάθους, η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη.» Τέταρτο.
5.
Η ομιλία για την αυτοσυγκέντρωση στο άλσος μάνγκο του Τζίβακα
160. Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο άλσος μάνγκο του Τζίβακα. Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Μοναχοί»... κ.λπ... «Αναπτύσσετε, μοναχοί, την αυτοσυγκέντρωση. Σε έναν αυτοσυγκεντρωμένο μοναχό, μοναχοί, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι. Και τι φανερώνεται όπως πραγματικά είναι; Φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι το μάτι είναι παροδικό, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι οι υλικές μορφές είναι παροδικές, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι η οφθαλμική συνείδηση είναι παροδική, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι η οφθαλμική επαφή είναι παροδική, ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ως παροδικό... κ.λπ... Φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι η γλώσσα είναι παροδική... κ.λπ... Φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι ο νους είναι παροδικός, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι τα νοητικά φαινόμενα είναι παροδικά... κ.λπ... Ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ως παροδικό. Αναπτύσσετε, μοναχοί, την αυτοσυγκέντρωση. Σε έναν αυτοσυγκεντρωμένο μοναχό, μοναχοί, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι.» Πέμπτο.
6.
Η ομιλία για την απομόνωση στο άλσος μάνγκο του Τζίβακα
161. Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο άλσος μάνγκο του Τζίβακα. Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς... κ.λπ... «Αφοσιωθείτε στην απομόνωση, μοναχοί. Σε έναν μοναχό σε απομόνωση, μοναχοί, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι. Και τι φανερώνεται όπως πραγματικά είναι; Φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι το μάτι είναι παροδικό, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι οι υλικές μορφές είναι παροδικές, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι η οφθαλμική συνείδηση είναι παροδική, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι η οφθαλμική επαφή είναι παροδική, ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ως παροδικό... κ.λπ... Φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι ο νους είναι παροδικός, τα νοητικά φαινόμενα... η νοητική συνείδηση... η νοητική επαφή... Ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ως παροδικό. Αφοσιωθείτε στην απομόνωση, μοναχοί. Σε έναν μοναχό σε απομόνωση, μοναχοί, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι.» Έκτο.
7.
Η ομιλία του Κόττχικα για το παροδικό
162. Τότε ο σεβάσμιος Μαχακόττχικα πλησίασε τον Ευλογημένο... κ.λπ... Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Κόττχικα είπε στον Ευλογημένο: «Καλώς, σεβάσμιε κύριε, ας μου διδάξει ο Ευλογημένος συνοπτικά τη Διδασκαλία, ώστε εγώ, αφού ακούσω τη Διδασκαλία του Ευλογημένου, να παραμείνω μόνος, αποτραβηγμένος, επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος».
«Ό,τι, Κόττχικα, είναι παροδικό, εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Και τι, Κόττχικα, είναι παροδικό; Το μάτι, Κόττχικα, είναι παροδικό· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Οι υλικές μορφές είναι παροδικές· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η οφθαλμική συνείδηση είναι παροδική· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η οφθαλμική επαφή είναι παροδική· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι παροδικό· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... η γλώσσα είναι παροδική· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Οι γεύσεις είναι παροδικές· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η γλωσσική συνείδηση είναι παροδική· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η γλωσσική επαφή είναι παροδική· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Ό,τι εγείρεται με τη γλωσσική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι παροδικό· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... ο νους είναι παροδικός· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Τα νοητικά φαινόμενα είναι παροδικά· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η νοητική συνείδηση είναι παροδική· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η νοητική επαφή είναι παροδική· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι παροδικό· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Ό,τι, Κόττχικα, είναι παροδικό, εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί». Έβδομη.
8.
Η ομιλία του Κόττχικα για τη δυστυχία
163. Τότε ο σεβάσμιος Μαχακόττχικα... κ.λπ... είπε στον Ευλογημένο: «Καλώς, σεβάσμιε κύριε... κ.λπ... ώστε να παραμείνω». «Ό,τι, Κόττχικα, είναι οδυνηρό, εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Και τι, Κόττχικα, είναι οδυνηρό; Το μάτι, Κόττχικα, είναι οδυνηρό· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Οι υλικές μορφές είναι οδυνηρές· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η οφθαλμική συνείδηση είναι οδυνηρή· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η οφθαλμική επαφή είναι οδυνηρή· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι οδυνηρό· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... η γλώσσα είναι οδυνηρή· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... ο νους είναι οδυνηρός· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Τα νοητικά φαινόμενα είναι οδυνηρά· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η νοητική συνείδηση είναι οδυνηρή· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η νοητική επαφή είναι οδυνηρή· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι οδυνηρό· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Ό,τι, Κόττχικα, είναι οδυνηρό, εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί». Όγδοη.
9.
Η ομιλία του Κόττχικα για τον μη-εαυτό
164. Στο πλάι... κ.λπ... θα διαμένει». «Ό,τι, Κόττχικα, είναι μη-εαυτός, εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Και τι, Κόττχικα, είναι μη-εαυτός; Το μάτι, Κόττχικα, είναι μη-εαυτός· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Οι υλικές μορφές είναι μη-εαυτός· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η οφθαλμική συνείδηση είναι μη-εαυτός· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η οφθαλμική επαφή είναι μη-εαυτός· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι μη-εαυτός· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... η γλώσσα είναι μη-εαυτός· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... ο νους είναι μη-εαυτός· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Τα νοητικά φαινόμενα είναι μη-εαυτός· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η νοητική συνείδηση... η νοητική επαφή... ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι μη-εαυτός· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί. Ό,τι, Κόττχικα, είναι μη-εαυτός, εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί». Ένατη.
10.
Ομιλία για την εγκατάλειψη της λανθασμένης άποψης
165. Τότε κάποιος μοναχός πλησίασε τον Ευλογημένο... κ.λπ... Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο μοναχός είπε στον Ευλογημένο: «Πώς άραγε, σεβάσμιε κύριε, σε αυτόν που γνωρίζει πώς και βλέπει πώς, η λανθασμένη άποψη εγκαταλείπεται;»
«Σε αυτόν που γνωρίζει το μάτι ως παροδικό και βλέπει ως παροδικό, μοναχέ, η λανθασμένη άποψη εγκαταλείπεται. Σε αυτόν που γνωρίζει τις υλικές μορφές ως παροδικές και βλέπει ως παροδικές, η λανθασμένη άποψη εγκαταλείπεται. Σε αυτόν που γνωρίζει την οφθαλμική συνείδηση ως παροδική και βλέπει ως παροδική, η λανθασμένη άποψη εγκαταλείπεται. Σε αυτόν που γνωρίζει την οφθαλμική επαφή ως παροδική και βλέπει ως παροδική, η λανθασμένη άποψη εγκαταλείπεται... κ.λπ... ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό σε αυτόν που γνωρίζει ως παροδικό και βλέπει ως παροδικό, η λανθασμένη άποψη εγκαταλείπεται. Έτσι λοιπόν, μοναχέ, σε αυτόν που γνωρίζει έτσι και βλέπει έτσι, η λανθασμένη άποψη εγκαταλείπεται». Δέκατη.
11.
Ομιλία για την εγκατάλειψη της άποψης περί ταυτότητας
166. Τότε κάποιος μοναχός... κ.λπ... είπε αυτό: «Πώς άραγε, σεβάσμιε κύριε, σε αυτόν που γνωρίζει πώς και βλέπει πώς, η άποψη περί ταυτότητας εγκαταλείπεται;» «Σε αυτόν που γνωρίζει το μάτι ως πόνο και βλέπει ως πόνο, μοναχέ, η άποψη περί ταυτότητας εγκαταλείπεται. Σε αυτόν που γνωρίζει τις υλικές μορφές ως πόνο και βλέπει ως πόνο, η άποψη περί ταυτότητας εγκαταλείπεται. Σε αυτόν που γνωρίζει την οφθαλμική συνείδηση ως πόνο και βλέπει ως πόνο, η άποψη περί ταυτότητας εγκαταλείπεται. Σε αυτόν που γνωρίζει την οφθαλμική επαφή ως πόνο και βλέπει ως πόνο, η άποψη περί ταυτότητας εγκαταλείπεται... κ.λπ... ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και σε αυτόν που γνωρίζει αυτό ως πόνο και βλέπει ως πόνο, η άποψη περί ταυτότητας εγκαταλείπεται. Έτσι λοιπόν, μοναχέ, σε αυτόν που γνωρίζει έτσι και βλέπει έτσι, η άποψη περί ταυτότητας εγκαταλείπεται». Ενδέκατη.
12.
Ομιλία για την εγκατάλειψη της άποψης περί εαυτού
167. Τότε κάποιος μοναχός... κ.λπ... είπε αυτό: «Πώς άραγε, σεβάσμιε κύριε, σε αυτόν που γνωρίζει πώς και βλέπει πώς, η άποψη περί εαυτού εγκαταλείπεται;» «Σε αυτόν που γνωρίζει το μάτι ως μη-εαυτό και βλέπει ως μη-εαυτό, μοναχέ, η άποψη περί εαυτού εγκαταλείπεται. Σε αυτόν που γνωρίζει τις υλικές μορφές ως μη-εαυτό και βλέπει ως μη-εαυτό, η άποψη περί εαυτού εγκαταλείπεται. Σε αυτόν που γνωρίζει την οφθαλμική συνείδηση ως μη-εαυτό και βλέπει ως μη-εαυτό, η άποψη περί εαυτού εγκαταλείπεται. Σε αυτόν που γνωρίζει την οφθαλμική επαφή ως μη-εαυτό και βλέπει ως μη-εαυτό, η άποψη περί εαυτού εγκαταλείπεται. Ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό σε αυτόν που γνωρίζει ως μη-εαυτό και βλέπει ως μη-εαυτό, η άποψη περί εαυτού εγκαταλείπεται... κ.λπ... Σε αυτόν που γνωρίζει τη γλώσσα ως μη-εαυτό και βλέπει ως μη-εαυτό, η άποψη περί εαυτού εγκαταλείπεται... κ.λπ... Σε αυτόν που γνωρίζει τον νου ως μη-εαυτό και βλέπει ως μη-εαυτό, η άποψη περί εαυτού εγκαταλείπεται. Τα νοητικά φαινόμενα... η νοητική συνείδηση... τη νοητική επαφή... ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό σε αυτόν που γνωρίζει ως μη-εαυτό και βλέπει ως μη-εαυτό, η άποψη περί εαυτού εγκαταλείπεται.» Δωδέκατη.
Το κεφάλαιο της εξάλειψης της απόλαυσης, δέκατο έκτο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
με τον Κόττικα τρία ειπώθηκαν, λανθασμένη, ταυτότητα και εαυτός.