WP ID: 10735   Book ID: 827   Subbook ID: 834   Language code: el   Language name: Greek   Subbook Mode: true
Edit in : Hierarchy Editor
Using Subbook ID
Subbook XML ID: 834
Para Start ID: 14bfeb15-8e1d-4423-85b1-8f37f13efe38
Para End ID: 9a3bd324-7b3c-4e3d-a976-9560b912ee38
5. Το κεφάλαιο της μεγάλης άμαξας – Paliverse

Loading...

Paliverse

Αναζήτηση Ρώτησε το PaliVerse Είσοδος

The PaliVerse Project

A Universe of Wisdom
100%
Γραμματοσειρά
Θέμα
Πλοήγηση και Αναζήτηση

Πώς μπορώ να βοηθήσω;

5.

Το κεφάλαιο της μεγάλης άμαξας

1.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του νεαρού θεού βατράχου

857.

«Ποιος αποδίδει σεβασμό στα πόδια μου, λάμποντας με υπερφυσική δύναμη και φήμη·

με εξαίσια ομορφιά, φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις;»

858.

«Βάτραχος εγώ παλιά ήμουν, στο νερό ζώντας στο νερό·

ενώ άκουγα τη Διδασκαλία σου, με σκότωσε ένας βοσκός μοσχαριών.

859.

«Για μια στιγμή πεποίθησης του νου, δες την υπερφυσική δύναμη και τη δόξα μου·

δες και τη δύναμή μου, δες την ομορφιά και τη λαμπρότητά μου.

860.

«Και αυτοί που για μεγάλο χρονικό διάστημα, άκουσαν τη Διδασκαλία σου, Γκόταμα·

αυτοί έφτασαν στην ακλόνητη κατάσταση, εκεί όπου αφού πάνε δεν θλίβονται.»

Το ουράνιο μέγαρο του γιου θεού βάτραχου, πρώτο.

2.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου της Ρεβατί

861.

Τον άνθρωπο που έλειπε για καιρό, που ήρθε σώος από μακριά·

συγγενείς, φίλοι και καλοί σύντροφοι, χαίρονται για τον ερχομό του·

862.

Ομοίως και αυτόν που έχει κάνει αξιέπαινες πράξεις, που έχει φύγει από αυτόν τον κόσμο στο υπερπέραν·

οι αξιέπαινες πράξεις τον υποδέχονται, όπως συγγενείς τον αγαπημένο που έχει έρθει.

863.

«Σήκω, Ρεβάτα, εσύ με τον πολύ κακό χαρακτήρα, με την ανοιχτή πόρτα, χωρίς συνήθεια να δίνεις·

θα σε οδηγήσουμε εκεί όπου θρηνούν οι δυστυχείς, οι καταδικασμένοι στην κόλαση, βυθισμένοι στα βάσανα».

864.

Έτσι ακριβώς αφού είπαν οι αγγελιαφόροι του Γιάμα, εκείνοι οι δύο δαίμονες με κόκκινα μάτια, τεράστιοι·

αφού έπιασαν τη Ρεβάτα από τα δύο χέρια, έφυγαν κοντά στην ομάδα των θεών.

865.

«Με χρώμα ήλιου, όμορφη και λαμπρή, ευρύχωρη, ωραία, σκεπασμένη με χρυσό δίχτυ·

Ποιανού είναι αυτή η ουράνια κατοικία γεμάτη κόσμο, που λάμπει σαν τις ακτίνες του ήλιου;

866.

«Ομάδες γυναικών αλειμμένες με ουσιώδες σανταλόξυλο, και από τις δύο πλευρές ομορφαίνουν την ουράνια κατοικία·

αυτή φαίνεται με χρώμα όμοιο με τον ήλιο, ποιος χαίρεται έχοντας φτάσει στον ευδαιμονικό κόσμο στην ουράνια κατοικία;»

867.

«Στη Μπαρανασί ήταν ο Νάντιγια ονόματι, λαϊκός ακόλουθος γενναιόδωρος, κύριος της δωρεάς, ελεήμων·

αυτή είναι η ουράνια κατοικία του γεμάτη κόσμο, που λάμπει σαν τις ακτίνες του ήλιου.

868.

«Ομάδες γυναικών αλειμμένες με ουσιώδες σανταλόξυλο, και από τις δύο πλευρές ομορφαίνουν την ουράνια κατοικία·

αυτή φαίνεται με χρώμα όμοιο με τον ήλιο, αυτός χαίρεται έχοντας φτάσει στον ευδαιμονικό κόσμο στην ουράνια κατοικία».

869.

«Εγώ είμαι η σύζυγος του Ναντίγια, η οικοδέσποινα, κυρίαρχος όλης της οικογένειας·

θα χαρώ στην ουράνια κατοικία του συζύγου μου χάρη στη γενναιοδωρία, δεν επιθυμώ να δω την κόλαση».

870.

«Αυτή είναι η κόλαση για σένα, εσύ με τον πολύ κακό χαρακτήρα, αξιέπαινη πράξη δεν έκανες στον κόσμο των ζωντανών·

διότι ο τσιγκούνης, αυτός που προσβάλλει, ο κακόβουλου χαρακτήρα, δεν αποκτά τη συντροφιά αυτών που πηγαίνουν στον ευδαιμονικό κόσμο».

871.

«Τι είναι αυτό, κόπρανα και ούρα, ακαθαρσία φαίνεται·

Δύσοσμο τι είναι αυτό το περίττωμα, τι είναι αυτό που αναδύει δυσωδία;»

872.

«Αυτή ονομάζεται Σαμσάβακα, βαθιά εκατό άνδρες·

Όπου για χίλια χρόνια, εσύ θα ψήνεσαι, Ρεβάτα».

873.

«Τι άραγε με το σώμα, με την ομιλία, με τον νου ανάρμοστη πράξη έγινε;

Με τι η Σαμσάβακα αποκτήθηκε, βαθιά εκατό άνδρες;»

874.

«Ασκητές και βραχμάνους επίσης, ή και άλλους επαίτες·

με ψευδολογία εξαπάτησες, αυτό το κακό διαπράχθηκε από σένα.

875.

«Με αυτό η Σαμσάβακα αποκτήθηκε, βαθιά εκατό άνδρες·

Εκεί για χίλια χρόνια, εσύ θα ψήνεσαι, Ρεβάτα.

876.

«Κόβουν και χέρια και επίσης πόδια, κόβουν και αυτιά και επίσης μύτη·

Και επίσης σμήνη κορακιών, αφού συγκεντρωθούν, αφού συναθροιστούν, τρώνε αυτήν που σπαρταράει».

877.

«Καλώς πράγματι επιστρέψτε με, θα κάνω πολύ καλό·

Με δωρεά, με ίση συμπεριφορά, με αυτοσυγκράτηση και αυτοέλεγχο·

Το οποίο κάνοντας γίνονται ευτυχισμένοι, και δεν μετανιώνουν αργότερα».

878.

«Πριν εσύ αμέλησες, τώρα θρηνείς·

Των πράξεων που έκανες η ίδια, το επακόλουθο θα βιώσεις».

879.

«Ποιος από τον κόσμο των θεών στον κόσμο των ανθρώπων, αφού πάει, ρωτημένος θα μου έλεγε έτσι:

'Σε αυτούς που έχουν αποθέσει τα όπλα δίνετε δωρεά, ρούχα, τόπο ύπνου, τροφή και ρόφημα·

διότι ο τσιγκούνης, αυτός που προσβάλλει, ο κακόβουλου χαρακτήρα, δεν αποκτά τη συντροφιά αυτών που πηγαίνουν στον ευδαιμονικό κόσμο'.

880.

«Έτσι εγώ βέβαια αφού φύγω από εδώ, αφού αποκτήσω ανθρώπινη μήτρα·

γενναιόδωρη, τέλεια στην ηθική, θα κάνω πολύ καλό·

με δωρεά, με ίση συμπεριφορά, με αυτοσυγκράτηση και αυτοέλεγχο.

881.

«Θα φυτέψω πάρκα, και γέφυρες στα δύσβατα μέρη·

και αίθουσες ποτού και πηγάδια, με γαλήνιο νου.

882.

«Τη δέκατη τέταρτη, τη δέκατη πέμπτη, και την όγδοη της δεκαπενθήμερης περιόδου·

και τη δεκαπενθήμερη περίοδο των θαυμάτων, πλήρως εφοδιασμένη με τα οκτώ μέρη.

883.

«Τηρούσα την ημέρα τήρησης των κανόνων, πάντα συγκρατημένη στην ηθική·

και δεν αμελούσα τη δωρεά, αυτό το είδα εγώ η ίδια».

884.

Ενώ θρηνούσε έτσι, τρέμοντας εδώ κι εκεί·

Την έριξαν στη φρικτή κόλαση, με τα πόδια προς τα πάνω και το κεφάλι προς τα κάτω.

885.

«Εγώ παλιά ήμουν τσιγκούνα, υβρίστρια ασκητών και βραχμάνων·

Και με ψέματα εξαπατώντας τον σύζυγο, ψήνομαι στη φρικτή κόλαση».

Το ουράνιο μέγαρο της Ρεβατί, δεύτερο.

3.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του νεαρού με την ομπρέλα

886.

«Αυτός που είναι ο έξοχος μεταξύ των ομιλητών στους ανθρώπους, ο σοφός των Σάκυα, ο Ευλογημένος, που έχει ολοκληρώσει τη λειτουργία του·

αυτός που έχει φτάσει στην άλλη όχθη, προικισμένος με δύναμη και ενεργητικότητα, πλησίασε αυτόν τον Καλότυχο για σκοπό καταφυγίου.

887.

«Μη πάθος για το πάθος, χωρίς λαχτάρα, χωρίς λύπη, τη Διδασκαλία μη συνθηκοκρατημένη, χωρίς αποστροφή·

αυτή τη γλυκιά, καλά γνωστή, καλά διαιρεμένη, αυτή τη Διδασκαλία πλησίασε για σκοπό καταφυγίου.

888.

«Εκεί όπου λένε ότι η δωρεά φέρνει μεγάλο καρπό, στα τέσσερα αγνά ζεύγη ανθρώπων·

και οκτώ άτομα αυτοί που βλέπουν τη Διδασκαλία, πλησίασε αυτή την Κοινότητα για σκοπό καταφυγίου.

889.

«Δεν λάμπει τόσο ο ήλιος στον ουρανό, ούτε η σελήνη φέγγει, ούτε ο αστερισμός Πούσσα·

όσο αυτή η ασύγκριτη μεγάλη λαμπρότητα· ποιος είσαι εσύ που από τον ουρανό κατέβηκες στη γη;»

890.

«Κόβει τις ακτίνες του φωτοφόρου, η λάμψη πάνω από είκοσι γιότζανα·

ακόμη και τη νύχτα σαν μέρα κάνει, η αγνή, η άσπιλη, η όμορφη ουράνια κατοικία.

891.

«Με πολλούς λωτούς και ποικιλόχρωμα λευκά νούφαρα, σκορπισμένα λουλούδια με πολλά σχέδια·

σκεπασμένο με δίχτυ από χρυσάφι χωρίς σκόνη και αψεγάδιαστο, λάμπει στον ουρανό όπως ακριβώς ο ήλιος.

892.

«Με κόκκινα και κίτρινα ενδύματα, με αγαλλόχου και πιγιάνγκου και σανδαλόξυλου αρώματα·

Με δέρμα που μοιάζει με λεπτό χρυσάφι, γεμάτο σαν τον ουρανό με αστέρια.

893.

«Άνδρες και γυναίκες πολλοί εδώ με ποικίλα χρώματα, στολισμένοι με κοσμήματα από άνθη, εδώ χαρούμενοι·

Από τον άνεμο απελευθερωμένα αναδίδουν ευωδιά, με χρυσάφι απλωμένα, με χρυσό σκεπασμένοι.

894.

«Ποιου αυτοελέγχου αυτό είναι το επακόλουθο, με ποιον καρπό πράξης γεννήθηκες εδώ;

Και πώς απέκτησες αυτή την ουράνια κατοικία, αυτό εξήγησε βήμα προς βήμα, έλα, ερωτηθείς».

895.

«Ο ίδιος εδώ στο μονοπάτι συναντώντας τον νεαρό, ο Διδάσκαλος καθοδήγησε νιώθοντας συμπόνια·

Αφού άκουσε τη Διδασκαλία του εξαίρετου κοσμήματός σου, "θα το κάνω" είπε ο Τσάττα.

896.

«Πλησίασε τον εξαίρετο νικητή ως καταφύγιο, και τη Διδασκαλία επίσης, το ίδιο και την Κοινότητα μοναχών·

"Όχι" είπα πρώτα, σεβάσμιε κύριε, μετά έκανα ακριβώς σύμφωνα με τα λόγια σου.

897.

«Μην εκτελείς τη φόνευση εμβίων όντων, ποικίλη, ακάθαρτη,

διότι οι σοφοί δεν επαίνεσαν τον ασυγκράτητο στα έμβια όντα·

"Όχι" είπα πρώτα, σεβάσμιε κύριε,

μετά έκανα ακριβώς σύμφωνα με τα λόγια σου.

898.

«Μην θεωρήσεις ότι πρέπει να πάρεις το μη δοσμένο, ακόμη και αυτό που φυλάσσεται από άλλον·

"Όχι" είπα πρώτα, σεβάσμιε κύριε, μετά έκανα ακριβώς σύμφωνα με τα λόγια σου.

899.

«Μην πλησιάσεις τις γυναίκες που φυλάσσονται από άλλον, τη σύζυγο άλλου· αυτό είναι αγενές·

"Όχι" είπα πρώτα, σεβάσμιε κύριε, μετά έκανα ακριβώς σύμφωνα με τα λόγια σου·

900.

«Μην πεις ψέμα, διαφορετικά,

διότι οι σοφοί δεν επαίνεσαν την ψευδολογία·

"Όχι" είπα πρώτα, σεβάσμιε κύριε, μετά έκανα ακριβώς σύμφωνα με τα λόγια σου.

901.

«Αυτό με το οποίο η αντίληψη του ανθρώπου φεύγει, αυτό το μεθυστικό ποτό να αποφεύγεις εντελώς·

"Όχι" είπα πρώτα, σεβάσμιε κύριε, μετά έκανα ακριβώς σύμφωνα με τα λόγια σου.

902.

«Έτσι εγώ εδώ αφού έκανα τις πέντε εξασκήσεις, αφού ακολούθησα τη Διδασκαλία του Τατχάγκατα·

πήγα στον δρόμο της διασταύρωσης ανάμεσα σε κλέφτες, αυτοί με σκότωσαν εκεί εξαιτίας του πλούτου.

903.

«Τόσο αυτό το καλό θυμάμαι, πέρα από αυτό δεν υπάρχει για μένα τίποτα άλλο·

Με αυτή την καλή συμπεριφορά, με αυτή την πράξη εγώ, γεννήθηκα στους τρεις ουρανούς, απολαμβάνοντας ηδονές.

904.

«Δες το επακόλουθο της αυτοσυγκράτησης μιας στιγμής, της πρακτικής σύμφωνης με τη Διδασκαλία·

λάμποντας σαν φλόγα με τη φήμη, πολλοί με ζηλεύουν, αυτοί με τις κατώτερες πράξεις.

905.

«Δες με λίγη μόνο διδασκαλία, σε καλότυχο κόσμο πήγα και ευτυχία έφτασα·

Και όσοι συνεχώς ακούνε τη Διδασκαλία σου, νομίζω ότι αυτοί αγγίζουν την αθάνατη ασφάλεια.

906.

«Ακόμη και λίγο που έγινε έχει μεγάλο επακόλουθο, γίνεται άφθονο στη Διδασκαλία του Τατχάγκατα·

δες λόγω της αξιέπαινης πράξης που έγινε ο Τσάττα, φωτίζει τη γη όπως ακριβώς ο ήλιος.

907.

«Τι είναι αυτό το καλό, τι να ασκήσουμε;» έτσι κάποιοι, αφού συναντηθούν, συζητούν·

Εμείς, αφού αποκτήσουμε ξανά την ανθρώπινη ύπαρξη, ας ζούμε ασκούμενοι, ηθικοί.

908.

«Ο Διδάσκαλος είναι πολύ ωφέλιμος και συμπονετικός, έτσι ενώ υπήρχα εγώ ήρθε κατά τη διάρκεια της ημέρας·

έτσι εγώ έχω πλησιάσει αυτόν με το αληθινό όνομα, δείξε συμπόνια, ας ακούσουμε πάλι τη Διδασκαλία.»

909.

«Όσοι εδώ εγκαταλείπουν το ηδονικό πάθος, και έχοντας εγκαταλείψει την αυταπάτη την υπολανθάνουσα τάση πάθους για ύπαρξη·

Αυτοί δεν υφίστανται ξανά κατάκλιση σε μήτρα, διότι έχοντας φτάσει στο τελικό Νιμπάνα έχουν γίνει δροσεροί».

Το ουράνιο μέγαρο του νεαρού με την ομπρέλα, τρίτο.

4.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του δωρητή ζωμού καβουριού

910.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

911.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

912.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

913.

«Σε ρωτώ, θεέ με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

914.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος, ερωτηθείς από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

915.

«Αυτός που εγείρει τη μνήμη, στην πόρτα το καβούρι στέκεται·

φτιαγμένο από χρυσάφι, λάμπει το δεκάποδο.

916.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

917.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο του δωρητή ζωμού καβουριού, τέταρτο.

(Τα επόμενα πέντε ουράνια μέγαρα πρέπει να αναπτυχθούν όπως το ουράνιο μέγαρο του δωρητή ζωμού καβουριού.)

5.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του θυρωρού

918.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

919.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

920.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

922.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος, ερωτηθείς από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

923.

«Θεϊκή η ζωή μου χίλια χρόνια, εκφρασμένη με την ομιλία, κινημένη με τον νου·

Σε αυτό το βαθμό θα παραμείνει αυτός που έκανε αξιέπαινες πράξεις, προικισμένος με θεϊκές ηδονές.

924.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο του θυρωρού, πέμπτο.

6.

Η πρώτη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο αυτού που έκανε ό,τι έπρεπε

926.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

927.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

928.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

Και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

930.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

931.

«Αξιέπαινες πράξεις πρέπει να γίνονται, από τον σοφό που συνειδητοποιεί·

στους Βούδες που έχουν ακολουθήσει τη σωστή οδό, όπου το δοσμένο έχει μεγάλο καρπό.

932.

«Πράγματι για το όφελός μου ο Βούδας, από το δάσος ήρθε στο χωριό·

Εκεί γεμίζοντας με πίστη τη συνείδησή μου, εγώ ανέβηκα στους Ταβατίμσα.

933.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το πρώτο ουράνιο μέγαρο του καθήκοντος, έκτο.

7.

Η δεύτερη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο αυτού που έκανε ό,τι έπρεπε

935.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

936.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

937.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

939.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

940.

«Αξιέπαινες πράξεις πρέπει να γίνονται, από τον σοφό που συνειδητοποιεί·

στους μοναχούς που έχουν ακολουθήσει τη σωστή οδό, όπου το δοσμένο έχει μεγάλο καρπό.

941.

«Πράγματι για το όφελός μου ο μοναχός, από το δάσος ήρθε στο χωριό·

Εκεί γεμίζοντας με πίστη τη συνείδησή μου, εγώ ανέβηκα στους Ταβατίμσα.

942.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το δεύτερο ουράνιο μέγαρο του καθήκοντος, έβδομο.

8.

Η πρώτη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο της βελόνας

944.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

945.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

946.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

948.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

949.

«Αυτό που δίνει κανείς δεν παραμένει το ίδιο,

Ό,τι κι αν δώσει κανείς, αυτό είναι καλύτερο·

Μια βελόνα δοσμένη, η βελόνα είναι καλύτερη.

950.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το πρώτο ουράνιο μέγαρο της βελόνας, όγδοο.

9.

Η δεύτερη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο της βελόνας

952.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

953.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

954.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

956.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

957.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, σε προηγούμενη γέννηση στον κόσμο των ανθρώπων.

958.

«Είδα έναν μοναχό χωρίς σκόνη, με διαυγή και αθόλωτο νου·

σε αυτόν έδωσα εγώ μια βελόνα, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

959.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το δεύτερο ουράνιο μέγαρο της βελόνας, ένατο.

10.

Η πρώτη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του ελέφαντα

961.

«Ανεβαίνοντας στον ελέφαντα με τον κατάλευκο αυχένα, τον άψογο, με χαυλιόδοντες, δυνατό, πολύ γρήγορο·

Ανεβαίνοντας στον εξαίρετο ελέφαντα, καλά εξοπλισμένον, εδώ ήλθε μέσα στον αιθέρα, στο μεσουράνημα.

962.

«Στους δύο χαυλιόδοντες του ελέφαντα δημιουργημένες, λιμνούλες με λωτούς πλήρως ανθισμένες με διαυγές νερό·

Και στους λωτούς ομάδες μουσικών οργάνων αντηχούν, και αυτές χορεύουν οι γοητευτικές.

963.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, έχεις μεγάλη επιρροή, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

964.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος, ερωτηθείς από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

965.

«Μόνο οκτώ άνθη γιασεμιού, του Κάσσαπα του μεγάλου σοφού·

στη στούπα τοποθέτησα, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

966.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το πρώτο ουράνιο μέγαρο του νάγκα, δέκατο.

11.

Η δεύτερη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του ελέφαντα

968.

«Ανεβαίνοντας στον μεγάλο ελέφαντα, τον κατάλευκο, τον άριστο των ελεφάντων·

περιφέρεσαι από δάσος σε δάσος, περιστοιχισμένος από πλήθος γυναικών·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

969.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις.»

971.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος, ερωτηθείς από τον Βανγκίσα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

972.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, ήμουν λαϊκός ακόλουθος του Κατόχου του Οφθαλμού·

απείχα από τον φόνο έμβιων όντων, απέφευγα το μη δοσμένο στον κόσμο.

973.

«Δεν έπινα μεθυστικά ούτε έλεγα ψέματα, ήμουν ικανοποιημένος με τη δική μου σύζυγο·

Τροφή και ρόφημα με γαλήνιο νου, προσεκτικά έδωσα άφθονη δωρεά.

974.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το δεύτερο ουράνιο μέγαρο του νάγκα, ενδέκατο.

12.

Η τρίτη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του ελέφαντα

976.

«Ποιος άραγε με θείο όχημα, με ολόλευκο ελέφαντα·

Με ήχο μουσικών οργάνων και κυμβάλων, στο μεσουράνημα τιμάται;»

977.

«Είσαι θεότητα ή γκαντχάμπα, ή ο Σάκκα, ο πρώτος δωρητής;

Μη γνωρίζοντάς σε, σε ρωτάμε, πώς να σε γνωρίσουμε εμείς;"

978.

«Δεν είμαι θεός ούτε γκαντχάμπα, ούτε ο Σάκκα, ο πρώτος δωρητής·

οι θεοί που ονομάζονται Σουντχαμμά, ένας από αυτούς είμαι εγώ».

979.

«Ρωτάμε τον θεό της Σουντχάμμα, αφού ενώσουμε τις παλάμες ευρέως·

Τι πράξη κάνοντας ως άνθρωπος, επαναγεννιέται κανείς στη Σουντχάμμα;»

980.

«Σπίτι από ζαχαροκάλαμα, σπίτι από άχυρα, και σπίτι από ύφασμα όποιος δώσει·

δίνοντας ένα από τα τρία, επαναγεννιέται στη Σουντχάμμα».

Το τρίτο ουράνιο μέγαρο του νάγκα, δωδέκατο.

13.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του μικρού άρματος

981.

«Με δυνατό τόξο από εκλεκτό ξύλο, κρατώντας σφιχτά το τόξο στέκεσαι·

Είσαι πολεμιστής πρίγκιπας, ή κυνηγός που περιπλανιέται στο δάσος;»

982.

«Είμαι ο γιος του επικρατούντος των Ασσακών, σεβάσμιε κύριε, περιπλανώμενος στο δάσος·

Σου λέω το όνομά μου, μοναχέ, Σουτζάτα με γνωρίζουν.

983.

«Ενώ αναζητούσα ζώα, εισχωρώντας στο μεγάλο δάσος·

Εκείνο το ζώο δεν είδα, αλλά εσένα έχοντας δει στέκομαι εγώ».

984.

«Καλώς ήρθες, μεγάλε ευεργέτη, και επίσης δεν ήρθες από μακριά·

Παίρνοντας νερό από εδώ, πλύνε τα πόδια σου.

985.

«Και αυτό το πόσιμο νερό είναι δροσερό, φερμένο από τη σπηλιά του βουνού·

Βασιλόπουλο, αφού πιεις από αυτό, κάθισε στο χαλί».

986.

«Ωραία πράγματι τα λόγια σου, ευχάριστα στο άκουσμα, μεγάλε σοφέ·

απαλά, γεμάτα νόημα, γλυκά· αφού σκεφτείς, μιλάς με νόημα.

987.

«Ποια είναι η ευχαρίστησή σου που διαμένεις στο δάσος, ταύρε μεταξύ των σοφών, μίλησε ερωτηθείς·

αφού ακούσουμε τον τρόπο ομιλίας σου, θα ακολουθήσουμε την πορεία της Διδασκαλίας που φέρνει όφελος».

988.

«Η αβλάβεια όλων των εμβίων όντων, νεαρέ, μας αρέσει·

και από την κλοπή και από τη μοιχεία, και αποχή από τη μέθη.

989.

Η αποχή και η γαλήνια συμπεριφορά, η πολυμάθεια, η ευγνωμοσύνη·

αξιέπαινες στην παρούσα ζωή, αυτές οι ιδιότητες είναι επαινετές.

990.

«Κοντά σου είναι ο θάνατος, μέσα σε πέντε μήνες·

Βασιλόπουλο, συνειδητοποίησέ το, απελευθέρωσε τον εαυτό σου».

991.

«Σε ποια χώρα αφού πάω εγώ, ποια εργασία και ποια ανθρώπινη προσπάθεια·

ή με ποια αληθινή γνώση, θα γινόμουν χωρίς γήρας και αθάνατος;»

992.

«Δεν υπάρχει τέτοιος τόπος, πράξη και αληθινή γνώση και ανθρώπινη προσπάθεια·

εκεί όπου αφού πάει ο θνητός θα γινόταν, γιε βασιλιά, χωρίς γήρας και θάνατο.

993.

«Με μεγάλο πλούτο, με μεγάλη περιουσία, ακόμη και οι πολεμιστές με βασίλεια·

με άφθονο πλούτο και σιτηρά, ούτε αυτοί δεν είναι χωρίς γήρας και θάνατο.

994.

«Αν έχεις ακούσει για τους γιους του Αντακαβέντου, γενναίους, ηρωικούς, που χτυπούσαν με θάρρος·

και αυτοί έφτασαν στο τέλος της ζωής τους, διαλύθηκαν, αν και ήταν όμοιοι με τους αιώνιους.

995.

«Πολεμιστές, βραχμάνοι, έμποροι, εργάτες, παρίες και σκουπιδιάρηδες·

αυτοί και άλλοι κατά τη γέννηση, ούτε αυτοί δεν είναι χωρίς γήρας και θάνατο.

996.

Αυτοί που απαγγέλλουν τις Βέδες, με τα έξι μέρη που σκέφτηκε ο Βράχμα·

αυτοί και άλλοι με την αληθινή γνώση, ούτε αυτοί δεν είναι χωρίς γήρας και θάνατο.

997.

«Και οι σοφοί επίσης που είναι ήρεμοι, αυστηροί ασκητές με συγκρατημένο εαυτό·

και αυτοί οι αυστηροί ασκητές εγκαταλείπουν το σώμα με τον καιρό.

998.

«Ακόμα και οι Άξιοι με αναπτυγμένο εαυτό, που έχουν ολοκληρώσει το έργο τους, χωρίς νοητικές διαφθορές·

αφήνουν κάτω αυτό το σώμα, με την πλήρη εξάλειψη αξιέπαινου και κακού».

999.

«Καλά ειπωμένοι, γεμάτοι νόημα, οι στίχοι σου, μεγάλε σοφέ·

έχω πεισθεί από αυτά που ειπώθηκαν καλά, και εσύ γίνε καταφύγιο για μένα».

1000.

«Μη καταφύγεις σε μένα ως καταφύγιο, κατάφυγε σε εκείνον ως καταφύγιο·

τον γιο των Σάκυα, τον μεγάλο ήρωα, στον οποίο εγώ έχω καταφύγει».

1001.

«Σε ποια χώρα βρίσκεται, ο Διδάσκαλός σας, αγαπητέ;

Κι εγώ θα πάω να δω τον νικητή, τον ασύγκριτο».

1002.

«Στην ανατολική χώρα, καταγόμενος από τη γενιά του Οκκάκα·

εκεί ήταν ο εξαίρετος άνθρωπος, και αυτός έχει επιτύχει το τελικό Νιμπάνα».

1003.

«Αν ο Βούδας ζούσε ακόμα, ο Διδάσκαλός σας, αγαπητέ·

χίλια γιότζανα θα πήγαινα για να τον επισκεφθώ.

1004.

«Αφού όμως έχει επιτύχει το τελικό Νιμπάνα, ο Διδάσκαλός σας, αγαπητέ·

στον μεγάλο ήρωα, αν και έχει επιτύχει το τελικό Νιμπάνα, καταφεύγω ως καταφύγιο εγώ.

1005.

«Πλησιάζω τον Βούδα ως καταφύγιο, και την ανυπέρβλητη Διδασκαλία·

και στην Κοινότητα του θεού μεταξύ ανθρώπων, καταφεύγω ως καταφύγιο εγώ.

1006.

«Απέχω γρήγορα από τον φόνο έμβιων όντων, αποφεύγω το μη δοσμένο στον κόσμο·

δεν πίνω μεθυστικά ούτε ψεύδομαι, και είμαι ικανοποιημένος με τη δική μου σύζυγο».

1007.

«Όπως ο χιλιόακτινος με τη μεγάλη λάμψη, όπως φέγγει στον ουρανό διασχίζοντας τις κατευθύνσεις·

τέτοιας μορφής είναι αυτό το μεγάλο άρμα σου, επτά γιότζανα εκτεινόμενο από παντού.

1008.

«Με χρυσά πλακίδια καλυμμένο ολόγυρα, το στήθος του στολισμένο με μαργαριτάρια και πολύτιμους λίθους·

Χαράξεις από χρυσό και ασήμι, λαμπρύνουν από βηρύλλιο καλοφτιαγμένες.

1009.

«Και αυτό το κεφάλι από βηρύλλιο κατασκευασμένο, και αυτός ο ζυγός με κόκκινο πολύτιμο λίθο διακοσμημένος·

Ζεμένα με χρυσό και ασήμι, λάμπουν και αυτά τα άλογα γρήγορα σαν τη σκέψη.

1010.

«Εσύ στέκεσαι σε χρυσό άρμα εγκατεστημένος, σαν ο άρχοντας των θεών με χίλια άλογα·

Σε ρωτώ, ένδοξε επιδέξιε, πώς αποκτήθηκε από σένα αυτό το μεγαλειώδες;»

1011.

«Σουτζάτα ονομαζόμουν, σεβάσμιε κύριε, γιος βασιλιά ήμουν πριν·

και εσύ από συμπόνια για μένα, με εγκατέστησες στην αυτοσυγκράτηση.

1012.

«Και γνωρίζοντας ότι η ζωή μου είχε εξαντληθεί, μου έδωσες το σώμα του Διδασκάλου·

Σουτζάτα, δείξε ευσέβεια σε αυτό, αυτό θα είναι για το όφελός σου».

1013.

«Αυτό εγώ με αρώματα και στεφάνια, αφού τίμησα, με ζήλο·

αφού εγκατέλειψα το ανθρώπινο σώμα, αναγεννήθηκα στο Νάνταμα.

1014.

«Και στο ωραίο δάσος Νάνταμα, γεμάτο με ομάδες διαφόρων πτηνών·

χαίρομαι με χορούς και τραγούδια, περιστοιχισμένος από ουράνιες νύμφες».

Το ουράνιο μέγαρο του μικρού άρματος, δέκατο τρίτο.

14.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του μεγάλου άρματος

1015.

«Ανεβαίνοντας σε αυτό το όμορφο άρμα με χίλια άλογα ζεμένα, με πολλά σχέδια·

διασχίζοντας προς τον κήπο, σαν τον Βάσαβα, τον πρώτο δωρητή, τον κύριο των όντων.

1016.

«Χρυσές είναι οι δύο χειρολαβές του άρματός σου, με τα άκρα και τους ώμους εξαιρετικά συναρμοσμένες·

Με καλοφτιαγμένους στύλους, ολοκληρωμένες σαν από ήρωες ανάμεσα στους ανθρώπους, λάμπει σαν τη σελήνη της δεκάτης πέμπτης.

1017.

«Αυτό το άρμα καλυμμένο με χρυσά δίχτυα, στολισμένο με πολλά ποικίλα κοσμήματα·

με ευχάριστο ήχο και όμορφη λάμψη, λάμπει με τα χέρια που κρατούν τις αλογοουρές.»

1018.

«Και αυτές οι πλήμνες σαν να δημιουργήθηκαν από τον νου, στολισμένες στο μέσο μεταξύ των τροχών του άρματος·

Και αυτές οι πλήμνες διακοσμημένες με εκατοντάδες γραμμές, με εκατοντάδες ακτίνες λάμπουν σαν αστραπή.

1019.

«Αυτό το άρμα καλυμμένο με πολλά ποικίλα σχέδια, και πλατιές οι στεφάνες με χίλιες ακτίνες·

ο ήχος τους ακούγεται γλυκός στη μορφή, όπως πενταμερές μουσικό όργανο παιγμένο.

1020.

«Στο κεφάλι του διακοσμημένο με μαργαριταρένιο φεγγάρι, πάντα καθαρό, όμορφο και λαμπρό·

με χρυσές γραμμές εξαιρετικά συναρμοσμένο, σαν με γραμμές βηρυλλίου εξαιρετικά λάμπει.

1021.

«Και αυτά τα άλογα με χαίτες, στολισμένα με πολύτιμους λίθους σαν φεγγάρια, ψηλά και εύσωμα, γρήγορα, σαν τον Βράχμα.

Μεγαλοπρεπή, τεράστια, δυνατά, με μεγάλη ταχύτητα, γνωρίζοντας τον νου σου, έτσι ακριβώς κινούνται.

1022.

«Και αυτά όλα μαζί, βαδίζοντας με τέσσερα πόδια, γνωρίζοντας τον νου σου, έτσι ακριβώς κινούνται·

τραβώντας ομοιόμορφα, ήπια, μη ανήσυχα, χαρούμενα, τα καλύτερα από τα άλογα.

1023.

Τινάζονται, καλπάζουν, πηδούν τα άλογα, ανασείοντας τα καλοφτιαγμένα στολίδια·

ο ήχος τους ακούγεται γλυκός στη μορφή, όπως πενταμερές μουσικό όργανο παιγμένο.

1024.

«Ο ήχος του άρματος και των κοσμημάτων, ο ήχος των οπλών και του χλιμιντρίσματος·

ο ήχος της συγκέντρωσης ακούγεται γλυκά, σαν μουσικά όργανα γκαντχάμπα σε ποικιλόχρωμο άλσος.

1025.

«Στεκόμενες στο άρμα αυτές με μάτια σαν ελαφίνας, με πυκνές βλεφαρίδες, χαμογελαστές, με γλυκιά ομιλία·

Καλυμμένες με δίχτυ από βελούριο, με λεπτό δέρμα, τιμημένες από θεούς, γκαντχάμπα και τους ανώτερους θεούς.

1026.

«Αυτές με κόκκινα και κίτρινα ενδύματα, με πλατιά μάτια, με βαθυκόκκινα βλέμματα·

Καλογεννημένες σε οικογένεια, με όμορφο σώμα, με καθαρό χαμόγελο, στεκόμενες στο άρμα με ενωμένες παλάμες, παρούσες.

1027.

«Αυτές που φορούν χρυσά βραχιόλια, με όμορφα ρούχα, με λεπτή μέση, προικισμένες με μηρούς και στήθη·

Με στρογγυλά δάχτυλα, με όμορφο πρόσωπο, ευχάριστες στην όψη, στεκόμενες στο άρμα με ενωμένες παλάμες, παρούσες.

1028.

«Άλλες με όμορφες πλεξούδες, νεανικές με στολισμένα μαλλιά, με ομοιόμορφα χωρισμένα και λαμπερά·

Υπάκουες αυτές, χαίρονται στον νου σου, στεκόμενες στο άρμα με ενωμένες παλάμες, παρούσες.

1029.

«Με διαδήματα, με λωτούς και νούφαρα ως στολίδια, στολισμένες, αρωματισμένες με εκλεκτό σανδαλόξυλο·

Υπάκουες αυτές, χαίρονται στον νου σου, στεκόμενες στο άρμα με ενωμένες παλάμες, παρούσες.

1030.

«Αυτές με στεφάνια, με λωτούς και νούφαρα ως στολίδια, στολισμένες, αρωματισμένες με εκλεκτό σανδαλόξυλο·

Υπάκουες αυτές, χαίρονται στον νου σου, στεκόμενες στο άρμα με ενωμένες παλάμες, παρούσες.

1031.

«Τα κοσμήματα που φοράς στον λαιμό, στα χέρια, στα πόδια και επίσης στο κεφάλι·

φωτίζουν τις δέκα κατευθύνσεις παντού, όπως ο ήλιος που ανατέλλει το φθινόπωρο.

1032.

«Τα στεφάνια στους βραχίονες και τα κοσμήματα, ταρακουνημένα από την ορμή του ανέμου·

αφήνουν ήχο τερπνό, αγνό, όμορφο, άξιο να ακουστεί από όλους τους νοήμονες.

1033.

«Και στον τόπο του κήπου από τις δύο πλευρές στέκονταν, άρματα και ελέφαντες και μουσικά όργανα και ήχος·

αυτόν ακριβώς, άρχοντα των θεών, ευφραίνουν, όπως βίνα με χέρια σαν πέταλα λωτού.

1034.

«Σε αυτές τις βίνες τις πολλές τις μελωδικές, με τις ευχάριστες μορφές, χαρά που συγκινεί την καρδιά·

Καθώς παίζονται υπερβολικά, ουράνιες νύμφες, περιστρέφονται κοπέλες στους λωτούς εξασκημένες.

1035.

«Όταν τα τραγούδια και η μουσική και οι χοροί αυτοί συναντώνται μαζί·

τότε εδώ χορεύουν, τότε εδώ οι ουράνιες νύμφες, φωτίζοντας και από τις δύο πλευρές οι εξαίρετες γυναίκες.

1036.

«Αυτός χαίρεσαι αφυπνισμένος από το πλήθος των μουσικών οργάνων, τιμώμενος σαν αυτόν που έχει τον κεραυνό ως όπλο·

Σε αυτές τις βίνες τις πολλές τις μελωδικές, με τις ευχάριστες μορφές, χαρά που συγκινεί την καρδιά.

1037.

«Τι πράξη έκανες εσύ πριν ο ίδιος, όντας άνθρωπος σε προηγούμενη γέννηση;

Ποια ημέρα τήρησης των κανόνων τήρησες, ή ποια ενάρετη συμπεριφορά, ποιο θρησκευτικό καθήκον αγάπησες;

1038.

«Αυτό δεν είναι από μικρή πράξη που έγινε, ούτε από τήρηση κανόνων που τηρήθηκε καλά στο παρελθόν·

αυτή η δύναμη υπερφυσικών ικανοτήτων σου είναι απέραντη, με την οποία λάμπεις σφοδρά πάνω από την κοινότητα των θεών.

1039.

«Της δωρεάς σου αυτός είναι ο καρπός, ή μήπως της ηθικής·

ή μήπως του χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες; Πες μου αυτό που ρωτήθηκες».

1040.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος, ερωτηθείς από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1041.

«Αυτόν που έχει κατακτήσει τις ικανότητες, τον Βούδα με την ακατάβλητη προσπάθεια, τον ύψιστο μεταξύ των ανθρώπων, τον Κάσσαπα, το κορυφαίο πρόσωπο της οδού·

αυτόν που ανοίγει την πύλη της αθανασίας, τον θεό υπεράνω των θεών, με τα χαρακτηριστικά εκατό αξιέπαινων πράξεων.

1042.

«Τον είδα τον ελέφαντα, τον διαβάτη των νοητικών πλημμυρών, όμοιο με χρυσό άγαλμα από χρυσό Σιγκί και χρυσό Νάντα·

Αφού τον είδα, αμέσως έγινα καθαρόνους, αφού είδα αυτόν ακριβώς που έχει ως σημαία τα καλά λόγια.

1043.

«Σε αυτόν τροφή και ρόφημα ή ακόμη και χιτώνα, αγνά, εξαίσια, προικισμένα με γεύση·

στη δική μου κατοικία γεμάτη λουλούδια, πρόσφερα αυτός με νου χωρίς προσκόλληση.

1044.

«Με τροφή και ρόφημα και με χιτώνα, με μασώμενο φαγητό και τρόφιμο και με γεύση·

Αφού ικανοποίησα τον ύψιστο των δίποδων, εγώ ευφραίνομαι σε κάθε παράδεισο, στην πόλη των θεών.

1045.

«Με αυτόν τον τρόπο αυτή την ανεμπόδιστη θυσία τελώντας, τριπλά καθαρή·

εγκαταλείποντας εγώ το ανθρώπινο σώμα, σαν τον Ίντρα στην πόλη των θεών ευφραίνομαι.

1046.

«Ζωή και ομορφιά και ευτυχία και δύναμη, και εξαίσια μορφή επιθυμώντας, σοφέ·

τροφή και ρόφημα άφθονο καλά ετοιμασμένο, πρέπει να προσφέρεται σε αυτόν με απρόσκολλητο νου.

1047.

«Ούτε σε αυτόν τον κόσμο ούτε στον άλλο, ανώτερος ή ίσος με τον Βούδα υπάρχει·

στους άξιους προσφορών την υπέρτατη προσφορά έφτασε, για όσους επιθυμούν αξιέπαινες πράξεις με άφθονο καρπό».

Το ουράνιο μέγαρο του μεγάλου άρματος, δέκατο τέταρτο.

Τέλος του κεφαλαίου του μεγάλου άρματος, πέμπτο.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

Μαντούκα, Ρεβατί, Τσάττα, Κακκάτα, θυρωρός·

δύο Καρανίγια, δύο Σούτσι, τρεις Νάγκα και δύο άρματα·

το πρώτο κεφάλαιο των ανδρών γι' αυτό λέγεται.

Τέλος της τρίτης ενότητας απαγγελίας.

Next 6. Το κεφάλαιο για τον Πάγιασι
×

Σφάλμα: Η φόρμα επικοινωνίας δε βρέθηκε.

×

Προσθήκη σημειώσεων για προσωπική χρήση