15.
Το κεφάλαιο για την ευτυχία
197.
μεταξύ εχθρικών ανθρώπων, διαμένουμε χωρίς έχθρα.
198.
μεταξύ ασθενών ανθρώπων, διαμένουμε χωρίς ασθένεια.
199.
μεταξύ ανήσυχων ανθρώπων, διαμένουμε χωρίς ανησυχία.
200.
θα τρεφόμαστε με αγαλλίαση, όπως οι ακτινοβόλοι θεοί.
201.
ο γαλήνιος κοιμάται ευτυχισμένος, αφού εγκατέλειψε νίκη και ήττα.
202.
Δεν υπάρχουν βάσανα όμοια με τα συναθροίσματα, δεν υπάρχει ευτυχία πέρα από την ειρήνη.
203.
Αυτό γνωρίζοντας όπως πραγματικά είναι, το Νιμπάνα είναι η υπέρτατη ευδαιμονία.
204.
Η εμπιστοσύνη είναι ο ύψιστος συγγενής, το Νιμπάνα είναι η υπέρτατη ευδαιμονία.
205.
γίνεται χωρίς οδύνη, χωρίς κακό, πίνοντας τη γεύση της χαράς της Διδασκαλίας.
206.
με τη μη θέαση των αδαών, μόνιμα ευτυχισμένος θα ήταν κανείς.
207.
η συγκατοικία με αδαείς είναι δυστυχία, όπως με εχθρό για πάντα·
αλλά ο σοφός είναι ευχάριστος στη συμβίωση, όπως η συνάντηση με συγγενείς.
208.
τον σταθερό και σοφό και πολυμαθή, με ηθική που σηκώνει το βάρος, τον ευγενή με ασκητικές πρακτικές·
έναν τέτοιο ενάρετο άνθρωπο, τον συνετό, να συναναστρέφεσαι, όπως η σελήνη την ατραπό των άστρων.
Τέλος του κεφαλαίου της ευτυχίας, δέκατο πέμπτο.