11.
Το κεφάλαιο για την ελευθερία από τις δεσμεύσεις
1.
Η ομιλία για την ελευθερία από τις δεσμεύσεις
104. Προέλευση στη Σαβάττχι. «Θα σας διδάξω, μοναχοί, την επεξήγηση της Διδασκαλίας για την ασφάλεια από τις νοητικές δεσμεύσεις. Ακούστε το. Και ποια, μοναχοί, είναι η επεξήγηση της Διδασκαλίας για την ασφάλεια από τις νοητικές δεσμεύσεις; Υπάρχουν, μοναχοί, υλικές μορφές αντιληπτές από το μάτι, επιθυμητές, ελκυστικές, ευχάριστες, αγαπητές, συνδεδεμένες με την αισθησιακή ηδονή, δελεαστικές. Αυτές έχουν εγκαταλειφθεί από τον Τατχάγκατα, η ρίζα τους έχει κοπεί, έχουν γίνει σαν κορμός φοίνικα, έχουν οδηγηθεί στην εξαφάνιση, έχουν τη φύση της μη-έγερσης στο μέλλον. Και δίδαξε τη μέθοδο για την εγκατάλειψή τους, για αυτό ο Τατχάγκατα ονομάζεται 'ασφαλής από τις νοητικές δεσμεύσεις'... κ.λπ... υπάρχουν, μοναχοί, νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου, επιθυμητά, ελκυστικά, ευχάριστα, αγαπητά, συνδεδεμένα με την αισθησιακή ηδονή, δελεαστικά. Αυτές έχουν εγκαταλειφθεί από τον Τατχάγκατα, η ρίζα τους έχει κοπεί, έχουν γίνει σαν κορμός φοίνικα, έχουν οδηγηθεί στην εξαφάνιση, έχουν τη φύση της μη-έγερσης στο μέλλον. Και δίδαξε τη μέθοδο για την εγκατάλειψή τους, για αυτό ο Τατχάγκατα ονομάζεται 'ασφαλής από τις νοητικές δεσμεύσεις'. Αυτή, μοναχοί, είναι η επεξήγηση της Διδασκαλίας για την ασφάλεια από τις νοητικές δεσμεύσεις». Πρώτο.
2.
Η ομιλία για το προσκολλημένο
105. «Όταν υπάρχει τι, μοναχοί, μέσω της προσκόλλησης σε τι εγείρεται εσωτερικά ευτυχία και δυστυχία;»
«Ο Ευλογημένος είναι η ρίζα των διδασκαλιών μας, σεβάσμιε κύριε... κ.λπ...
«Όταν υπάρχει το μάτι, μοναχοί, μέσω της προσκόλλησης στο μάτι εγείρεται εσωτερικά ευτυχία και δυστυχία... κ.λπ... όταν υπάρχει ο νους, μέσω της προσκόλλησης στον νου εγείρεται εσωτερικά ευτυχία και δυστυχία. Τι νομίζετε, μοναχοί, το μάτι είναι μόνιμο ή παροδικό;»
«Παροδική, σεβάσμιε κύριε».
«Αυτό όμως που είναι παροδικό, είναι οδυνηρό ή ευχάριστο;»
«Οδυνηρό, σεβάσμιε κύριε».
«Αυτό όμως που είναι παροδικό, οδυνηρό, υποκείμενο σε μεταβολή, θα μπορούσε άραγε μέσω της μη προσκόλλησης σε αυτό να εγερθεί εσωτερικά ευτυχία και δυστυχία;»
«Όχι, σεβάσμιε κύριε»... κ.λπ...
«Η γλώσσα είναι μόνιμη ή παροδική;»
«Παροδικές, σεβάσμιε κύριε».
«Αυτό όμως που είναι παροδικό, είναι οδυνηρό ή ευχάριστο;»
«Οδυνηρό, σεβάσμιε κύριε».
«Αυτό όμως που είναι παροδικό, οδυνηρό, υποκείμενο σε μεταβολή, θα μπορούσε άραγε μέσω της μη προσκόλλησης σε αυτό να εγερθεί εσωτερικά ευτυχία και δυστυχία;»
«Όχι, Σεβάσμιε Κύριε»... κ.λπ...
«Ο νους είναι μόνιμος ή παροδικός;»
«Παροδικός, σεβάσμιε κύριε».
«Αυτό όμως που είναι παροδικό, είναι οδυνηρό ή ευχάριστο;»
«Οδυνηρό, σεβάσμιε κύριε».
«Αυτό όμως που είναι παροδικό, οδυνηρό, υποκείμενο σε μεταβολή, θα μπορούσε άραγε μέσω της μη προσκόλλησης σε αυτό να εγερθεί εσωτερικά ευτυχία και δυστυχία;»
«Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής αποστασιοποιείται από το μάτι... κ.λπ... αποστασιοποιείται από τον νου. Αποστασιοποιούμενος απαλλάσσεται από το πάθος· μέσω του μη πάθους απελευθερώνεται· στον απελευθερωμένο υπάρχει η γνώση: 'υπάρχει απελευθέρωση'. Κατανοεί: 'η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'». Δεύτερο.
3.
Η ομιλία για την προέλευση του υπαρξιακού πόνου
106. «Θα διδάξω, μοναχοί, την προέλευση και την πάροδο του υπαρξιακού πόνου. Ακούστε το. Και ποια, μοναχοί, είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου; Εξαρτώμενη από το μάτι και τα υλικά φαινόμενα εγείρεται η οφθαλμική συνείδηση. Η συνάντηση των τριών είναι επαφή. Με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα· με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία. Αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου... κ.λπ... εξαρτώμενη από τη γλώσσα και τις γεύσεις εγείρεται η γλωσσική συνείδηση. Η συνάντηση των τριών είναι επαφή. Με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα· με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία. Αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου... κ.λπ... εξαρτώμενη από τον νου και τα νοητικά αντικείμενα εγείρεται η νοητική συνείδηση. Η συνάντηση των τριών είναι επαφή. Με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα· με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία. Αυτή, μοναχοί, είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου.
«Και ποια, μοναχοί, είναι η πάροδος του υπαρξιακού πόνου; Εξαρτώμενη από το μάτι και τα υλικά φαινόμενα εγείρεται η οφθαλμική συνείδηση. Η συνάντηση των τριών είναι επαφή. Με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα· με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία. Από την πλήρη φθίση και παύση αυτής της ίδιας της επιθυμίας υπάρχει η παύση της προσκόλλησης· από την παύση της προσκόλλησης υπάρχει η παύση του γίγνεσθαι· από την παύση του γίγνεσθαι υπάρχει η παύση της γέννησης· από την παύση της γέννησης καταπαύουν τα γηρατειά και ο θάνατος, η λύπη, ο θρήνος, ο πόνος, η δυσαρέσκεια και το άγχος. Έτσι υπάρχει η παύση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου. Αυτή είναι η πάροδος του υπαρξιακού πόνου... κ.λπ... εξαρτώμενη από τη γλώσσα και τις γεύσεις εγείρεται η γλωσσική συνείδηση... κ.λπ... εξαρτώμενη από τον νου και τα νοητικά αντικείμενα εγείρεται η νοητική συνείδηση. Η συνάντηση των τριών είναι επαφή. Με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα· με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία. Από την πλήρη φθίση και παύση αυτής της ίδιας της επιθυμίας υπάρχει η παύση της προσκόλλησης· από την παύση της προσκόλλησης υπάρχει η παύση του γίγνεσθαι· από την παύση του γίγνεσθαι υπάρχει η παύση της γέννησης· από την παύση της γέννησης καταπαύουν τα γηρατειά και ο θάνατος, η λύπη, ο θρήνος, ο πόνος, η δυσαρέσκεια και το άγχος. Έτσι υπάρχει η παύση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου. Αυτή, μοναχοί, είναι η πάροδος του υπαρξιακού πόνου». Τρίτη.
4.
Η ομιλία για την προέλευση του κόσμου
107. «Θα διδάξω, μοναχοί, την προέλευση και την πάροδο του κόσμου. Ακούστε το. Και ποια, μοναχοί, είναι η προέλευση του κόσμου; Εξαρτώμενη από το μάτι και τα υλικά φαινόμενα εγείρεται η οφθαλμική συνείδηση. Η συνάντηση των τριών είναι επαφή. Με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα· με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία· με την επιθυμία ως συνθήκη υπάρχει προσκόλληση· με την προσκόλληση ως συνθήκη υπάρχει γίγνεσθαι· με το γίγνεσθαι ως συνθήκη υπάρχει γέννηση· με τη γέννηση ως συνθήκη προκύπτουν γήρας και θάνατος, λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος. Αυτή, μοναχοί, είναι η προέλευση του κόσμου... κ.λπ... εξαρτώμενη από τη γλώσσα και τις γεύσεις εγείρεται η γλωσσική συνείδηση... κ.λπ... εξαρτώμενη από τον νου και τα νοητικά αντικείμενα εγείρεται η νοητική συνείδηση. Η συνάντηση των τριών είναι επαφή. Με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα· με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία· με την επιθυμία ως συνθήκη υπάρχει προσκόλληση· με την προσκόλληση ως συνθήκη υπάρχει γίγνεσθαι· με το γίγνεσθαι ως συνθήκη υπάρχει γέννηση· με τη γέννηση ως συνθήκη προκύπτουν γήρας και θάνατος, λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος. Αυτή, μοναχοί, είναι η προέλευση του κόσμου.
«Και ποια, μοναχοί, είναι η πάροδος του κόσμου; Εξαρτώμενη από το μάτι και τα υλικά φαινόμενα εγείρεται η οφθαλμική συνείδηση. Η συνάντηση των τριών είναι επαφή. Με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα· με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία. Από την πλήρη φθίση και παύση αυτής της ίδιας της επιθυμίας υπάρχει η παύση της προσκόλλησης· από την παύση της προσκόλλησης υπάρχει η παύση του γίγνεσθαι· από την παύση του γίγνεσθαι υπάρχει η παύση της γέννησης· από την παύση της γέννησης καταπαύουν τα γηρατειά και ο θάνατος, η λύπη, ο θρήνος, ο πόνος, η δυσαρέσκεια και το άγχος. Έτσι υπάρχει η παύση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου. Αυτή, μοναχοί, είναι η πάροδος του κόσμου... κ.λπ... εξαρτώμενη από τη γλώσσα και τις γεύσεις εγείρεται... κ.λπ... εξαρτώμενη από τον νου και τα νοητικά αντικείμενα εγείρεται η νοητική συνείδηση. Η συνάντηση των τριών είναι επαφή. Με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα· με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία. Από την πλήρη φθίση και παύση αυτής της ίδιας της επιθυμίας υπάρχει η παύση της προσκόλλησης· από την παύση της προσκόλλησης... κ.λπ... Έτσι υπάρχει η παύση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου. Αυτή, μοναχοί, είναι η πάροδος του κόσμου». Τέταρτο.
5.
Η ομιλία για το «είμαι ανώτερος»
108. «Όταν υπάρχει τι, μοναχοί, μέσω της προσκόλλησης σε τι, αφού προσκολληθεί σε τι, υπάρχει η σκέψη "είμαι ανώτερος" ή η σκέψη "είμαι ίσος" ή η σκέψη "είμαι κατώτερος";»
«Ο Ευλογημένος είναι η ρίζα των διδασκαλιών μας, σεβάσμιε κύριε.
«Όταν υπάρχει το μάτι, μοναχοί, μέσω της προσκόλλησης στο μάτι, αφού προσκολληθεί στο μάτι, υπάρχει η σκέψη "είμαι ανώτερος" ή η σκέψη "είμαι ίσος" ή η σκέψη "είμαι κατώτερος"... κ.λπ... όταν υπάρχει η γλώσσα... κ.λπ... όταν υπάρχει ο νους, μέσω της προσκόλλησης στον νου, αφού προσκολληθεί στον νου, υπάρχει η σκέψη "είμαι ανώτερος" ή η σκέψη "είμαι ίσος" ή η σκέψη "είμαι κατώτερος". Τι νομίζετε, μοναχοί, το μάτι είναι μόνιμο ή παροδικό;»
«Παροδική, σεβάσμιε κύριε».
«Αυτό όμως που είναι παροδικό, είναι οδυνηρό ή ευχάριστο;»
«Οδυνηρό, σεβάσμιε κύριε».
«Αυτό όμως που είναι παροδικό, οδυνηρό, υποκείμενο σε μεταβολή, θα μπορούσε άραγε μέσω της μη προσκόλλησης σε αυτό να υπάρχει η σκέψη "είμαι ανώτερος" ή η σκέψη "είμαι ίσος" ή η σκέψη "είμαι κατώτερος";»
«Όχι, Σεβάσμιε Κύριε»... κ.λπ... η γλώσσα... το σώμα είναι μόνιμο ή παροδικό;»
«Παροδικό, σεβάσμιε κύριε»... κ.λπ...
«Ο νους είναι μόνιμος ή παροδικός;»
«Παροδικός, σεβάσμιε κύριε».
«Αυτό όμως που είναι παροδικό, είναι οδυνηρό ή ευχάριστο;»
«Οδυνηρό, σεβάσμιε κύριε».
«Αυτό όμως που είναι παροδικό, οδυνηρό, υποκείμενο σε μεταβολή, θα μπορούσε άραγε μέσω της μη προσκόλλησης σε αυτό να υπάρχει η σκέψη "είμαι ανώτερος" ή η σκέψη "είμαι ίσος" ή η σκέψη "είμαι κατώτερος";»
«Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής αποστασιοποιείται από το μάτι... κ.λπ... αποστασιοποιείται από τον νου. Αποστασιοποιούμενος απαλλάσσεται από το πάθος· μέσω του μη πάθους απελευθερώνεται· στον απελευθερωμένο υπάρχει η γνώση: 'υπάρχει απελευθέρωση'. Κατανοεί: 'η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'». Πέμπτο.
6.
Η ομιλία για το υποκείμενο σε νοητικούς δεσμούς
109. «Θα σας διδάξω, μοναχοί, τα φαινόμενα υποκείμενα σε νοητικούς δεσμούς και τον νοητικό δεσμό. Ακούστε το. Και ποια, μοναχοί, είναι τα φαινόμενα υποκείμενα σε νοητικούς δεσμούς, και ποιος είναι ο νοητικός δεσμός; Το μάτι, μοναχοί, είναι φαινόμενο υποκείμενο σε νοητικούς δεσμούς. Η θέληση και το πάθος εκεί, αυτός είναι εκεί ο νοητικός δεσμός... κ.λπ... η γλώσσα είναι φαινόμενο υποκείμενο σε νοητικούς δεσμούς... κ.λπ... ο νους είναι φαινόμενο υποκείμενο σε νοητικούς δεσμούς. Η θέληση και το πάθος εκεί, αυτός είναι εκεί ο νοητικός δεσμός. Αυτά ονομάζονται, μοναχοί, τα φαινόμενα υποκείμενα σε νοητικούς δεσμούς, αυτός είναι ο νοητικός δεσμός». Έκτο.
7.
Η ομιλία για το υποκείμενο σε προσκόλληση
110. «Θα σας διδάξω, μοναχοί, τα φαινόμενα υποκείμενα σε προσκόλληση και την προσκόλληση. Ακούστε το. Και ποια, μοναχοί, είναι τα φαινόμενα υποκείμενα σε προσκόλληση, και ποια είναι η προσκόλληση; Το μάτι, μοναχοί, είναι φαινόμενο υποκείμενο σε προσκόλληση. Η θέληση και το πάθος εκεί, αυτή είναι εκεί η προσκόλληση... κ.λπ... η γλώσσα είναι φαινόμενο υποκείμενο σε προσκόλληση... κ.λπ... ο νους είναι φαινόμενο υποκείμενο σε προσκόλληση. Η θέληση και το πάθος εκεί, αυτή είναι εκεί η προσκόλληση. Αυτά ονομάζονται, μοναχοί, τα φαινόμενα υποκείμενα σε προσκόλληση, αυτή είναι η προσκόλληση». Έβδομη.
8.
Η ομιλία για την πλήρη κατανόηση των εσωτερικών αισθητήριων βάσεων
111. «Το μάτι, μοναχοί, μη γνωρίζοντας άμεσα, μη κατανοώντας πλήρως, μη αποχρωματίζοντας, μη εγκαταλείποντας, είναι ανίκανος για την εξάλειψη του πόνου. Το αυτί... η μύτη... τη γλώσσα... το σώμα... τον νου μη γνωρίζοντας άμεσα, μη κατανοώντας πλήρως, μη αποχρωματίζοντας, μη εγκαταλείποντας, είναι ανίκανος για την εξάλειψη του πόνου. Το μάτι όμως, μοναχοί, γνωρίζοντας άμεσα, κατανοώντας πλήρως, αποχρωματίζοντας, εγκαταλείποντας, είναι ικανός για την εξάλειψη του πόνου... κ.λπ... τη γλώσσα... το σώμα... τον νου γνωρίζοντας άμεσα, κατανοώντας πλήρως, αποχρωματίζοντας, εγκαταλείποντας, είναι ικανός για την εξάλειψη του πόνου.» Όγδοη.
9.
Η ομιλία για την πλήρη κατανόηση των εξωτερικών αισθητήριων βάσεων
112. «Τις υλικές μορφές, μοναχοί, μη γνωρίζοντας άμεσα, μη κατανοώντας πλήρως, μη αποχρωματίζοντας, μη εγκαταλείποντας, είναι ανίκανος για την εξάλειψη του πόνου. Τους ήχους... τις οσμές... τις γεύσεις... τα απτά αντικείμενα... τα νοητικά φαινόμενα μη γνωρίζοντας άμεσα, μη κατανοώντας πλήρως, μη αποχρωματίζοντας, μη εγκαταλείποντας, είναι ανίκανος για την εξάλειψη του πόνου. Τις υλικές μορφές όμως, μοναχοί, γνωρίζοντας άμεσα, κατανοώντας πλήρως, αποχρωματίζοντας, εγκαταλείποντας, είναι ικανός για την εξάλειψη του πόνου. Τους ήχους... τις οσμές... τις γεύσεις... τα απτά αντικείμενα... τα νοητικά φαινόμενα γνωρίζοντας άμεσα, κατανοώντας πλήρως, αποχρωματίζοντας, εγκαταλείποντας, είναι ικανός για την εξάλειψη του πόνου.» Ένατη.
10.
Η ομιλία για την κρυφή ακρόαση
113. Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Νάτικα, στον δημόσιο ξενώνα από τούβλα. Τότε ο Ευλογημένος, αφού μετέβη σε ιδιωτικό χώρο, σε απομόνωση, είπε αυτή την επεξήγηση της Διδασκαλίας - «Εξαρτώμενη από το μάτι και τα υλικά φαινόμενα εγείρεται η οφθαλμική συνείδηση. Η συνάντηση των τριών είναι επαφή. Με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα· με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία· με την επιθυμία ως συνθήκη υπάρχει προσκόλληση· με την προσκόλληση ως συνθήκη υπάρχει γίγνεσθαι· με το γίγνεσθαι ως συνθήκη υπάρχει γέννηση· με τη γέννηση ως συνθήκη προκύπτουν γήρας και θάνατος, λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος. Έτσι υπάρχει η προέλευση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου. Εξαρτώμενη από τη γλώσσα και τις γεύσεις εγείρεται... κ.λπ... εξαρτώμενη από τον νου και τα νοητικά αντικείμενα εγείρεται η νοητική συνείδηση. Η συνάντηση των τριών είναι επαφή. Με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα· με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία· με την επιθυμία ως συνθήκη υπάρχει προσκόλληση· με την προσκόλληση ως συνθήκη υπάρχει γίγνεσθαι· με το γίγνεσθαι ως συνθήκη υπάρχει γέννηση· με τη γέννηση ως συνθήκη προκύπτουν γήρας και θάνατος, λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος. Έτσι υπάρχει η προέλευση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου».
«Εξαρτώμενη από το μάτι και τα υλικά φαινόμενα εγείρεται η οφθαλμική συνείδηση. Η συνάντηση των τριών είναι επαφή. Με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα· με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία. Από την πλήρη φθίση και παύση αυτής της ίδιας της επιθυμίας υπάρχει η παύση της προσκόλλησης· από την παύση της προσκόλλησης υπάρχει η παύση του γίγνεσθαι· από την παύση του γίγνεσθαι υπάρχει η παύση της γέννησης· από την παύση της γέννησης καταπαύουν τα γηρατειά και ο θάνατος, η λύπη, ο θρήνος, ο πόνος, η δυσαρέσκεια και το άγχος. Έτσι υπάρχει η παύση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου... κ.λπ... εξαρτώμενη από τη γλώσσα και τις γεύσεις εγείρεται... κ.λπ... εξαρτώμενη από τον νου και τα νοητικά αντικείμενα εγείρεται η νοητική συνείδηση. Η συνάντηση των τριών είναι επαφή. Με την επαφή ως συνθήκη υπάρχει αίσθημα· με το αίσθημα ως συνθήκη υπάρχει επιθυμία. Από την πλήρη φθίση και παύση αυτής της ίδιας της επιθυμίας υπάρχει η παύση της προσκόλλησης· από την παύση της προσκόλλησης... κ.λπ... έτσι υπάρχει η παύση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου».
Εκείνη την περίοδο κάποιος μοναχός στεκόταν κοντά στον Ευλογημένο για να ακούσει. Ο Ευλογημένος είδε εκείνον τον μοναχό να στέκεται κοντά για να ακούσει. Αφού τον είδε, είπε σε εκείνον τον μοναχό: «Άκουσες εσύ, μοναχέ, αυτή την επεξήγηση της Διδασκαλίας;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Μάθε εσύ, μοναχέ, αυτή την επεξήγηση της Διδασκαλίας. Εκμάθε εσύ, μοναχέ, αυτή την επεξήγηση της Διδασκαλίας. Θυμήσου εσύ, μοναχέ, αυτή την επεξήγηση της Διδασκαλίας. Γεμάτη νόημα, μοναχέ, είναι αυτή η επεξήγηση της Διδασκαλίας, θεμελιώδης για την άγια ζωή». Δέκατη.
Το κεφάλαιο αυτού που έχει ασφάλεια από τις νοητικές δεσμεύσεις, ενδέκατο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
Νοητικός δεσμός, προσκόλληση, δύο πλήρης κατανόηση και ακρόαση.