18.
Το βιβλίο των πενήντα
526.
Το τζάτακα της Νιλινικά (1)
1.
Έλα, Νιλινίκα, πήγαινε, φέρε μου αυτόν τον βραχμάνο».
2.
πώς θα πάω εγώ, στο δάσος που συχνάζουν ελέφαντες;»
3.
Με ξύλινη σχεδία ως όχημα, έτσι πήγαινε, Νιλινίκα.
4.
με την ομορφιά και τη μορφή σου, θα τον φέρεις υπό τον έλεγχό σου.»
5.
Αυτό φαίνεται γοητευτικό, το ερημητήριο του Ισισίνγκα.
6.
Φαντάζομαι ότι τη φωτιά μας τη φροντίζει ο Ισισίνγκα με τη μεγάλη υπερφυσική δύναμη».
7.
ο Ισισίνγκα μπήκε φοβισμένος, στο ερημητήριο με τη φυλλωσιά σκεπή.
8.
Επιδεικνύοντας τα μέλη της, τα κρυφά και τα φανερά.
9.
Βγαίνοντας από το ερημητήριο, είπε αυτά τα λόγια.
10.
ακόμη και πεταμένος μακριά επιστρέφει, δεν φεύγει αφήνοντάς το».
11.
πολλά τέτοια δέντρα, των οποίων ο καρπός έτσι πηγαίνει·
ακόμη και πεταμένος μακριά επιστρέφει, δεν φεύγει αφήνοντάς με».
12.
Σε αυτό το κάθισμα εδώ ας καθίσει ο αξιότιμος, από εδώ ας φάει ο αξιότιμος ρίζες και καρπούς».
13.
Πες μου ρωτημένος αυτό το νόημα, μήπως το κεφάλι σου έχει εισέλθει σε θήκη;»
14.
Αυτή ορμώντας πάνω μου ξαφνικά με έφτασε, και αφού με έσπρωξε μου ξερίζωσε το κεφάλι.
15.
Ικανός είσαι εσύ να διώξεις αυτόν τον κνησμό, κάνε εσύ, παρακαλεσμένος, το καλό του βραχμάνου».
16.
Θα σου φτιάξω κάποιο φάρμακο από στυπτικά, ώστε ο αξιότιμος να γίνει υπέρτατα ευτυχισμένος».
17.
Με το μαλακό τρίψιμο αφαίρεσε τη φαγούρα, ώστε εγώ να γίνω υπέρτατα ευτυχισμένος».
18.
Μήπως οι ρίζες και οι καρποί σου είναι άφθονοι, μήπως τα άγρια θηρία δεν βλάπτουν τον αξιότιμο;»
19.
Στην όχθη του το ερημητήριό μου είναι γοητευτικό, αχ αν ο κύριος έβλεπε το ερημητήριό μου.
20.
ολόγυρα τραγουδισμένο από κιμπουρίσες, αχ αν ο κύριος έβλεπε το ερημητήριό μου.
21.
αυτό προικισμένο με τέτοιες εκτάσεις γης, αχ αν ο κύριος έβλεπε το ερημητήριό μου.
21.
Και σκληροί κυνηγοί έρχονται σε εκείνο το μέρος, ας μην πάρουν από εκεί τις ρίζες και τους καρπούς μου».
23.
και οι δύο ας πάμε σε εκείνο το ερημητήριο, μέχρι ο πατέρας να έρθει από τις ρίζες και τους καρπούς».
24.
Αυτούς ακριβώς ρώτησε για το ερημητήριό μου, αυτοί θα σε οδηγήσουν κοντά μου».
25.
ούτε φωτιά άναψες, γιατί άραγε σαν ανόητος κάθεσαι αφηρημένος;
26.
και καρέκλα για μένα και νερό υπάρχει, διασκεδάζεις εσύ που έχεις γίνει Βράχμα από πριν.
27.
δεν μου μιλάς σήμερα, τι άραγε έχασες ή τι νοητική οδύνη έχεις;»
28.
ούτε πολύ ψηλός ούτε πολύ κοντός, με πολύ μαύρα μαύρα μαλλιά ο αξιότιμος.
29.
Δύο ζευγαρωτά εξογκώματα στο στήθος του γεννημένα, σαν χρυσά φρούτα τιντούκα λαμπερά.
30.
Αυτά λάμπουν καθώς περπατά ο νεαρός, και η κλωστή που δένει τα πλεγμένα μαλλιά.
31.
Αυτά ηχούν καθώς περπατά ο νεαρός, σαν σμήνος τριτίρι στη βροχερή εποχή.
32.
Αυτά λάμπουν στο μέσο των γοφών κολλημένα, με εκατοντάδες ακτίνες σαν αστραπή στον ουρανό.
33.
χωρίς να τα αγγίζει κανείς συνεχώς παίζουν, αχ αγαπητέ, τι δέντρου καρποί είναι αυτοί;»
34.
Διπλό το κεφάλι καλά διαμορφωμένο, αχ αν και τα δικά μου πλεγμένα μαλλιά ήταν έτσι.
35.
Όπως μπλε νούφαρο κινημένο από τον άνεμο, έτσι ακριβώς ευωδιάζει αυτό το ερημητήριο.
36.
αυτός αναδύεται κινούμενος από τον άνεμο, όπως δάσος σε πλήρη άνθιση στην κορύφωση του καλοκαιριού.
37.
και αφού τον πετάξει επιστρέφει πάλι στο χέρι του, αχ αγαπητέ, τι δέντρου καρπός είναι αυτός;»
38.
γεμίζουν τον νου με πίστη όταν αποκαλύπτονται, σίγουρα λοιπόν αυτός δεν έφαγε λαχανικά με αυτά.
39.
Γλυκιά η φωνή, ευχάριστη, με ωραία φωνή σαν του καραβίκα, γλυκιά στην καρδιά, γοητεύει πράγματι τον νου μου.
40.
επιθυμώ, αγαπητέ, να τον δω ξανά, διότι ο νεαρός ήταν φίλος μου από πριν.
41.
με αυτό ακριβώς ο νεαρός βραχμάνος, αφού ανέβηκε πάνω μου, τον ανοιγμένο μηρό με τα ισχία πίεσε.
42.
τα χέρια του απαλά με τρίχες σαν κολλύριο, με ποικίλα στρογγυλά δάχτυλα λάμπουν.
43.
αγκαλιάζοντας με απαλά χέρια, όμορφος με φρόντιζε ευχαριστώντας με.
44.
τα χέρια του μαλακά, αφού με άγγιξαν με αυτά, από εδώ έφυγε και γι' αυτό με καίνε, αγαπητέ.
45.
Σίγουρα αυτός δεν χτυπά δέντρα με τσεκούρι, δεν υπάρχουν κάλοι στα χέρια του.
46.
αυτό εγώ έκανα, γι' αυτό υπήρξε ευτυχία για μένα, και αυτός είπε 'είμαι ευτυχισμένος', Βράχμα.
47.
κουρασμένοι, αφού απολαύσαμε στο νερό, ξανά και ξανά πηγαίνουμε στην καλύβα από φύλλα.
48.
ούτε τις ρίζες και τους καρπούς σου θα φάω, μέχρι να δω αυτόν τον ασκούμενο στην άγια ζωή.
49.
σε εκείνη την κατεύθυνση οδήγησέ με, αγαπητέ, γρήγορα, μη γίνω για σένα εχθρός ίσος με τον θάνατο.
50.
σε εκείνο το δάσος οδήγησέ με, αγαπητέ, γρήγορα, πριν εγκαταλείψω τη ζωή για σένα στο ερημητήριο».
51.
στην κατοικία των σοφών, την αρχαία, δεν θα έπρεπε να φτάσει κανείς σε τέτοια δυσαρέσκεια.»
52.
Και αυτός ο άθλιος σε τι είναι αφοσιωμένος, αυτός που δεν γνωρίζει καν από πού έχω έρθει;»
53.
Αυτός ο φίλος που δεν συναντιέται, με τη μη συγκατοικία φθείρεται.
54.
όπως τέλεια σοδειά από μεγάλο νερό, την αρετή του αυστηρού ασκητισμού γρήγορα αυτή θα εγκαταλείψεις.
55.
όπως τέλεια σοδειά από μεγάλο νερό, τη θερμότητα που έχεις αποκτήσει γρήγορα αυτή θα εγκαταλείψεις.
56.
αυτά ο σοφός άνθρωπος ας μην ακολουθεί, αγγίζοντάς τα χάνεται ο ασκούμενος στην άγια ζωή».
Το τζάτακα της Νιλινικά, πρώτο.
527.
Το τζάτακα της Ουμμαντάντι (2)
57.
Ποια φαίνεται σαν φλόγα φωτιάς από μακριά, στον αιθέρα σαν φλόγα σε κορυφή βουνού;»
58.
Πες μου γρήγορα εδώ, ρωτημένος, αν είναι ελεύθερη ή αν έχει σύζυγο».
59.
Για σένα πράγματι εκείνος ο άνθρωπος, ω άρχοντα της γης, νύχτα και μέρα επιμελής για το καλό σου.
60.
αυτή είναι η σύζυγος εκείνου του Αμπιπαράκα, Ουμμαδαντί με το όνομα, βασιλιά».
61.
τότε πράγματι κοιτάζοντάς με, η τρελαίνουσα με έκανε παράφρονα».
62.
δύο πανσελήνους εκείνη τη μέρα νόμισα, βλέποντας αυτήν ντυμένη με κόκκινο σαν πόδι περιστεριού.
63.
Τεντωνόμενη αρπάζει πράγματι τον νου μου, σαν κιμπουρισί γεννημένη στο δάσος στο βουνό.
64.
η γυναίκα με ένα μόνο ένδυμα, σαν τρομαγμένη ελαφίνα κοιτάζει.
65.
με στρογγυλά δάχτυλα, με σταθερό και επιδέξιο χειρισμό, η όμορφη γυναίκα θα με περιποιηθεί από το κεφάλι.
66.
με απαλά χέρια θα με αγκαλιάσει, όπως αναρριχητικό φυτό δέντρο που φύτρωσε στο μεγάλο δάσος.
67.
Θα φέρει το πρόσωπό της στο πρόσωπό μου, όπως ο μέθυσος φέρνει το πιάτο με το κρασί στον μέθυσο.
68.
Από τότε της συνείδησής μου, δεν αντιλαμβάνομαι τίποτα.
69.
δεν κοιμάμαι μέρα και νύχτα, σαν να ηττήθηκα από χίλιους.
70.
μία νύχτα ή δύο νύχτες, θα γινόμουν ο Αμπιπάρακα·
αφού διασκέδαζα με την Ουμμαντάντι, έπειτα θα ήμουν ο βασιλιάς Σίβι».
71.
Ο νους του βασιλιά είναι αφοσιωμένος στην Ουμμαδαντί, σου τη δίνω, να σε περιποιείται».
72.
και μεγάλη θα ήταν η δυσφορία του νου σου, αφού έδωσες την αγαπημένη Ουμμαντάντι χωρίς όφελος».
73.
Αφού η Ουμμαντάντι δόθηκε σε σένα από εμένα, απόλαυσε, βασιλιά, πολύ τη νοητική μόλυνση, ή παράτησέ την».
74.
τα πλάσματα βλέπουν αυτόν που κάνει αυτό, και οι άνθρωποι που είναι διορισμένοι στη γη.
75.
και μεγάλη θα ήταν η δυσφορία του νου σου, αφού έδωσες την αγαπημένη Ουμμαντάντι χωρίς όφελος».
76.
πήγαινε λοιπόν εσύ στην Ουμμαντάντι, σεβάσμιε κύριε, όπως το λιοντάρι πηγαίνει στη σπηλιά του βράχου».
77.
ούτε και μεθυσμένοι από την ευτυχία, παραπλανημένοι, διαπράττουν κακόβουλη πράξη».
78.
δούλος εγώ σου μαζί με γιο και σύζυγο, όπως επιθυμείς, κύριε, κάνε την επιθυμία σου».
79.
δεν ζει γι' αυτό μακρά ζωή, ακόμη και οι θεοί τον κοιτούν με κακό μάτι.
80.
οι αποδέκτες και οι δωρητές επίσης εκεί, πράξη με καρπό ευτυχίας κάνουν».
81.
και μεγάλη θα ήταν η δυσφορία του νου σου, αφού έδωσες την αγαπημένη Ουμμαντάντι χωρίς όφελος».
82.
Αφού η Ουμμαντάντι δόθηκε σε σένα από εμένα, απόλαυσε, βασιλιά, πολύ τη νοητική μόλυνση, ή παράτησέ την».
83.
Όπως ακριβώς αυτό για μένα έτσι και για τους άλλους, όποιος έτσι γνωρίζει αυτός γνώρισε τη Διδασκαλία.
84.
και μεγάλη θα ήταν η δυσφορία του νου σου, αφού έδωσες την αγαπημένη Ουμμαντάντι χωρίς όφελος».
85.
με αγάπη σου δίνω την αγαπημένη, ω άρχοντα των ανθρώπων, αυτοί που δίνουν αγαπημένα, θεέ, αγαπημένα λαμβάνουν».
86.
διότι δεν θα τολμούσα να σκοτώσω τη Διδασκαλία με αδικία».
87.
θα την εγκαταλείψω μπροστά σε όλους τους ανθρώπους, ω Σίμπυα, αφεθείσα από εμένα τότε μπορείς να την καλέσεις».
88.
και μεγάλη θα ήταν η κατηγορία εναντίον σου, ούτε θα είχες υποστηρικτή στην πόλη».
89.
ας έρθει αυτό σε μένα, άρχοντα της γης, όπως επιθυμείς, Σίβι, κάνε την επιθυμία σου».
90.
η ευημερία και η τύχη φεύγουν από αυτόν, όπως το νερό καλής βροχής από το ξηρό έδαφος».
91.
με το στήθος μου εγώ θα αντιμετωπίσω τα πάντα, όπως η γη για τα σταθερά και τα τρέμοντα».
92.
μόνος μου αυτό το φορτίο θα σηκώσω, εδραιωμένος στη Διδασκαλία χωρίς να παραλείπω τίποτε».
93.
σου δίνω την Ουμμαντάντι με πίστη, όπως βασιλιάς στη θυσία πλούτο στους βραχμάνους».
94.
θα με κατηγορούσαν οι θεοί και οι πατέρες όλοι, και θα έβλεπα κακό στη μελλοντική ζωή».
95.
Αφού η Ουμμαντάντι δόθηκε σε σένα από εμένα, απόλαυσε, βασιλιά, πολύ τη νοητική μόλυνση, ή παράτησέ την».
96.
και οι διδασκαλίες των αγαθών καλώς διακηρυγμένες, σαν την ακτή του ωκεανού είναι δύσκολο να ξεπεραστούν».
97.
οι προσφορές σε σένα, βασιλιά, έχουν μεγάλο καρπό, με πόθο δέξου την Ουμμαντάντι μου».
98.
ποιος άλλος άραγε θα ήταν ο σωτήρας σου εδώ, δίποδος άνθρωπος στην αυγή στον κόσμο των ζωντανών;»
99.
Αυτός ο προστατευμένος από τη Διδασκαλία να ζήσει πολύ, και τη Διδασκαλία σε μένα δίδαξε, προστάτη της Διδασκαλίας».
100.
τη Διδασκαλία θα σου διδάξω, που ασκήθηκε από τους αγαθούς, εγώ.
101.
καλή η μη-προδοσία των φίλων, η μη-εκτέλεση κακού είναι ευτυχία.
102.
Οι άνθρωποι ας κάθονται ευτυχισμένοι, στη δροσερή σκιά του σπιτιού τους.
103.
και όσοι γνωρίζοντας ο ίδιος πράττουν, αυτές τις παρομοιώσεις μου εσύ άκουσε.
104.
όλες αυτές πηγαίνουν στραβά, όταν ο οδηγός έχει πάει στραβά.
105.
Αν αυτός συμπεριφέρεται άδικα, πόσο μάλλον η υπόλοιπη γενιά·
ολόκληρο το βασίλειο κοιμάται με δυστυχία, αν ο βασιλιάς είναι άδικος.
106.
όλες οι αγελάδες πηγαίνουν ευθεία, όταν ο οδηγός έχει πάει ευθεία.
107.
αν αυτός συμπεριφέρεται δίκαια, πόσο μάλλον η υπόλοιπη γενιά·
ολόκληρο το βασίλειο κοιμάται με ευτυχία, αν ο βασιλιάς είναι δίκαιος.
108.
ή αυτή τη γη ολόκληρη, να κατακτήσω, Αμπιπάρακα.
109.
αγελάδες, δούλοι και χρυσάφι, ρούχα και κίτρινο σανταλόξυλο.
110.
δεν θα συμπεριφερόμουν άδικα εξαιτίας αυτών, στη μέση των Σιβί γεννήθηκα ως ταύρος.
111.
αυτός στοχαζόμενος ακριβώς τη Διδασκαλία, γι' αυτό δεν υποτάσσεται στην εξουσία του δικού του νου».
112.
θα ασκήσεις βασιλεία για πολύ καιρό, γιατί η σοφία σου είναι τέτοια.
113.
τη Διδασκαλία αμελώντας ο πολεμιστής, από το βασίλειο ξεπέφτει ο κύριος.
114.
αφού ασκήσεις εδώ τη Διδασκαλία, βασιλιά, θα πας στον ευδαιμονικό κόσμο.
115.
116.
117.
118.
119.
120.
121.
122.
αφού ασκήσεις εδώ τη Διδασκαλία, βασιλιά, θα πας στον ευδαιμονικό κόσμο.
123.
με την καλή συμπεριφορά έφτασαν στον ουρανό, μην αμελήσεις τη Διδασκαλία, βασιλιά».
Το τζάτακα της Ουμμαντάντι, δεύτερο.
528.
Το τζάτακα της μεγάλης φώτισης (3)
124.
Γιατί το αγκίστρι και το κύπελλο, και τον διπλό χιτώνα επίσης, βραχμάνε;
Φαίνεσαι να βιάζεσαι, ποια κατεύθυνση άραγε επιθυμείς;»
125.
δεν γνωρίζω άμεσα από τον σκύλο, τον καστανοκόκκινο, τέτοιο γαύγισμα.
126.
ακούγοντας εσένα μαζί με τη σύζυγό σου, που έχασες την πίστη σε μένα, κύριε».
127.
γι' αυτό χαίρομαι περισσότερο, μείνε βραχμάνε, μην πηγαίνεις».
128.
ολοκόκκινος τώρα, ώρα να φύγω για μένα.
129.
πριν γίνει η εκδίωξη, από μόνος μου φεύγω.
130.
ακόμη κι αν το σκάψει κανείς, το νερό μυρίζει λάσπη.
131.
τον πιστό να υπηρετεί, όπως τη λίμνη αυτός που θέλει νερό.
132.
αυτές είναι οι ιδιότητες του ανάρετου ατόμου, αυτός που δεν συναναστρέφεται αυτόν που συναναστρέφεται.
133.
Αυτός πράγματι είναι ο χειρότερος των ανθρώπων, όπως πίθηκος που στηρίζεται σε κλαδί.
134.
Με αυτά οι φίλοι φθείρονται, και με την παράκληση σε ακατάλληλη ώρα.
135.
στον κατάλληλο χρόνο ας αιτείται αυτό που αιτείται, έτσι οι φίλοι δεν φθείρονται.
136.
αφού σε ειδοποιήσουμε φεύγουμε, πριν γίνουμε μη αγαπητοί σε σένα».
137.
αυτών που σε υπηρετούν, αγαθών, τον λόγο δεν ακολουθείς·
έτσι σε ικετεύουμε, πάλι να κάνεις τον τρόπο».
138.
σε σένα ή και, μεγάλε βασιλιά, σε μένα ή, αυξητή του βασιλείου·
ίσως να δούμε, με το πέρασμα των ημερών και νυχτών».
139.
Χωρίς θέληση αυτό που δεν πρέπει να γίνει ή αυτό που πρέπει να γίνει κάνει·
Σε αυτό που γίνεται χωρίς θέληση, ποιος εδώ με το κακό κολλάει;
140.
αν τα λόγια του αξιότιμου είναι αληθινά, ο πίθηκος σκοτώθηκε από εμένα.
141.
δεν θα με επέκρινες εσύ, διότι η διδασκαλία του αξιότιμου είναι τέτοια».
142.
την υπερφυσική δύναμη και την κατάσταση καταστροφής, και την πράξη καλή και κακή·
ο άνθρωπος που εκτελεί την εντολή, ο κύριος με αυτό κολλάει.
143.
αν τα λόγια του αξιότιμου είναι αληθινά, ο πίθηκος σκοτώθηκε από εμένα.
144.
δεν θα με επέκρινες εσύ, διότι η διδασκαλία του αξιότιμου είναι τέτοια».
145.
το αρχαίο κακό που διαπράχθηκε, αυτός απελευθερώνεται από εκείνο το χρέος·
με την απελευθέρωση από το αρχαίο χρέος, ποιος εδώ με το κακό κολλάει;
146.
αν τα λόγια του αξιότιμου είναι αληθινά, ο πίθηκος σκοτώθηκε από εμένα.
147.
δεν θα με επέκρινες εσύ, διότι η διδασκαλία του αξιότιμου είναι τέτοια».
148.
Και από όπου η υλικότητα εμφανίζεται, ακριβώς εκεί επιστρέφει·
Ακριβώς εδώ ζει η ψυχή, πεθαίνοντας ξανά και ξανά χάνεται.
149.
Καθώς εκμηδενίζεται ο κόσμος, ποιος εδώ με το κακό κολλάει;
150.
αν τα λόγια του αξιότιμου είναι αληθινά, ο πίθηκος σκοτώθηκε από εμένα.
151.
δεν θα με επέκρινες εσύ, διότι η διδασκαλία του αξιότιμου είναι τέτοια».
152.
Τη μητέρα και τον πατέρα θα σκότωνε κανείς, και επίσης τον μεγαλύτερο αδελφό·
θα σκότωνε γιους και σύζυγο, αν υπήρχε τέτοιο όφελος.»
153.
κλαδί του δεν θα έσπαζε, διότι ο προδότης φίλου είναι κακός.
154.
το όφελός μου ήταν ακόμη και με τις προμήθειες, ο πίθηκος σκοτώθηκε από εμένα.
155.
αν τα λόγια του αξιότιμου είναι αληθινά, ο πίθηκος σκοτώθηκε από εμένα.
156.
δεν θα με επέκρινες εσύ, διότι η διδασκαλία του αξιότιμου είναι τέτοια».
157.
και αυτός που πιστεύει στις προηγούμενες πράξεις, και ο εκμηδενιστής, και ο άνθρωπος που γνωρίζει τη μοίρα.
158.
τέτοιος θα έκανε κακό, και επίσης θα έκανε άλλον να το κάνει·
η συναναστροφή με ανάρετα άτομα, έχει οδυνηρό τέλος και πικρή κατάληξη.
159.
αφού σκοτώσει κριάρι και κατσίκα και τράγο, αφού τα τρομάξει, όπου θέλει φεύγει.
160.
νηστευτές και αυτοί που κοιμούνται στο γυμνό έδαφος, σκόνη και βρωμιά, επίμονη προσπάθεια σε οκλάζουσα στάση·
και περιοδική τροφή, αποχή από ρόφημα, κακοσυμπεριφορές που λένε ότι είναι Άξιοι.
161.
τέτοιος θα έκανε κακό, και επίσης θα έκανε άλλον να το κάνει·
η συναναστροφή με ανάρετα άτομα, έχει οδυνηρό τέλος και πικρή κατάληξη.
162.
Την πράξη άλλου και την πράξη του εαυτού, αυτοί που κούφια περιέγραψαν.
163.
τέτοιος θα έκανε κακό, και επίσης θα έκανε άλλον να το κάνει·
η συναναστροφή με ανάρετα άτομα, έχει οδυνηρό τέλος και πικρή κατάληξη.
164.
δεν θα συντηρούσε ο βασιλιάς ξυλουργό, ούτε μηχανήματα θα κατασκεύαζε.
165.
γι' αυτό μηχανήματα κατασκευάζει, ο βασιλιάς συντηρεί ξυλουργό.
166.
Θα εκμηδενιζόταν αυτός ο κόσμος, θα καταστρεφόταν αυτή η γενιά.
167.
Γι' αυτό οι σοδειές ωριμάζουν, και το βασίλειο προστατεύεται για πολύ καιρό.
168.
όλες αυτές πηγαίνουν στραβά, όταν ο οδηγός έχει πάει στραβά.
169.
Αν αυτός συμπεριφέρεται άδικα, πόσο μάλλον η υπόλοιπη γενιά·
ολόκληρο το βασίλειο κοιμάται με δυστυχία, αν ο βασιλιάς είναι άδικος.
170.
όλες οι αγελάδες πηγαίνουν ευθεία, όταν ο οδηγός έχει πάει ευθεία.
171.
αν αυτός συμπεριφέρεται δίκαια, πόσο μάλλον η υπόλοιπη γενιά·
ολόκληρο το βασίλειο κοιμάται με ευτυχία, αν ο βασιλιάς είναι δίκαιος.
172.
Τη γεύση του δεν γνωρίζει, και ο σπόρος του χάνεται.
173.
τη γεύση του δεν γνωρίζει, και το βασίλειό του χάνεται.
174.
τη γεύση του γνωρίζει, και ο σπόρος του δεν χάνεται.
175.
τη γεύση του γνωρίζει, και το βασίλειό του δεν χάνεται.
176.
Με όλα τα βότανα αυτός ο βασιλιάς, σε σύγκρουση είναι ο πολεμιστής.
177.
στην προσφορά θρεπτικής ουσίας και στην καταβολή φόρου, αυτός με το θησαυροφυλάκιο συγκρούεται.
178.
τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους βλάπτοντας ο βασιλιάς, αυτός με τον στρατό συγκρούεται.
179.
ο άδικος πολεμιστής, αυτός με τον ευδαιμονικό κόσμο συγκρούεται.
180.
σκληρό τόπο γεννά, και με τους γιους του συγκρούεται.
181.
και τους σοφούς ας μη βλάπτει, απέναντι στους γιους και τις συζύγους ας συμπεριφέρεται δίκαια.
182.
τους εχθρούς συνταράσσει, όπως ο Ίντρα, ο άρχοντας των τιτάνων».
Το τζάτακα της μεγάλης φώτισης, τρίτο.
Τέλος της ενότητας των πενήντα.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
το τρίτο δε ονομάζεται Μποντισιρί, τρία ωραία διηγήθηκε ο νικητής.