4.
Το κεφάλαιο για τα πρωτάκουστα πράγματα
1.
Η ομιλία για τα πρωτάκουστα πράγματα
397. Προέλευση στη Σαβάττχι. «Αυτή είναι η παρατήρηση του σώματος στο σώμα», έτσι σε μένα, μοναχοί, σχετικά με φαινόμενα που δεν είχαν ακουστεί πριν, εγέρθηκε όραση, εγέρθηκε γνώση, εγέρθηκε σοφία, εγέρθηκε αληθινή γνώση, εγέρθηκε φως. «Αυτή λοιπόν η παρατήρηση του σώματος στο σώμα πρέπει να αναπτυχθεί», έτσι σε μένα, μοναχοί... κ.λπ... «έχει αναπτυχθεί», έτσι σε μένα, μοναχοί, σχετικά με φαινόμενα που δεν είχαν ακουστεί πριν, εγέρθηκε όραση, εγέρθηκε γνώση, εγέρθηκε σοφία, εγέρθηκε αληθινή γνώση, εγέρθηκε φως.
«Αυτή είναι η παρατήρηση των αισθημάτων στα αισθήματα», έτσι σε μένα, μοναχοί, σχετικά με φαινόμενα που δεν είχαν ακουστεί πριν, εγέρθηκε όραση, εγέρθηκε γνώση, εγέρθηκε σοφία, εγέρθηκε αληθινή γνώση, εγέρθηκε φως. «Αυτή λοιπόν η παρατήρηση των αισθημάτων στα αισθήματα πρέπει να αναπτυχθεί», έτσι σε μένα, μοναχοί... κ.λπ... «έχει αναπτυχθεί», έτσι σε μένα, μοναχοί, σχετικά με φαινόμενα που δεν είχαν ακουστεί πριν, εγέρθηκε όραση, εγέρθηκε γνώση, εγέρθηκε σοφία, εγέρθηκε αληθινή γνώση, εγέρθηκε φως.
«Αυτή είναι η παρατήρηση του νου στον νου», έτσι σε μένα, μοναχοί, σχετικά με φαινόμενα που δεν είχαν ακουστεί πριν, εγέρθηκε όραση, εγέρθηκε γνώση, εγέρθηκε σοφία, εγέρθηκε αληθινή γνώση, εγέρθηκε φως. «Αυτή λοιπόν η παρατήρηση του νου στον νου πρέπει να αναπτυχθεί», έτσι σε μένα, μοναχοί... κ.λπ... «έχει αναπτυχθεί», έτσι σε μένα, μοναχοί, σχετικά με φαινόμενα που δεν είχαν ακουστεί πριν, εγέρθηκε όραση, εγέρθηκε γνώση, εγέρθηκε σοφία, εγέρθηκε αληθινή γνώση, εγέρθηκε φως.
«Αυτή είναι η παρατήρηση των νοητικών αντικειμένων στα νοητικά αντικείμενα», έτσι σε μένα, μοναχοί, σχετικά με φαινόμενα που δεν είχαν ακουστεί πριν, εγέρθηκε όραση, εγέρθηκε γνώση, εγέρθηκε σοφία, εγέρθηκε αληθινή γνώση, εγέρθηκε φως. «Αυτή λοιπόν η παρατήρηση των νοητικών αντικειμένων στα νοητικά αντικείμενα πρέπει να αναπτυχθεί», έτσι σε μένα, μοναχοί... κ.λπ... «έχει αναπτυχθεί», έτσι σε μένα, μοναχοί, σχετικά με φαινόμενα που δεν είχαν ακουστεί πριν, εγέρθηκε όραση, εγέρθηκε γνώση, εγέρθηκε σοφία, εγέρθηκε αληθινή γνώση, εγέρθηκε φως». Πρώτο.
2.
Η ομιλία για το μη πάθος
398. «Αυτές οι τέσσερις, μοναχοί, εφαρμογές της μνήμης όταν αναπτυχθούν και καλλιεργηθούν, οδηγούν αποκλειστικά στην αποστασιοποίηση, στο μη πάθος, στην παύση, στη γαλήνη, στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα.
«Ποιες τέσσερις; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο· στα αισθήματα... κ.λπ... στη συνείδηση... κ.λπ... στα νοητικά φαινόμενα παρατηρών τα νοητικά φαινόμενα διαμένει, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Αυτές, μοναχοί, οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης όταν αναπτυχθούν και καλλιεργηθούν, οδηγούν αποκλειστικά στην αποστασιοποίηση, στο μη πάθος, στην παύση, στη γαλήνη, στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα». Δεύτερο.
3.
Η ομιλία για την αποτυχία
399. «Σε όποιους, μοναχοί, οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης έχουν αποτύχει, σε αυτούς έχει αποτύχει η ευγενής οδός που οδηγεί ορθά στην εξάλειψη της δυστυχίας. Σε όποιους, μοναχοί, οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης έχουν ξεκινήσει, σε αυτούς έχει ξεκινήσει η ευγενής οδός που οδηγεί ορθά στην εξάλειψη της δυστυχίας.
«Ποιες τέσσερις; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο· στα αισθήματα... κ.λπ... στη συνείδηση... κ.λπ... στα νοητικά φαινόμενα παρατηρών τα νοητικά φαινόμενα διαμένει, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Σε όποιους, μοναχοί, αυτές οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης έχουν αποτύχει, σε αυτούς έχει αποτύχει η ευγενής οδός που οδηγεί ορθά στην εξάλειψη της δυστυχίας. Σε όποιους, μοναχοί, αυτές οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης έχουν ξεκινήσει, σε αυτούς έχει ξεκινήσει η ευγενής οδός που οδηγεί ορθά στην εξάλειψη της δυστυχίας». Τρίτη.
4.
Η ομιλία για το αναπτυγμένο
400. «Αυτές οι τέσσερις, μοναχοί, εφαρμογές της μνήμης όταν αναπτυχθούν και καλλιεργηθούν οδηγούν στη μετάβαση από τη μια όχθη στην άλλη.
«Ποιες τέσσερις; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο· στα αισθήματα... κ.λπ... στη συνείδηση... κ.λπ... στα νοητικά φαινόμενα παρατηρών τα νοητικά φαινόμενα διαμένει, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Αυτές, μοναχοί, οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης όταν αναπτυχθούν και καλλιεργηθούν οδηγούν στη μετάβαση από τη μια όχθη στην άλλη». Τέταρτο.
5.
Η ομιλία για τη μνήμη
401. Προέλευση στη Σαβάττχι. «Μνήμων, μοναχοί, ένας μοναχός θα πρέπει να διαμένει, με πλήρη επίγνωση. Αυτή είναι η παραίνεσή μας προς εσάς».
«Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός είναι μνήμων; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο· στα αισθήματα... κ.λπ... στη συνείδηση... κ.λπ... στα νοητικά φαινόμενα παρατηρών τα νοητικά φαινόμενα διαμένει, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός είναι μνήμων.
«Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός έχει πλήρη επίγνωση; Εδώ, μοναχοί, σε έναν μοναχό τα αισθήματα εγείρονται γνωστά, διαρκούν γνωστά, παρέρχονται γνωστά. Οι λογισμοί εγείρονται γνωστοί, διαρκούν γνωστοί, παρέρχονται γνωστοί. Οι αντιλήψεις εγείρονται γνωστές, διαρκούν γνωστές, παρέρχονται γνωστές. Έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός έχει πλήρη επίγνωση. Μνήμων, μοναχοί, ένας μοναχός θα πρέπει να διαμένει, με πλήρη επίγνωση. Αυτή είναι η παραίνεσή μας προς εσάς». Πέμπτο.
6.
Η ομιλία για την τελική γνώση
402. «Αυτές οι τέσσερις, μοναχοί, είναι οι εφαρμογές της μνήμης. Ποιοι τέσσερις; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο· στα αισθήματα... κ.λπ... στη συνείδηση... κ.λπ... στα νοητικά φαινόμενα παρατηρών τα νοητικά φαινόμενα διαμένει, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Αυτές, μοναχοί, είναι οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης. Επειδή έχουν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί αυτές οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης, μοναχοί, ένα από δύο αποτελέσματα αναμένεται - η τελική απελευθερωτική γνώση στην παρούσα ζωή· ή, αν υπάρχει υπόλειμμα προσκόλλησης, η μη-επιστροφή». Έκτο.
7.
Η ομιλία για την επιθυμία
403. «Αυτές οι τέσσερις, μοναχοί, είναι οι εφαρμογές της μνήμης. Ποιοι τέσσερις; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, όποια επιθυμία υπάρχει για το σώμα, αυτή εγκαταλείπεται. Με την εγκατάλειψη της επιθυμίας, το αθάνατο πραγματώνεται.
Στα αισθήματα διαμένει παρατηρώντας τα αισθήματα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας τα αισθήματα στα αισθήματα, όποια επιθυμία υπάρχει για τα αισθήματα, αυτή εγκαταλείπεται. Με την εγκατάλειψη της επιθυμίας, το αθάνατο πραγματώνεται.
Στη συνείδηση διαμένει παρατηρώντας τη συνείδηση, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας τη συνείδηση στη συνείδηση, όποια επιθυμία υπάρχει για τη συνείδηση, αυτή εγκαταλείπεται. Με την εγκατάλειψη της επιθυμίας, το αθάνατο πραγματώνεται.
Στα νοητικά φαινόμενα διαμένει παρατηρώντας τα νοητικά φαινόμενα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας τα νοητικά φαινόμενα στα νοητικά φαινόμενα, όποια επιθυμία υπάρχει για τα νοητικά φαινόμενα, αυτή εγκαταλείπεται. Με την εγκατάλειψη της επιθυμίας, το αθάνατο πραγματώνεται». Έβδομη.
8.
Η ομιλία για την πλήρη κατανόηση
404. «Αυτές οι τέσσερις, μοναχοί, είναι οι εφαρμογές της μνήμης. Ποιοι τέσσερις; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, το σώμα έχει κατανοηθεί πλήρως. Με την πλήρη κατανόηση του σώματος, το αθάνατο πραγματώνεται.
Στα αισθήματα διαμένει παρατηρώντας τα αισθήματα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας τα αισθήματα στα αισθήματα, τα αισθήματα έχουν κατανοηθεί πλήρως. Με την πλήρη κατανόηση των αισθημάτων, το αθάνατο πραγματώνεται.
Στη συνείδηση διαμένει παρατηρώντας τη συνείδηση, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας τη συνείδηση στη συνείδηση, η συνείδηση έχει κατανοηθεί πλήρως. Με την πλήρη κατανόηση της συνείδησης, το αθάνατο πραγματώνεται.
Στα νοητικά φαινόμενα διαμένει παρατηρώντας τα νοητικά φαινόμενα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας τα νοητικά φαινόμενα στα νοητικά φαινόμενα, τα νοητικά φαινόμενα έχουν κατανοηθεί πλήρως. Με την πλήρη κατανόηση των νοητικών φαινομένων, το αθάνατο πραγματώνεται». Όγδοη.
9.
Η ομιλία για την ανάπτυξη
405. «Θα διδάξω, μοναχοί, την ανάπτυξη των τεσσάρων εφαρμογών της μνήμης. Ακούστε το». «Ποια, μοναχοί, είναι η ανάπτυξη των τεσσάρων εφαρμογών της μνήμης; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο· στα αισθήματα... κ.λπ... στη συνείδηση... κ.λπ... στα νοητικά φαινόμενα παρατηρών τα νοητικά φαινόμενα διαμένει, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Αυτή, μοναχοί, είναι η ανάπτυξη των τεσσάρων εφαρμογών της μνήμης». Ένατη.
10.
Η ομιλία για την ανάλυση
406. «Θα σας διδάξω, μοναχοί, την εφαρμογή της μνήμης και την ανάπτυξη της εφαρμογής της μνήμης και την πρακτική που οδηγεί στην ανάπτυξη της εφαρμογής της μνήμης. Ακούστε το». «Και ποια είναι, μοναχοί, η εφαρμογή της μνήμης; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο· στα αισθήματα διαμένει παρατηρώντας τα αισθήματα... κ.λπ... στη συνείδηση διαμένει παρατηρώντας τη συνείδηση... κ.λπ... στα νοητικά φαινόμενα παρατηρών τα νοητικά φαινόμενα διαμένει, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, εφαρμογή της μνήμης».
«Και ποια είναι, μοναχοί, η ανάπτυξη της εφαρμογής της μνήμης; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας στο σώμα τη φύση της έγερσης, διαμένει παρατηρώντας στο σώμα τη φύση της παρακμής, διαμένει παρατηρώντας στο σώμα τη φύση της έγερσης και της παρακμής, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Διαμένει παρατηρώντας στα αισθήματα τη φύση της έγερσης... κ.λπ... διαμένει παρατηρώντας στη συνείδηση τη φύση της έγερσης... διαμένει παρατηρώντας στα νοητικά φαινόμενα τη φύση της έγερσης, διαμένει παρατηρώντας στα νοητικά φαινόμενα τη φύση της παρακμής, διαμένει παρατηρώντας στα νοητικά φαινόμενα τη φύση της έγερσης και της παρακμής, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, ανάπτυξη της εφαρμογής της μνήμης.
«Και ποια είναι, μοναχοί, η πρακτική που οδηγεί στην ανάπτυξη της εφαρμογής της μνήμης; Αυτή ακριβώς η ευγενής οκταμελής οδός, δηλαδή - ορθή άποψη, ορθός λογισμός, ορθή ομιλία, ορθή πράξη, ορθός βιοπορισμός, ορθή προσπάθεια, ορθή μνήμη, ορθή αυτοσυγκέντρωση. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, πρακτική που οδηγεί στην ανάπτυξη της εφαρμογής της μνήμης». Δέκατη.
Το κεφάλαιο του μη ακουσμένου, τέταρτο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
η τελική απελευθερωτική γνώση, η θέληση, η πλήρης κατανόηση, η ανάπτυξη και με την ανάλυση.