5.

Το κεφάλαιο για τη διαλογιστική επίτευξη

164. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η επιδεξιότητα εισόδου σε διαλογιστική επίτευξη και η επιδεξιότητα εξόδου από διαλογιστική επίτευξη. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

165. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η εντιμότητα και η ηπιότητα. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

166. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η υπομονή και η πραότητα. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

167. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η ηπιότητα ομιλίας και η φιλική υποδοχή. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

168. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η μη βία και η αγνότητα. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

169. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Το να μη φρουρεί κανείς τις θύρες των αισθήσεων και η αμετρία στο φαγητό. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

170. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Το να φρουρεί κανείς τις θύρες των αισθήσεων και η μετριοπάθεια στο φαγητό. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

171. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η δύναμη του αναστοχασμού και η δύναμη της διαλογιστικής ανάπτυξης. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

172. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η δύναμη της μνήμης και η δύναμη της αυτοσυγκέντρωσης. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

173. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η νοητική ηρεμία και η διόραση. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

174. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η αποτυχία στην ηθική και η αποτυχία στην ορθή άποψη. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

175. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Τελειότητα στην ηθική και τελειότητα στην ορθή άποψη. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

176. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Εξαγνισμός της ηθικής και εξαγνισμός της άποψης. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

177. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Εξαγνισμός της άποψης και επίμονη προσπάθεια σύμφωνα με την προσωπική άποψη. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

178. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Μη ικανοποίηση στις καλές νοητικές καταστάσεις και ανυποχωρησία στην επίμονη προσπάθεια. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

179. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η λησμοσύνη και η έλλειψη ενσυνειδητότητας. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

180. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η μνήμη και η ενσυνειδητότητα. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».

Το κεφάλαιο της διαλογιστικής επίτευξης, πέμπτο.

Τα τρίτα πενήντα ολοκληρώθηκαν.