2.
Το κεφάλαιο με τον Ανάτχαπίντικα
1.
Ομιλία με τον Τσαντίμασα
92. Προέλευση στη Σαβάττχι. Τότε ο Τσαντίμασα, ο νεαρός θεός, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Τσαντίμασα, ο νεαρός θεός, είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
έχοντας επιτύχει τις διαλογιστικές εκστάσεις, ενωμένοι, συνετοί, με επίγνωση.»
έχοντας επιτύχει τις διαλογιστικές εκστάσεις, επιμελείς, εγκαταλείποντας τη διαμάχη.»
2.
Η ομιλία για τον Βέντου
93. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Βέντου, ο νεαρός θεός, είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
αφοσιωμένοι στη διδασκαλία του Γκοτάμα, επιμελείς ας εξασκούνται.»
εξασκούνται, οι διαλογιστές·
την κατάλληλη ώρα αυτοί μη αμελώντας,
δεν θα είναι υπό την εξουσία του θανάτου.»
3.
Η ομιλία για τον Ντιγκαλάττχι
94. Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων. Τότε ο Ντιγκαλάττχι, ο νεαρός θεός, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το Άλσος των Μπαμπού, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Ντιγκαλάττχι, ο νεαρός θεός, είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
αν επιθυμεί την επίτευξη της καρδιάς·
γνωρίζοντας την έγερση και παρακμή του κόσμου,
με καθαρό νου, ανεξάρτητος, αυτό είναι το όφελός του».
4.
Η ομιλία για τον κήπο της ευφροσύνης
95. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Νάντανα, ο νεαρός θεός, απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
η γνώση και ενόραση του Ευλογημένου είναι ανεμπόδιστη·
τι είδους άτομο αποκαλούν ηθικό,
τι είδους άτομο αποκαλούν σοφό·
τι είδους άτομο ζει έχοντας υπερβεί τον πόνο,
τι είδους άτομο τιμούν οι θεότητες;»
αυτοσυγκεντρωμένος, χαίρων στη διαλογιστική έκσταση, με επίγνωση·
όλες οι λύπες του έχουν εξαφανιστεί, έχουν εγκαταλειφθεί,
έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές, φέρει το τελευταίο σώμα.
τέτοιον αποκαλούν σοφό·
τέτοιος ζει έχοντας υπερβεί τον πόνο,
τέτοιον τιμούν οι θεότητες.»
5.
Η ομιλία για τον Τσάντανα
96. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Τσαντάνα, ο νεαρός θεός, απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
Χωρίς στήριγμα, χωρίς λαβή, ποιος δεν βυθίζεται στο βάθος;»
καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα, αποφασισμένος, διαβαίνει τη νοητική πλημμύρα που είναι δύσκολο να διαβεί.
με εξαλειμμένη την απόλαυση και τη λαγνεία, αυτός δεν βυθίζεται στο βάθος.»
6.
Η ομιλία για τον Βασουντάττα
97. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Βασουντάττα, ο νεαρός θεός, είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
για την εγκατάλειψη του ηδονικού πάθους, μνήμων ο μοναχός ας περιπλανιέται».
για την εγκατάλειψη της άποψης περί ταυτότητας, μνήμων ο μοναχός ας περιπλανιέται».
7.
Η ομιλία για τον Σουμπράχμα
98. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Σουμπράχμα, ο νεαρός θεός, απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
για δυσκολίες που δεν έχουν εγερθεί, και επίσης για αυτές που έχουν προκύψει·
αν υπάρχει κάτι χωρίς τρόμο, πες μου αυτό που ρωτήθηκες».
όχι αλλού παρά από την πλήρη απάρνηση, δεν βλέπω ασφάλεια για τα έμβια όντα».
«Αυτά είπε... κ.λπ... εξαφανίστηκε εκεί ακριβώς».
8.
Η ομιλία για τον Κακούντχα
99. Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σακέτα, στο δάσος Αντζάνα, στο πάρκο των ελαφιών. Τότε ο Κακούντα, ο νεαρός θεός, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το δάσος Αντζάνα, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Κακούντα, ο νεαρός θεός, είπε στον Ευλογημένο: «Χαίρεσαι, ασκητή;» «Τι έχοντας αποκτήσει, φίλε;» «Τότε λοιπόν, ασκητή, θλίβεσαι;» «Τι έχοντας χάσει, φίλε;» «Τότε λοιπόν, ασκητή, ούτε χαίρεσαι ούτε θλίβεσαι;» «Ναι, φίλε».
Μήπως εσένα που κάθεσαι μόνος, η δυσαρέσκεια δεν σε κατακλύζει;»
και επίσης εμένα που κάθομαι μόνος, η δυσαρέσκεια δεν με κατακλύζει».
Πώς εσένα που κάθεσαι μόνος, η δυσαρέσκεια δεν σε κατακλύζει;»
χωρίς απόλαυση, χωρίς δυστυχία ο μοναχός, έτσι να γνωρίζεις, φίλε».
χωρίς απόλαυση, χωρίς δυστυχία μοναχό, αυτόν που έχει διαβεί την προσκόλληση στον κόσμο».
9.
Η ομιλία για τον Ούτταρα
100. Προέλευση στη Ρατζαγκάχα. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Ούτταρα, ο νεαρός θεός, είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
για αυτόν που οδηγήθηκε στο γήρας δεν υπάρχει προστασία·
βλέποντας αυτόν τον κίνδυνο στον θάνατο,
ας κάνει κανείς αξιέπαινες πράξεις που φέρνουν ευτυχία».
για αυτόν που οδηγήθηκε στο γήρας δεν υπάρχει προστασία·
βλέποντας αυτόν τον κίνδυνο στον θάνατο,
ας εγκαταλείψει τα κοσμικά δελεάσματα, επιθυμώντας την ειρήνη».
10.
Η ομιλία για τον Ανατχαπίντικα
101. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Ανάθαπίντικα, ο νεαρός θεός, είπε αυτούς τους στίχους κοντά στον Ευλογημένο:
κατοικημένο από τον βασιλιά της Διδασκαλίας, που γεννά χαρά σε μένα.
με αυτά οι θνητοί εξαγνίζονται, όχι με το σόι ή τον πλούτο.
ας εξετάζει συνετά τη Διδασκαλία, έτσι εκεί εξαγνίζεται.
ακόμη και ένας μοναχός που έχει υπερβεί, αυτό θα ήταν το ανώτατο».
Αυτά είπε ο Ανάθαπίντικα, ο νεαρός θεός. Αφού είπε αυτά, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού πέρασε εκείνη η νύχτα, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Αυτή τη νύχτα, μοναχοί, κάποιος νεαρός θεός, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε εμένα· αφού πλησίασε, μου απέδωσε σεβασμό και στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, μοναχοί, εκείνος ο νεαρός θεός είπε αυτούς τους στίχους κοντά μου:
κατοικημένο από τον βασιλιά της Διδασκαλίας, που γεννά χαρά σε μένα.
με αυτά οι θνητοί εξαγνίζονται, όχι με το σόι ή τον πλούτο.
ας εξετάζει συνετά τη Διδασκαλία, έτσι εκεί εξαγνίζεται.
ακόμη και ένας μοναχός που έχει υπερβεί, αυτό θα ήταν το ανώτατο».
Αυτά είπε, μοναχοί, εκείνος ο νεαρός θεός. Αφού είπε αυτά, μου απέδωσε σεβασμό, με περιήλθε κρατώντας με στα δεξιά του και εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο: «Αυτός λοιπόν σίγουρα, σεβάσμιε κύριε, θα είναι ο Ανάθαπίντικα, ο νεαρός θεός. Ο οικοδεσπότης Ανάθαπίντικα είχε απόλυτη πίστη στον σεβάσμιο Σαριπούττα». «Καλώς, καλώς, Άναντα, ό,τι, Άναντα, μπορεί να επιτευχθεί με τη λογική, αυτό έχει επιτευχθεί από σένα. Ο Ανάθαπίντικα πράγματι είναι αυτός, Άναντα, ο νεαρός θεός».
Το κεφάλαιο του Ανάθαπιντίκα είναι το δεύτερο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
Τσαντάνα και Βασουντάττα και, Σουμπράχμα και με τον Κακούντα·
Ούτταρα ένατος ειπώθηκε, δέκατος ο Ανατχαπίντικα.