1.
Το πρώτο κεφάλαιο
1.
Η πρώτη ομιλία με τον Κασσάπα
82. Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Τότε ο Κάσσαπα, ο νεαρός θεός, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Κάσσαπα, ο νεαρός θεός, είπε στον Ευλογημένο: «Ο Ευλογημένος φανέρωσε τον μοναχό, αλλά δεν καθοδήγησε τον μοναχό». «Τότε λοιπόν, Κάσσαπα, ας σου έρθει αυτό στο νου».
και στο να κάθεται μόνος σε απόκρυφο μέρος, και στον κατευνασμό της συνείδησης».
Αυτά είπε ο Κάσσαπα, ο νεαρός θεός· ο Διδάσκαλος συμφώνησε. Τότε ο Κάσσαπα, ο νεαρός θεός, λέγοντας «Ο Διδάσκαλός μου συμφώνησε», αφού απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.
2.
Η δεύτερη ομιλία με τον Κασσάπα
83. Προέλευση στη Σαβάττχι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Κάσσαπα, ο νεαρός θεός, είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
αν επιθυμεί την επίτευξη της καρδιάς·
γνωρίζοντας την έγερση και παρακμή του κόσμου,
με καθαρό νου, ανεξάρτητος, αυτό είναι το όφελός του».
3.
Ομιλία με τον Μάγχα
84. Προέλευση στη Σαβάττχι. Τότε ο Μάγκα, ο νεαρός θεός, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Μάγκα, ο νεαρός θεός, απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
Ποιου ενός πράγματος τη θανάτωση εγκρίνεις, Γκόταμα;»
της οργής με τη δηλητηριώδη ρίζα, με τη γλυκιά κορυφή, νικητή του Βάτρα·
τη θανάτωση οι ευγενείς επαινούν, διότι αφού την κόψει δεν θλίβεται».
4.
Ομιλία με τον Μαγάντχα
85. Προέλευση στη Σαβάττχι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Μάγκαντα, ο νεαρός θεός, απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
Ερχόμενοι να ρωτήσουμε τον αξιότιμο, πώς να το γνωρίσουμε εμείς;»
Την ημέρα λάμπει ο ήλιος, τη νύχτα φέγγει η σελήνη.
Ο Αυτοφωτισμένος είναι ο άριστος αυτών που λάμπουν, αυτή είναι η ανυπέρβλητη λάμψη».
5.
Ομιλία με τον Ντάμαλι
86. Προέλευση στη Σαβάττχι. Τότε ο Ντάμαλι, ο νεαρός θεός, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Ντάμαλι, ο νεαρός θεός, είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
με την εγκατάλειψη των ηδονών, δεν επιθυμεί με αυτό καμία ύπαρξη».
διότι ο βραχμάνος έχει ολοκληρώσει τη λειτουργία του.
το πλάσμα αγωνίζεται με όλα τα μέλη του·
αλλά αυτός που βρήκε πάτημα, στεκόμενος στη στεριά,
δεν αγωνίζεται, διότι αυτός έχει φτάσει στην άλλη όχθη.
αυτόν που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές, τον συνετό, τον διαλογιστή·
έχοντας φτάσει στο τέλος της γέννησης και του θανάτου,
δεν αγωνίζεται, διότι αυτός έχει φτάσει στην άλλη όχθη».
6.
Ομιλία με τον Κάμαντα
87. Προέλευση στη Σαβάττχι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Κάμαντα, ο νεαρός θεός, είπε στον Ευλογημένο: «Δύσκολο, Ευλογημένε, πολύ δύσκολο, Ευλογημένε».
οι ασκούμενοι, εδραιωμένοι στην ηθική·
για αυτόν που έχει σταθερό εαυτό και έχει υιοθετήσει την άστεγη ζωή,
η ικανοποίηση φέρνει ευτυχία».
«Δυσεύρετη, Ευλογημένε, δηλαδή η ικανοποίηση».
αυτοί που χαίρονται στον κατευνασμό του νου·
αυτοί που την ημέρα και τη νύχτα,
ο νους τους χαίρεται στην ανάπτυξη».
«Δυσσυγκέντρωτος, Ευλογημένε, δηλαδή ο νους».
αυτοί που χαίρονται στη γαλήνη των ικανοτήτων·
αυτοί, αφού κόψουν το δίχτυ του θανάτου,
οι ευγενείς προχωρούν, Κάμαντα».
«Δυσπρόσιτη, Ευλογημένε, η ανώμαλη οδός».
οι μη ευγενείς στην ανώμαλη οδό, πέφτουν με το κεφάλι κάτω·
για τους ευγενείς η οδός είναι ομαλή, διότι οι ευγενείς είναι ομαλοί στο ανώμαλο».
7.
Ομιλία με τον Παντσάλατσάντα
88. Προέλευση στη Σαβάττχι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Παντσαλατσάντα, ο νεαρός θεός, είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
αυτός που ανακάλυψε τη διαλογιστική έκσταση, ο Φωτισμένος, ο άριστος των αποσυρμένων, ο σοφός».
τη Διδασκαλία για την επίτευξη του Νιμπάνα·
αυτοί που απέκτησαν τη μνήμη,
αυτοί είναι πλήρως αυτοσυγκεντρωμένοι».
8.
Ομιλία με τον Τάγιανα
89. Προέλευση στη Σαβάττχι. Τότε ο Τάγιανα, ο νεαρός θεός, πρώην ιδρυτής αίρεσης, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Τάγιανα, ο νεαρός θεός, είπε αυτούς τους στίχους κοντά στον Ευλογημένο:
χωρίς να εγκαταλείψει τις ηδονές, ο σοφός δεν επιτυγχάνει την ενότητα.
διότι η χαλαρή αναχώρηση σκορπίζει περισσότερη σκόνη.
και η καλή πράξη που έγινε είναι καλύτερη, την οποία κάνοντας δεν μετανιώνει.
ο ασκητισμός που ασκείται λάθος, σέρνει στην κόλαση.
η αμφίβολη άγια ζωή, αυτή δεν έχει μεγάλο καρπό.»
Αυτά είπε ο Τάγιανα, ο νεαρός θεός· αφού είπε αυτά, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού πέρασε εκείνη η νύχτα, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Αυτή τη νύχτα, μοναχοί, ο νεαρός θεός που ονομάζεται Τάγιανα, πρώην ιδρυτής αίρεσης, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε εμένα· αφού πλησίασε, μου απέδωσε σεβασμό και στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, μοναχοί, ο Τάγιανα, ο νεαρός θεός, είπε αυτούς τους στίχους κοντά μου:
χωρίς να εγκαταλείψει τις ηδονές, ο σοφός δεν επιτυγχάνει την ενότητα.
διότι η χαλαρή αναχώρηση σκορπίζει περισσότερη σκόνη.
και η καλή πράξη που έγινε είναι καλύτερη, την οποία κάνοντας δεν μετανιώνει.
ο ασκητισμός που ασκείται λάθος, σέρνει στην κόλαση.
η αμφίβολη άγια ζωή, αυτή δεν έχει μεγάλο καρπό.»
Αυτά είπε, μοναχοί, ο νεαρός θεός Τάγιανα, και αφού τα είπε αυτά, αφού μου απέδωσε σεβασμό, με περιήλθε κρατώντας με στα δεξιά του και εξαφανίστηκε εκεί ακριβώς. Μάθετε, μοναχοί, τους στίχους του Τάγιανα· εκμάθετε, μοναχοί, τους στίχους του Τάγιανα· διατηρήστε, μοναχοί, τους στίχους του Τάγιανα. Οι στίχοι του Τάγιανα, μοναχοί, είναι ωφέλιμοι, θεμελιώδεις για την άγια ζωή».
9.
Ομιλία με τον Τσαντίμα
90. Προέλευση στη Σαβάττχι. Εκείνη την περίοδο ο νεαρός θεός Τσαντιμά είχε συλληφθεί από τον Ράχου, τον άρχοντα των τιτάνων. Τότε ο νεαρός θεός Τσαντιμά, αναθυμούμενος τον Ευλογημένο, εκείνη τη στιγμή είπε αυτόν τον στίχο:
έχω περιπέσει σε εγκλεισμό· γίνε καταφύγιο για μένα».
Τότε ο Ευλογημένος, σχετικά με τον νεαρό θεό Τσαντιμά, απευθύνθηκε στον Ράχου, τον άρχοντα των τιτάνων, με στίχο:
Ράχου, απελευθέρωσε τη σελήνη· οι Βούδες έχουν συμπόνια για τον κόσμο».
Τότε ο Ράχου, ο άρχοντας των τιτάνων, αφού απελευθέρωσε τον νεαρό θεό Τσαντιμά, βιαστικά πήγε εκεί όπου ήταν ο Βεπατσίττι, ο άρχοντας των τιτάνων· αφού πλησίασε, ταραγμένος, με τις τρίχες του ανασηκωμένες, στάθηκε στο πλάι. Στον Ράχου, τον άρχοντα των τιτάνων, που στεκόταν στο πλάι, ο Βεπατσίττι, ο άρχοντας των τιτάνων, απευθύνθηκε με στίχο:
Γιατί ήρθες ταραγμένος, γιατί στέκεσαι σαν φοβισμένος;»
επειδή με στίχο του Βούδα επικλήθηκα, αν δεν απελευθέρωνα τη σελήνη».
10.
Ομιλία με τον Σούριγια
91. Προέλευση στη Σαβάττχι. Εκείνη την περίοδο ο νεαρός θεός Σούριγια είχε συλληφθεί από τον Ράχου, τον άρχοντα των τιτάνων. Τότε ο νεαρός θεός Σούριγια, αναθυμούμενος τον Ευλογημένο, εκείνη τη στιγμή είπε αυτόν τον στίχο:
έχω περιπέσει σε εγκλεισμό· γίνε καταφύγιο για μένα».
Τότε ο Ευλογημένος, σχετικά με τον νεαρό θεό Σούριγια, απευθύνθηκε στον Ράχου, τον άρχοντα των τιτάνων, με στίχους:
Ράχου, απελευθέρωσε τον ήλιο· οι Βούδες έχουν συμπόνια για τον κόσμο.
ο λαμπερός, ο δισκοειδής, με έντονη λάμψη·
μην καταπιείς, Ράχου, αυτόν που κινείται στον ουρανό·
τη γενιά μου, Ράχου, απελευθέρωσε τον ήλιο».
Τότε ο Ράχου, ο άρχοντας των τιτάνων, αφού απελευθέρωσε τον νεαρό θεό Σούριγια, βιαστικά πήγε εκεί όπου ήταν ο Βεπατσίττι, ο άρχοντας των τιτάνων· αφού πλησίασε, ταραγμένος, με τις τρίχες του ανασηκωμένες, στάθηκε στο πλάι. Στον Ράχου, τον άρχοντα των τιτάνων, που στεκόταν στο πλάι, ο Βεπατσίττι, ο άρχοντας των τιτάνων, απευθύνθηκε με στίχο:
Γιατί ήρθες ταραγμένος, γιατί στέκεσαι σαν φοβισμένος;»
επειδή με στίχο του Βούδα επικλήθηκα, αν δεν απελευθέρωνα τον ήλιο».
Το πρώτο κεφάλαιο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
Παντσαλατσάντα, Τάγιανα, με σελήνη και ήλιο αυτά τα δέκα.