2.
Διαδοχικές επαναλήψεις για το φαύλο
191-200. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαύλα φαινόμενα... αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι καλά φαινόμενα... αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι επιλήψιμα φαινόμενα... αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι άμεμπτα φαινόμενα... αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα με επώδυνες συνέπειες... αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα με ευχάριστες συνέπειες... αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα με επώδυνο επακόλουθο... αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα με ευχάριστο επακόλουθο... αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι επιβλαβή φαινόμενα... αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι ανεπιβλαβή φαινόμενα. Ποιες δύο; Η μη-οργή και η μη-εχθρότητα... η μη-περιφρόνηση και η μη-θρασύτητα... η μη-ζηλοφθονία και η μη-τσιγκουνιά... η μη-εξαπάτηση και η μη-δολιότητα... η ντροπή και ο ηθικός φόβος. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο ανεπιβλαβή φαινόμενα».
Τέλος της συντόμευσης του φαύλου.