4.
Το κεφάλαιο για τις ιδιοτήτες
88. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η απελευθέρωση του νου και η απελευθέρωση μέσω σοφίας. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».
89. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η διαρκής προσπάθεια και ο μη περισπασμός. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».
90. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η νοητικότητα και η υλικότητα. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».
91. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Αληθινή γνώση και απελευθέρωση. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».
92. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η άποψη για αιώνια ύπαρξη και η άποψη για την ανυπαρξία. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».
93. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η αδιαντροπιά και ο μη ηθικός φόβος. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».
94. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η ντροπή και ο ηθικός φόβος. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».
95. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η δυσκολία στην αποδοχή συμβουλής και η κακή φιλία. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».
96. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η ευκολία στην αποδοχή συμβουλής και η καλή φιλία. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».
97. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η επιδεξιότητα στα στοιχεία και η επιδεξιότητα στην προσοχή. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».
98. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα. Ποιες δύο; Η επιδεξιότητα στο τι συνιστά παράπτωμα και η επιδεξιότητα στο τι συνιστά έξοδο από παράπτωμα. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα δύο φαινόμενα».
Το κεφάλαιο της Διδασκαλίας, τέταρτο.