1.
Η ομιλία για τον φόβο
1. Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Μοναχοί». «Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο. Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Όποιοι κίνδυνοι εγείρονται, μοναχοί, όλοι αυτοί εγείρονται από τον αδαή, όχι από τον σοφό. Όποιες συμφορές εγείρονται, όλες αυτές εγείρονται από τον αδαή, όχι από τον σοφό. Όποιες δυσκολίες εγείρονται, όλες αυτές εγείρονται από τον αδαή, όχι από τον σοφό. Όπως, μοναχοί, φωτιά που ξεκίνησε από καλύβα από καλάμια ή από καλύβα από άχυρα καίει ακόμα και πολυώροφα σπίτια επιχρισμένα εσωτερικά και εξωτερικά, προστατευμένα από τον άνεμο, με σύρτες κλεισμένους, με παράθυρα κλειστά· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, όποιοι κίνδυνοι εγείρονται, όλοι αυτοί εγείρονται από τον αδαή, όχι από τον σοφό. Όποιες συμφορές εγείρονται, όλες αυτές εγείρονται από τον αδαή, όχι από τον σοφό. Όποιες δυσκολίες εγείρονται, όλες αυτές εγείρονται από τον αδαή, όχι από τον σοφό.
Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ο αδαής έχει κίνδυνο, ο σοφός δεν έχει κίνδυνο. Ο αδαής έχει συμφορά, ο σοφός δεν έχει συμφορά. Ο αδαής έχει δυσκολία, ο σοφός δεν έχει δυσκολία. Δεν υπάρχει, μοναχοί, κίνδυνος από τον σοφό, δεν υπάρχει συμφορά από τον σοφό, δεν υπάρχει δυσκολία από τον σοφό.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'εκείνες τις τρεις ιδιότητες με τις οποίες προικισμένος ο αδαής πρέπει να γίνει γνωστός, αποφεύγοντας εκείνες τις τρεις ιδιότητες, εκείνες τις τρεις ιδιότητες με τις οποίες προικισμένος ο σοφός πρέπει να γίνει γνωστός, αναλαμβάνοντας εκείνες τις τρεις ιδιότητες θα ακολουθούμε'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Πρώτο.