6.
Η ομιλία για την αποσύνθεση
57. Τότε κάποιος πλούσιος βραχμάνος πλησίασε τον Ευλογημένο... κ.λπ... Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο πλούσιος βραχμάνος είπε στον Ευλογημένο: «Έχω ακούσει αυτό, αγαπητέ Γκόταμα, από τους παλαιότερους βραχμάνους, τους μεγαλύτερους και ηλικιωμένους, τους δασκάλους και τους δασκάλους των δασκάλων, να λένε: 'Παλαιότερα αυτός ο κόσμος ήταν γεμάτος με ανθρώπους, θα έλεγε κανείς σαν την κόλαση Αβίτσι, με χωριά, κωμοπόλεις και βασιλικές πρωτεύουσες τόσο κοντά που ένας κόκορας θα μπορούσε να πετάξει από τη μία στην άλλη'. Ποια άραγε, αγαπητέ Γκόταμα, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία τώρα υπάρχει φθορά των ανθρώπων, είναι εμφανής η μείωση, τα χωριά γίνονται μη χωριά, οι κωμοπόλεις γίνονται μη κωμοπόλεις, οι πόλεις γίνονται μη πόλεις, οι επαρχίες γίνονται μη επαρχίες;»
«Τώρα, βραχμάνε, οι άνθρωποι είναι βαμμένοι με ανήθικο πάθος, κυριευμένοι από άδικη απληστία, κατεχόμενοι από λανθασμένη συμπεριφορά. Αυτοί, βαμμένοι με ανήθικο πάθος, κυριευμένοι από άδικη απληστία, κατεχόμενοι από λανθασμένη συμπεριφορά, παίρνοντας κοφτερά μαχαίρια αφαιρούν τη ζωή ο ένας του άλλου· εξαιτίας αυτού πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν. Αυτή επίσης, βραχμάνε, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία τώρα υπάρχει φθορά των ανθρώπων, είναι εμφανής η μείωση, τα χωριά γίνονται μη χωριά, οι κωμοπόλεις γίνονται μη κωμοπόλεις, οι πόλεις γίνονται μη πόλεις, οι επαρχίες γίνονται μη επαρχίες.
«Επιπλέον, βραχμάνε, τώρα οι άνθρωποι είναι βαμμένοι με ανήθικο πάθος, κυριευμένοι από άδικη απληστία, κατεχόμενοι από λανθασμένη συμπεριφορά. Σε αυτούς που είναι βαμμένοι με ανήθικο πάθος, κυριευμένοι από άδικη απληστία, κατεχόμενοι από λανθασμένη συμπεριφορά, ο ουρανός δεν στέλνει σωστή βροχή. Εξαιτίας αυτού υπάρχει λιμός, κακή σοδειά, λευκά οστά, διανομή με κλήρο. Εξαιτίας αυτού πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν. Αυτή επίσης, βραχμάνε, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία τώρα υπάρχει φθορά των ανθρώπων, είναι εμφανής η μείωση, τα χωριά γίνονται μη χωριά, οι κωμοπόλεις γίνονται μη κωμοπόλεις, οι πόλεις γίνονται μη πόλεις, οι επαρχίες γίνονται μη επαρχίες.
«Επιπλέον, βραχμάνε, τώρα οι άνθρωποι είναι βαμμένοι με ανήθικο πάθος, κυριευμένοι από άδικη απληστία, κατεχόμενοι από λανθασμένη συμπεριφορά. Σε αυτούς που είναι βαμμένοι με ανήθικο πάθος, κυριευμένοι από άδικη απληστία, κατεχόμενοι από λανθασμένη συμπεριφορά, οι δαίμονες απελευθερώνουν άγρια μη ανθρώπινα πνεύματα· εξαιτίας αυτού πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν. Αυτή επίσης, βραχμάνε, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία τώρα υπάρχει φθορά των ανθρώπων, είναι εμφανής η μείωση, τα χωριά γίνονται μη χωριά, οι κωμοπόλεις γίνονται μη κωμοπόλεις, οι πόλεις γίνονται μη πόλεις, οι επαρχίες γίνονται μη επαρχίες».
«Θαυμάσιο, αγαπητέ Γκόταμα... κ.λπ... Ας με θεωρεί ο αξιότιμος Γκόταμα λαϊκό ακόλουθο που έχει καταφύγει στο καταφύγιο εφ' όρου ζωής από σήμερα και στο εξής». Έκτο.