10.
Το κεφάλαιο για τους άξιους δωρεών
95. «Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα επτά άτομα άξια προσφορών... κ.λπ... άξια δώρων, άξια χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες, το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο. Ποια είναι τα επτά; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο διαμένει στο μάτι παρατηρώντας το παροδικό, με αντίληψη του παροδικού, βιώνοντας το παροδικό, συνεχώς και αδιάκοπα, αδιάλειπτα, αποφασίζοντας με τον νου, διεισδύοντας με τη σοφία. Αυτός με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παραμένει. Αυτό λοιπόν, μοναχοί, είναι το πρώτο άτομο άξιο προσφορών, άξιο φιλοξενίας... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο.
«Επιπλέον, μοναχοί, εδώ κάποιο άτομο διαμένει στο μάτι παρατηρώντας το παροδικό, με αντίληψη του παροδικού, βιώνοντας το παροδικό, συνεχώς και αδιάκοπα, αδιάλειπτα, αποφασίζοντας με τον νου, διεισδύοντας με τη σοφία. Σε αυτόν ταυτόχρονα, ούτε πριν ούτε μετά, συμβαίνει και η εξάντληση των νοητικών διαφθορών και η εξάντληση της ζωής. Αυτό, μοναχοί, είναι το δεύτερο άτομο άξιο προσφορών... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο.
«Επιπλέον, μοναχοί, εδώ κάποιο άτομο διαμένει στο μάτι παρατηρώντας το παροδικό, με αντίληψη του παροδικού, βιώνοντας το παροδικό, συνεχώς και αδιάκοπα, αδιάλειπτα, αποφασίζοντας με τον νου, διεισδύοντας με τη σοφία. Αυτός με την πλήρη εξάλειψη των πέντε κατώτερων νοητικών δεσμών γίνεται επιτυγχάνων το τελικό Νιμπάνα στο μεσοδιάστημα... κ.λπ... γίνεται επιτυγχάνων το τελικό Νιμπάνα μετά το μεσοδιάστημα... κ.λπ... γίνεται επιτυγχάνων το τελικό Νιμπάνα χωρίς μόχθο... κ.λπ... γίνεται επιτυγχάνων το τελικό Νιμπάνα με μόχθο... κ.λπ... γίνεται ανοδικά πορευόμενος προς το βασίλειο Ακανίτθα. Αυτό, μοναχοί, είναι το έβδομο άτομο άξιο προσφορών... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα επτά άτομα άξια προσφορών, άξια φιλοξενίας, άξια δώρων, άξια χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες, το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο».
96-622. «Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα επτά άτομα άξια προσφορών, άξια φιλοξενίας... κ.λπ... το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο. Ποια είναι τα επτά; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο διαμένει στο μάτι παρατηρώντας τον πόνο... κ.λπ... διαμένει στο μάτι παρατηρώντας τον μη-εαυτό... κ.λπ... διαμένει στο μάτι παρατηρώντας την εξάλειψη... κ.λπ... διαμένει στο μάτι παρατηρώντας την παρακμή... κ.λπ... διαμένει στο μάτι παρατηρώντας το μη πάθος... κ.λπ... διαμένει στο μάτι παρατηρώντας την παύση... κ.λπ... διαμένει στο μάτι παρατηρώντας την παραίτηση... κ.λπ...
Στο αυτί... κ.λπ... στη μύτη... στη γλώσσα... στο σώμα... στον νου... κ.λπ...
Στις υλικές μορφές... κ.λπ... στους ήχους... στις οσμές... στις γεύσεις... στα απτά αντικείμενα... στα νοητικά φαινόμενα... κ.λπ...
Στην οφθαλμική συνείδηση... κ.λπ... στην ωτική συνείδηση... στη ρινική συνείδηση... στη γλωσσική συνείδηση... στη σωματική συνείδηση... στη νοητική συνείδηση... κ.λπ...
Στην οφθαλμική επαφή... κ.λπ... στην ωτική επαφή... στη ρινική επαφή... στη γλωσσική επαφή... στη σωματική επαφή... στη νοητική επαφή... κ.λπ...
Στο αίσθημα γεννημένο από την οφθαλμική επαφή... κ.λπ... στο αίσθημα γεννημένο από ωτική επαφή... στο αίσθημα γεννημένο από ρινική επαφή... στο αίσθημα γεννημένο από γλωσσική επαφή... στο αίσθημα γεννημένο από σωματική επαφή... στο αίσθημα γεννημένο από νοητική επαφή... κ.λπ...
Στην αντίληψη της υλικής μορφής... κ.λπ... στην αντίληψη του ήχου... στην αντίληψη της οσμής... στην αντίληψη της γεύσης... στην αντίληψη του απτού αντικειμένου... στην αντίληψη των νοητικών φαινομένων... κ.λπ...
Στη βούληση για την ύλη... κ.λπ... στη βούληση για τον ήχο... στη βούληση για την οσμή... στη βούληση για τη γεύση... στη βούληση για το απτό αντικείμενο... στη βούληση για τα νοητικά φαινόμενα... κ.λπ...
Στην επιθυμία για ορατή μορφή... κ.λπ... στην επιθυμία για ήχο... στην επιθυμία για οσμή... στην επιθυμία για γεύση... στην επιθυμία για απτό αντικείμενο... στην επιθυμία για νοητικά αντικείμενα... κ.λπ...
Στον λογισμό για την ύλη... κ.λπ... στον λογισμό για τον ήχο... στον λογισμό για την οσμή... στον λογισμό για τη γεύση... στον λογισμό για το απτό αντικείμενο... στον λογισμό για τα νοητικά φαινόμενα... κ.λπ...
Στον συλλογισμό για την ύλη... κ.λπ... στον συλλογισμό για τον ήχο... στον συλλογισμό για την οσμή... στον συλλογισμό για τη γεύση... στον συλλογισμό για το απτό αντικείμενο... στον συλλογισμό για τα νοητικά φαινόμενα... κ.λπ...
«Στα πέντε συναθροίσματα... κ.λπ... στο συνάθροισμα του υλικού σώματος... στο συνάθροισμα του αισθήματος... στο συνάθροισμα της αντίληψης... στο συνάθροισμα των νοητικών δραστηριοτήτων... στο συνάθροισμα της συνείδησης διαμένει παρατηρώντας το παροδικό... κ.λπ... διαμένει παρατηρώντας τον πόνο... διαμένει παρατηρώντας τον μη-εαυτό... διαμένει παρατηρώντας την εξάλειψη... διαμένει παρατηρώντας την παρακμή... διαμένει παρατηρώντας το μη πάθος... διαμένει παρατηρώντας την παύση... διαμένει παρατηρώντας την παραίτηση... κ.λπ... για τον κόσμο».
και στα αισθήματα της θύρας, οι ομιλίες είναι οκτώ χωριστά.
του αισθητηριακού πεδίου χωριστά οκτώ, και στα πέντε συναθροίσματα ξεχωριστά.
εξάλειψη, παρακμή, μη πάθος και, παύση, παραίτηση.
σε όλα τα συγκεντρωμένα, γίνονται πεντακόσια και
είκοσι οκτώ ομιλίες, στο κεφάλαιο για τους άξιους προσφορών».
Το κεφάλαιο του άξιου προσφορών είναι το δέκατο.