5.
Το κεφάλαιο για τον φλεγόμενο
1.
Η ομιλία για τον φλεγόμενο
41. Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Τότε κάποια θεότητα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα είπε αυτούς τους στίχους κοντά στον Ευλογημένο:
αυτό γίνεται για το όφελός του, όχι αυτό που καίγεται εκεί.
ας βγάζει έξω με δωρεά· το δοσμένο είναι καλά βγαλμένο.
κλέφτες αρπάζουν, βασιλιάδες, φωτιά καίει, χάνεται.
γνωρίζοντας αυτό ο ευφυής, ας απολαμβάνει και ας δίνει·
αφού δώσει και απολαύσει σύμφωνα με τη δύναμή του·
ακατηγόρητος πηγαίνει στον ουράνιο τόπο.»
2.
Η ομιλία για το τι δίνοντας
42.
Τι δίνοντας δίνει ευτυχία, τι δίνοντας δίνει όραση;
Και ποιος δίνει τα πάντα; Πες μου αυτό που ρωτήθηκες».
Αυτός που δίνει όχημα δίνει ευτυχία· αυτός που δίνει φως δίνει όραση.
Αυτός που δίνει το αθάνατο είναι αυτός που καθοδηγεί στη Διδασκαλία».
3.
Η ομιλία για την τροφή
43.
τότε ποιος είναι εκείνος ο δαίμονας, που δεν απολαμβάνει την τροφή;»
αυτή ακριβώς η τροφή τον ακολουθεί, σε αυτόν τον κόσμο και στον άλλο.
οι αξιέπαινες πράξεις στον μεταθανάτιο κόσμο, γίνονται υποστήριξη για τα έμβια όντα».
4.
Η ομιλία για τη μία ρίζα
44.
Τον ωκεανό με δώδεκα δίνες, την άβυσσο διέβη ο σοφός.»
5.
Η ομιλία για τον ανώτερο
45.
Αυτόν κοιτάξτε, τον παντογνώστη, τον σοφό, τον μεγάλο σοφό που βαδίζει στο ευγενές μονοπάτι».
6.
Η ομιλία για την ουράνια νύμφη
46.
το δάσος που ονομάζεται Μοχάνα, πώς θα υπάρξει διέξοδος;»
το άρμα ονομάζεται αθόρυβο, εξοπλισμένο με τους τροχούς της Διδασκαλίας.
τη Διδασκαλία εγώ αποκαλώ αμαξηλάτη, με την ορθή άποψη να προπορεύεται.
αυτός πράγματι με αυτό το όχημα, φτάνει κοντά στο Νιμπάνα».
7.
Η ομιλία για τον φυτευτή δέντρων
47.
Εδραιωμένοι στη Διδασκαλία, τέλειοι στην ηθική, ποιοι άνθρωποι πηγαίνουν στον παράδεισο;»
και αίθουσες ποτού και πηγάδια, όσοι δίνουν κατοικία.
εδραιωμένοι στη Διδασκαλία, τέλειοι στην ηθική, αυτοί οι άνθρωποι πηγαίνουν στον παράδεισο».
8.
Η ομιλία για το Τζεταβάνα
48.
κατοικημένο από τον βασιλιά της Διδασκαλίας, που γεννά χαρά σε μένα.
με αυτά οι θνητοί εξαγνίζονται, όχι με το σόι ή τον πλούτο.
ας εξετάζει συνετά τη Διδασκαλία, έτσι εκεί εξαγνίζεται.
ακόμη και ένας μοναχός που έχει υπερβεί, αυτό θα ήταν το ανώτατο».
9.
Η ομιλία για την τσιγκουνιά
49.
άνθρωποι που δημιουργούν εμπόδια σε άλλους που δίνουν.
Ερχόμενοι να ρωτήσουμε τον Ευλογημένο, πώς να το γνωρίσουμε εμείς;»
άνθρωποι που δημιουργούν εμπόδια σε άλλους που δίνουν.
αν έρθουν σε ανθρώπινη ύπαρξη, σε φτωχή οικογένεια γεννιούνται.
από άλλους ελπίζουν οι ανόητοι, αλλά ούτε αυτό δεν αποκτούν·
στην παρούσα ζωή αυτό είναι το επακόλουθο, και στον επόμενο κόσμο κακότυχος προορισμός».
όσοι εδώ έχοντας αποκτήσει ανθρώπινη ύπαρξη, είναι γενναιόδωροι, χωρίς τσιγκουνιά.
ποιο είναι το επακόλουθο για αυτούς, και ποιος ο επόμενος κόσμος·
Ερχόμενοι να ρωτήσουμε τον Ευλογημένο, πώς να το γνωρίσουμε εμείς;»
με πίστη στον Βούδα και στη Διδασκαλία, και στην Κοινότητα με έντονο σεβασμό·
αυτοί λάμπουν στους ευδαιμονικούς κόσμους, όπου επαναγεννιούνται.
ρούχο, τροφή, απόλαυση, παιχνίδι, όπου χωρίς δυσκολία αποκτώνται.
στην παρούσα ζωή αυτό είναι το επακόλουθο, και στον επόμενο κόσμο καλότυχος προορισμός».
10.
Η ομιλία για τον Γκατίκαρα
50.
με εξαλειμμένο πάθος και μίσος, έχουν διαβεί την προσκόλληση στον κόσμο».
Ποιοι αφήνοντας το ανθρώπινο σώμα, ξεπέρασαν τις θεϊκές δεσμεύσεις;»
ο Μπαντίγια και ο Κχαντάντεβα, και ο Μπαχουράγγι και ο Σινγκίγια·
αυτοί αφήνοντας το ανθρώπινο σώμα, ξεπέρασαν τις θεϊκές δεσμεύσεις».
τίνος τη Διδασκαλία γνωρίζοντας, έκοψαν τα δεσμά της ύπαρξης;»
του οποίου τη Διδασκαλία γνωρίζοντας, έκοψαν τα δεσμά της ύπαρξης.
αυτή τη Διδασκαλία σου γνωρίζοντας εδώ, έκοψαν τα δεσμά της ύπαρξης».
τίνος τη Διδασκαλία γνωρίζοντας, μιλάς τέτοια ομιλία;»
φροντιστής μητέρας και πατέρα ήμουν, λαϊκός ακόλουθος του Κάσσαπα.
ήμουν συγχωριανός σου, ήμουν παλιά φίλος σου.
με εξαλειμμένο πάθος και μίσος, που έχουν διαβεί την προσκόλληση στον κόσμο».
αγγειοπλάστης ήσουν παλιά, στη Βεκαλίνγκα κατασκευαστής δοχείων·
«Απέχοντας από τη συνουσία, ασκούμενος στην άγια ζωή, πνευματικός·
ήσουν συγχωριανός μου, ήσουν παλιά φίλος μου».
και των δύο με αναπτυγμένο εαυτό, που φέρουν το τελευταίο σώμα».
Το κεφάλαιο της φωτιάς είναι το πέμπτο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
Η νύμφη, το δάσος, η φύτευση, αυτό, με τσιγκουνιά ο Γκατίκαρα.