1.
Το κεφάλαιο για τον Κίμιλα
1.
Η ομιλία για τον Κιμίλα
201. Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στην Κιμιλά, στο Άλσος των Μπαμπού. Τότε ο σεβάσμιος Κίμιλα πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Κίμιλα είπε στον Ευλογημένο: «Ποια άραγε, σεβάσμιε κύριε, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία όταν ο Τατχάγκατα έχει επιτύχει το τελικό Νιμπάνα η Άριστη Διδασκαλία δεν έχει μεγάλη διάρκεια;» «Εδώ, Κίμιλα, όταν ο Τατχάγκατα έχει επιτύχει το τελικό Νιμπάνα, μοναχοί, μοναχές, λαϊκοί ακόλουθοι και λαϊκές ακόλουθοι διαμένουν ασεβείς και χωρίς σεβασμό προς τον Διδάσκαλο, διαμένουν ασεβείς και χωρίς σεβασμό προς τη Διδασκαλία, διαμένουν ασεβείς και χωρίς σεβασμό προς την Κοινότητα, διαμένουν ασεβείς και χωρίς σεβασμό προς την εξάσκηση, διαμένουν ασεβείς και χωρίς σεβασμό ο ένας προς τον άλλον. Αυτή λοιπόν, Κίμιλα, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία όταν ο Τατχάγκατα έχει επιτύχει το τελικό Νιμπάνα η Άριστη Διδασκαλία δεν έχει μεγάλη διάρκεια.»
«Και ποια, σεβάσμιε κύριε, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία όταν ο Τατχάγκατα έχει επιτύχει το τελικό Νιμπάνα η Άριστη Διδασκαλία έχει μεγάλη διάρκεια;» «Εδώ, Κίμιλα, όταν ο Τατχάγκατα έχει επιτύχει το τελικό Νιμπάνα, μοναχοί, μοναχές, λαϊκοί ακόλουθοι και λαϊκές ακόλουθοι διαμένουν ευσεβείς και με σεβασμό προς τον Διδάσκαλο, διαμένουν ευσεβείς και με σεβασμό προς τη Διδασκαλία, διαμένουν ευσεβείς και με σεβασμό προς την Κοινότητα, διαμένουν ευσεβείς και με σεβασμό προς την εξάσκηση, διαμένουν ευσεβείς και με σεβασμό ο ένας προς τον άλλον. Αυτή λοιπόν, Κίμιλα, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία όταν ο Τατχάγκατα έχει επιτύχει το τελικό Νιμπάνα η Άριστη Διδασκαλία έχει μεγάλη διάρκεια.» Πρώτο.
2.
Η ομιλία για την ακοή της Διδασκαλίας
202. «Αυτά είναι τα πέντε οφέλη της ακοής της Διδασκαλίας, μοναχοί. Ποια πέντε; Ακούει αυτό που δεν έχει ακούσει, καθαρίζει αυτό που έχει ακούσει, ξεπερνά την αβεβαιότητα, κάνει την άποψή του ευθεία, ο νους του γαληνεύει. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα πέντε οφέλη της ακοής της Διδασκαλίας». Δεύτερο.
3.
Η ομιλία για το καθαρόαιμο άλογο
203. «Με πέντε ιδιότητες προικισμένο, μοναχοί, το καλό καθαρόαιμο άλογο του βασιλιά γίνεται άξιο για βασιλιά, χρήσιμο για βασιλιά, θεωρείται πράγματι ως μέρος του βασιλιά.
Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Με την εντιμότητα, με την ταχύτητα, με την ηπιότητα, με την υπομονή, με την πραότητα - με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένο το καλό καθαρόαιμο άλογο του βασιλιά γίνεται άξιο για βασιλιά, χρήσιμο για βασιλιά, θεωρείται πράγματι ως μέρος του βασιλιά. «Ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός προικισμένος με πέντε ιδιότητες είναι άξιος προσφορών, άξιος φιλοξενίας, άξιος δώρων, άξιος χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες, το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο.
Ποιες είναι αυτές οι πέντε; Με την εντιμότητα, με την ταχύτητα, με την ηπιότητα, με την υπομονή, με την πραότητα - με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός είναι άξιος προσφορών, άξιος φιλοξενίας, άξιος δώρων, άξιος χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες, το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο». Τρίτη.
4.
Η ομιλία για τις δυνάμεις
204. «Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι δυνάμεις. Ποια πέντε; Η δύναμη της πίστης, η δύναμη της ντροπής, η δύναμη του ηθικού φόβου, η δύναμη της ενεργητικότητας, η δύναμη της σοφίας - αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε δυνάμεις». Τέταρτο.
5.
Η ομιλία για την νοητική δυσκαμψία
205. «Αυτές είναι οι πέντε νοητικές δυσκαμψίες, μοναχοί. Ποια πέντε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι αβέβαιος για τον Διδάσκαλο, αμφιβάλλει σκεπτικιστικά, δεν αποφασίζει και δεν έχει εμπιστοσύνη. Εκείνος ο μοναχός, μοναχοί, που είναι αβέβαιος για τον Διδάσκαλο, αμφιβάλλει σκεπτικιστικά, δεν αποφασίζει και δεν έχει εμπιστοσύνη, η συνείδησή του δεν κλίνει προς τη ζέση, την επιδίωξη, την ακατάπαυστη προσπάθεια και την επίμονη προσπάθεια. Εκείνου του οποίου η συνείδηση δεν κλίνει προς τη ζέση, την επιδίωξη, την ακατάπαυστη προσπάθεια και την επίμονη προσπάθεια, αυτή είναι η πρώτη νοητική δυσκαμψία.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι αβέβαιος για τη Διδασκαλία... κ.λπ... είναι αβέβαιος για την Κοινότητα... κ.λπ... είναι αβέβαιος για την εξάσκηση... κ.λπ... είναι θυμωμένος με τους συντρόφους στην άγια ζωή, δυσαρεστημένος, με πληγωμένη συνείδηση, με γεννημένη στειρότητα. Εκείνος ο μοναχός, μοναχοί, που είναι θυμωμένος με τους συντρόφους στην άγια ζωή, δυσαρεστημένος, με πληγωμένη συνείδηση, με γεννημένη στειρότητα, η συνείδησή του δεν κλίνει προς τη ζέση, την επιδίωξη, την ακατάπαυστη προσπάθεια και την επίμονη προσπάθεια. Εκείνου του οποίου η συνείδηση δεν κλίνει προς τη ζέση, την επιδίωξη, την ακατάπαυστη προσπάθεια και την επίμονη προσπάθεια, αυτή είναι η πέμπτη νοητική δυσκαμψία. Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε νοητικές δυσκαμψίες». Πέμπτο.
6.
Η ομιλία για τη δέσμευση του νου
206. «Αυτές είναι οι πέντε νοητικές δεσμεύσεις, μοναχοί. Ποια πέντε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός δεν είναι χωρίς πάθος για τις ηδονές, δεν έχει απαλλαγεί από την επιθυμία, δεν έχει απαλλαγεί από την αγάπη, δεν έχει απαλλαγεί από τη δίψα, δεν έχει απαλλαγεί από τον πυρετό του πάθους, δεν έχει απαλλαγεί από την επιθυμία. Εκείνος ο μοναχός, μοναχοί, που δεν είναι χωρίς πάθος για τις ηδονές, που δεν έχει απαλλαγεί από την επιθυμία, που δεν έχει απαλλαγεί από την αγάπη, που δεν έχει απαλλαγεί από τη δίψα, που δεν έχει απαλλαγεί από τον πυρετό του πάθους, που δεν έχει απαλλαγεί από την επιθυμία, η συνείδησή του δεν κλίνει προς τη ζέση, την επιδίωξη, την ακατάπαυστη προσπάθεια και την επίμονη προσπάθεια. Εκείνου του οποίου η συνείδηση δεν κλίνει προς τη ζέση, την επιδίωξη, την ακατάπαυστη προσπάθεια και την επίμονη προσπάθεια, αυτή είναι η πρώτη νοητική δέσμευση.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός δεν είναι χωρίς πάθος για το σώμα... κ.λπ... δεν είναι χωρίς πάθος για την ύλη... κ.λπ... αφού φάει όσο θέλει μέχρι να γεμίσει η κοιλιά του, διαμένει αφοσιωμένος στην ευχαρίστηση του τόπου ύπνου, στην ευχαρίστηση του πλαγιάσματος, στην ευχαρίστηση της υπνηλίας... κ.λπ... ασκεί την άγια ζωή φιλοδοξώντας κάποια τάξη θεών - "Με αυτή την ηθική ή την ασκητική πρακτική ή τον αυστηρό ασκητισμό ή την άγια ζωή θα γίνω θεός ή κάποιος από τους θεούς". Εκείνος ο μοναχός, μοναχοί, που ασκεί την άγια ζωή φιλοδοξώντας κάποια τάξη θεών - "Με αυτή την ηθική ή την ασκητική πρακτική ή τον αυστηρό ασκητισμό ή την άγια ζωή θα γίνω θεός ή κάποιος από τους θεούς", η συνείδησή του δεν κλίνει προς τη ζέση, την επιδίωξη, την ακατάπαυστη προσπάθεια και την επίμονη προσπάθεια. Εκείνου του οποίου η συνείδηση δεν κλίνει προς τη ζέση, την επιδίωξη, την ακατάπαυστη προσπάθεια και την επίμονη προσπάθεια, αυτή είναι η πέμπτη νοητική δέσμευση. Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε νοητικές δεσμεύσεις». Έκτο.
7.
Η ομιλία για τον χυλό ρυζιού
207. «Αυτά είναι τα πέντε οφέλη του χυλού ρυζιού, μοναχοί. Ποια πέντε; Αποκρούει την πείνα, απομακρύνει τη δίψα, ρυθμίζει τον αέρα, καθαρίζει την κύστη, χωνεύει τα υπολείμματα άπεπτης τροφής. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα πέντε οφέλη του χυλού ρυζιού». Έβδομη.
8.
Η ομιλία για την ξύλινη οδοντόβουρτσα
208. «Αυτοί είναι οι πέντε κίνδυνοι της μη χρήσης της ξύλινης οδοντόβουρτσας, μοναχοί. Ποια πέντε; Δεν είναι ωφέλιμο για τα μάτια, το στόμα γίνεται δύσοσμο, οι γευστικές αισθήσεις δεν καθαρίζονται, η χολή και το φλέγμα καλύπτουν την τροφή, η τροφή δεν του αρέσει. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε κίνδυνοι της μη χρήσης της ξύλινης οδοντόβουρτσας.
«Αυτά είναι τα πέντε οφέλη της χρήσης της ξύλινης οδοντόβουρτσας, μοναχοί. Ποια πέντε; Είναι ωφέλιμο για τα μάτια, το στόμα δεν γίνεται δύσοσμο, οι γευστικές αισθήσεις καθαρίζονται, η χολή και το φλέγμα δεν καλύπτουν την τροφή, η τροφή του αρέσει. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα πέντε οφέλη της χρήσης της ξύλινης οδοντόβουρτσας». Όγδοη.
9.
Η ομιλία για την τραγουδιστική φωνή
209. «Αυτοί είναι οι πέντε κίνδυνοι, μοναχοί, για αυτόν που απαγγέλλει τη Διδασκαλία με παρατεταμένη τραγουδιστική φωνή. Ποια πέντε; Ο ίδιος έλκεται από εκείνη τη φωνή, και οι άλλοι έλκονται από εκείνη τη φωνή, και οι οικοδεσπότες παραπονούνται - 'Όπως ακριβώς εμείς τραγουδάμε, έτσι ακριβώς και οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, τραγουδούν', και σε αυτόν που επιθυμεί την τελειοποίηση της φωνής, επέρχεται διάλυση της αυτοσυγκέντρωσης, και οι μελλοντικές γενιές ακολουθούν το παράδειγμα. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε κίνδυνοι για αυτόν που απαγγέλλει τη Διδασκαλία με παρατεταμένη τραγουδιστική φωνή». Ένατη.
10.
Η ομιλία για τον επιλήσμονα
210. «Αυτοί είναι οι πέντε κίνδυνοι, μοναχοί, για τον επιλήσμονα, για αυτόν που δεν έχει πλήρη επίγνωση, που παραδίδεται στον ύπνο. Ποια πέντε; Κοιμάται με δυστυχία, ξυπνάει με δυστυχία, βλέπει κακό όνειρο, οι θεότητες δεν τον προστατεύουν, εκσπερματώνει. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε κίνδυνοι για τον επιλήσμονα, για αυτόν που δεν έχει πλήρη επίγνωση, που παραδίδεται στον ύπνο.
«Αυτά είναι τα πέντε οφέλη, μοναχοί, για τον μνήμονα, για αυτόν που έχει πλήρη επίγνωση, που παραδίδεται στον ύπνο. Ποια πέντε; Κοιμάται με ευτυχία, ξυπνάει με ευτυχία, δεν βλέπει κακό όνειρο, οι θεότητες τον προστατεύουν, δεν εκσπερματώνει. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα πέντε οφέλη για τον μνήμονα, για αυτόν που έχει πλήρη επίγνωση, που παραδίδεται στον ύπνο». Δέκατη.
Κεφάλαιο Κιμίλα, πρώτο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
δέσμευση, χυλός ρυζιού, ξύλο, τραγούδι και με τη λησμοσύνη.