1.
Το κεφάλαιο για ένα καλάμι
1.
Η ομιλία για τη διάβαση της πλημμύρας
1. Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Τότε κάποια θεότητα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα είπε στον Ευλογημένο: «Πώς εσύ, αγαπητέ, διέβης τη νοητική πλημμύρα;» «Χωρίς να σταματώ, φίλε, χωρίς να αγωνίζομαι, διέβην τη νοητική πλημμύρα». «Πώς όμως εσύ, αγαπητέ, χωρίς να σταματάς, χωρίς να αγωνίζεσαι, διέβης τη νοητική πλημμύρα;» «Όταν, φίλε, σταματούσα, τότε βυθιζόμουν· όταν, φίλε, αγωνιζόμουν, τότε παρασυρόμουν. Έτσι, φίλε, χωρίς να σταματώ, χωρίς να αγωνίζομαι, διέβην τη νοητική πλημμύρα».
χωρίς να σταματά, χωρίς να αγωνίζεται, αυτόν που έχει διαβεί την προσκόλληση στον κόσμο».-
Αυτά είπε εκείνη η θεότητα. Ο Διδάσκαλος συμφώνησε. Τότε εκείνη η θεότητα - «Ο Διδάσκαλός μου συμφώνησε», αφού απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά της και εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.
2.
Η ομιλία για την απελευθέρωση
2. Προέλευση στη Σαβάττχι. Τότε κάποια θεότητα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα είπε στον Ευλογημένο:
«Γνωρίζεις εσύ, αγαπητέ, την απελευθέρωση, την πλήρη απελευθέρωση, την αποστασιοποίηση των όντων;»
«Γνωρίζω, φίλε, την απελευθέρωση, την πλήρη απελευθέρωση, την αποστασιοποίηση των όντων».
«Πώς όμως εσύ, αγαπητέ, γνωρίζεις την απελευθέρωση, την πλήρη απελευθέρωση, την αποστασιοποίηση των όντων;»
«Με την πλήρη εξάλειψη της απόλαυσης της ύπαρξης, με την εξάλειψη της αντίληψης και της συνείδησης, με την παύση και τη γαλήνη των αισθημάτων - έτσι, φίλε, γνωρίζω την απελευθέρωση, την πλήρη απελευθέρωση, την αποστασιοποίηση των όντων».
3.
Η ομιλία για αυτό που οδηγείται
3. Προέλευση στη Σαβάττχι. Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
για αυτόν που οδηγήθηκε στο γήρας δεν υπάρχει προστασία·
βλέποντας αυτόν τον κίνδυνο στον θάνατο,
ας κάνει κανείς αξιέπαινες πράξεις που φέρνουν ευτυχία».
για αυτόν που οδηγήθηκε στο γήρας δεν υπάρχει προστασία·
βλέποντας αυτόν τον κίνδυνο στον θάνατο,
ας εγκαταλείψει τα κοσμικά δελεάσματα, επιθυμώντας την ειρήνη».
4.
Η ομιλία για το πέρασμα
4. Προέλευση στη Σαβάττχι. Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
οι φάσεις της ηλικίας σταδιακά εγκαταλείπουν·
βλέποντας αυτόν τον κίνδυνο στον θάνατο,
ας κάνει κανείς αξιέπαινες πράξεις που φέρνουν ευτυχία».
οι φάσεις της ηλικίας σταδιακά εγκαταλείπουν·
βλέποντας αυτόν τον κίνδυνο στον θάνατο,
ας εγκαταλείψει τα κοσμικά δελεάσματα, επιθυμώντας την ειρήνη».
5.
Η ομιλία για το πόσα πρέπει να κοπούν
5. Προέλευση στη Σαβάττχι. Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
Πόσες προσκολλήσεις ξεπερνώντας ένας μοναχός, ονομάζεται διαβάτης των νοητικών πλημμυρών;»
Πέντε προσκολλήσεις ξεπερνώντας ένας μοναχός, ονομάζεται διαβάτης των νοητικών πλημμυρών.»
6.
Η ομιλία για την εγρήγορση
6. Προέλευση στη Σαβάττχι. Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
Με πόσα συλλέγει σκόνη, με πόσα εξαγνίζεται;»
Με πέντε συλλέγει σκόνη, με πέντε εξαγνίζεται.»
7.
Η ομιλία για αυτό που δεν έχει κατανοηθεί
7. Προέλευση στη Σαβάττχι. Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
κοιμισμένοι αυτοί δεν ξυπνούν, είναι καιρός για αυτούς να ξυπνήσουν».
αυτοφωτισμένοι, πλήρως απελευθερωμένοι μέσω της τελικής γνώσης, βαδίζουν ομαλά στο ανώμαλο».
8.
Η ομιλία για αυτό που έχει ξεχαστεί εντελώς
8. Προέλευση στη Σαβάττχι. Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
κοιμισμένοι αυτοί δεν ξυπνούν, είναι καιρός για αυτούς να ξυπνήσουν».
αυτοφωτισμένοι, πλήρως απελευθερωμένοι μέσω της τελικής γνώσης, βαδίζουν ομαλά στο ανώμαλο».
9.
Η ομιλία για την επιθυμία για αλαζονεία
9. Προέλευση στη Σαβάττχι. Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
δεν υπάρχει σοφία για τον μη-αυτοσυγκεντρωμένο·
αυτός που διαμένει μόνος στο δάσος αμελής,
δεν θα διαβεί στην πέρα όχθη της επικράτειας του θανάτου».
με καθαρό νου, πλήρως απελευθερωμένος παντού·
αυτός που διαμένει μόνος στο δάσος επιμελής,
αυτός θα διαβεί στην πέρα όχθη της επικράτειας του θανάτου».
10.
Η ομιλία για το δάσος
10. Προέλευση στη Σαβάττχι. Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
αυτών που τρώνε ένα γεύμα, με τι η ομορφιά τους λάμπει;»
συντηρούνται με το παρόν, γι' αυτό η ομορφιά τους λάμπει».
με αυτά οι ανόητοι μαραίνονται, όπως πράσινο καλάμι κομμένο».
Το κεφάλαιο του καλαμιού είναι το πρώτο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
εγρήγορση, αυτοί που δεν κατανόησαν, αυτοί που ξέχασαν εντελώς, αυτός που επιθυμεί αλαζονεία·
το δάσος είναι το δέκατο, γι' αυτό λέγεται το κεφάλαιο.