3.
Το κεφάλαιο για το αίτημα
1-11.
Οι έντεκα ομιλίες που αρχίζουν με τον Μάρα
182. Προέλευση στη Σαβάττχι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ράντχα είπε στον Ευλογημένο: «Καλώς, σεβάσμιε κύριε, ας μου διδάξει ο Ευλογημένος συνοπτικά τη Διδασκαλία, ώστε εγώ, αφού ακούσω τη Διδασκαλία του Ευλογημένου, να παραμείνω μόνος, αποτραβηγμένος, επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος».
«Ό,τι, Ράντχα, είναι Μάρα· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί, το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί, η θέληση και το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί. Και τι, Ράντχα, είναι Μάρα; Η ύλη, Ράντχα, είναι Μάρα· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί, το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί, η θέληση και το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί. Το αίσθημα είναι Μάρα· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... η αντίληψη είναι Μάρα· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... οι δραστηριότητες είναι Μάρα· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... η συνείδηση είναι Μάρα· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... ό,τι, Ράντχα, είναι Μάρα· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί, το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί, η θέληση και το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί».
183. Αυτό, Ράντχα, που είναι υποκείμενο στον Μάρα· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί, το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί, η θέληση και το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ...
184. Ό,τι, Ράντχα, είναι παροδικό... κ.λπ...
185. Αυτό, Ράντχα, που είναι υποκείμενο στην παροδικότητα... κ.λπ...
186. Ό,τι, Ράντχα, είναι οδυνηρό... κ.λπ...
187. Αυτό, Ράντχα, που είναι υποκείμενο στον πόνο... κ.λπ...
188. Αυτό, Ράντχα, που είναι μη-εαυτός... κ.λπ...
189. Αυτό, Ράντχα, που έχει τη φύση του μη-εαυτού... κ.λπ...
190. Αυτό, Ράντχα, που είναι υποκείμενο σε καταστροφή... κ.λπ...
191. Αυτό, Ράντχα, που έχει τη φύση της παρακμής... κ.λπ...
192. Ό,τι, Ράντχα, έχει τη φύση της έγερσης· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί, το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί, η θέληση και το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ...
12.
Η ομιλία για αυτό που έχει τη φύση της παύσης
193. Προέλευση στη Σαβάττχι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ράντχα είπε στον Ευλογημένο: «Καλώς, σεβάσμιε κύριε, ας μου διδάξει ο Ευλογημένος συνοπτικά τη Διδασκαλία, ώστε εγώ, αφού ακούσω τη Διδασκαλία του Ευλογημένου, να παραμείνω μόνος, αποτραβηγμένος, επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος».
«Ό,τι, Ράντχα, έχει τη φύση της παύσης· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί, το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί, η θέληση και το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί. Και τι, Ράντχα, έχει τη φύση της παύσης; Η ύλη, Ράντχα, έχει τη φύση της παύσης· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... το αίσθημα έχει τη φύση της παύσης· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... η αντίληψη έχει τη φύση της παύσης· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... οι δραστηριότητες έχουν τη φύση της παύσης· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... η συνείδηση έχει τη φύση της παύσης· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ... ό,τι, Ράντχα, έχει τη φύση της παύσης· εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί, το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί, η θέληση και το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί».
Το κεφάλαιο Αγιάτσανα, τρίτο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
με τον υπαρξιακό πόνο δύο ειπώθηκαν, με τον μη-εαυτό επίσης έτσι·
εξάλειψη, παρακμή, προέλευση, με αυτό που έχει τη φύση της παύσης - δώδεκα.