3.
Το κεφάλαιο για τους ανόητους
22. «Αυτοί οι δύο, μοναχοί, είναι ανόητοι. Ποιες δύο; Αυτός που δεν βλέπει το σφάλμα ως σφάλμα, και αυτός που δεν δέχεται σύμφωνα με τη Διδασκαλία από αυτόν που εξομολογείται το σφάλμα. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι δύο ανόητοι». «Αυτοί οι δύο, μοναχοί, είναι σοφοί. Ποιες δύο; Αυτός που βλέπει το σφάλμα ως σφάλμα, και αυτός που δέχεται σύμφωνα με τη Διδασκαλία από αυτόν που εξομολογείται το σφάλμα. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι δύο σοφοί».
23. «Αυτοί οι δύο, μοναχοί, συκοφαντούν τον Τατχάγκατα. Ποιες δύο; Ο κακόβουλος με μίσος μέσα του, ή ο πιστός με παρανόηση. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι δύο που συκοφαντούν τον Τατχάγκατα».
24. «Αυτοί οι δύο, μοναχοί, συκοφαντούν τον Τατχάγκατα. Ποιες δύο; Αυτός που παρουσιάζει το μη ειπωμένο, το μη εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα ως ειπωμένο, εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα, και αυτός που παρουσιάζει το ειπωμένο, το εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα ως μη ειπωμένο, μη εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι δύο που συκοφαντούν τον Τατχάγκατα». «Αυτοί οι δύο, μοναχοί, δεν συκοφαντούν τον Τατχάγκατα. Ποιες δύο; Αυτός που παρουσιάζει το μη ειπωμένο, το μη εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα ως μη ειπωμένο, μη εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα, και αυτός που παρουσιάζει το ειπωμένο, το εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα ως ειπωμένο, εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι δύο που δεν συκοφαντούν τον Τατχάγκατα»».
25. «Αυτοί οι δύο, μοναχοί, συκοφαντούν τον Τατχάγκατα. Ποιες δύο; Αυτός που παρουσιάζει μια ομιλία με νόημα που χρειάζεται ερμηνεία ως ομιλία με ερμηνευμένο νόημα, και αυτός που παρουσιάζει μια ομιλία με ερμηνευμένο νόημα ως ομιλία με νόημα που χρειάζεται ερμηνεία. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι δύο που συκοφαντούν τον Τατχάγκατα».
26. «Αυτοί οι δύο, μοναχοί, δεν συκοφαντούν τον Τατχάγκατα. Ποιες δύο; Αυτός που παρουσιάζει μια ομιλία με νόημα που χρειάζεται ερμηνεία ως ομιλία με νόημα που χρειάζεται ερμηνεία, και αυτός που παρουσιάζει μια ομιλία με ερμηνευμένο νόημα ως ομιλία με ερμηνευμένο νόημα. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι δύο που δεν συκοφαντούν τον Τατχάγκατα».
27. «Για αυτόν που έχει συγκαλυμμένη δραστηριότητα, μοναχοί, ένας από δύο προορισμούς αναμένεται - η κόλαση ή το ζωικό βασίλειο. Για αυτόν που έχει μη συγκαλυμμένη δραστηριότητα, μοναχοί, ένας από δύο προορισμούς αναμένεται - οι θεοί ή οι άνθρωποι».
28. «Για αυτόν που έχει λανθασμένες απόψεις, μοναχοί, ένας από δύο προορισμούς αναμένεται - η κόλαση ή το ζωικό βασίλειο».
29. «Για αυτόν που έχει ορθή άποψη, μοναχοί, ένας από δύο προορισμούς αναμένεται - οι θεοί ή οι άνθρωποι».
30. «Για τον ανήθικο, μοναχοί, υπάρχουν δύο προορισμοί - η κόλαση ή το ζωικό βασίλειο. Για τον ηθικό, μοναχοί, υπάρχουν δύο προορισμοί - οι θεοί ή οι άνθρωποι».
31. «Βλέποντας δύο λόγους, μοναχοί, συχνάζω σε απομακρυσμένα καταλύματα σε δάση και βαθιά δάση. Ποιες δύο; Βλέποντας την ευχάριστη διαμονή του εαυτού μου στην παρούσα ζωή, και νιώθοντας συμπόνια για τις μελλοντικές γενιές. Βλέποντας αυτούς τους δύο λόγους, μοναχοί, συχνάζω σε απομακρυσμένα καταλύματα σε δάση και βαθιά δάση».
32. «Αυτά τα δύο, μοναχοί, είναι φαινόμενα συντελεστικά στην αληθινή γνώση. Ποιες δύο; Η νοητική ηρεμία και η διόραση. Η νοητική ηρεμία, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί, ποιον σκοπό εκπληρώνει; Η συνείδηση αναπτύσσεται. Η συνείδηση όταν αναπτυχθεί, ποιον σκοπό εκπληρώνει; Όποια λαγνεία, αυτή εγκαταλείπεται. Η διόραση, μοναχοί, όταν αναπτυχθεί, ποιον σκοπό εκπληρώνει; Η σοφία αναπτύσσεται. Η σοφία όταν αναπτυχθεί, ποιον σκοπό εκπληρώνει; Όποια άγνοια, αυτή εγκαταλείπεται. Η συνείδηση μολυσμένη από τη λαγνεία, μοναχοί, δεν απελευθερώνεται, ή η σοφία μολυσμένη από την άγνοια δεν αναπτύσσεται. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, με τη φθίση της λαγνείας υπάρχει η απελευθέρωση του νου, με τη φθίση της άγνοιας υπάρχει η απελευθέρωση μέσω της σοφίας».
Το κεφάλαιο των αδαών, τρίτο.